4113 resultaten.
Als...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
704 Als mijn ogen water waren,
dan zou het stromen.
Over jouw haren, jouw handen,
jouw gezicht.
Het is niet mogelijk,
de deuren blijven dicht.
We kunnen alleen maar huilen,
al zien we de tranen niet.
Zelfs woorden zijn haast niet te vinden,
bij dit zo groot en onbeschrijfelijk verdriet.
Antje.…
levenslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 op de weg door het leven
loopt de dood naast ons
als een vage omstander
in de schaduw van het licht
als het onwerkelijke einde
dat zo onontkoombaar is
zij beneemt ons de adem
waar het leven nog vol is
veel te vroeg en onverwacht
pardoes en bruusk tegelijk
bij een plotselinge struikeling
die wij niet aankomen zien
na ons oneindig lijkend…
Wadden
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.018 Na je dood werd ik
opnieuw verliefd op je.
Ik was met een vriend
op de Wadden, in het
hotel waar we dat voorjaar
samen ook geweest waren.
Je wist toen al dat de pijn
in je rug geen rugpijn was
maar gaf geen millimeter
toe aan dat weten.
Je weigerde de gifbeker
tot de laatste druppel.
In dat hotel met poëzie op de
deuren ontmoette…
Koffie en cake
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Toen doorsijpelde
dat er bij mijn uitvaart
geen alcoholische dranken
op tafel kwamen
bleven meer dan de helft
van mijn nabestaanden weg!…
tussen leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 ze stopte het verdriet
dat onmeetbaar was
niet in een doosje
het kon daar
niet ademen
versteend zou het
stikken van ellende
verdriet moest leven
hij kooide het leed
als het dier dat hij
temmen moest
het gromde sprong
tegen de tralies op
razend vond het geen
weg naar buiten
verdriet moest dood…
Borrel met mijn vader, thee met moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Elke dag denk ik even aan de doden
De overledenen die mij zijn voorgegaan
Letterlijk krijg ik ze daarmee niet terug
Maar figuurlijk zit ik met ze aan de koffie
Of thee, een glas limonade of biertje
Of een jonge borrel zoals met mijn vader
Zelf drink ik niet meer, maar die borrel
Die borrel met mijn vader wil ik niet missen
Thee drink…
[ Het laatste cadeau ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
617 Het laatste cadeau:
de kinderen om haar heen –
die blijven spelen.…
Bibian Mentel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
739 Positiviteit
sterft niet
ligt ook
nergens begraven
positive
mentaliteit
gaat nooit
dood!
dat was, is en blijft
en zeker bij
Bibians 'MentEliteit'
mooi nieuw begrip!…
Orpheus
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
832 Vandaag heb ik opeens
Weer geluisterd naar de stilte
Die zolang op mij heeft gewacht.
Ik liet mij zinken
en landde in haar adem
Het vallen viel mij zacht.
Er was een leegte, teer gekraak
en ook een suizend klinken
Ik zag de tafel en de stoelen
en hoe het licht viel op de kast
Ik was samen met de dingen,
vertrouwd en thuis als oude gast…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Zacht is doodgaan zelden, maar
er is niemand die dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…
Te vroeg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
612 Vandaag is voorbijgekropen
Amper kans om deze in iets moois om te dopen
Ik ben stiller dan normaal de uren voortgegaan
Al trachtte ik juist vandaag bij jaren her stil te staan.
De wolken pakten nu ook samen in een donker kleur
Zelfs de pioenrozen en lavendel hadden een andere geur
Er vlogen schietende schimmen van ooit voorbij
Het weer laat…
OP DE AVOND VAN MIJN DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 Razende stormen gieren rond het huis
mijn zuchten vallen daarbij in het niet
Ik lig hier even alleen en draag 't kruis
en overdenk wat in 't leven is geschied
Zachte winden glijden in mijn innerlijk
dankbaarheid, 't blijft een deel van mij
Naast mij staat 't schitterend bloemstuk
't is 't oud trouwboeket van ons allebei
Strakjes…
Voor jouw steen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
701 Moeder, wij staan hier voor jouw steen.
Stenen worden bruggen voor gedachten.
Stenen worden muren. Zij scheiden ons.
Jij in de grond. Wij aan de grond. Toen.
Verdriet verteerd. Met een steen geëerd.…
Zo ineens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 dan bereikt mij het bericht
dat je er gisteren nog was
maar vandaag niet meer
mijn lieve tante
zo maar ineens weggevlogen
wat doet dat ongelooflijk veel zeer
ik lief jou van hier tot aan de hemel
had je nog zoveel willen zeggen
want het was nog lang niet jouw tijd
ik mis nu al onze warme gesprekken
en om jou te knuffelen nooit meer…
Geen mens weet: hoe lang!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Er is geen levend wezen op deez aard
die weet hoe lang ie leeft
er wordt geen enkel mens gespaard
‘t is maar dat je ‘t weet!
Er is geen hond geen kat, geen paard
die weet wanneer ie ‘t leven verlaat
er is geen enkel figuur geïmplanteerd
met een chip die je zegt: ‘ is gedaan.
Slechts een varken opgejaagd zeg maar
vermits ie niet ‘t leven…
Danse Macabre
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 We drinken gulzig op het leven,
op die korte tijd
die ons is gegeven.
We zwieren luid lachend rond,
dansen tot de ochtendstond;
we vieren feest, we vrijen,
vlijen zoenend mond op mond.
Maar…
de penis verheft zich slechts
om weer neer te vallen.
We hebben broze botten,
ouderdom laat ons rotten;
danst de Dood in ons midden,
dan helpt…
Schipper en de Dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
831 als de stilte in hem aanwaait
en de zon daarbuiten de
rietkraag in lichterlaaie zet
balt de rouw zich in hem samen
nadert hem tot op de huid
in het blauwe grasland zit
zijn moeder hij hoort haar
parelende lach hij ziet het
schip varend in de storm
de Dood klampt zich vast
aan de gebroken mast…
Tot morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
706 Zo dom te zeggen wat ik zei,
toen jij daar al te sterven lag.
Zo dom, ik zei: “Tot morgen.”
Terwijl de dood al op je kussen lag
zei ik: “Tot morgen.”
je kneep nog in mijn hand,
als had je het begrepen.
Wat moet je wel hebben gedacht.
Waarom heb ik dat toen gezegd?
Ik kan het niet bevatten.
Of was het misschien God die sprak
en had je…
Mijn lieve papa is er niet meer.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Mijn lieve papa is er niet meer.
In mijn hart doet dat veel zeer.
Ik kan niets meer zeggen, niets meer vragen.
Zullen straks alle herinneringen vervagen?
Mijn lieve vader is er niet meer.
Ik voel een steek in mijn hart keer op keer.
Vragen zoals waarom moest hij gaan?
Beinvloeden op dit moment mijn bestaan.
Mijn lieve papa is er niet meer…
HET KAARSJE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
746 Als je wordt geboren, dus begint te leven
wordt er ergens jouw kaarsje aangestoken
Jou wordt aldus een bepaalde tijd gegeven
met je innerlijk wordt je tijd afgesproken
Gans je leven schenkt jouw kaarsje licht
edoch brandt toch verder en alsmaar door
Je jeugd verstopt zich in het rimpelgezicht
je weet je op weg naar jouw laatste spoor…
Het moet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Mijn geest wil vluchten,
vluchten voor al het verdriet.
Voor de geur van de dood,
die mij overal omringt.
Maar vluchten kan ik niet.
Verzamel maar weer nieuwe moed,
koste wat het kost,
en doe wat je doen moet.
Blijf op je post.
Dus hebben wij jou weggebracht.
Naar een heerlijk plekje in het bos.
Met bomen in prachtige herfstkleuren,…
[ Leef in het heden ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Leef in het heden,
dan is doodgaan voor jou niets --
geen gebeurtenis.…
ZUYLEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Breda 's grote begraafplaats bloeit vol geuren
van krachtig lover en verfijnde plant.
Wil dit het denken aan vriend of verwant,
reeds gegaan, maken tot verzacht treuren?
Wilde bijen zoemen lustig, keuren
bloemen, bovenal de aarden lavendelwand,
waar de waterlelie rood en geel brandt:
vijver vol libelles liefdesgebeuren.
Het alom kleine krioelende…
Alweer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
634 Van de week kwam ik de dood weer tegen.
Hij genoot van alle tranen die er vloeiden.
Ik tikte hem aan: “Heb je dan nooit genoeg?
Mijn man , mijn zoon, zovele vrienden.
Je rukt ze uit mijn leven.”
Hij hief zijn vinger dreigend:
“En jou haal ik ook wel op,
maar dat duurt nog even.”…
Aanvaarding
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Toen je stierf,
dat was jij niet.
Ik kon niet huilen.
Je was zo vreemd, zo stil.
Van een afstand,
keek ik naar jou.
Er was zo veel te doen,
dat kon ik wel...toen.
Na maanden vond ik jou pas weer.
Je leefde weer in mijn gedachten.
Ik hoorde weer jouw stem,
in lange donkere nachten.
Toen kwamen ook de tranen,
een nieuwe wereld ging…
Tot weerziens
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
738 Frêle vlinder schrijft
aan de rand van de hemel
bedankpoëzie.
Hoe plots een mooie vlinder is weggevlogen
naar oneindige van hemel waar ze onderweg tijd vrijmaakt
om nog even achterom te kijken en terug te blikken op haar geraffineerd
leven waarin ze als een ambassadrice van de Liefde vast en zeker wegen heeft gekruist.
Een bestaan van los…
sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Ze analyseerde tot het laatste moment
de wereld en haar burgers
met een verbluffende scherpte.
Ook op hun sterfbed slagen
verstandige mensen er niet in
hun intelligentie te verbergen.
Alsof er te veel verstand overblijft
voor het weinige leven
dat nog rest.
Ze zei: “ik heb nergens spijt van”.
Een moment dat een mens niet langer liegt.…
engelachtig
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
697 kom maar
hier roept
de engel
op naar
het nieuwe
land
jouw verlaten
aardbol is
verre van
charmant
oorlogen aardbevingen
martelingen veel
kinderverdriet
zweef met
mij verder
door het
hemelruim niet
nadenkend over
wat jij
verliet
de nabestaanden
sturen je
wensen ballonnen
liever niet
meer
gezegend…
Het aardse tranendal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
889 Wie het aardse tranendal heeft verlaten
Zal best nog een traantje laten in de hemel
Want wie je zeker verwacht te zien, die zie je niet
wie je wel ziet, daarvan had je het niet verwacht
Vrede hebben bij het verlaten, bij het sterven
Is de beste garantie voor mogelijk geluk
In datgene wat een mens niet kan bevatten
Omdat noch het leven, noch…