4149 resultaten.
De tijd gaat door
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 uit het oog
dat gaat vanzelf
je poëzie is veranderd
dat heeft mijn ogen geopend
in mijn woonkamer
blijft de vrijheidstune luiden
bij die gedachte voel ik me vrij
van dag tot dag
de natuur leidt me
ook zonder jou
ik zeg tot ziens
op het ritme van de wind
de tijd gaat door
in een wereld vol realiteit
laat ik je gaan, ik laat je los…
mijn kind van grote zorgen
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.483 mijn kind mijn kind
van grote zorgen
mijn kind wat vind
je in de dag van morgen
losse flodders door elkaar
geen enkele connectie
er is geen logica
die wij overal in zien
strakke potjes op een rij
keurig in een lijn gezet
als dat zo blijft ga je blij
naar je stille kale bed
maar wat als de stroom uitvalt
een plotselinge regenbui
wat…
Schipbreuk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.109 Ik kon er niet aan wennen
Dat dat zo blijven zou
Na weer een jaar alleen zijn
Kwam er iets van besef
Dat ik moest leren accepteren
Dat vergde heel veel lef
De jaren daarna iets beter
Je raakt er ook wel aan gewend
De tijd die doet vervreemden
Van wat je hebt gekend
Natuurlijk blijft het steken
En voel ik immer nog verdriet
Het dwingen los…
JULLIE
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
798 ik van medemens spreken
leef ik dan met jullie in die grote kille wereld
waarin ik geen afstand wil doen van mijn gevoelens
is alleen de tevredenheid ons grootste goed
om te overleven in onze confronterende omgeving
zijn wij dan samen verantwoordelijk voor wat gebeurt
kunnen ik en jullie hier geen afstand van nemen
het is toch te gek om los…
OMRINGD DOOR BALLONNEN
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
963 verwachten
geëmotioneerd begon ik mij te uiten
veranderingen traden ter plekke op
de krachten vermeerderden en snelden door mij heen
natuurlijk wilde ik alle vragen beantwoorden
men gebaarde mij het niet alleen te zeggen
maar ook op te schrijven
er vormden zich groepen gelijkgestemden
intense contacten op een hoog niveau
ik probeerde mij los…
Mystieke dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 De draken en vijanden die aan ons kleefden
lieten zich vallen van de bergen liefde
en alle klevende schaduwen verdampten
in de vlinderslagen van aanvliegende
elfen en engelen met zwaarden,
die alle negatieve koorden los sloegen.…
Gedwongen seks
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
861 Je woedende pooier zag je hangen en hij
huilde aan één stuk door
sneed je los
en
kuste je door pijn verwrongen mond,
waarna hij zichzelf door zijn hart schoot.…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 brug in de grijze rivierarm zonder
iets te beschadigen rode lichtreclames vlammen aan
het gedruis van een feest vlaagt uit een raam
donker en vlak stroomt water een kroonluchter plechtig
traag rond de bocht dobberen toortsen na
de rivier verzamelt het laatste leven op zijn baan
stromend met een trage beweging waarin lampen
zijn geregen los…
Naakt en schuldloos ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 Niemand beloofde hen de appel uit de boom
van kennis, geen angst en geen macht maar wel
het wegtikken in de schors van een vruchtbaar hart
die aan elkaar te geven om niet meer los te laten.…
De hondenlul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 van Há, van Hie-Há-Hondenlul
Men spuugt en trapt en bijt en schopt, verkoopt elkaar een lel
En ’t vuurwerk doet sterk denken aan een losgebroken hel
In één ding blijft men echter eensgezind, er klinkt weer gul
Van Hie van Há, van Hie van Há, van Hie-Há-Hondenlul
En is de wedstrijd uitgespeeld tot op de laatste tel
Dan gaan echt alle remmen los…
MIDWEEK FIERE STEDE
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
651 klokken stil, keert glazen om
Bedekt spiegels, vindt de verlostang uit
Omknelt de barbierstok, eet waterzooi
Met de armen, zet rijken te kijk, lost en
Laadt graan en wijn, linnen en laken
Om zich dan in de 21e eeuw aan kunst
Van aangespoeld plastic te vergapen, nog een
Laatste cappuccino met slagroom te nemen
Om zich daarna met moeite los…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Na reconstructie van het ruimte-tijd-continuum;
het losse stof tot de planeten omgesmeden.
Herschapen na de grote knal – werd mij ’t heelal
geopenbaard in diepe crypten der creatie.
De kosmos kolkt en ademt weer ‘wijl ik verval
in sopor, in een solitaire isolatie.…
Koe in de sloot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Wij reden door want wat moet je nou zeggen:over een koe in een sloot op een zonnige dag, nog los van 't feit da'k dat echt voor de eerste keer zag!…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 onze levens
doorleefd bevaren
Met wortels diep
in de aarde gewroed
we hebben in alle ernst
en humor
de dood in het leven
ontmoet
We waren van voor
die donkere jaren
we hebben levenswijsheid
gebracht
hadden goede dagen
maar ook vaak
een onzekere en angstige nacht
Onze blijde verwachting over de toekomst
Lieten we gaandeweg los…
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 Ik heb mijn vader vaak zien sterven
In donkere nachten
Vanuit mijn bed
Stilletjes naast hem
Dromend en wakend
De tijd weer even
Stopgezet
Zachtjes zeg ik
Dat het goed is
Hij niet meer moet vechten
Mee mag gaan
Los van dit bed
Ik droom nog vaak
Dat ik aanwezig ben
Wanneer zijn ziel wordt uitgezet
1 keer niet
Nee, toen geen dromen…
Goden, bergen en woestijnen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 Gemzen van de Sierra Madre,
Cordilleras de los Andes
mogen dromen van medailles
evenals de nazaten
der bedoeïnen van de Atlas.
Ja zelfs de vossen der woestijn
- Iran, Egypte en Saoedi's -
willen niet die schietschijf zijn
voor Engelse of Duitse Rudi's.…
Zijn kerstdroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Het houten kerstengeltje beweegt en raakt los
en vliegt wat onwennig door zijn kamer heen.
Zij wiekt naar hem toe en groeit en groeit,
dan ziet hij het ineens, het is zijn vrouw.
Ze zit nu naast hem, hij voelt haar warmte,
dan fluistert ze “Zal ik je wat vertellen,
ik hou vandaag nog meer van jou.”…
EVA
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
494 gisteren liepen ze me
vanuit de verte tegemoet
een man een vrouw
wandelend in het bos
hij stil verscholen onder z’n hoed
zij druk met armen gebarend
kwebbelde er lustig op los
vandaag liep ik in ons Blauwe Bos
een groep vrouwen liep al giebelend
en kwekkend achter me aan
ze ervoeren niets van de natuur
lieten waarvoor ze kwamen
volledig…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 lucht,
hunkering van lijf en brein
terug naar de moederschoot,
een lokroep in vermomming
misschien was alles na geboorte
slecht schijn en blijft de zucht
naar avontuur in het onbekende
wat mij elke morgen wakker
schudt, lijkt mijn doelgroep
slechts een vaag gerucht, te
verschuilen in een ander gezicht
weer even terug te zijn of los…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun kop opsteken
in de ervaringen die zijn verzameld, het
aangezicht van de aanblik in herkenning
van gelaat, een licht waarvan de beeltenis
blijft gegrift en waarin geen detail ontbreekt
staat los…
Welkom in Nederland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
637 Welkom in Nederland, welkom allemaal
Neem je halve dorp mee
Verzin een goed verhaal
Meisjes mogen minirokjes dragen
Daar kijkt niemand hier van op
Je mag je haar los laten waaien
Je hoeft geen lappen op je kop!…
Ode aan de woordkunstenaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Het is een of ander mijmering die mijn
breekbare-en-kwetsbare in beroering en vervoering
brengt tezelfdertijd leest ze de rillingen van een hemels verlangen
met her en der wat losse draden van oneindige emoties, gedachten en gevoelens.…
‘INE, INE, INE’ MIENE MUTTE GEEF ALLE DRUGS VRIJ!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
632 Tot hersenonderzoekers grootste verdriet
Geef dus alle drugs vrij en laat ze los
Natuurlijk zijn dan vele mensen de klos
'N verslavend Nederland tijdelijk en gros
De verantwoording ligt echter bij de mens
Die bepaald uiteindelijk de grens
Zoals politici zuipen soms tot diep lens
Ik neem nu een sterke bak cafeïne
En als ik niet kan slapen…
glunder - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 vergeten
een dag om alles te vieren in wie en wat jij bent
we wensen dat jij deze dag zo ook ervaren mag
onthoud altijd dat leeftijd slechts een datum is
zij zegt niets over je skills en de competenties
die jou tot prachtig mens onder mensen maakt
ontwikkel en verbeter steeds jezelf als persoon
provoceer kantel en associeer er lustig op los…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 de herfst grijpt me, begrijpt me
kleurt me. verkleurt me
voorzichtig blader ik tussen de bladeren
zij die gevallen zijn, hun laatste dans
hebben aangegrepen om moeders hand
eindelijk los te durven laten, loslaten,
de veilige hand die haar van jongs af aan
vasthield, weer of geen weer, de vele keren dat zij
samen dansten, en sjansten met al…
Ergo sum in Paramaribo
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 Als Surinaamse ex-pet pensionado
Leef ik hier in een andere dimensie
Al is het naadje, niets heeft hier urgentie
Ik cogito, en sum mijn
existentie
't Is prima weer in Paramaribo
Het gaat hier van comme çi comme ça kom zo
Al veertig jaar - niet één keer interventie
Op vrije voeten, los van huisdetentie
't Is slappe hap in Paramaribo…
Eindeloosheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
545 De zon verrijst
reizende wolken baden zich
in het blauwe meer
Als pluizige suikerspin of
zacht watje met elk een eigen plekje in
oneindige hemel waar ze samen zijn en dan weer uit elkaar
onafscheidelijk en dan weer los zonder dat ze elkaar uit het oog zullen verliezen.…
WAT ALS JE DE ACHTERDEUR NEEMT, opdracht van DichterCafé Eijlders te Amsterdam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Wat als je de achterdeur neemt
Ik heb het bij het poepen
op z'n Nederlands
en op z'n Belgisch
er even niet zijn, los laten
even geheel rustig intiem ontspannen
laten wat gelaten moet worden, laten vallen
laten gaan, me laten gaan, we gaan, we vallen
even romantisch in de lust van kus tot kust
Is dat een achterdeur/deurtje nemen?…
Schijnvrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
335 Je naam barstte los als schreeuw in je borst,
het kind in jou durfde te ontwaken:
„Nu zie ik. Nu spreek ik. Nu besta ik.”
De schijnvrede smolt—
waarheid trad binnen, zacht maar onstuitbaar.…
Een paarse belofte
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
488 En als de dagen korter worden en
het licht zachter neerdaalt, laat ze los, zonder strijd
of tegenstem. Niet als iets dat verdwijnt, maar als iets dat zijn plaats
kent; een eenvoudige bloem die wist dat ze mocht bloeien — en dat dat genoeg was.…