5005 resultaten.
Hallo meneer de Uil...
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.045 "
de geijkte vraag die ze stelde,
en of het koud was op de fiets;
altijd in de weer met iets.
"We gaan zo eten..."
Dan voelde ik me zo tevreden,
geborgen thuiskomen in het verleden.
Opa duttend in zijn stoel,
mijn ouders samen op de bank.
Mijn zus en ik keken
naar de "Fabeltjeskrant".…
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 sloot,
de tegenwind over de roeiboot,
de molen in de verte
met de lachende molenaar,
want het waait van geluk
over de boot waarin
zij zitten, waarin zij roeien
met de riemen die ze hebben
tussen de blanke weiden
die op hen wachten
als een bed op twee geliefden,
als een kus die
tussen twee monden ontstaat,
een zoete zon
aan een oude, koude…
Psychologieën I
poëzie
3.5 met 18 stemmen
2.716 I
Een koud vermoeden rilt mij door het brein:
Ik zie mijzelf en weet thans wie ik ben: -
Ik ben Erinn'ring van veel boeken, en
Een Macht, waarmee 'k mijzelf en al mijn zijn,
Gedachte en daad, gelijk maak aan de schijn,
Die 'k daarin schoonst vond: - onbewust gewen
Ik me aan dat ál-artiest zijn; - soms zelfs ken
'k Mijn schijn, die groot…
een snelle rakker
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
836 een Drentse korpschef heeft te snel gereden
met 150 km scheurde hij naar huis
"schat, staat de bokma koud ?…
4 mei
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.040 Haar ziel heeft pijn, haar lichaam koud
Een muur is om haar hart gebouwd
Niemand die ze nog vertrouwt
Ze heeft teveel geleden
Ze kent de angst en voelt de haat
Ze weet niet wat er komen gaat
Gevangen tussen prikkeldraad
Ze heeft te lang gestreden
Het bloeden op haar lichaam -rood
Haar vrienden weg, familie dood
Ze weet waarom…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 De wind waait gaten in mijn hart
De nacht verft dagen helder zwart
De kou snijdt ijzig als een dolk
De zon ligt slapend op een wolk
In ieders ogen zie ik jouw gezicht
Maar in het duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt…
Nieuw record
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.189 Hee ouwe rups, ik haal je in
Nog maar 25 jaar
En nog enkele dagen
Dan heb ik mijn zin
Mag ik de fakkel dragen
Jij hebt jou record
Niet echt scherp gesteld
Maar ik heb je door
Je dagen zijn geteld
62 plus en nog een beetje
Is voor een mens niet echt oud
Te jong zelfs, maar dat weet je
Doodgaan laat je koud
Jij stierf zo onverwacht
Het leven…
Overgave
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.058 De drang is onbedwingbaar,
naar zee die ik bemin;
geen koude kan mij weren,
ik ren de branding in.
Het treffen onontkoombaar,
ik gooi me in de strijd;
reeds word ik weggezogen,
zodat ik onderglijd.
De golven onverslaanbaar,
mijn lichaam overspoeld;
een waas trekt voor mijn ogen,
dit heb ik nooit gevoeld.…
Dagelijks gebed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.070 De tijd is zwart,
een steen die koud
in de tuin ligt te rotten
tussen bladval,
botte takken en
naaktslakken die
niet meer sporen.
Waar ik sta
wordt niet meer gebouwd
en waar ik loop
worden geen wegen aangelegd.
Bestemmingen
gaan al eeuwen aan mij voorbij
en zo ik al vertrek,
dan zonder reisdoel.…
lauwerkrans
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
3.176 Ik heb een vriend die voor me klaar staat
zowel bij dag als in de nacht
Terwijl voor hem ook niets teveel is
als hij geduldig op mij wacht
Hij neemt mij beschermend in zijn armen
bij hem ben ik veilig uur na uur
Hij schenkt mij zijn zachte warmte
als het koud is kil en guur
Ook kan ik stilletjes bij hem wenen
met van smart verscheurde…
gelogen
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.277 De woorden die je sprak, zo koud
voordat je m'n hart en leven verliet.
Ik blijf hier wachten op die dag
tot je weer voor mijn deur zal staan.
Met een bos bloemen en een brede lach
belovend om nooit meer weg te gaan.
Nu mag jij nog duizend keer zeggen
dat zoiets nooit zal gebeuren.…
Kapitulatie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.316 het gaan; stop
Ik kan het niet; ik geef op
En zo verzand ik
Verzwelg ik in onbestemd
verlangen, naar wat niet van mij is
Maar van mij houden zal
Als ik niet verdwijn
In een donker gat verval
De vraag is niet
Heb ik jou geraakt
Want je weet
Dat ik niet ben
die iemand wraakt
maar ik ben zo bang
dat het zo lijkt misschien
ik koud…
Puppy
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
2.044 Stil in een hoekje vlak naast de open haard
die alleen in gedachten nog koperkleurig gloeit
en geurt naar koude winternachten gezelligheid
welk bouquet zich mengt met het jouwe van tijd tot tijd
want de lente heeft zich ontluiken vroeg ontbloeit
maar gaat zo af en toe met een koele vleug gepaard
Geruisloos onder je dekentje, wurm je met het…
Herfst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
846 zon een schaduw wordt
Een schim van lang vergane glorie
Wanneer gure regen mijn gezicht teistert
Bergen blaren de weg onzichtbaar maken
Wanneer fluitende wind in mijn oren blaast
me influistert dat dit zijn terrein is
Wanneer mensen achter hun ramen schuilen
Omdat ze weten wie nu heerst
Dan zink ik weg in mijn kraag
Vluchtend voor de koude…
Raar....
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.453 Bang om haar te verliezen terwijl ze van mij houdt,
deze gevoelens zijn raar, het laat me koud,
dacht ik, toen kuste zij mijn wang.
Ik was daar vergeten waar ik aan dacht,
zoals zij alles doet vergeten.
Ik moet zeker zijn en mezelf niet meer meten,
met jongens die mijn lieverd allang is vergeten.…
bevroren
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
2.104 schreeuwt mijn hart onophoudelijk
-Mijn handen vormen klauwen
en haken zich in jouw kleren
maar je beseft nog steeds niet welk verdriet je sticht-
“Hou op met die komedie…”
mijn stem versmelt met de koude van jouw hand
-Je handen gevouwen op je schoot
maken geen teken van herkenning
maar vormen een ijspatroon-
“…waarom…”
een laatste…
Jouw Ogen
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.017 Jouw ogen hebben mij geraakt
ik warm gekleed, jij bijna naakt
en al verstond ik niet jouw taal
jouw ogen vormden een verhaal
ik was zo rijk en jij zo arm
jij was zo koud en ik zo warm
mijn hart sprak: geef, en blijf steeds geven
het gaf jou hoop en sterker leven
jouw ogen diep in mijn gedachten
maakten los waar jij op wachtte
liefde van Jezus…
Storm
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.289 ik wil niet zweven boven woorden
die als geschonken water wijn,
valse noot tot vorm akkoorden
zo gedwongen waarheid zijn
ik wil niet hangen in de lucht
van het stormmaal, dor en week
gevallen als Gods eigen krijgers
na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met…
Storm
netgedicht
3.5 met 48 stemmen
6.470 ik wil niet zweven boven woorden
die als geschonken waterwijn
valse noot tot vorm akkoorden
zo gedwongen waarheid zijn
ik wil niet hangen in de lucht
van het stormmaal, dor en week
gevallen als Gods eigen krijgers
na zijn koude donderpreek
voor zover ik zeker weet
wil ik pennenstreek kwatrijnen
vol van wendingen in lijnen
terzinen met…
Echten buiten seizoen
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.508 De winterreiziger die het riet-
mager plaatsje aandoet,
moet wel veronderstellen:
nergens binnen deze periferie, gevormd
door trimsalon Pluto en Karins kapsalon,
gebeuren droeve dingen, toch -
De pottenbakker draait zijn schijf
om er weer in te komen,
uit eigen koude hand
een schaal voor eigen fruit:
één weemoed al
voor wie dat ziet.…
illusie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.539 een zinsbegoocheling
een droombeeld
in een kunstmatige voorstelling
ik applaudisseer
mijn koude handen warmer
ik fantaseer
mijzelf een illusie armer
doek neer
bloemen worden gegeven
nog een keer
deze rol is op haar lijf geschreven
echter … buiten het theater
een paar minuutjes later
staart ze nietszeggend in haar zorgen
verlangend…
gemist
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.536 ik mis de onbezorgde dagen
van weleer
en de nachten
die veel langer leken
ik mis de zorgeloze vragen
telkens weer
en de antwoorden
die zo simpel bleken
ik mis het tweedehands matras
(ons eerste bed)
waarop wij ons zo vaak
hebben verloren
ik mis de “koude” plas
(buiten toilet)
waarbij je ook de buren
goed kon horen
ik mis de oude…
Doods-gebed
poëzie
4.6 met 9 stemmen
2.066 Heer, als ik sterf
en mijn voeten zijn koud als glas,
de kaars druipt op mijn hand
en de dokter zegt: "'t Is gedaan,"
als bij de kamer-wand
de priester bidt: "Heer, laat hem gaan,"
dat ik dan bidde:
"Heer, neem mij in uw ontferming aan."…
Winter, te vroeg
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
2.528 Winter, te vroeg
Straks dooit het
De bladeren zullen zinken
Hun kleur verliezen
En vergaan
De laatste bladeren zullen vallen
De bomen blijven kaal
Tot de lente
Winter, te vroeg en te koud…
Wij hebben alles nog tegoed
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.607 Het voorjaar in de velden
de zomeravonden warm
en zwoel, de herfst raakt
ons beider hart, de winter
geeft koude een stoel
het ontluiken van de
natuur, de lange
zomernachten, kleuren
wandelen met ons mee,
sneeuw en ijs koelen
verhitte gedachten
ogen stralen warmte
uit, gebaren vertalen
zinnen, handen geven
liefde leven, monden
willen…
Ter ere van de goedertieren maan
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.491 Dus zit ik nu weer op mijn ouwe kamer
waar alles donker is en koud en klein,
rondtastend naar mijn dingen, bedachtzamer
omdat ze me vreemd geworden zijn.…
Waar ben jij...?
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
1.643 Zo blijven mijn dromen
koud en kil,
en ben jij de enige die
mijn hart niet meer voelt,
is het om me heen zo
voelbaar stil,
zo heb ik mijn liefde
voor jou
écht niet bedoeld....…
Verblind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.070 Ik zit in de sofa
luisterend naar de stilte
verstoord door harde stemmen
en woorden pijnlijk voor het oor
probeer me af te wenden van het geluid
maar kan me niet concentreren
door de koude dingen die ik hoor.
Doorheen mijn tranen
zie ik zoveel leed,
zoveel pijn
niemand die stopt
niemand die weet
hoe mooi het leven kan zijn.…
overbrugging
netgedicht
3.5 met 52 stemmen
3.083 het is al lang geleden
je zou haast zeggen
in een gedachteloos verleden
dat ik naar jou schreef
ze waren koud, die korte zinnen
gekrast met aangelengde inkt
ik heb het nabij zijn gemeden
kruiste de degens vanbinnen
heb zodoende de eigenliefde verlinkt
leve de republiek schreeuwde ik
tegen het laatste kladblokvelletje
van goor uitziend…
Sterven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 De zomer sterft aan herfst en laat de warmte achter
Soms leeft de zomer even op in warme zwoele dagen
Om eindelijk de laatste warme adem uit te blazen
De herfst in haar onstuimigheid,
zwiept takken en velt bomen
Zo blij dat nu de storm tekeer mag gaan
en al haar kleurenpracht kan tonen
Dan komt de winter aangewaaid
op koude bleke voeten…