7969 resultaten.
Verlaten..
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.507 Altijd vol van dromen
glanzend nieuwe hoop,
het eerste liefdevolle licht in je ogen
Gauw zou het doven
ik wist niet dat je zou vluchten
ik bleef achter,alleen,helemaal alleen
De dingen waar ik bang voor was
de dingen die je zei, branden nog steeds, nog steeds in
mijn gedachten
Beroofd, beroofd van alles wat we hadden
Mijn ziel, zo jong…
Woelig Leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
779 Doorsnijdend steeds die enterhaken
zo blijft zijn ziel een beetje vrij.
Vindt hij dan een veilig haven
luwt de storm, bedaart het tij.
Wacht daar de schoonheid
van het leven .
Blijft die dan ook
steeds bij mij?…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Licht uit verleden
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
1.911 op haar verweerd behang
dat vertederde mij onverdeeld
plots was ik niet meer bindensbang
wij werden vrienden voor het leven
minnaars vol geluk in harmonie
tot het na veel gepieker en geworstel
voorbij was, einde van de symfonie
nog onlangs ontmoette ik haar
ze kwam langs op Internet
was naar Amerika gegaan
en was nu zielendichter
mijn ziel…
verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.619 Haar lichaam en haar ziel waren nog één,
maar haar hart klopte wanhopig en onophoudelijk,
van vrees en pijn.
Laat het ophouden,
zodat ze weer vrolijk kan zijn!…
Bovennatuur
gedicht
3.2 met 8 stemmen
9.316 De zielen van de paardebloemen rond, doorschijnend.
Nog staan witte tekens in de lucht
en raakt puur blauw het laagste dak!
Duizend stemmen stralen door je heen.
Soms heb je na een dagje stad
vanzelf een schram, bijvoorbeeld op een arm.
-------------------------------------------
uit: 'Geluksinstructies', 2005.…
Samen één
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.933 een eenheid was gevormd
zoals de zee met het strand
en de deur met een dak
zo kon ik bij je schuilen
waar mijn ziel vertekend was
blies je splinters even weg
met jouw ogen van de dag
zonder het licht van de nacht
en door jouw haren te voelen
was mijn kussen sneller droog
zonder het gefluit in de ochtend
en de wind vanuit het westen…
Mijn laatste avondmaal
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.363 Wie rein van ziel, het hart verguld
mag mij als eerste straffen;
een groot genot, kom tref mij hard
het is mijn eigen schuld.
Want waarheid vormt een groot gevaar
daar, schijnbaar heilig komen zij
voorzien van stralend aureool;
leg klaar die stenen; gooien maar.…
hersengespin
gedicht
3.0 met 13 stemmen
6.967 hij is toe aan een uitdaging
na maandenlang elke dag
dezelfde als ervoor en erna
rusten op plots gekomen lauweren
werd het niets hem ineens teveel
bergen beklimmen wil hij
zonder zuurstofmasker
de diepste zeeën verkennen
een duik nemen in de ziel
van het wezen dat hem stuurt
en op drift heeft achtergelaten
voorlopig schrijft hij plannen…
Dit herfstig landschap
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
760 Ze doen me denken aan wat diep verborgen
in krochten van de ziel het daglicht schuwt,
maar dat in dromen onverwacht me komt bespringen
en dat me huiveren doet, al is 't geen nacht.
Ze maken week en zacht
wat onder plichtsbesef en ernst begraven is
maar wat zo nu en dan weer kiemen wil
al is het herfst.…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de fles
je ziel…
Zwart vinyl
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
780 Bewijs van afgedraaid
verleden, verbannen op
schreden tot de zolder,
verslaat de grammofoon
de kolder, van oude blijdschap
in treurige toon, zwijgt
de doorgezaagde boodschap
en gekraste trappen van de
tijd, gekerfde groeven
in geschonden staat,
zwart geverfd in geperst
vinyl, draaft en
zwoegt door in ziel
en zaligheid, vergrijsd,…
Voetstappen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.340 Ik kijk naar links
en jij naar rechts
blikken die elkaar kruisen
met glinstering in je ziel.
Knijp zachtjes maar met liefde
in je hand die wil vluchten
ik zie een glimlach
met voetstappen in het zand.
We kijken naar de zon
die langzaam en vol kleur
zijn weg vervolgt naar beneden
en onze voetstappen verder gaan.…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.456 In de lucht zie ik sterren
Een heleboel
Elk met hun eigen ziel en verhaal
Maar samen vormen ze een geheel
Ik voel het gras in m’n nek kriebelen
Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht
In de duisternis zie ik nog steeds de sterren
Ze roepen me en ik wil heen
Weg van hier, weg van alles
Ik adem nog één keer diep in
En word meegevoerd
In het…
De kracht van de maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Op de aftocht van de zon
Is de nacht nog niet begonnen
En ergens tussen deze oerkrachten
Kijkt een jongetje omhoog
Gespannen wachtend op de eerste
De tweede, en volgende
Want wijsheid leert hem
Geduldig te wachten
Tot de kracht van de maan
Haar kinderen om zich heen heeft
Verzameld in vele prachtige vormen
Als een spiegel van de ziel…
ons huwelijk
hartenkreet
2.2 met 49 stemmen
7.344 Veelzeggende lichtjes
Schitteren aan de hemel
De nacht als een donker laken
Gespreid met veel liefde
Zonder een greintje spijt
We begonnen aan een reis
En voelden de warmte
Uit het hart van de aarde
Met het witte licht van de sterren
Voelen wij ons verbonden
Met elkaars ziel
Na 33 jaar niet uitgeblust
Maar één persoon geworden.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 ik wil je niet
schreeuwt
de eeuwige luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals…
Terug naar verder
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
953 naar het schijnt
ben ik niet anders
te bewegen
de schakende hand
zet de stukken toch daar
waar een ingeving landt
schaven aan taal
verschaft wel een nieuwe maat
maar wijn moet lyrisch rijpen
langs de weg die
de ziel slechts kent
en ik me op overgave verlaat
die vaak zo moeilijk went
weer blijkt maar eens
dat een dichters dood…
uit zoveel woorden
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
723 mij neer
er moet eerst plaatsgemaakt
proef maar: de tonen van de smaak
van goede wijn
ontstaan pas in je mond
en voel: de klanken die je toe wilt laten
zijn toon voor toon
te toetsen
er is zo veel
en toch zo één
de geuren van een veld met zomerbloemen
wij zaten onder eeuwenoude bomen
waar we gedachten lieten stromen
en onze ziel…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 en het meisje, zij huilt
door verdriet overmand
geen troost kan helpen
verstoot reddende hand
haar open jeugdige geest
opgesloten in trieste smart
keert zich binnenwaarts
kwijnend in gebroken hart
deerniswekkend in tranen
wil zij geen liefde meer kennen
zal haar troosteloze ziel
ooit aan eenzaamheid wennen?…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de fles
je ziel…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Plots bloeit het heimwee dan weer open
en vult mijn denken en mijn ziel.…
Heden en Toekomst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
692 Zoals de maan mijn pad verlicht in ’t duister,
Jouw stem mijn ziel verwarmd met zoet gefluister,
De aarde – rood – mijn hart versterkt.
De wind de muizenissen doet verdwijnen,
De regen met het zout mijn huid laat schrijnen,
De ether een verandering van toon bemerkt.…
Tocht.
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
708 Nu je me anders ziet
verkrampt ook mijn ziel:
maar waarom?
Ben je bang
voor de toekomst
of voor het verleden?
Kijk naar mijn ogen, zie,
ik heb het goed met je voor!
Nu ik je vraag: laat
het verleden achter je,
een nieuwe toekomst voor ons
is al begonnen, zie je wel mijn lief?…
Rozenbottels
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
1.350 Vuurboetsduin ontzie mij niet
wanneer ik hier uw ziel geniet
met ogen van een kind
dat droomt van overzeese buren
van lantaarntjes op zee
in wat het Vlie hier achter liet
in kokkels van verdronken land
die dreven op een zeemanslied
waar ik als kind U nader riep
met moeder, zusje, vader liep
over dit land van Stortemelk
waar ik stil stond…
Carillon Silence
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
605 ik wil niet denken
aan de wijzers die je in enkelvoud
neerschrijft
tussen alles
en niets
omdat je ziel geen luisterlongen
draagt in het zwarte hart
van de rivier
waarin je torens bouwt
als tijdgeraamtes
getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet
dat in trage schreden
en zonder verweer
neervalt tot laag onder de grijze…
Durf je het duister in te gaan?
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
825 Durf je de storm rondom je
te verstaan als beeld
van wat er diep in eigen ziel
aan 't waaien is?
Durf je het duister in te gaan,
de onmacht, het verdriet?
Durf je te wenen om zoveel dat
misschien geen naam heeft
maar dat je overal weer ziet?…