13328 resultaten.
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.
Samen blijf je verbonden ver voorbij de lijn.…
Het komt goed
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
597 Soms lijkt alles moeilijk
zwarter dan de nacht
je voelt je leeg van binnen
meer tranen dan een lach
Verstikt door boosheid
en verdriet
verloren
je ziet het even allemaal niet
Een deel van een groot geheel
maar o zo klein en nietig
het liefst zou je er even niet zijn
je voelt je te verdrietig
Maar binnenkort wordt het weer licht
zullen…
Verlies van je kind
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.265 Je hebt heel wat klote jaren achter de rug
En er is verschrikkelijk veel gebeurd
Iets wat je geen plekje kan geven
Maar waar je wel mee moet leren leven
Datgene waar je op het moment het meest mee zit
Dat is het verlies van je kind
Je voelt veel pijn in je hart
Voor je kind dat je in je lichaam bij je had
Je voelt heel veel verdriet van binnen…
Mijn grote huis...jouw overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.800 Mijn grote huis is kil en leeg
jouw stem druipt nog langs de muren
ineens was het stil en je zweeg
jouw leven mocht niet langer duren
Mijn grote huis heeft liefde verstoten
jouw geur hangt nog aan de bank
mijn hart heeft zich afgesloten
geen tranen meer als ik jank
Mijn grote huis is naakt zonder jou
ik word met stil verdriet beloond
ooit…
Ik zal er voor je zijn.
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.203 al wil je het zo graag doen
Ook al vind je jezelf lelijk
Ook al denk je bij jezelf dat niemand om je geeft
Neigingen en stemmen in je hoofd zeggen dit alles tegen je
Maar er is iemand die duidelijker is dan die stemmen
Iemand die je steunt
Voor die iemand zal je het hopelijk niet doen
Want als dat gebeurt dan zakt zijn wereld in
Vol verdriet…
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 het ook minder erg
U staat tenslotte ook weer op
om ons van boven gelaten met boodschappen
jaarlijks met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi die ging in het hoge noorden dood
van Hemelse Mevrouw Ping en Geachte Muizenpoot
Jezus zeg wat hebben we hier te kiezen
Verdrietig…
Zo groot je maar wil zijn
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.921 Dansen met een vlinder
op de middelmaat van vragen
waar jij groter wilde lijken
dan wat paste in je hand
kleine emmertjes met zand
zo licht gedragen naar het water
zomaar tranen zou verslikken
in weerschittering van jaren
Zoveel dingen die jij anders zag
maar niet meer terug kon draaien
niet voor hem - die kleine man
met wie jij vlinderde…
Geloof in mij nu ik er nog ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.051 Geloof in mij
Nu ik nog leef
Zing ik naar mijn ouders
Die er niet meer zijn
Hou mij vast
En geef me rust
Op het strand dat vrede is -
Waar geen verdriet is, geen gemis,
Want weten moeten ze
Dat ik ben uitgekust
Regel 1-2: dank aan Harrie Jekkers (c) 1992
Regel 9-10: dank aan Frans Halsema (c) 1985…
Zij schuurt nog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 het zonnetje verrast koude lippen
die niet zouden kunnen krullen
ongehuilde tranen knipogen
als sterren in opkomend groen
vers is de wond niet
doch schuurt zij nog net als gisteren
tot aan de dag dat jij haar mij
toebedeelde
steevast stelp ik haar
opdat zij niet teveel ruimte
in zal nemen in mijn hart
vooral niet op zo'n dag als vandaag…
Nog wat langer en verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Nee, en dat voelt niet goed
Omdat ik geen weet heb
van je lege handen in die van ons
Onze frisse neus
mist de ochtend dampen
Ogen staan wel open , maar...
Ze denken nergens aan
Maar hebben zoveel gevoel
Omdat alles prikkelt
Niet van de bossen waar we
moeten wandelen
Of de stranden met zijn zee
Nee, en dat voelt niet goed
wat ik…
heb zo veel ...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
402 heb de wereld afgefietst
heb meren leeg gedronken
heb echt te veel gebietst
heb onzin uitgeschonken
heb veel te vaak gefaald
heb gedacht het is beklonken
heb met liefdes kunnen pronken
heb van leugens de waarheid achterhaald
heb gedronken van geluk
heb sloten gevuld met verdriet
heb gedacht niets kan meer stuk
heb beseft: laat los maar…
18 februari 2018 ~ 18 februari 2023
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 Hoe kan ik jouw boek sluiten
terwijl jouw verhaal niet af is
vijf jaar geleden reed jij bij mij vandaan
sindsdien begon het immense gemis
dagen werden weken, weken
werden maanden, na al die jaren
wandelt nog altijd de vraag door mijn hoofd
‘Lieve Jeroen, ik kan deze stilte niet verklaren’
Zestig maanden zonder één woord van jou
niet wetend…
Gemis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
698 De dagen vervliegen
Grijs zonder Indruk of schaduw achter te laten
Slechts herinnering komen en gaan
En schuiven maar moeizaam een plaatsje op om de nieuw-verworven beelden toe te laten
En altijd is er dat schrijnende gevoel van treurnis
omdat jij de mooie dingen die toch nog gebeuren niet meer kan meemaken
Het zijn die momenten dat…
[ Ik word overspoeld ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
387 Ik word overspoeld
en zink weg in de diepte --
van eigen echo's.…
Ontwikkelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 Verdriet is op vrolijkheid gestuit
het huilen werd lachen
eenzaamheid kreeg handen aangereikt
hulpeloosheid gaf men voeten
gebrek door overvloed gevuld
onmenselijkheid wordt vriendschap.
…
De vloer die stijgt
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.167 Gejoel uit mijn schoenen
Daaronder luid geknik
Een zaadloze appel
Met een klap
Na een tik
Wat een aandacht
Wat een aandacht
God die mij bekijkt
Een zachte aanloop
Mijn veters los
En de vloer die stijgt…
simply the best
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
601 ik hoorde vanmiddag
de rauwe kreten van een vrouw
de diepte ervan wrong zich
uit de spelonken van haar borst
ongepolijst zuiver kraste de
wanhoop op trommelvliezen
het moment van de waarheid
werkelijkheid van de pijnlijke luciditeit
you’re simply the best zong Tina T.
uit de grond van haar hart…
Wil je een tweede keer?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.140 Liggend op een nat dekbed.
Je lichaam dat nog in shock is.
Beweging die je bekken naar het plafond maakt.
Ja, handen die koud aanvoelen.
Benen die verkrampen.
Tenen die zich krullen.
Een dans waar geen choreografie goed genoeg voor was.
Een dans met een hemels gevoel.
Een dans die nooit had mogen gebeuren.…
Toch verheugd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
372 Nadat mijn lief ging heen,
Had ik nog een heel goede vriend,
Die ook uit ’t hier en nu verdween,
In stilte erom gegriend.
Ik ben nu een tijdje alleen,
Niet dat ik me erdoor verveel,
Of eenzaam ben, integendeel,
Ga liever saam ergens heen.
In mijn gedichten ben ik omringd
Door al mijn dierbaren,
Is ’t alsof ze hier nog waren,
Ben ’…
Tot in eeuwigheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
279 Die ene keert nooit weer,
Mijn stille verwoord verdriet
Wordt nooit gesmoord,
Gaat door tot in d’eeuwigheid.…
Rafels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 kapotte dromen
gerafeld
stukgeslagen
in het diepste kermen
schrijnende klanken
van onverteerbaar verdriet
ondoordringbaar
verward in kluwens
draden van uitzichtloosheid
scherven
verspreid in
diepe duisternis
verloren in
verlatenheid
verbinding
verbroken…
Kijken in de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
464 Ik kijk in de zon,
Ik zie ’t licht van het leven,
Ik wou dat ik kon,
Ook jou dit laten beleven.
Ik faal bij mijn kijken,
Zie niet wat rond mij geschiedt,
Mijn blik moet wijken
Voor wat ik wel en zij niet ziet.
Als de zon achter de kim schuilt,
Ziet zij dan ’t licht,
Achter de tranen die zij huilt,
Wijl ik in te nachtelijk duister,…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Het is bijna zoals vroeger.
De stoel staat nog in de stand van jouw rug.
De geur van je haar hangt in de gordijnen,
een vlek die geen wasmiddel erkent.
Dan besef ik wat je bent geworden:
een fragment.
Een splinter in mijn oog
die ik niet wil weg knipperen.
De kamer is overdag te groot.
Het licht valt op vaste uren binnen
en raakt telkens…
afscheid
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
378 en na de storm
de stilte
de stilte
die geen storm meer
dragen zal…
Weer een afscheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
330 Een schoonheid die ik niet kan vatten,
die raakt aan 't diepst van mijn gemoed:
muziek van Mozart, bloemenkleuren
en zoveel dat me danken doet:
een avondzon, een witte vlinder,
de dageraad met parels dauw,
de held're vriendschap tussen mensen
en liefde die niet wijken wou.
Ik weet: er is ook veel ellende,
de schepping is in barensnood -…
Verwoest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
221 De bezette, laaiende stad
verwoest door het leger des heils
Angst & slijk
versterkt door mortieren
Vluchtenden aan het kruipen
in brandende kelders
Het horen van vuur
en het zien van kogels
verbrandt voor altijd
je gezicht
en menselijkheid…
Bloeiloze bloemen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
399 Hij zal haar niet verlegen benaderen
niet in nabije toekomst of in dromen
hij sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden.
Donkere nachten vallen in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige droeve stilte
geen heimwee en geen verlangens
uiteindelijk is er een toekomstige weg.
Hij leeft nauwelijks een leven zonder haar…
De ironie lacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.081 Twee tranen,
een persoon.
Niet meer samen,
toch was ze in mijn droom.
Dageraad breekt aan.
Moet ik gaan?
Blijf ik staan?
Wrang, wanneer te lang.
Mémoire morte, indien te kort.
De ironie lacht.
Eerst te lang gewacht,
nu dit niet verwacht.
Verlies gekenmerkt door onmacht.…
Afasie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
167 De zwarte bladzijde in de lente van mijn leven
En in een rollercoaster vol emotie
Daar is mij afasie helaas gegeven
Maar gelukkig heb ik nog mijn fantasie
Soms moet ik lang luisteren of ik van verre het juiste heb gehoord.
Door creativiteit in mijn gedachten is het wachten op dat ene woord.…
Met sierlijke trotse lijnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
195 met sierlijke trotse lijnen
(Het gebedenboek ‘De Katholiek’)
met sierlijke, trotse lijnen
liet zij haar eerste kind
in het gebedenboek verschijnen…
een jonge vrouw…
een zoon
zij schreef:
‘Franciscus Gerardus Caners is
in den morgen van den 21 april
om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’…
steeds weer een kind
dat zij schreef
achter…