7546 resultaten.
een oude foto
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
776 een oude foto in zwart wit
verraste mij een ogenblik
door tijd wat geel gekleurd
de randen wat bruin besmeurd
een lieve man in uniform
klaar voor de grote storm
een mooi plaatje totaal
maar wel met een eigen verhaal
gelukkig is dat al lang geleden
de jaren van verplicht soldaatje spelen…
wat hang je daar zo mooi in 't kader
de verkleurde…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Onder het oppervlak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 Groeven van pijn, zelf opgelegde straf,
eigen falen krast er sporen van schuld,
zwarte dagen, een overvraagd geduld,
opgeklopte eisen aan prestaties
warme wensen, verlangens onvervuld.
Diep vanbinnen raken mensrelaties.…
storm aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
567 hoog opvliegend zand
verontrusten
mensen op de dijk
wolken zweven snel voorbij
de wind zingt een droevig lied
“waarom geen respect”
versta ik in haar woorden
de middag kleurt
van blauw naar zwart
water klotst nu op het strand
maar het komt niet allemaal
van zee…
de wind start volop met huilen
haar weeën
ze kan ze niet meer…
sterk zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Ik durf niet te kijken,
het lijkt zo zwart daar.
Ik beloofde sterk te zijn
maar ik had in mijn hart
toch zoveel pijn.
Loslaten en gaan.
De stap kon ik niet zetten.
Mijn angst werd bedolven.
Door de belofte aan mezelf
kon ik toch duidelijk de kloof
benaderen zonder
uit te schuiven in mijn geschreven lijnen.…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers klimmen
met sprongetjes
over onbegaanbare
bergen peilen diepe
zwarte…
Wat licht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
475 ik heb wat
licht genomen
om ook in het
duister van donker
te kunnen dromen
iets van
contouren te zien
minieme nuances
in vormkleuren die
contrastisch beklijven
waar zwart
in massaliteit
existeert wordt wit
na deze schepping als
wereld geaccepteerd
het is de zon
die als eerste bron
van licht het
bestaan aan ons
heeft geopenbaard…
Achtergrondmuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
415 je witte lach
bracht het al
gebruind gezicht
een mooi contrast
de lichtjes
in het lichtblauw
van je ogen zullen
zelden zomaar doven
zwart gekranst
focussen zij contact
die deze schoonheid
benadrukken mag
jouw heerlijke waterval
van zachte woorden
is achtergrondmuziek
in liefdesmelodie
juist als corona piekt
maakt die anderhalve…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
vrijheidszanger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 De handen van de zanger
verstomden voorgoed
nadat de militaire macht
was toegezongen
in dissonante akkoorden
tijdens de zwarte nacht
kritisch klinkende woorden
worden met bloed beschreven
in het volle stadion
als dank aan ‘t vrije leven
onder de Chileense zon
de stemmen vermoordt
leeft desondanks als melodie
de gedachte voort…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
het grootse moet nog komen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
657 onder een moedeloze hemel
vallen bladerloze bloemen
koude ijswinden geselen
het land
de despoot met zwarte zweep
vaart met duistere lading
op het troebele vlot
van ongeschreven wetten
het kind wrijft onschuld
uit zijn ogen
harde lijnen kruipen over
de aarde en stoppen
om graflijnen te trekken
rondom de man
die denkt dat…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
Toen ik kon praten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 men
mij dan
aardig vond
ook vingertjes
pootjes en
handen
voor een aai
in plaats van
die nat
warme kussen
met tanden
ik heb ze
allemaal goed
onthouden
kinderen mannen
en vrouwen
toen ik kon
praten ben ik
ze gaan vragen
waarom waren
jullie vroeger zo
aardig voor mij
jij had blauwe ogen
en blond haar
wij donkere ogen
en zwart…
okerzwart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 al zijn gaan liggen
ergens ter hoogte van twijfel
en weinig trefzeker
verschijnt een gelijkende beeltenis
die geen licht doet branden
daarmee is het al zo laat
dat vergeten geen zin meer heeft
lijkt vlees verdampt,
bestaat aarde uit huiver
zo diep verscholen dat er
zelfs geen tijd meer is voor herhalen
zonder te beseffen hoe zwart…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Het gunt u zicht, laat u lezen zelfs haar huid,
het is te diep tot in het zwart gegaan.
Haar zuchten is van sterren nu 't geluid.…
Winterlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 hoe nu een flauw blauwig
licht slanke silhouetten van
dennenbomen hard aftekenen
en zwart het geluid van knarsen
van sneeuw onder laarzen geknak
van fijne takken en hoe een smalle
straal uit pakijs ontsnapt er was
het kraken van borstbeen en hoe ze
één voor één je oude ribben braken
ritmisch regelmatig het reflecteren van
zwaailichten…
Een streepje licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 In de straatjes van verzoening
de worsteling met une nuit blanche
Strijdtonelen woelen gejaagd
onder deze blinde nacht
Onder deze zwarte aarde
graaft iedere duisternis zich in
Het geheel is veel meer
dan de som der delen
Schraap af
de bovenste laag
Van het beschreven perkament
schrijf schilder zing
Telkens opnieuw
een…
Heimwee naar beminnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
527 De duisternacht
zal straks weer heersen
waaruit het nieuwe leven
gaat beginnen
gedachten dansen
rond jouw naaktheid
de maan lacht boven
oceanen
en jouw fraaie gezicht
ik heb je lief wil ik je zeggen
maar hoe moet ik
het uit gaan leggen
kan slechts mijn droom
voor jou vertalen
zodat je niet meer
zult verdwalen
de zwarte nacht…
Straks.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 Geen woord van angst of deernis,
mijn zwart cynisme ben ik kwijt.
Ik sta je bij bij diepe vragen
of wanneer wanhoop zich verspreidt.
Je moet maar even aan me denken,
ik verschijn dan helder voor je geest,
misschien laat ik je wel hard lachen
dan is het niet voor niets geweest.…
De tic van luna
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
571 ik zag
de maan
klimmend van
oranje naar rood
en als ik even
niet keek
knipoogde zij
een wolkje voorbij
in ons geheim
ik lachte om
het spelletje
wist van de tic
van luna gekregen
in het domineren
van het grote
zwarte gat dat
het universum
achter haar was
spraken met
de dichtstbijzijnde
ogen in knipper
licht dat aarde
doorzond…
Een sprankelende jeugd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 waar zwart
het einde jaar
nodig heeft om
van grijs naar wit
op te lichten
spartelt jouw
haar tegen en
krult wispelturig
alle kanten uit
waarbij er
kleine natuurlijke
witte golfjes in
het donker winters
meerstromenland
mee wegvloeien
die speelsheid
heeft jouw haar nooit
gekend ondanks
de uitstekende
verzorging
maar het lijkt…
En het slachtoffer dan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Niet zwart, niet wit.
Grijs.
Zijn talent, zijn inzet,
waren blijkbaar genoeg
om achter tralies vandaan te blijven.
Is dit recht?
Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen?
Alleen een kleine schadevergoeding
een prijskaartje op jouw pijn.
Men zegt:
"Deze gebeurtenis zou hem niet
zijn hele leven moeten achtervolgen."…
enkel alleen
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
945 bezieling
waarmee ik
de taal tracht
te tooien
alleen het zien
van de stomme
die mij beweegt
tot ongepolijste
zang
enkel de zon
die elke dag
nieuw is en ook
weer oud die
mijn pen schrijven laat
alleen de lome lentebui
het kruipen van de tijd
de sintels van het vuur
die mij voortstuwen
naar lyriek
het is enkel alleen
de zwarte…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
druk zwart in wit achter elkaar
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
704 hijs vlag en roep hoera
druk zwart in wit achter elkaar
ja dit gedicht is mijn gezicht
bekijk het maar…
Een wit vel vol zwarte woorden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
718 Woorden schieten door elkaar
En raken soms de juiste snaar
Die een streling geeft
Of een eigen leven leeft
Ontspant het verhaal
Ontspant het geheugen helemaal
Een stuk lichter
Is de dichter
Een stuk dichter
Bij zijn gedicht
Zijn verhaal
Het eind is al in zicht
Hij eindigt
Met een gekleurd uitzicht
In het ochtendlicht
Een wit vel vol zwarte…
Dag Zwarte Pieten, Dáá-Háág!
snelsonnet
3.0 met 2 stemmen
768 Dat lied van Henk & Henk was clip en klaar,
Want wie zou immers Sinterklaas niet kennen?
Soms aan de drank, soms bezig te ontwennen,
Maar altijd welkom, niemand had bezwaar.
Straks zien we Sint en zingen blij een lied,
Maar Schoorsteen Piet? Die kennen we nog niet.…
EPILOOG AARDSE APOCALYPS UIT ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 wij mensen zijn
te klein geweest
voor de schatten
die wij hadden
de wonderen die ons
hebben omringd
waarvan wij ons
hoogmoedig hebben
afgewend omdat wij
de briljante gegevens
niet konden ontraadselen
laat staan ze gebruiken
de grootste lithium
data base zijn de stranden
van zee en oceaan
waarbij de golven info
brengen en verzenden…