6352 resultaten.
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 mijn hart bloedde zachtjes terwijl de aarde
de laatste tranen ving in haar warme schoot
er was de zon, hoog aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders…
Vrouw achter het stuur!!
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
780 De blonde Ina ging links terwijl er rechts werd gezegd
de discussies hierover vond ze overbodig
Ina had toch helemaal geen kaartlezer nodig
dus hij vermeed maar het eeuwige gevecht
Uiteindelijk werd om het onderwerp maar te vermijden
door TomTom besloten om haar te laten rijden
-----------------------------------------------------
(…
in Valkenburg aan de zwier
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
778 na Aisne Ourthe Amblève Néblon
Remouchamps Comblain au Pont
komen de grotten
met eeuwige tranen
gebroken knotten
gemergeld aan plafonds
stille kraam van vledermuizen
hang in spleten voor huizen
rechte muren soms bekrast
vroeg heilig betekend
vochtig bij de tast
wit schaars belicht
boven koelt het bier
zitje bij La Bonbonnière
met een…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 de regen valt met sloten
koffie aan de tafel
vierkant geknoeste tijd
met elleboog gesleten geulen
waar gasten zich een plek weten
om het hoofd te laten hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is…
Portret van Agatha Bas
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
877 Van af de eerste ontmoeting
laat het niet los
de wijze waarop ze ons volgt
Tijdloze Agatha,
speelt met één kijkmoment
ernstig, ze zegt
welkom en vaarwel
vanuit de eeuwige deuropening
die zekere honger
naar de onsterfelijkheid
van één vrouw en één kunstenaar
bijtende in alle uren en ogen
alsof ze kersen en appelen van
de korte…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 .
--------------------------------
uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet hopen dat vrees
mijn gids zal wezen, in
nachten waar ik mijn ontrouw
heb afgezworen
en moge die enkeling
die in mij is geborgen
me verhoeden voor de dromen
waar ik in eeuwigheid…
Dit eiland
gedicht
1.8 met 16 stemmen
9.978 Wel kan men daar gaan staan uitkijken
over het eeuwig veranderlijk
zichzelf blijvende water,
ervaren dat tussen benauwenis
en ruimtezucht een afgepaald
maar onbeklemd domein kan liggen:
dit me één dagmars af te ronden
eiland.
-----------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Ik droomde dat het anders was #3
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.317 Ik droomde dat het anders was
Drinkend van het puurste water
Hervond ik dromen van veel later
Terwijl ik in eenzaamheid genas
Het fluiten verliet mij nimmer meer
Geen vogels bij de ochtendzon
Handen bedekten hoofden met een kom
Toch het gekrijs, keer op keer
Velen bliezen hier hun laatste wolk
Dat tot een mistbank samensmolt
Voor eeuwig…
elke keer
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.909 Elke keer weet ik
het eind is nabij
Geen einde voor mij,
oh de eeuwigheid
Dichterbij maakt bang en ik ren
Ik ren zo hard als ik kan
achter gevoelens aan die er ooit waren
Er nog zijn maar niet konden
Geluk staat voor de deur, maar ik kies iets anders
ik kies te rennen naar onzekerheid
De kans op iets wat al niet werkte voorheen
als een soort…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting versieren
*
op de dagen na morgen
en het zand mijn stede
nog meer heeft verzwaard
kan het zwart van eeuwige…
verandering
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
960 blijf toch... smeek ik de zee
die zachtjes uitwaaiert
over het strand waar
krullend schuim gelaarsde voeten streelt
naar terugtrekkend water
strek ik mijn handen uit
tot de verbinding is verbroken
en voetsporen zijn uitgewist
dan opgenomen in het geheel
wordt ik weer bruisend zee
en waar ik ga
is er verandering
waar liefde en eeuwigheid…
speel mozart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
677 en ween bij mijn uitvaart
zelf laat ‘k geen traan meer
m’n geliefde anna catarina wel
elk verdriet is van korte duur
muziek brengt allen hogerop
tijd voor een ontmoeting met
hoe je lacrimosa was bedoeld
was het nog mooier geweest
als je ginds langer was gebleven
jou verwacht ik heel spoedig
deze eeuwigheid duurt niet lang
dan altijd…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
ALLEEN
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.122 Alleen op de wereld
gesteund in alles
intense rust
diepe gedachten
ontspanning
kloven krijgen bruggen
watervallen ladders
hemelen komen dichterbij
afstanden vervagen
sterren worden tastbaar
dromen worden werkelijkheid
aanraking wordt liefde
woorden blijken strelende gedachten
leven wordt voortbestaan
eeuwigheid wordt overbrugd…
LIEVE MAMMA
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.151 In dat hele even leven
in het korte daglicht zien
heb ik beseft en goed begrepen
dat je heel veel van me houdt
ik word nooit jouw grote vent
wat is het erg je moeder missen
maar vergeten zal ik niet
dat het korte daglicht zien
in mijn hele even leven
mij voor eeuwig jouw liefde heeft gegeven
ook Pappa zal ik nooit vergeten
laat hem mijn…
Tijd is...
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
697 Tijd is voor stervenden een druppel
op de rand van de eeuwigheid
die zich eindelijk zal vermengen
in een eindeloze zee van...tijd.…
Offerande
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
527 hoe ik laatst door je straat wandelde, dichtbij je huis
stap voor stap, bedachtzaam
iedere taal uit mijn passen haalde
tot het kruim mijn ledematen omsingelde
hoe ik brak toen ik jouw handen
in andere handen voelde, mijn rechterarm verloor
als een broos nest waarvan de takjes braken
alsof de dood reeds zachtjes tikte
hoe ik voor eeuwig…
ZELFMOORD
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.517 dat nog werd bezeten
nu rest slechts kist en 't muffe zand
een gemeende bloem deelt zijn verscheiden
geworpen door een kleine hand
geroepen om zijn plaats te nemen
die hij weggaf zonder denken aan
wat haar te wachten staat
nu zij alleen is
moet zij geven
zonder nemen
haar opgelegd
door het harde leven
verwelkt haar bloem
in eeuwigheid…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Tol - ook op Koninginnedag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 is bij de Majesteit
niet deed ze 't wel
of deed ze 't niet
maar hoe hevig en in welke tijd
deed ze het met Paul van Vliet
Waarbij lui van adel komen
die haar aderen hevig doorstromen
met lusten vol vuur en temperament
ons van de vlakte onbekend
Paul schoot - logisch - tekort in de min
betaalt sindsdien gebukt voor de vorstin
als eeuwig…
Gouden hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 ( voor Hans Lodeizen )
Een jongeman, zo teder en fragiel, ademde
zijn korte leven de poëzie in en uit als
een eeuwigheid. Er bloeiden rode rozen uit
zijn rode mond en gele en roze, vooral roze.…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
In Zwijgzame Liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 zinkende zielen
zoekende naar verzadigde waarheden
dolend, achter maanstralen aan
bestudeer ik mijn gedachten
in zwijgzame liefde
lijken bomen op onvolmaakte mensen
diepgeworteld in eigen grond
als orakels van onbuigzaamheid
grijpend naar de hemel
telkens maar in beweging en
vol van verandering
nimmer stil te houden
met tendens van eeuwig…
BESLOTEN RUIMTE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
679 steeds meer te bevinden
hoe de ons omringende dingen en krachten
in het verste verleden door Geesteshanden
werden gewrocht _ heden nog werken
maar de aangenaamste ervaring
is dat bij al mijn ontdekken
de kleinheid der wereld naar voren komt
voor ieder een heerlijk rustgevend verbod
te zien achter bovenmenselijk wonder
Uw Naam blijve eeuwig…
Leuk
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
923 Die
eeuwige icoon toont me de liefdesdaad, die ik
ondanks alles zielsveel begeer. Dat weet jij, heks,
maar je laat me in het diepe zwemmen zonder diploma.
Het geeft niet, ook zonder diploma wens ik jou volop
te bevredigen, want je geilheid is onweerstaanbaar
lekker en leuk, dus kom maar op, grapjas!…
Rembrandt cyclus 2: anno 1632 mijn vertrek uit mijn geboorteplaats Leiden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 de stegen, molens, hogeschool
die mij lijdend, schetsen zag
ik wil verder, veel verder dan mijn ronde
neus kan zien, veel verder dan het licht
en heel misschien kan ik er ook mee spelen
in duisternis en schaduw van de grote stad
Leiden gegroet, laat mij niet lijden in
beperking van ons zijn, je moet eraan geloven
schat, al blijf je eeuwig…
Het vrolijke toverkind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
967 geheim toe
als ik de wereld met moeite
tegemoet treed
de goden vrezend
uit angst voor het grote niets
Zij spreekt met guitige oogopslag
de tover uit
over sterren die -niet bang
Voor het donkere hemelgewelf-
immer stralen,
zonneklaar
wijzend naar het hart
van het universum
en naar het kind in mij
Zij omhelst het leven
eeuwig…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Egypte
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
687 met alle macht
in daden die je niet had verwacht
ik wens je beschutting tegen de hardste storm
een nieuwe toekomst in topvorm
ik wens je vrede door de eeuwen heen
een licht dat je leid door alles heen
ik wens je kracht en goede raad
een nieuwe wereld bestaat
ik wens je kracht om liefde te geven
aan een ieder om het even
ik wens je eeuwig…