Alle inzendingen over ademen

5126 resultaten.

Sorteren op:

Avondstilte.

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.186
De natuur houdt haar adem in. Ik sluit mijn ogen. Er klinkt een ijle melodie... Een mondharmonika. Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht: "Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje". Mijn herinnering gaat verder: Ik zie je zitten, Je kijkt me aan Je speelt voor mij. Je ogen lijken groen in het rose licht.…
Antje19 oktober 2010Lees meer >

GEBOREN LIEFHEBBER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Ook in kunst Artistieke eenheid Man en vrouw 'n Vrouw geeft leven adem Zonder hen is 't heel dor Vanuit het diepe Reikte zij mijn Leven d'laatste hand Als echt geboren liefhebber van Schoonheid van het leven Droom ik haar... *www.galerie-sous-terre.nl…

"Bel je zo terug..."

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
en toen werd het stil binnen in mij kwam alles tot stilstand buiten werd het ijzig kil enkel nog het kloppen van mijn hart, het stromen van mijn bloed alleen nog de lucht van mijn adem haperend in mijn keel dat buiten niet bereikt schreeuwen en geen geluid tussen besef en verdringen. "Bel je zo terug...."…
bulsara7 november 2010Lees meer >

Zonder voorbehoud,

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 632
Geen misvorm in haar leven, misgunt mij niet de illusie waarom ik vroeg, gekweekt uit de duizend schoonheden die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe levenskleur ontluikt, de adem van de wind steels haar wangen vindt als zij zich vangen laat, raakt alles ondergeschikt aan de geur van erotiek die ze zonder voorbehoud predikt.…
pama10 december 2010Lees meer >

JANUARI

poëzie
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Dus mocht dan toch bij 't stormgegier, Zo koud, als de adem van de Dood, Een levensknop zich oop'nen hier, Tot vreugde en wee, tot lust en nood.…

Boven de taalgrens

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Toch weer dezelfde clichés te vinden en de woorden goed te praten om vergankelijke gedichten te vullen die kennelijk zijn zoek geraakt, boven de taalgrens waar alles ijl is, vrij te ademen soms in oeverloze regels die geen twijfel overlaten. “Soms dicht een vers zichzelf en soms slaat de dichter dicht ” Pama…
pama26 januari 2011Lees meer >

arend

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Zijn adem kan hij sparen voor zijn onvoorziene duikvlucht. Wanneer weet hij niet misschien straks of later. Zijn blik staat op scherp hij is er voor gekend. De wolken zijn aan hem gewend hij klieft erdoor. Maakt met zijn vleugels een enorme zwaai. Duikt pijlsnel het water in.…

Wie kan nog boos zijn...

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 615
Luid wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente dat de bomen groen worden van plezier en bladeren zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Adeleyd20 april 2011Lees meer >

Mijn leven weer in de hand

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 983
De zeewind waait door mijn haren eenzaam loop ik langs het strand De golven zijn wild en niet te bedaren mijn voetstappen laten sporen achter in het zand Een moment sta ik even stil adem de frisse zeelucht in De zon gaat onder en het wordt kil ik slenter terug naar het begin De zon zakt verder achter de horizon ik geniet enorm van dit tafereel…

Liefde

netgedicht
3.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.792
zie ik liefde in je ogen als tranen beter weten voel ik warmte indien schaduw rimpels kleurt voel ik je diepe bestaan wanneer woorden worden gemeten en vertrouwen flinterdun geurt ben ik doof als jij je adem tot me richt hoor ik dan een echo die ik mezelf in ongeschreven geluiden alsmaar toedicht ik hou van schoonheid die verwondering…

Vuurvlieg

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach doet de harten troosten en waar de lichte adem breekt, te rouwen in een ademloosheid en terugkeert in de geborgenheid van een eindeloze regenboog.…
pama4 augustus 2011Lees meer >

De Poortwachter van het Dodenrijk

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 675
“ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden” Op de drempel van zijn laatste adem verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel en spelen sterren met de oneindige nacht Het leven wordt een onbuigzaam spel voor haar en drukt zijn stempel intens op de blauwdruk van haar wezen Zij reikt eindeloos naar hem en bidt voor hem naar niemandsland als…

Herfst en dan...

hartenkreet
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Bomen kalen Wolken jagen late zonnestralen De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw Een noord wind werpt zich tegen muur en dak rukt verstoord aan ieder blad en tak haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren krijst, wervelt, blaast zijn kille adem door alle holten, kieren, gaten heen, een kou die aan mijn botten knaagt.…

Als het blad nog groen kleurt

netgedicht
4.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 908
ziet men mij als oud vel Dat steeds dichter de aarde nadert Dan denk ik heimelijk doch opgelucht Wacht maar totdat de roest ook jullie betast En uw spannend vlees opzichtelijk adert Men mag de bloemen echter niet Te vroeg laten verleppen Het moet gezegd U ruikt nog immer naar meer; Opwindend zijn derhalve uw stappen Helaas kom ik adem…

Lustende liefde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Ik vreet je op Ik lust je rauw Ik bemin je Ik vereer je Man en vrouw ben ik Vrouw en man ben jij Man en vrouw zijn wij Je lichaam als de zee bij een kalme oostenwind Beweging van onder af Beweging van binnen uit Zachte golven wiegen op je adem Wiegen op je hartslag Je kreunt als een vluchtvogel Je zoekt je prooi met je handen…
Hans Nusink24 oktober 2011Lees meer >

Winternacht op Texel

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.184
In mij is ook die drang, dat geurig gisten Gelijk in de aarde en 't oude wilgenhout, Mijn adem mengt zich met de lichte misten: En 'k voel mij nieuw, ik voel mij eeuwenoud, 'k Weet niets én meer dan de allerwijsten wisten... De winter gloeit. Alléén de dood is koud.…

Enkels van integerheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
Gunt zichzelf en mij een ruime adem en als deze niet meer bekwaam wordt en moet verliezen, de plaats en tijdstip van de dood, - dat voorrecht - te kiezen in waardigheid .…
pama17 januari 2012Lees meer >

Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken

gedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.032
Sluit dan bokaaltjes af, Adem niet langer Wees je eigen ruime graf. Wacht nog een dag of twee. Je eieren broeden met je mee. Open de ramen op de derde dag. Lees psalmen; onthaal je Weggelopen liefde op en Zorgeloze lach. Breek open, vingernagels, Ruk de ongedachte Dooier uit je dichtgeknepen palm. Warm de aarde met je hand.…

Alleen de winnaar

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Het volk houdt de adem in en verdomd, het weet dat de leiders op hen letten. Er is geen keus, er wordt voor hen beslist, dure mannen in even dure pakken zeggen dat het goed zo is, ondanks de dikke mist, en nemen niet de moeite het uit te leggen. En het volk neemt het op de koop toe, het volk dat lijdt, het volk dat zwijgt.…

RUIMTESPEL

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.384
Reine adem daalt blij zuchtend uit een sneeuwhoofd van hoge Alpen neer over hun borstkas vol bloemengeur en harde buik met sparrenschaduw glijdt zacht langs een bewoonde voet geeft het ingetogen dorpsleven zingende herboren arbeidslust danst blozend door het ruime bergmeer vergezelt het vaartuig der Zwitserse weermacht dat ronddraait gelijk…

NACHTELIJK DUIN

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Loom verzadigd rusten de konijnen tussen hun hechte, vertrouwde holwanden, die steeds adem van de branding smaken.…

Dialoog met het licht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
De wind kust jouw schaduw en kluistert diep de nacht Je vouwt ontloken vleugels en sluit de ogen zacht Het licht heeft alle schijn verteerd de oester in zichzelf gekeerd De held zit diep gevangen, hervindt z’n rust in adem en fluistert onverwacht: “ Je rouwt om dode teugels, om lang verloren kracht jouw toekomst…

LANDGOED OOSTERHEIDE

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
Luchtig lover laat zijn adem stromen door graanvelden, die dieren vrij bezoeken. Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken, verzinken binnen hun begroeide zomen. Schaarse voeding en lome rust geleiden bar getij om winterbestaan te stalen. Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.…
Han Messie19 augustus 2012Lees meer >

Najaar.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht, Als deed het machtige ademen hem pijn, Gedoken zit het stomme vogelijn, En ’t laatste broze bloempje trilt geducht. Dof daalt de grauwte van de hemel neer, E brengt een weemoedsstemming over de aard’, De grijze leegte dringt in mijn gemoed.…
Edward Koster25 september 2012Lees meer >

DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.125
De dag gaat open als een gouden roos; ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit, het veld is stil, en nauwlijks éen geluid breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos. En in mijn kamer, als een donkre doos, waarvoor de parels hangen aan de ruit, ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…

Als de dag van gister

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
om te zien of oud nieuws eens zal verjaren of het verleden een keer verzandt al was het maar dat zwarte inkt in een grijze tint op zou klaren als ik op mijn kussen de ogen open zoek ik als van zelve naar de verdreven echo weet inmiddels dat ik even na het waken de laatste bladzijde herinner om daarna gewichtloos met ademen…

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
* Voor Thomas * Elke druppel draagt zijn glinstering als een vloeibaar kleed der naaktheid De kille winterzon glijdt als een oogopslag over een koortsige Aarde die eens het droesem dronk uit de diepzee van haar verleden Haar huid ligt gevroren, bedekt onder een zware adem van ijs Ze slaapt haar roes uit in een bed van kristallen…

Als de vlinders dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
Als ik daar adem voor vond, een laatste bede op de hoogste trede van de lentestond, geënt op marmer perkament voor de uren waar de zon op scheen, wanneer je mij niet kent.…
Pama28 januari 2013Lees meer >

Herboren,

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 504
De Poëzie de winst opeist, het laatste woord verbindt in stervensweeën van ontroering en dit als ongrijpbare adem in het geheugen lijst.…
Pama17 februari 2013Lees meer >

JE BENT...

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.398
Niets doet ertoe, alles wat er in mijn leven gebeurt, mij overkomt of me wordt aangedaan is een futiliteit, een niet ter zake doende omstandigheid zolang mijn adem zich nog mag vermengen met de jouwe. Ik traan van geluk, geniet in stilte van jouw warme aanwezigheid hier én in mijn leven.…