16638 resultaten.
Het zware wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 Hij komt in mij, ik ben open
en zacht, er steekt een storm op
Hulpeloos dein ik in de vloed
over de nog lege aarde
Ik ben bang gewond te raken
van binnen te gaan bloeden
Misschien ga ik wel dood
maar ik voel juist vrede
Diep in mij, dieper en dieper
stijgen en rollen de golven
Ze verrukken me, masseren me
en leggen mijn binnenste bloot…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een verre vriend achterliet
ik durf niet te bewegen
bang…
roodborstje
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
509 klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
het huppelt onrustig tussen struiken
en is ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een dolle kip
met zijn kleine sterke pootjes
de slappe grond gaat wat opzij
en laat zo de vele zaadjes vrij
zijn kopje en zijn snavel
pikken gulzig in het rond
zijn oogjes speuren alsnog bang…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
dekmantelen wij ons aanzien
met een schijn van veiligheid
tot gezichten zonder mond
met daarin ogen van paniek
die bang de afstand blikken
waaraan wij nu gehouden zijn
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst…
Zand zat
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
492 Maar als een schat begraven onder een berg die blijft groeien ben ik bang dat ik ze niet kan vinden.
Ze zakken dieper in het zand.
Grijp uit met een helpende hand.
En vraag me vrienden mee te graven.
Voor hun bestaat de berg niet.
Maar alsof het zand in mijn eigen keel glijdt kan ik mijn stem niet bevrijden.…
Iets van Tao en de vrouw van wie iedereen houdt
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
620 Ik stroom door jou
Als een rivier door de bedding
Ik droom door jou
Je lach is mijn redding
Vertel me wat je ogen gezien hebben
Maar vertel me niet wat je verlangt
Want het bangt mij dat ik niet degene ben
Die het je geven kan
Ik bezit de vonk, maar niet de gave
Ben ik bang
Om jouw wensen naar de haven te brengen
Want het duurt met mij…
Halloweennacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 de heksen en spoken
vliegen door de donkere lucht
ze komen ruzie stoken
zijn niet bang van een griezelig gerucht
ze schetteren en schreeuwen
ook de vleermuizen komen eraan
gelijk een bende hongerige spreeuwen
zitten ze achter de bezem van de heksen aan
de zwarte spinnen in hun spinnenwebben
kruipen onrustig en zoeken
naar vliegen en insecten…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Ben ik bang beschaamd
tegenover U te staan?
U die geen naam vergeet,
geen mens veracht.
Geen wezen met lege handen heen stuurt?
Ik ben een raadsel voor mezelf.
Maar U bent groter dan mijn hart.
Mensen ontzeggen elkaar toekomst.
Dat doet pijn.
Het houdt mensen klein.
Maar in U mag ik mezelf gelukkig prijzen.…
Wederomgeboren hart
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
537 Als ‘k in het bange wachten
had vertrouwd op de mens
de mens alleen
dan zou ‘k in de meedogenloze pijn
van deze dagen
in het holst van de nacht
als een boot
In nood zonder stuurman
aan boord op de zee woest en groot
zijn vergaan
de dood tegemoet; dan zou ik in mijn slaap
zijn uitgeleverd aan
de hoge golven
de zinderende…
Kamerplant
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 zie ik allemaal planten
Die zonder jou water leven
Wachtend op de regen, maar wel buiten in gevaar
Om vertrapt te worden, dus denk ik: zo zie je maar
Afhankelijk ben ik van jou, want jij bepaalt mijn leven
En toch blijf ik maar denken, hoe is het daar beneden
Als plant daar in de regen, die niet te voorspellen is
Maar wel vrij en niet bang…
Complimenten;
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
678 Complimenten heeft hem bang gemaakt;
Hij huilt al bij elk goed gebaar;
Het vertrouwen verloren;
Ook al staat hij nog steeds voor iedereen klaar.
Complimenten heeft hij zat gekregen;
De meeste echt gemeend en met liefde gegeven;
Door afgunst echter ook plots afgemaakt;
Kan er niet meer mee leven.…
Versmelten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 Ik voel me zo verloren zo angstig en zo bang
Versmelten met een ander dat is wat ik verlang
k’Heb zulke slappe benen dat ik er niet op durf te staan
Daarom zou ik het liefste totaal in jou opgaan
Jij kunt mij dan leiden op mijn levenspad
Richting vergezichten naar bos en duin en stad
Samen voelt het fijner beter dan alleen
Immers in m’n eentje…
Gedeeld verlangen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
610 zoeken wij
een eeuwigheid naar elkaar
en die gelukzaligheid
wij voeren langszij
maar wij wisten niet hoe
wij bij elkander aan
boord konden springen
er waren lastige obstakels
als open wonden omringd
door berggraniet
de vastgeroeste ophaalbruggen
van een beschadigd verleden
wij keken door de kieren
van onze gordijnen
even maar
want bang…
Oekraïne
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 Zovelen zijn nu echt betrokken
en delen van hun huis en geld
maar bovenal hun liefdesgaven,
dat mag met ere zijn vermeld;
en dat er ooit zal vrede groeien
al duurt het ook misschien nog lang;
laat ons de hoop maar niet verliezen:
geduld en moed maken niet bang.…
Tussen normaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Je bent bang
dat het niet goed komt
je zou niet weten hoe
....Je gezicht zegt: laat me
....zolang maar met rust
--------------------------------------------
Blijf, we zijn getrouwd
om contact te hebben
dat is normaal
....een intieme harmonie
....van jouw en mijn normaal
Nog steeds ontdekken we
samen stukjes van de wereld
en nieuwe…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Jij zegt, open je ogen maar, en streelt mij met
een klein gebaar, je hand voel ik zacht langs
mijn wang, en plots ben ik voor niets meer
bang, als ik je in je ogen kijk, voel ik mij kalm
en hemels rijk.…
Schrijven...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
715 Wij zijn niet bang,
voor juffrouw Tang.
Zij spuugde vuur.
Dit was van korte duur,
er kwam een ander, maar,
met duizend sproetjes
en vuurrood haar.
Het leren ging nu als op slofjes,
met veel gelach en lol.
Ik leerde netjes schrijven,
als toetje toe, een aai over mijn bol.
Lesgeven was een feest, ja ’t is waar.…
VERRE BERGSTEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
438 De Oekraïense aarde
vol gezegende groeikracht
dreunt onder zwaar geschut
voetstappen van felle krijgers
en bange vluchtelingen
de bodem verlangt als altijd
voedzame gewassen
te mogen baren
maar voelt klamme angst
bij het krijgsgebulder
oostenwinden uit de bergen
van de woeste Kaukasus
blazen bemoedigend
over de vlakke akkers
brengen…
Femme fatale
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
493 ze doet niet aan goedheid
houdt van slechtheid
verslindt slachtoffers
in haar valse echtheid
ze mijden haar en zoeken haar op
zijn bang en gefascineerd
ze leeft zonder om te kijken
in verdorvenheid gedisciplineerd
haar eigen normen en waarden
met haar zelfverzonnen maatstaven
verbloemen haar manier om regels
systematisch te ondergraven…
losse eindjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
506 van gestuntel met de deur
een grapje dat in het water valt
maakt me zacht net als
mijn hart als iemand zachtjes zingt
ik smelt van de beller die zegt:
ik ben verkeerd verbonden
een schitterende scherf op de
stoep doet me weerloos stilstaan
zo gaat het ook met een
geknakte bloem en het
geluid van een brommobiel
de kleine bange…
De apoteose
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 niet alleen het
lachen maakt de
spanning tussen ons
heerlijk om aan
te voelen en te weten
dat die uit het niets
zomaar opkomt
dat samen tot beleving
brengen op een
nog nooit gelopen pad
en dan de magische
kracht van het onbekende
in verleidelijkheid ervaren
ondanks het mystiek gevaar
altijd stukje bij beetje
omkijkend met een
een bang…
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In rechte rij, dan weer een ruime bocht;
over hard ivoor en zachte vliezen,
die vol bange spanning stijf bevriezen.
Het glazen oog vindt, waarnaar werd gezocht.
Gaatjes en bruine plekjes in het gebit
zijn betrapt euvel, voelen zich verslagen.
Maar de speurder is voldaan na diens rit.…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen
voordat je het wist
en ja je miste hem
hij gaf goede raad
op problemen hoe
hij daaraan komt is
onbekend en vaag
ik heb hem geen vragen
gesteld bang…
Nachtkleuren (2)
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
614 bij zijn terugkeer
spreekt hij zijn kompaan
helder toe legt behoedzaam
de vinger op gekneusde plekken
kalm, rationeel,
geen radeloos woord ontsnapt
aan de lippen van deze
vastberaden man
in alle bange uren
staat hij zijn spitsbroeder bij
onwetend nog van het einde
dat alleen hij kan vertellen…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Het afscheid zuur, maar voor de dood niet bang.…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Bang ben ik niet
voor zij die alles hoort,
hij
gooide het eerder overboord.
Dat zij
hem nu weer hoort,
horen wil,
ondanks zijn
voormalige gril,
is deel
van het mysterie.…
Zinkgat
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
250 dat het gauw voorbij zal zijn
dat ik niet hier ben, niet nu
dat ik alles voel wat ik niet wil
dat ik niets voel behalve afkeer
dat ik in een zinkgat gevallen ben
dat ik misschien wel gefilmd word en
dat ik niet herkenbaar ben, hij wel, zo-
dat ik een bewijs heb
dat ik durf te laten zien
dat ik niet weet wie hij is
dat ik bang ben voor…
verbannen naar dit oord
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
368 vader
tot tranen geslagen titanen
soms komt een held langs
zo mijn verlangen opzwelt
maar hij uitgeteld vertrekt
als ik hem wel houden wil
een grillig gevolg der straf
van de maffiose Olympiërs
één keer is het wel gelukt
verrukt van de aanvoerder
paardenknutselaar pur sang
welke ik begeerde tot man
zeven gelukkige jaren lang
doch bang…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind
in zijn weelderige haar
als die trein dan toch wegrijdt
en hij achterblijft
met een bloemrijk stofje
gedrapeerd in zijn handen
waarin hij zijn neus
vanzelfsprekend
nog één keer steekt
Laat hem lekker zijn gang gaan
zonder bang…
Samen vooruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 vervagen
kijken we recht in het heldere zonlicht
klaar om de hele wereld te dragen
Je vingers verstrengeld in de mijne
langs de grachten het terras en de muren
geen twijfel meer die kan verschijnen
dit gaat veel langer dan een nacht duren
Ik voel je baardhaar tegen mijn wang
een diepe zucht van puur genieten
we zijn allang niet meer samen bang…