7480 resultaten.
Sprietige stelen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 op rustige
korte dagen
trippelen gekleurde
kousenvoeten somber
door miezer en
stuivende sneeuw
onder een
beklemmend koud
wolkendek
dat ons niets
meer zegt in
saaie eentonigheid
nog heeft de herfst
zijn kaalheid kunnen
compenseren door wat
sprietige stelen die zich
dood staan te vervelen
in het schrale schilderij
waar zelfs…
Verstilling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Eenzame stilte
verspreid over stad en land
verstilling ademt
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn
aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling
in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil-
houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.
Hoe het waas als een mist zonder…
Winterregen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
357 Regen in winter
tikt op het raam in de nacht
ik dek me warm toe
Al heel vroeg in de morgen word ik wakker
Met bakken hoor ik de regen uit de hemel vallen
Op weg naar een nieuwe bestemming strijken menige
traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam.…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 nog heb ik
je niet gezien
met de eerste
vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende…
Een pril rozetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
576 jij was het
bijna verleerd
had te lang in
de grijswitte
wereld van
winter verkeerd
die nu overliep
van dooiend ijs
smeltwater met
modderig contrast
toch zag ik de eerst
gekleurde stip
in het wittig pluis
het is daar waar
lente al heerst
en jij met warme
adem en lach de
ontdekking uitpakt
een pril rozetje
van het nieuwe
lentegroen…
Het paradijs
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
364 het schaduwde
te veel in de
laatste winterse
contrasten nog
overheerste het
koud bleke licht
waar wind water
pegelde en deed
huilen terwijl er
zachte warmte
zonder bewolking
werd verwacht
lente verjaarde
in groen met
minimale bloei
toch zal zij in de
herfst rijpen omdat
de zaden begrijpen
dat overleven
het enige is dat telt…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Een ijzige wind suist door het dorre riet,
dat hard en scherp, maar breekbaar,
als een bruingele rafelige rand,
de grens markeert tussen de bevroren vaart
en het lege besneeuwde achterland.
De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
VORST EN WEILAND
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
453 He torenvalkje
fladdert in de kou, vergat
zijn jaarlijkse trek.…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…
Langs de goot
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
kou in
duizenden
kristallen
dwarrelend
vallen
waar stilte
vroeger
raasde
wagen zich
nu alleen
nog maar
patsers
op de weg
die glinsterend
hun lachende
bravoure
spiegelen
de gladde
toer fataal
afgebroken
in uitglijden
met val naar
bloedrood
dat sneeuw
in overvloed
doet smelten
het leven snel
laat verwelken
langs…
Vlagen en flarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 De winterkoning schuilt in beukenhagen
waar koning winter niet heeft toegeslagen
de vorst hult zich in misten en
in vlagen
dat zie je aan de opgestoken kragen
Wie dit 'vorst' noemt stel ik
graag een paar vragen
is het bij u min dertig, alle
dagen
en nachten?…
Eerste lentebloeiers
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
463 ik zag
hoe jij al
voorzichtig
je passen nam
keek waar jij
je voeten zette
op een vrije
plaats tussen
de takjes van
herfststruiken
want onder
het droge blad
waren de eerste
krokussen in alle
rust aan het ontluiken
je hand
stuurde mij in
samen ontwijken
omdat wij zo lang
mogelijk naar
deze nu nog
bijna verborgen
eerste…
Winterbeleving
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
555 Winter gaat vooruit
langzaam en zacht naar voorjaar
hints in overvloed
Het is ontspannend en rustgevend
om de winter van dichtbij mee te maken die een
zoveelste hoogtepunt heeft bereikt waarbij ieder kan genieten
van paletten met authentieke kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.…
Winterhemel
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
456 Scheuren in de lucht
hardnekkig grijs versplintert
blauw zegeviert weer…
ALWEERWOLF
snelsonnet
4.0 met 20 stemmen
1.623 Een jager sluipt geruisloos door het Waasland,
speurt traag, het hoofd omlaag, te voet naar sporen
maar sprint als hij die vindt met spoed naar voren
terwijl hij uitroept: “Jammer, maar helaas want
jij gaat hier ongenood niet wéér tekeer, wolf ”
en mept het dier morsdood met zijn geweerkolf.…
Ik zag vader
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.153 Je glimlach hoofdschuddend:
krentenbrood
is voor kermis en zomer
nog zolang.…
La Haye
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.009 (de zomer van 2006)
we zwolgen zomer in het Westbroekpark
de zon was gul en uiterst vastberaden
de picknickmand was mee en overladen
met stokbrood, rode wijnen, verse kwark
en kazen uit het land van Jeanne d’ Arc
een glas cognac was ook niet te versmaden
de Franse slag en zalig zonnebaden
La Haye als de Provence of de Camarque
de rozen…
Shakespeare {Cento}
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
723 Ik zeg niets over toeval, goed of kwaad,
De zomer duurt steeds korter dan verwacht.
Want rusteloos lokt Tijd de zomer mee,
Jouw kind alleen zal hem het veld uit slaan.
Mijn inzicht tref ik in jouw ogen aan.
Om mijnentwil ontvangt ze jou privé.
Alleen vermenigvuldigen geeft leven
Op dit groot schouwtoneel vol leeg vertoon.…
Tafeldame (weet je nog?)
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
753 Hier nog mijn lichaam ondoordrongen,
terwijl in andere tuinen ongezien
tegen de winter in al bloemen bloeien.
Leer mij ontluiken.…
HERFST
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
976 Langzaam maar vastberaden
werkte de Herfst zich door
de maanden die hem scheiden van
het winter mannenkoor.
En toen het kunstwerk af was
en hij voor mij stond
vielen blaadjes als
tranen van emotie op de grond.…
het verkeerde seizoen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
840 ze glijden weg
van daken, de woorden
als zemen
vol milde regen
de dichter kon
niet vertalen
de zon
in verzen vol
hoe ze aaide
traag gloeide op zijn huid
als een maagd in een koekoeksbuik
hij verloor zijn onschuld
en werd tuinier
plant nu zijn rijmzaad
in vochtige winter
bedjes…
jij belt
hartenkreet
2.4 met 19 stemmen
4.799 dus dat jij mij belt
en ik dan ja knik
omdat je vertelt
en snapt wat ik
en dat het goed is
en ik zeg dan gewoon
iets als lentegras,
herfst of zomerdroom
roep: winter was
en jij huilt mijn gemis
nee, zwijg maar jij
bel vanavond niet
weet je stil bij mij,
mijn lach, verdriet
dat alweer bijna over is…
Tijdelijk
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.503 De tijd is de stilte
die slaapt
in de kleuren
en momenten die
niemand zoekt
waar eenzame gedachten
wachten op
een winter
die verandert.…
Lentement
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.096 Heel langzaam trekt de Lente door de lucht
De kale tak, bedwelmd door Winters' ether
Wordt wakker, rekt zich uit en wordt bevrucht
Door nieuwe krachten: alles wordt completer
Besef o mens: als u de Toekomst op wilt vangen
Dat Zij respons geeft op 't signaal van uw verlangen…
Spelen geel violen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
657 heb de contrasten
afgetast in kleur
het donker overheerste
penseelde toch
in wit met muziek
die niet kon komen
weg met het
winterse palet mijn
orkest speelt lentetonen
de krokus preludeert
narcissen spelen
geel violen
in strijk en zet
wordt zo ons muzikale
voorjaar op noten ingezet…
Muur
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
875 Witte dag
Het dwarrelt
In grote vlokken omlaag
’t is winter
Het mag
Schitterende zonnen
Een horizon
Met bloemen en geuren
Zonder sneeuw
Niet met mij begonnen
Een oase vol gloed
Vol geloof
Met vertrouwen en angst
Een witte, dikke
Muur van voorspoed…
jou niet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 je klanken bedriegen woorden
valkuilen in het duister
tastend naar houvast
nee ik vertrouw jou niet
niet zoals ik weet
dat bomen bloeien in mei
niet zoals de kou bijt
door mijn wollen wanten
in de winter
niet om op te bouwen
drijfzand draagt het huis
waarin ik woon…
Weersvoorspelling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
682 Wolken kondigen jouw terugkeer aan
zuidenwind in de zeilen van de boten
tegen de stroom in naar mij
Herfst kwam, winter ging voorbij
Jouw gewaden hangen te luchten
vangen de lentegeuren uit de tuin
waarin alleen jij mijn gedachten
nog steeds gevangen houdt…
Tegentonen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
581 wanneer vlerken
in een zwarte overjas
het spreken temmen
krassend hard en schel
in bladerloze bomen
verzen overstemmen
als druilerige tegentonen
de aanhef tot een dichtmaat
weten af te remmen
dan zal de stille vlinder
geen voorjaar meer kunnen schrijven
de winter zal het hart beklemmen…