5517 resultaten.
OOSTERSE EER AAN SMALINGERLAND
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
473 Te willen dichten...
Waar moet naar gezocht, bedacht,
geschreven worden?
Drachtens vogelzang
schalt luid: "Laat je moed zweven,"
en dan " 't is mooi genoeg geweest."
Een grutto stijgt op;
verheugd gaat zijn roep over
Fryslâns vrije ruimte.
De Friese veenhoop:
tussen wijd veld en bosrand
glijden zeilen voort.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Een nieuwe dag breekt aan,
maar ik doe mijn ogen maar weer dicht.
Het gaat weer goed tekeer.
Vanuit mijn warme bed hoor ik het aan.
Ik draai mij nog eens om
geen zin om op te staan.
Maar plotseling is het stil,
De bui is zeker weggetrokken.
Ik trek de deken op, tot aan mijn kin.
't Wordt vandaag weer, "weer" voor warme sokken.…
Placebodieren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
720 Tussen woorden was onze stilstand
niet bemerkbaar in het zwijgen
een religieus universum
trok tijdens dichte mist voorbij
in de boeken die we hadden gelezen
over het verstilde hondenleven
schilderden schaduwen jouw afkomst
lag het galgentouw nog in de kast
en nooit kwamen we dichter bij
zij die door het licht genazen
of was er een sterrenhemel…
Ware gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Heisa trakteert een hoop vers bloed
Neen, serieus
Ik lach niet groot genoeg
Serie met bubbels
Geen nood, opgelost met je ogen
Waar we naar uitkijken
Ik kan slechts liegen tegen mezelf
Al gaat het sindsdien merkbaar beter
Deze keer hangen de groepen
Wel zeer goed aan elkaar en verder
Een mooie bloemlezing van over de plas
Dicht bij het verre…
Het hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
717 Wie heeft haar deuren dicht gedaan,
de luiken gesloten?
De boel verduisterd,
het kostbare licht gedoofd?
Verbittering gezaaid
in een tuin waar vogels zongen?
De rust verstoord,
ontluistering gebracht waar harmonie was?
Blijheid weggevoerd
waar ooit feest gevierd werd?
De spontaniteit ongemerkt,
het zwijgen opgelegd?…
Vrolijk (Brrrr) Pasen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
718 Helder grauw is de hemel
wijds het ruime zicht
geprikkeld worden organen
en de deuren blijven dicht
straks gaan we zwierend over vaarten
genieten van het mooie weer
soepel glijdend over gladde baan
voorwaarts naar het Pasen
want ‘t is lente in ons bestaan
koek en zopie uit het kraampje
ergens midden op het ijs
tussen velden met witte…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Jij, zwart als Onyx
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
865 Dichter nader jij zwart als Onyx
op de tast naar ontgoocheling
Ik ben zo ziel tot jouw huid
geneigd te hullen na de getuigenis
verleid tot de daad
Er komt dat moment van tegenstrijd
van ondergang en verraad
Maar ik ben zo dicht op jouw huid
zo verliefd en onbeduidend
als een tik in de tijd
En dan de klap, een val in ongenade
De…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Niet toevallig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
514 eeuwenlang
Zien is geloven
Gevoel ondergeschoven
Naast een waarom
Ook een welkom
Omarm de betekenis
Brengt terug naar de basis
In ons huist
Het onbewuste juist
Latente levenszin
Toen het waarom verderging
Weten vanuit het hart
Is ook wat verwart
Niet enkel verklaren
Is onbewustheid ontwaren
Geen toeval
Aanwijzingen bovenal
Dicht…
Heel mijn ik zoekt haar
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
930 mijn oren
De herinneringen grijpen me bij de keel
Alleen, verwachtend, verloren
Mijn ogen zoeken mijn godin
Heel mijn ik zoekt haar
Maar ik vind alleen maar Mars
Hem zien is - onverteerbaar
In de ongelijke strijd
Nagel'n de sterren langzaam mijn zicht
Bij duizenden vallen zij mijn ogen aan
Ik bezwijk
Doe langzaam mijn ogen dicht…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 donkere donder boven het verlaten podium
saboterende stortregen heeft iedereen verjaagd
alleen de zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou…
In gesprek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 luistervink, wat heb je me vroeg gevonden
en wat ben je me al dicht genaderd
laten we praten nu het nog kan
woorden over oevers werpen
ons koolwit aanspreken
monden behoeden voor ogendonker
in thuisloze sporen treden
een jeneverbes verlaten op de hei
harde woorden sussen
voordat teelaarde onze smaak verkilt
laten we ons markeren…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?
In die sfeer van tragiek en droefenis,
schrijft hij spontaan een enkel woord en
zie, de muze heft op zijn benauwenis.
Dapper schrijft hij naar de slotakkoorden.
Soepel verschijnen zinnen, weg de ergernis.…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Influenza
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
605 Linker neusgat dicht,
oor vol fluitgeluid
en op mijn hoofd hamert
een kingsize heikraan
wijl ijzervijlsel mijn keel schuurt.
Het brood is op, en de honing,
en er is nog één aspirientje.
Als ik stil blijf liggen,
voel ik amper
de nachtelijke kuitkramp
en elke wervel in mijn rug
creëert torturen die blijven duren.…
In de armen van mijn beschutting
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 onderbewustzijn wakkerde mij…
er werden treinen gebombardeerd
tussen Meppel en Zwolle, de tijd liep
uit de hand, ze kwamen pas tegen spertijd
aan bij het Amstelstation te Amsterdam
angst bekroop mama en ik luisterde
met grote ogen naar de afwisselende gang
van haar zenuwslopende vlucht
dicht langs de panden op weg naar huis
wij werden…
DODENKLACHT
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.469 Laat dicht de luiken! 't Zonlicht dringe
niet in deez' ruimten, waar geen morgen
haar langer wacht.
En laat me alleen met mijne dode!
'k Wil met haar zijn in de eerste wake
van hare nacht...
Ik wil de teedre woorden spreken,
die 'k nog voor haar in 't hart bewaarde
'k zei niet genoeg.…
De aristocraat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
456 De oprijlaan is dicht beplant met beuken
En twee lakeien staan bij de entree
Een hovenier besproeit de bloemenzee
Zijn Maître zwaait de scepter in de keuken
De dienstmaagd dekt de tafel vrij van kreuken
Zijn butler regisseert strak het diner
Een strijkje speelt sonates van Fauré
Om ’t copieus geheel nog op te leuken
Doch als des morgens…
Tranen uit mijn verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
622 scheller
Het verleden lacht mij uit
Steeds luider
Steeds sneller
Mijn verleden doet mij pijn
Soms onverdraaglijk
Soms zacht
Mijn verleden daagt mij uit
Soms plotseling
Soms verwacht
Het verleden blijft mij plagen,
zelfs nu ik volwassen ben
Vluchten of vechten helpt niet echt
Toch kan ik het soms niet verdragen
Ik doe mijn ogen dicht…
Voor Adriaan
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
610 Ik heb geen tijd en zin nu om te dichten
maar 'k moet iets schrijven, nu ik dit toch weet
en zeker ook omdat ik dichter heet
wil ik dit liefdewerk voor jou verrichten.
Dus, beste Adriaan, wil gauw genezen;
ik denk aan jou in mijn gebed
en 'k hoop dat niemand mij belet
je dit te zeggen en jou dit te lezen.…
De avond valt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
607 Maar toch: de droom van vrede mag niet stuk
en zelfs al blijven vele deuren ook nog dicht,
er is en blijft het Kind dat in de kribbe ligt.…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Snel draai ik de kraan weer dicht.
Gelukkig, ik heb mezelf gered!
Help! Mijn gedachten blijven stromen!
Er is niemand die dat kan tegengaan.
Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help! Mijn gedachten maken nu geluid!
Ik hoor mezelf tegen mezelf gaan praten.…
De Wensvijver
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
647 Mijn wens had ik
te lang uitgesteld dus
liep ik eindelijk met twee
van mijn allergrootste schatten
de pannenkoekboerderij binnen
ik neem er één met chocola
riep Ella, Sofie natuurlijk ook
toen nog met schone handen
het feest kon gaan beginnen
dicht bij ons de wensvijver
tussen het goud van de vissen
blonk geld uit alle landen…
Suster Bertken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Verwijlend en versmeltend uit haar
liefde voor de lijdende Jezus aan
het kruis, bad en dichtte zij haar
verdere leven in een door steen
omringde kerkkluis. Een ascetisch
leven van een vrome Utrechtse vrouw
die de Nederlandse letterkunde kleurde
met haar religieus geïnspireerde liefde
en diep gewortelde trouw.…
Zomeravond in een oude stad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 Het besluit tot avond is genomen
in dicht geknipte aktetassen,
de waaier van feesttenten gaat open.
Voorbijgangers wandelen met ingehouden
pas, schroom van bewegen, de angst een
al gesloten tijd te overtreden
onder de grote linden of ze door
lichte avondwind worden gedragen,
de hakken door een betoverend
tikken beslagen.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 als glijd je, verblijd je om een worm en altijd
samen,
Wolken hoe je met de zonnestralen,
ver of dicht, licht doorlaat, alsof er altijd
ergens wel een paradijs bestaat,
je 't schuim nog witter blinken laat.
Branding hoe je slierten zeewier
op nette hopen slingert aan het land.…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 ontkennen
dat de lente vervlakt
het is langzaam wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt
tot dat moment dicht…
Aan een wielrenner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
719 verhoging
en met een blos
rijdt hij terug om
de volgende dag weer
te oefenen om zijn spieren
zijn lijf lenig en soepel
zijn geest helder te houden
om met de aarde mee te bewegen
aan de stroom, waarin we verzeild
en verloren toen we werden geboren
maar aan de oever daar
staat altijd die toren, die
draait met het licht
de haven niet dicht…