4425 resultaten.
In de zwaarte van de schemering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.063 knarst de tand des tijds
het gruis in open wonden
Ongemerkt slibt het zout in jonge ogen
tot geen traan de pijn nog schreien kan
Hij stelt het licht geen vragen meer
daar het duister hem zo benauwt
En waar hij warmte vraagt
rijpt de koude nog dieper
in poreus gebeente
als hij zijn overwoekerde jongensjaren
zacht lispelt
Aan de voet…
Het dansende meisje
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
609 Ze is eigenlijk heel normaal
Eigenlijk valt ze niet eens op
Ze is wat verlegen
Misschien ook een beetje bang
Als er niemand is
En niemand stiekem kijkt
Dan doet ze haar ding
Een beleving in haar hart
Iets van passie en veel kracht
Ze gaat dansen
Midden in de nacht
Het meisje danst
Haar voeten komen van de grond
Ze zweeft in de lucht…
De speleman
poëzie
3.4 met 7 stemmen
1.615 's Avonds op de markt en in de
zoelte, met 'n volle kan
gerstebier, bezijds z'n voeten,
zat 'n vreemde speleman.
En hij vlocht z'n vlugge vingers
door het spannig snarenspel,
dat z'n gulden harpe bromde,
lijk 'n zware kerkebel.…
Mens zijn
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.359 Waar mens de mense wolf is,
Waar volk de volke vee;
Waar, huilend, wie maar golf is,
Wil schuimen boven zee;
Daar perst men paarl uit traan en bloed,
Heet zwakheid kracht, en lafheid moed,
En wie een hals drukt met de voet.
Nékplooit gedwee!
Moet eerlijk altijd arm zijn?
En machtig altijd slecht?…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Verder loop ik
en zie een spoor
van stevige schoenen,
leg er mijn voet in,
zacht en bloot,
kijk achterom,
zie hem ook stilstaan,
doorgaan,
om weer te worden
tot een stip aan de horizon.…
SCHEIDEN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.209 Waar ooit de liefde heeft gewoond
is evenzo de rancune gauw geboren
Hij heeft al vaak de liefde onttroond
waar eeuwig liefde werd gezworen
Waar geliefden elkander zo minden
dat ze wel door ‘t vuur konden gaan
Lieden die elkaar konden verslinden
om later op voet van oorlog te staan
Waar monden woordeloos spraken;
twee harten overvloeiden…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren kruipen zonder nog door vuurwerk
ooit verschrikt te raken
maar de geest die onrustig telt en waakt
haakt alles vast aan zekerheden die het ritme
van het hart bevestigen
als bij een kind dat wordt gewiegd
we gaan even nog ter biecht en schoongewassen
zet een voet…
HONGER NAAR TIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
519 Sluit je ogen en ontspan
herhaal je naam wel 30 keer
denk met gesloten ogen intens na
je voeten plat op de grond gezet
sluit alle gedachten uit, wees wijs
dit is de aanvang van jouw reis
gebonden aan een gouden draad
zodat je in de juiste richting gaat
vlieg jij naar de bron van energie
je bent door heel veel licht omstraalt
nu ben je in een…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel als een tevreden
kind in het park en ik voel de
donzen klok van een aanstormende
lentewind en beleef de zot - en mildheid
in de overgave van de kleine
dingen die mij omringen.…
VERGEET-MIJ-NIET
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.233 Gij vraagt niet veel: een blik, een groet,
En — deernis van des wandlaars voet.
Toch zijt gij schoon, gij lenteboô!
Maar zacht als schoon, en even bloo,
En met die needrigheid bekleed,
Die harten steelt, maar 't zelf niet weet.…
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Mijn hart geraakt door jouw blik
De grond onder mijn voeten,
niet meer voelbaar.
De plaatsen om mij heen
veranderd.
Is dit werkelijkheid?
Je verwart mij,
maakt mijn zinnen los.
Wat wij hebben is,
LIEFDE.
Hartslag,
opgaand in één ritme
We staan tussen de sterren, jij en ik.
Zou dit eeuwig kunnen duren?…
In het donker liep ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 De weg kwijt, ik liep maar door,
steeds rechts en steeds naar voor,
maar mijn voeten droegen niks.
'k herkende geen huizen,
geen stoepranden alles
was compleet verlaten,
een spook stad gelijk.
Ik keek naar alle kanten,
want weet je:
normaal weet ik van wanten
maar NU was ik de weg kwijt.…
Rijp geluk
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
596 Hij zit gezapig op de bank een koelfris bier te drinken
En maalt er niet om dat zijn voeten overmatig stinken
Zij praat wat aan de telefoon al zuchtend en al kreunend
Haar benen in een dikke kous want dat is ondersteunend
Ze zijn nu dertig jaar bijeen, zowat hun hele leven
Het was niet altijd fijn en gein, 't was nemen en 't was geven
De…
boedapest - újpestri Rakpart
gedicht
3.3 met 7 stemmen
3.555 die gepoft worden in de buurt
van de Margarethabrug naar Pest
stilte omgeeft de lanen, de kaden, alsof het innigste
zich met een waas van verlangen
heeft verweven, met bruidssluier, deze
voile van verlatenheid
en waar het water snel en ongeneeslijk flets voorbijstroomt
treedt zij je tegemoet, maakt haar haren los
en balanceert op één voet…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 Een veelheid van benen
en vermoeide voeten. Al wat leeft
tussen de stenen van de straat moet
straks voor zijn nieuwsgierigheid boeten.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn skyline en zijn grenzen.
De vogels die vliegen om de wolkenkrabbers
kunnen zich haast geen grotere vrijheid
wensen.…
Wat ademt en leeft
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
623 Wisten we beter; onze nette opvoeding aan de laars gelapt
Dat deftige onderwijs dik met de voeten getrapt.
't Kan verkeren werd ons ooit voorgehouden
Aanvankelijk vonden we dat onzin tot...
Netje, Gerrit werden te vroeg geconfronteerd met kanker
Dik de handen in onze nog wilde haren.…
Fluisteren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
589 Toch gewoon delicatesse ten voeten uit, prevelen fluisteren
Werkt helend, moedgevend en verzachtend, vet bewezen.
Liefste vriendin - toeverlaat - mijn alles, kort gevat
Toeft in de Zevenste Hemel tijdens ons schaarse onderonsje.…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 En 'k zag 'n zaal vol schone vrouwen,
het blank en blauw, in lange vouwen
omhangend los de slanke le'en,
in nauwe lijne-sluiting kozend
om malse vormen rose-blozend,
- en blanke voet op marmersteen.…
LEUS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
892 Waar grote menschen slaan en stormen uit hun orden,
Gelijk, ten bergop uit, de bergenziele vlamt;
Waar felle boodschap brandt uit goudgevuurde borden,
Waar rode razernij op zwarte muren ramt,
Waar heldenhanden hoog het heldenzwaard omgorden,
En naberouw noch spijt de slaande arm verlamt;
Daar staan wij, eigenvast, geschoord op beide voeten…
hondenliefde.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
721 elke morgen om half acht,
komt hij mij begroeten,
half slapend van de nacht,
voel ik hem snuffelen aan mijn voeten,
na een grote stoeipartij,
stap ik klaarwakker uit bed,
mijn vriend kwispelt blij,
als ik hem op de grond heb gezet,
samen op weg naar de wc,
hij is altijd nieuwsgierig,
overal doet mijn vriend aan mee,
en ik?…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 leven en de dood
varen we langs het riet
vogels verlaten onze gedachten
in ons hart vergeten wij verdriet
een droevig tijdperk verdwaalt
we komen dichter bij de waarheid
belichten samen nieuwe klaarheid
biologische vriend, lichtgelovige zwerver
voelen we ons weer puur in de natuur
dagdromende rivier-vriend
de zomer ligt aan onze voeten…
Chios Zeus en Hera
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
660 Wie nooit in een dal heeft gestaan
weet niet hoe de berg eruit zien
statig machtig en groots torent Zeus
ver uit boven de Godenzonen
waarmee hij zich omgeeft
zijn echtelijke en buitenechtelijke
aan zijn voeten zijn geliefde Hera
haar venusheuvel glinstert in zonlicht
haar lippen altijd gereed om hem
te ontvangen die zij liefheeft
gaat…
Verslaafde agenda's
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 Durven druktemakende mensen,
eindelijk, op vrije voeten staan?
Kunnen mensen volle aandacht schenken,
aan wat ons allen aandacht geeft?
Hoe uit zaadjes bomen groeien.
Aan het vallen van de regen.
Aan het zweven van wolken,
die als gedachten drijven.
Zoals vogels vliegen.
Vissen zwemmen.
Mensen denken.
Moeten?
Willen?
Doen?…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend…
BELOOFDE LAND
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
683 van mij niet weet
alsof U elk gebed van mij vergeet
want naakt en eenzaam ben ik, zonder kleed
U weet helemaal niet hoe ik heet
Ik deed mijn best en ben't die U steeds beleed
en nog, terwijl ik voor U in het strijdperk treed
Het is alsof U van mij niets moet
geen roep om hulp, geen radeloze groet
maar U, U blijft ver weg en geeft geen voet…
Hoe maak je de vreselijkste zonsopgang van je leven weer mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 Het dreunt en trilt
meedogenloos onder je voeten, verzwaart de
grond, maakt benen tot lood.
Nee, er is geen school vandaag, ook geen kelder om
in te schuilen. Geen benzine om je naar andere grenzen
te brengen. Rijen bij supermarkten, bankautomaten.
Het davert tussen deze muren die niemand wil verlaten.…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Nog even snuif ik diep de zilte lucht van dit zomergenot tot mij, tot dat mijn voeten badje en met een heerlijk drankje door zuster Anne weer heerlijk wordt aangevuld.
Wat een heerlijk zomergenot is dit, al is het ook een deel uit het verleden.
Geschreven door Rowdy Hagedorn.…
CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 overwinning
op het leven, op jouw leven
vier dat met de puurheid
die jij bent en wilt blijven
Blijf primair open naar jezelf
in ‘meetings en greetings’
zoek je (ont)spannende unieke ik
dan zoek jij vanzelf
de verbinding met die ander
mag je mediterend kracht halen
uit een hogere macht
Het geluk komt niet per paard
het komt per voet…
Ontwarren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 Dan zie ik op mijn smartphone
de vraag van een kind
of er bij die waterval
in Thailand visjes zwemmen
‘k te horen krijg van
ja,
dat ze voelden aan je voet
Dat ik dan zoek
naar een recept van zuurdesem
En ook de man zou ’k willen zien
die op die avond zocht
ik zocht
we elkaar in de ogen keken
opschrijven moesten wat we voelden…
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.
De brug rust op alles wat
nooit werd gezegd, op blikken die aarzelden,
op brieven die bleven liggen.…