Alle inzendingen

De kinderen naar school brengen Is hier tot een martelgang geworden Chronisch komen ze te laat Als je niet steeds eerder van huis gaat Door de pendelende matatu's De wegpiratende rücksichtslose boda's De snoeverige bazen uit de buitensteden Met hun geblindeerde ruiten Die je hinderlijk...

hoe de winter zich etaleert in het voorportaal waar alles schreeuwt om warmte en schaatsen als beitels worden gehanteerd om het ijs van weerzien te kloven vogels honen de rijp van takken wijl hun beenderen als vloeibaar leven zich voortbewegen met vleugels door de tot ballast geklonken z...

de windgeesten sliepen van zonsopgang tot schemering een diepe lange slaap Hypnos beval zijn zoon: sus ze met deinende dromen opdat ze hun razernij vergeten geen zee ging ooit ten onder aan verlies of van verdriet de lege zee bracht alles samen

Soms zijn er tranen, maar herinneringen aan een dierbare blijven altijd bestaan. Tranen

Jij bent bij háar, maar met mijn ogen dicht voel ik jouw warmte in de stoel naast mij en niet de pijn voor jou niet goed genoeg te zijn zachter valt het licht op onze jaren, uitvloeiend naar de toekomst Ik ga eten bij een vriendin zij kan erover meepraten en zegt dat ik geweldig be...

ik zag vogels schichten om door de zon hun kleuren op vleugels voor jou uit te laten lichten zij zwermden opgewonden door jouw aanwezigheid verdrongen zich in vlucht en schreeuw om je blik voor even te mogen kruisen pas toen jij ging zitten konden zij zich gauw in discipline s...

Hallo, ik ben een persoon Gewoon, met een syndroom Last van jou misschien Maar dat lijkt maar niet zo Ik sluit me bij je af Ik luister , ... maar half Loop jij voor mijn voeten Moet ik in een boog Zou op tenen moeten staan Maar ze zijn anti depri Die de plank volledig mis slaan Waar...

Zeg zijn ze daar nu helemaal bedonderd! Waar? In Den Haag, dat dorpje weet u wel. Daar houden ze opeens niet meer van “snel”. We mogen straks niet harder dan slechts honderd. “Wat?” zegt mijn vrouw “dat is toch infantiel: naar ´t Malieveld met onze scootmobiel!”

Wijs: Wat is het schoon het Menschdom te beminnen. Wat heb ik daar een schone zoete jongen! 'k Weet haast niet wat ik door blijdschap doe. 'k Heb nooit zo veel, of zo verheugd gezongen; 'k Heb niet geslapen en ben toch niet moe: Een lief mooi jongske in deugd en eer, Is alles wat ik ...

De schreeuw van wie de zon doet opgaan helemaal in z'n, met prachtvolle veren bedekte, eentje. Triomf die als doodskreet kan worden verstaan. Zoals, andersom, de schreeuw van wie heelhuids ter wereld komt: in woede en pijn je moeder verlaten en dan toch luidkeels willen leven en leven....

terugkijken schoudert mijn zeer in het herbeleven van de scheuten die me baarden, was de tijd maar nooit gekomen en mijn vrucht afgedreven met het getij van een zware zee dezelfde zee drijft nog wild op de baren van mijn bestaan, eens was ik Neptunus die in droom mezelf verslond waar woo...

Ik bedek mijn ogen met gebroken lelies, de wereld is er vol van, in te verdrinken als zuigeling, beeldvorming van een gedroomde aarde, van de moederschoot waaruit we werden geworpen. We verstonden de vroege lessen, die ons later werden ontnomen, ze ontstonden in een achteloos gebaar,...

Het Nederlandse luchtruim is verboden voor alle vliegtuigen...

Durf eens, schreeuwt het kind, dan zul je zien wie er wint – meneertje de wind!

hij let op en is bij de tijd toch ongemerkt wordt zijn haar erg grijs ~~~~ al tijdschrijvend merkt hij niet dat hij zijn grip zo op de tijd verliest * * de titel verwijst naar een lied o.a gezongen door Glen Campbell en Willie Nelson

Zieken en zij die zorgen voor een ander tot op een morgen. De veerkracht van de zelf- en mantelzorg niet meer voldoet. En men voor consult naar de professional moet. De specialisten van het medisch systeem staan gaarne om het bed van de zieke heen. De betaalde vriend onmisbaar van dag op na...

en nu in deze dagen de zon hoog aan de koude hemel staat blikt een man in de spiegel in de ogen van een jongen in houtje-touwtje jas een zachte wereldredder een lange-afstandzwijger hij was zo graag de held met statements geweest het mannetje van de wereld maar toen begon het l...

zacht warm en opwindend speelde je huid mij de hartenklop toe reageerden de lief blonde haartjes van je arm oprichtend strak zo af en toe wat van die hinten dat emoties nog bij de pinken zijn in het lief senso motorisch geven en nemen van genegenheid wij cirkelen wede...

Denk niet dat ik mijn moedertaal verloochen, Of dat ik die opzettelijk frustreer. Dat anderen dat wel doen doet mij zeer, Daar ik die taal reeds meekreeg bij het zogen. Het oude trouwe ‘Holland’ is passé, We tellen nu met ‘Netherlands’ weer mee.

De trein die mij naar mijn voorbije liefdes voert heeft net als vroeger weer aanzienlijke vertraging. Het geeft niet wie er wie bij toerbeurt achternaging, haast altijd waren de verbindingen beroerd. Een tijdlang heb ik zelf gedacht dat het zo hoorde, dat je elkander mist om bij elkaar te zij...

Nu mij niets aan dit alles meer bindt ga ik ook maar liever heen. Op het pad dat ik voor mij vind zie ik enkel distels en steen. Maar in haar liefde heb ik geloofd, merg en bloed van mijn bestaan. Heb ik die nu mijzelve ontroofd of ontdeed ik mij van een waan? Te erkennen te hebben gefaa...

we zullen onze letters niet tevergeefs strooien in de wind ook al zinken we in een poel van zuchten en geween waar meedogenloosheid heerst de liefde uit het hart gebannen de kosmos gericht op goud en goed het hart bloedde doet met kinderen ondervoed van warme troost voor ...

ventje leert drummen op oma’s koekjestrommel, tot zij héél hol klinkt

Ik bedek mijn ogen met gebroken lelies, de wereld is er vol van, in te verdrinken als zuigeling, beeldvorming van een gedroomde aarde, van de moederschoot waaruit we werden geworpen. We verstonden de vroege lessen, die ons later werden ontnomen, ze ontstonden in een achteloos gebaar,...

bij een kloppend hart kun je gerust aankloppen de deur zal geopend worden en je wordt binnengelaten gevoelens kunnen naar buiten en binnen komen in liefdevolle vloeiende soms woeste stromen maar soms besef je het even weer en krijg je het langzaam in de gaten de scharnieren van mijn ...

In de wachtkamer is er maar één geluid: ik – frunnik aan mijn rits.

Ik ben nog één maal naar onze boom gegaan, die met zijn kruin in hartvorm waartussen de zon onderging. De boom werd een skelet. Vluchtende vogels floten herinneringen. Gekerfd stond er onze naam nog in. Jij verdween en door die kerf bloedde de boom dood. De bladeren vielen zoals ...

De begraafplaats van de Tweede Wereldoorlog, een herinnering aan De erfenis van helden is de herinnering aan degenen die hebben gestreden. De onbekenden en bekenden, je weet alleen niet waar ze precies liggen. Sprakeloos en verdrietig raak je als je de geschiedenis leest. V...

we gaan op de maan een kwekerij beginnen van wiet dat groeit op astronauten plas een mooie kans voor boeren en boerinnen die moeten stoppen vanwege het stikstofgas we sturen ze als astronauten naar de maan dan kunnen ze er legale wiet gaan telen en daar, van al die zeurpieten ontdaan gewoon...

Angsten die verschijnen, in het midden van de nacht, vertellen me fossiele verhalen, die diep geworteld zijn. Verhalen over wie ik was als kind. Angsten die verdwijnen, in het midden van de nacht, vertellen me nieuwe verhalen, die me meevoeren met de wind. Verhalen over wie ik ten diepste...