6828 resultaten.
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je helemaal geen uitweg meer weet
en in het donker de weg niet ziet
verdrinkt in je zorgen,
en schreeuwt van verdriet,
dan wil ik je geruststellen en troosten,
en in mijn armen wiegen
totdat jouw schaduwen in de ochtend
als vroege nevelslierten vervliegen
en jij niet meer hoeft te vluchten
in hoge nood,
in de armen van de dood.…
Liefde glijdt tussen de bomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
506 liefde glijdt tussen de bomen
mij raakt ze niet, ik hou me schuil
in een waas van droefheid wieg ik
mezelf daar ik jou ontbeer
veel te kort heb ik jou gedragen
hoe ik geprobeerd heb samen
met jou, jouw demonen te bevechten
heb ik de strijd verloren
in een donkere nacht
ben je mij ontglipt en koos jij
een andere weg, een uitweg
die mij…
Geboortecyclus
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.150 Twee aan elkander geklonken
als nooit meer los te raken
levensvast gebonden,
nimmer meer gespleten door
licht nog donker, nauwelijks kierend...
gelijk één, twee zielen klampend
door liefd’ en jawoord aaneen
dan... gevend leven aan resultaat
van passionele samensmeltingen.…
Koude trappen, warm bloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
723 Een zaadje ontkiemt
in de koude donkere bodem van deze wereld
of is het alleen maar onkruid dat mijn geestesoog ziet
terwijl ik verder in het drijfzand wortel schiet.
Tijd rijpt deze boom en zal hem ook oogsten
hopelijk zullen we de vruchten ervan plukken
voordat het te laat is en hij afsterft.…
Een stem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
760 Zelfs in een fluistering
hoor ik haar leven
zelfs in het donker
hoor ik haar stem.…
Woordencarrousel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
421 Nezami*
In de twaalfde eeuw al
werden sterren van 't gewelf
geplukt en werd liefde met
de muze bedreven in schraal licht
Dichter koos zorgvuldig uit
alle hem ingegeven
woorden; schoof en schrapte tot
uiteind'lijk verzen in vorm gieten
Een fluitje van die veel
besproken cent bleek te zijn
Van dimlicht naar donker en
vale avond…
Daar waar nergens heen lag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 De straatlantaarns schenen
in de duistere, donkere avond,
bijna nacht !
Ik liep daar met ze, altijd bij ze
tussen hen, hún beschermend
en ik liep, ergens, achteraan.
Achteraan in een bepaalde ontwikkeling...
en ver doorgeschoten op levensbeschouwelijke toon...
eigen versie al vroeg ontwikkeld.…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Met de ragebol
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 "
Mijn voetstappen dolen in
het rond
op onvruchtbare
grond en
de zon houdt zich schuil
achter donkere wolken.
Alles ontstaat uit zichzelf
wanneer
wij zingen van liefde en bloemen
Stem vol melancholie
Hij haalt de ragebol
door spinnenwebben van de taal.…
DODENWAKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.564 Als jij mijn grootste liefde bent overleden
bent heengegaan en ogenschijnlijk ook niet
waak ik alle donkere nachten bij je
Ik blijf aan je zij
en deel wat er maar te delen valt
Mijn ogen blijven wijd geopend
grote ogen die jou willen zien
ik straal, er valt nog zo veel te delen
Als ik je heb begraven
dan ga ik slapen
3 maanden lang…
Apocalyps
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Terwijl de wereld
In vlot tempo
Haar eigen apocalyps
Tegemoet draait,
Een eind maakt aan
Nutteloze zorgen en zuchten,
Zie ik in het verste
Hemelrijk een gouden
Zwaan die met haar
Schitterende vlerken
Een donker zwerk doorklieft
En sneller dan de aarde
Ooit aan zichzelf
Ten onder kan gaan
Slaat ze haar verblindend
Mooie…
Nachtbraker
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.368 Toch weer de kroeg, dat donker hol.
Die drang naar kolkend vrouwenbloed.
Je hangt over een houten klaagbank
waarin je slechts de dwaas ontmoet.
Je giet iets weg en pist iets uit.
Je luistert naar de achterklap.
Er fluisteren wat meisjes naar
de dode puntjes van je haar.
Je zal wel nooit meer nuchter zijn.…
Bakerkamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
493 gefluister
in kraken van de trap en piepen van de deur, als geratel van ketenen
in de zwartheid van een gewatteerde nacht
tot hier moet mijn schaduw hebben gereikt, onwetend
van annexatie, van wrikkende, schurende tijd
tot hier, in de kamer waar ik het lot van jeugd volbracht
ik zie flakkerende schimmen, geplaveid met vuurtorenlicht
het is al donker…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen,
dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht
in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
Gloeide maanlichtgeel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
544 de vleermuis
en een glazen kat
schedeltjes van ratten
ik had van alles wat
nam de donkere
schaduw van het pad
een paar lijkbleke skeletjes
ging er snel mee aan de slag
mijn raven zaten
op hun tak te rouwen
maar wisten vliegensvlug
de restanten te verstouwen
het elixer gloeide maanlichtgeel
fonkelde wat sterrenpracht
ik roerde het…
Winterboek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
574 Er heerst een winterse stilte
tussen de lege bladzijden
van het onbeschreven winterboek
wat er na het bezinken
is blijven hangen aan de mensheid
is jouw wanhoop
uniek in zijn alleen zijn
maagdelijk als onbetreden sneeuw
als een ster in donkere nacht
die menselijke schaduw verlangt
waar het licht de wensen wegneemt
doodse kalmte zich…
Na deze woeste vlagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 heb donkere wolken gepakt
maak de wereld kil en nat
met tal van sombere buien
nog kaatsen flinters licht
in zwarte plassen waar ik
spetterend doorheen wil raggen
om met nietsontziende golven
het pad te schonen van
eeuwig moe en altijd ongemak
opgelucht vlucht ik
na deze woeste vlagen met
sprankjes hoop de perspectieven in
voel…
DOOR DE GROND
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
763 schaam je niet want zelfs
campingmensen trekken wel
eens aan de verkeerde bel
na een stortbad in het donker
jij in gedachte blindelings
in ons 1-persoonstentje dook
wat dacht je dan
dat ik gekeerd in mijn blote kont
naar de ingang stond?
klaar in onze slaapzak te duiken?…
eindpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 ik cirkel verder
langs de zelfkant van mezelf
lusteloze vingers graaien
in de scherven
op zoek naar scherpte
om een kerf te snijden
door dunne huid
amper vloeibaar bloed
zal uit mijn aders wegebben
een laatste donker kleurspoor
dat weldra
in het rulle zand
verpulvert tot vergetelheid.…
Maart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
644 Dat de zon nu vlug mag schijnen
Zodat donkerheid kan verdwijnen.…
Alziend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 geleden met de zwaluwen vertrokken
ergens waaien als duistere banieren
ruwe manen in de poolwind
vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte
alles valt stil in onontgonnen werelden
dan raken de muren behaard
traag bewegen ze zonder te scheuren
naar de geheimen van het ondermaanse
als de morgen wordt opgedregd
zijn de drenkelingen met het donker…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het oppervlak
tuimelend als helmgras in het duin
voorbij de muren van zichtbaar
mijn donkere…
Noten kraken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Pasen is alweer een tijd voorbij
Hoewel het in mijn hart elke dag
Nog Pasen is -
Tijd voor ruimte, voor toekomst
Die in mij allang verdwenen leek -
Is er elke dag - Goddank - weer
Dat nieuwe licht dat vroeg al
Aanklopt aan mijn donkere,
Gesloten buitendeur en deze
Heel voorzichtig op een kier zet
Naar wat nog van dit leven rest;…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Europa zit vol 'barsten'.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
579 lange donkere lijnen in de aarde
en richels, diep en hoog.
scheuren zijn aanwezig.
ook bij de mens
in zijn brein en hart.
Spleten en scheuren.
tien kilometers breed,
inwendige blaar woekert pijn,
een zweer moet openbarsten.
tien kilometers oorlog voeren.
langs de breuklijn
binnen en buiten onszelf.…
juni
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 De dagen korter en donker.
Maar mijn hart groter en voller.…
Wat?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
823 En mindert dan vaart
De vrouw is nu dichtbij, schuw en stil
Donker verlangen op haar gezicht
Ze beseft, hij is alles wat ik voelen wil.
Wat moet zij doen?
Als zij naast hem ligt
Hij
Deze man met groen en felblauw,
Maakt Liefde zoals zij niet kent
pure oerkracht en rauw
Wat is te doen?
Hij laat haar voelen, jij bent...
Van mij…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…