Alle inzendingen over vuur gloed

4766 resultaten.

Sorteren op:

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen

gedicht
2.3 met 315 stemmen aantal keer bekeken 62.555
Zoals iedereen het zag, zoals iedereen het hoorde En zoals ook iedereen zal vergaan Naargelang de afstand naar de verte, de gloed Doorheen de schaduwspelen van mijn schaduw. Als een verwante versteen ik met de geur van de vrouw En het verkrimpen van de kevers op het dodelijke mos.…

O, gij voor wie de driften zwijgen

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.094
Ik voel het, ‘k ben voor u verdwenen, Maar toch mijn harte zal niet wenen: Een kindje ligt op uwe schoot, Dat gij met feller gloed zult minnen Dan ‘t woest gestorm der hete zinnen, Dat u de mannenliefde bood.…

AAN ARABELLA.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.527
Wanneer gij lacht, dan tintelen uw ogen Van zachte gloed, die koestert en verheugt; En, lieflijk beeld der onbezorgde jeugd! Bij wie u ziet zijn zorg en leed vervlogen. Maar wijkt van u die glimlach van geneugt', (Gij zijt een mens, en zou hij duurzaam wezen?)…

Zo droomde zij haar Camelot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Er bloeide een nieuwe belofte in haar blozend hart en lichtstralen tekenden een jonge gloed op haar rozige koontjes Het beeld had iets vrooms door het stille ademen boven het onbeweeglijke meer Zo droomde zij haar Camelot, over de koningen van weleer over riddereer en de hoofse liefde - even ontwaakt zij, ziet zij de wereld om haar…

AAN EEN MEISJE

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Als ik mijzelf koelbloedig Mijn levenslust ontroof De gloed die in mij brandde Met eigen hand verdoof Als ik met koele wijsheid Mijn jonge hartstocht tem, Als ik niet meer wil horen Mijns harte zoete stem. Als ik mijn borst verscheurde Met stoïcijnse moed - 0 spreek, mijn vriendlijk meisje! Dan deed ik zeker goed?…

Barre Voets

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
franciscanen baden in hun lijden Een schare moeder gods in monnikspij Om samen godespijzen aan te snijden In 't duister van de nacht der kale dwerg Waar nonnen zich met monniken vermeien Een schare moeder gods verhuld in pij Bij Barre Voets als hoofd van de abdij De sluier werd voorbij de maan getrokken Langzaam keerde weer de heldere gloed…
Maxim11 januari 2020Lees meer >

Zelfportret

hartenkreet
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 581
Op wegen vol avontuur, spanning, verliefdheden maak ik van gelegenheid gebruik om tussenstop te houden bij de gloed van de maan waar haar licht een betovering werpt over me heen Het is net na middernacht, een slaap komt sneller, eerder en anders dan verwacht.…
CB2 december 2020Lees meer >

Van beseffen naar geloven (II)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
' Een ongekende gloed doorstroomt je, confronteert je met Book One: het grote raadsel van mensen en dingen rechtstreeks ontrafeld door Gods Zoon.…

Wegdromerij

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 442
Wanneer een nieuwe avond in alle rust kleedt verdrinkt mijn blik nog even in mooie gouden gloed Laat me dragen en voeden door deze ongeziene helderheid Een warm aanvoelende cocon voorzien van een zijdezachte glans.…
CB30 april 2021Lees meer >

De wereld vanuit een luchtballon

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 628
Wanneer ook het omgevingsgeluid van vogels begint te verscherpen, adem ik een serene zon waarbij haar unieke schoonheid en warme gloed versterken zodat ik kan varen tussen de verschillende wolkenlagen waarin bewondering en verwondering worden aangestoken.…
CB17 september 2021Lees meer >

SLUIMEREND STIL

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte ruiste de wind de dorre bladeren eruit Verloor de herfst zijn laatste vruchten zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid   Toen ‘t gele licht in ’t duister landde wachtte ‘t donker hem hunkerend op De zachte gloed, die hem overmande gleed geruisloos op de hoge duintop   Ik woonde stil in het holst der…
Ton Rijkers14 oktober 2021Lees meer >

SLUIMEREND STIL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
Toen het nachtelijk stil zacht zuchtte ruiste de wind de dorste bladeren eruit Verloor de herfst zijn laatste vruchten zo zuchtte ‘t stil zijn ritselend geluid   Toen ‘t gele licht in ’t duister landde wachtte ‘t donker hem hunkerend op De zachte gloed, die hem overmande gleed geruisloos op de hoge duintop   Ik woonde stil in het holst der…
Ton Rijkers2 december 2021Lees meer >

Aan de horizon

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
In de vroege morgen ontwaakt hier zon die met glooiend licht en prille warmte begint te klimmen naar kruishoogte om de hemel te kussen tot een ongekend hoogtepunt Ze daalt, maar vooral geniet ik elke keer weer van haar uniek verspreid liggende gloed.…
CB23 januari 2022Lees meer >

Zo fijn met jou

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 467
Het is geschikte plek voor opkomende zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
CB20 mei 2023Lees meer >

Ooit

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Tel grijze haren hier en daar een glans of gloed jong van geest, nog steeds Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
CB5 juni 2023Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach, nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon. In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem, een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.…
CB1 november 2023Lees meer >

De eenvoud van de natuur

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 507
Het is geschikte plek voor opkomende zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
CB3 juli 2024Lees meer >

De helende kracht van de natuur

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Het begint al in de morgen, het ogenblik waarop een serene zonsopgang een gouden gloed over het glooiend landschap werpt terwijl rivieren over hun kronkelende paden fluisteren en bossen die leven van het geritsel van de bladeren.…
CB5 november 2024Lees meer >

een dalende zwaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.323
zij overspoelde mijn gevoel in ongekende overvloed en hoewel op adellijke afstand ontstond in mij een warme en tere harte gloed doch het respect was nog steeds aan mijn kant, en kuste haar mij naderende toegestoken linker hand (weigeren daarvan is iets wat men niet doet) .…

In de schaduw van de stilte

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed, voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is, waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren, en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
CB10 februari 2025Lees meer >

Reflecties van rust

netgedicht
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
Stilte in het meer spiegels van lucht en bomen de tijd raakt het hart Zon werpt haar zachte gloed op het water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
CB4 maart 2025Lees meer >

De kloof

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Met liefde als kracht, in het leven dat bloeit, In de warmte van de massa, daar voel ik die gloed. Dus geef mij geen troon, geen kroon op mijn hoofd, Ik kies voor de eenvoud, tot aan de dood. Voor elke emotie die ons samen begroet, Daar, in de massa, voel ik mij goed.…

De Wedergeboorte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 183
Een lauwe loomheid maakte plaats voor moed, Die door de diepste aderen stroomt als gloed. ​De rozenranken winden om de zuil, Niet als een groet aan wat er eenzaam rust, Maar als een teken van een trotse ruil: De storm heeft thans de levenswil gekust.…

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8
Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk, smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon. Onder het strakke doek ademt de stille grond, geduldig wachtend op wat in het donker mag groeien. Soms heeft een mens precies diezelfde bescherming nodig: een zachte laag om even tot rust te komen na de drukte.…
CB20 november 2026Lees meer >

Smidse (een herinnering)

netgedicht
3.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.076
het vertrouwde ritueel: voordat de reus met vlammende ogen dreigt ze te brandmerken en de kinderen joelend de smidse uithollen zijn ze de halfduistere magische ruimte binnengedrenteld langs de geblakerde muren tot bij de zwoegende blaasbalg tot bij het vuur tot bij het aambeeld waar het gloeiende ijzer vorm krijgt tot bij het sissende…

verliefd

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.685
ik sta weer eens in vuur en vlam mijn hart klopt als een wekker het hek is weer eens van de dam hoe ouder toch hoe gekker maar heus geloof me asjeblieft 't is weer gebeurd, ik ben verliefd 't was zo ineens toen ik haar zag dat mijn hart zo snel ging slaan dat zoiets…

De maan verrijst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.444
Nu gaat de glimvlieg heen en weder schieten Gelijk een star, gelijk een dansend vuur. De stilte bidt. Een tempel is natuur En de aard voelt zich met vrede als overgieten...…

Zonsopgang

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.318
Wil Afrika 't heelal illumineren Met vuur uit palmendrager Rowenzori? Ik wilde dat, tot volmaking van 't wonder, Mijn stem 't metalen timbre kreeg van donder, 'T geweld van wereldzee-tillende orkaan, En dat 'k, ver over welvende aardelanden, De zon kon groeten, in gigantenhanden Als spreektrompet een trechter van vulkaan.…

De stroom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Zie, mijn lief, de aarde brandt en waar wij gaan is vuur. Ons doel drijft verder op de stroom van die verschroeide dromen die jouw hart en mijn lichaam verbonden als twee oevers zo innig en waar Zie, mijn lief, de hemel huilt maar nergens zie ik graven.…

Stralig borduursel van kristallen wand

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.605
Klein levend zieltje, in Brahman mij verwant, Eén Wezen deelt zich aan ons beiden mee, Zoals één vuur, één wet, één Gods-Idee In Aldebarân en een sintel brandt: Het Eew'ge dat, mijn kunstgenoot, in jou Atomen voegt tot de arabeskenbouw, Die om je tere lijfje koepels tilt, Datzelfde, kunst'naar van gedachten, zet Mijn woorden saam tot kristallen…