Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

De ontgoocheling

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.222
erotische gedachten fel gierend krachtig protesteren Het rode licht verdoezelend voluptueuze heupen borsten vlezig binnen geen weg terug Gespreide benen vette plooien wenkten liggend op haar rug Stuntelig roede weigert negerend de uitgestoken helpende hand Brengt hem uiteindelijk de daad signalen afschuw verdringend Met gebogen hoofd verlaat…
Ivan Grud18 januari 2005Lees meer >

11 September..

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.157
Niemand van hen, had deze wereld mogen verlaten.. De wereld veranderde in één grote schaduw van rouw.. Iedereen vol angst en verdriet.. We zagen zelfs beelden van springende mensen vanaf dat gebouw.. Alle mensen die hun omgekomen bekende moeten missen.. Zij moeten verder met hun leven.. Vol met hindernissen...…
Sjoerd Post10 september 2007Lees meer >

Is er dood?

hartenkreet
4.8 met 41 stemmen aantal keer bekeken 3.632
Ik voelde je heel even Laat los, verlaat me Na de dood… Is er leven? Nee, blijf hier! Ik smeek je Nog één kus, één geur ~ Ik kan niet, mijn engel ~ Hoezeer ik het betreur ~ Ga verder, denk aan me ~ Maar koester je zijn Ik snap je, laat je gaan Geef me over aan de pijn Vaarwel ~ Vaarwel Is er dood?…

herinneringen

hartenkreet
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 3.544
hou me vast aan de mooie herinneringen want dat plaatje houdt me op de been de laatste jaren waren minder leuk waar gingen toch jouw gedachten heen Ik denk aan wat je mij hebt gegeven dat is wat ik belangrijk vind in mijn leven je vertrouwen en een dikke zoen wat dat al niet met een mens kan doen Een prachtig mens heeft mij verlaten…
Erika Limbeek24 februari 2008Lees meer >

Bejaard

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 731
Verlaten zit ze in de zon haar goede dagen zijn voorbij nog voor er ooit iets echt begon draaide het tij al averij. Het schip vol dromen zonk voorgoed, de stormen sloegen alles neer het leven kent slechts tegenspoed er is geen kans, niets keert er weer.…
Chatfant16 augustus 2008Lees meer >

Arianne ( RIP )

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.816
Alleen de trappen te steil vaak om te betreden wilde zij het huis alleen horizontaal verlaten ondanks dat bleef haar bewegingsruimte ongetemd. Het huis kwam leeg doordat zij ging, een verleden rijk gevuld, door iets wat meer is dan een herinnering aan een weerbaar leven.…
pama11 februari 2008Lees meer >

omdat aarden te gevaarlijk was

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.422
in je blik zag ik mijn thuis je ogen openden mijn liefde liet me binnen in je huis waar ik de bloemen rook ik zag je kleuren voor het eerst de lente bloeien je groeien in de zon en ochtenddauw voelde het verlaten van de barre kou te jong in liefde afgewezen met kilte verder moeten overleven het einde van de winter scheen nabij warmte…
wil melker23 januari 2004Lees meer >

nooit meer

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.327
Een eindeloos verlangen Weerkaatst in duizend armen Een eenzame traan Valt in jouw eindeloze diepte Ik ren in circels Spiegels aan de wand Ik zie mezelf steeds weer Verlaten door jou Ik spat uiteen Uiteen in duizend tranen Zie je me niet rennen Vluchtend in zijn armen Mijn lief, je was zo mooi Mijn lief, je was me lief Mijn lief…
nickY2 maart 2004Lees meer >

ONZE MEESTER

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.171
Onze meester zegt ons: Lieve maten, zegt hij, Eenmaal zult ge, zegt hij, Mij verlaten, zegt hij, Aan u denkend, zegt hij, Zegge ik dan, zegt hij: Here, ‘k maakte er, zegt hij, Mensen van!…
Frans de Cort27 augustus 2020Lees meer >

Van A naar B

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Op een late avond fiets ik door de regen Van lamp naar lamp langs een verlaten pad – watersluiers in het lantaarnlicht bolle druppels lenzen op m’n brillenglazen het asfalt glimmend zwart en glad – Gestaag op weg. De dynamo snort zacht, Spint z’n kop behaaglijk tegen ‘t wiel. Fietsen, drie kwartier, Door wind, soms door regen.…
jabshuis25 februari 2009Lees meer >

Geluk

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.021
hou me vast, mijn geliefde, hou me stevig vast en zeg me dat je me nooit zal verlaten; ik ben bang dat dit een droom is, dat je in werkelijkheid niet in mijn armen ligt; ik kan het allemaal eigenlijk niet geloven, maar toch is het zo; ik voel de warmte van je huid, ik hoor je ademen en je hart kloppen; ik kijk in je prachtige ogen en…
Denker30 maart 2009Lees meer >

Struikelstenen

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 636
Haar voeten, allang niet meer geschoend vereelt door doelloos dwalen liepen over verlaten wegen waar boerderijen en bunkers het vredig landschap braken en ochtendnevel in stilte huilde om gras ooit gezaaid voor dikke koeietongen en grauwe wol op pootjes werd groen plotseling een dode kleur maar nergens vervloog méér leven dan in deze serene…
metha17 april 2009Lees meer >

Zo gezegd

gedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.720
Als het gedicht zichzelf dicteert als de lezer dit gedicht betreedt als de dichter het gedicht verlaat en tomeloos ten onder gaat. ----------------------------------------- uit: Over woorden gesproken', 2006…

Gods vertrouwen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 910
Verlaat ons nooit o trouwe God, wees ons altijd nabij. In Uwe handen ligt ons lot, maak ons van zonden vrij. Dank God voor alles wat er leeft, op aard’, in zee en lucht. De aarde die het voedsel geeft. Uw grootheid is geducht. Zonder U is er geen bestaan, waar zouden wij dan zijn?…

De Israëlische dichter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
Na alweer veel teveel bier en wijn; die ene kus in het verlaten ochtendhotel, terwijl je vroeg of je met me meemocht, waar hij uit angst voor verkrachting jouw ranke gestalte moest afwijzen, hoezeer jouw teleurstelling ook pijn deed in zijn uitgerukte hart. Maar sinds hij je hart mist werd hij herboren in pijn.…

Nectar en ambrozijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.559
Geen schaamte ligt in eerbaarheid als hij zichzelf tot koning kroont, de (wan) hoop van een stijve, voor de spiegel of voor een vrouw, bij het verlaten van de intieme woning, voor dag en dauw, een bekroning van het pochen van een pauw in een kleur die met veren wordt beloond de verzadiging ondervindt hij aan den lijve.…
pama24 november 2010Lees meer >

Vrijstaat zonder Naam

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.492
van ongesponnen garen voor wie achterwaarts hem liefheeft trekt hij hemelbreed zijn spoor Iemand noemde hem een held zoveel anderen een ezel groter dan zijn eigen schaduw vreet hij liever lege lucht is hij uitgestrooide vorst die verre sterren nog wat wintert is hij wat zij van hem vrezen grote ogen zonnerood Broeder die hij had verlaten…
jan haak31 december 2010Lees meer >

hoog water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
dan het meer meer naar de zee zwaar is het water zwaarder dan wolken neer gaat het water neer naar de zee hoog gaat het water hoog in de stroom stromende zwaarte zwaar naar de zee nog dansen de ganzen op de vliedende stroom lichter dan water lichter dan lucht op weg naar de zon schijnt hun eeuwige vlucht als zij het water verlaten…

zij.....

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 763
leven en de dood maar toch ook zit ze in mijn spiegelbeeld Met een lach die steeds ja telkens steelt Misschien is ze niet wat ze verbeeld als ze eens haar ziel ontbloot Ze vindt het geluk geheel alleen of In een knipoog die verdween Je zal haar nooit zien huilen geloof me maar ze is de liefde die nooit overgaat Zelfs als haar schaduw mij verlaat…

Landleven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Er broeit iets, de lucht werkt landlieden luieren in de verlaten ruimte zien terug op het zwoegen van de dag Vlijtig en vol ijver stapten ze de bedauwde morgen in een zuidenwind bracht slepend de dagelijkse droogte aan In de verre verte lokt klokgelui -boven rieten daken en onder de dreigende hemel- ze terug naar de hofstee Ze dralend…

ONDER EEN GLAZEN STOLP

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Ik heb me opgesloten onder een glazen stolp alles kan ik zien, niets kan ik horen ineens hoor ik nergens meer bij men kan mij zien zo heel alleen toch ben ik niet eenzaam, ook niet verlaten volledig afgeschermd van het bewuste leven intimiderend klein is mijn wereld geworden ik mis geluiden, gesprekken, aanrakingen aan zuurstof geen gebrek…
HANS UDING6 september 2013Lees meer >

Cultureel tapijt ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Alles zien is niets begrijpen, het motto van de schrijver te wonen in zijn religie, verstuurt de tijd met de post het ene gedicht verlaat zich weer op een ander, vergeten gestalten worden door anderen afgelost.…
Pama15 september 2013Lees meer >

Als ik morgen....

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 923
Wanneer ik morgen je moet verlaten mijn zoon, word ik weer dat kind, die allerkleinste jongen die je in je armen neemt, vervreemdt me niet van de vurigste wens je om mij in jou te rijpen als ware een waarachtig mens.…
Pama16 september 2013Lees meer >

In halfslaap

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.613
Later worden de koffers teruggevonden in een verlaten schuur. Iemand die lopend tussen rondslingerende bagage namen noteert voorgoed verdwenen bestemmingen probeert terug te lezen. ------------------------------------------- uit: 'In omgekeerde richting', 2011.…
Bernlef20 februari 2022Lees meer >

Sparrengroen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Tegen de herfst opvallend verlaten in verschillende wintervariëteiten, blijven enkelingen herwaardeerd staan, na regelrechte plunderingen op het veld. Perfect aangeboden in brede waaier, voor koude vogelvoeten, met afschermde takken tot op de grond, stellen ze slechts weinig eisen aan hun vrolijke bewoners.…

Vanwaar die dode letters..?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 644
Nu diepte zonder water is en hoogte zonder adem kraalt rond jouw dode ogen verlaten in de schemer dat liederlijke carnivoor wat elk kadaver vreten moet het bloed huivert zijn ondergang in een verzonnen hemel De Bijbel die de leugen dekt Het vromen van de handen Gewassen Maan van Golgotha Die rood ziet van de schaamte Ik zie dat…

Pommes Parisiennes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Zijn leven lang heeft hij zijn stek nog niet verlaten, de Lage Spoordijk is het hoogst wat hij ooit zag. Daar ligt zijn volkstuin, waar -ie huist sinds jaar en dag. Hij teelt er spruitjes, Stiense bonen, soms tomaten en onderwijl leest hij de grijs bestofte platen waarop geschreven staat waarheen de trein zich spoedt.…

Ontkleed je van mijn angsten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Wanneer ik morgen je moet verlaten mijn liefste, word ik weer dat kind, die allerkleinste jongen die je in je armen neemt, vervreemd me niet van de vurigste wens je om mij in jou te rijpen als ware een waarachtig mens.…
Pama1 september 2014Lees meer >

Het brandende wrak

poëzie
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.196
Toen verblindde mijn blik naar de einder ontloken, Tussen wolken en water een vuren kolon, Als van magische morgen, in 't zuiden ontstoken, De bloedige bloesem midnachtlijker zon: Een wrak, verlaten, ten halve bedolven In het maanlichtbeglansd emeralden azuur, Dat in laatste agonie, boven 't graf van de golven, Naar de hemel vervlucht…

De milde herfst

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 515
De milde herfst, wanneer weer tranen vloeien om hen die ons verlaten hebben; de vragen zijn weer daar in heftigheid. Is dat de tol die wij betalen om te leven in dit deel van deze aarde waar seizoenen telkens weer de toon aangeven voor de melodie die dan gezongen wordt?…
Adeleyd27 september 2014Lees meer >