5126 resultaten.
Avondstilte.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.186 De natuur houdt haar adem in.
Ik sluit mijn ogen.
Er klinkt een ijle melodie...
Een mondharmonika.
Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht:
"Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje".
Mijn herinnering gaat verder:
Ik zie je zitten,
Je kijkt me aan
Je speelt voor mij.
Je ogen lijken groen in het rose licht.…
GEBOREN LIEFHEBBER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
516 Ook in kunst
Artistieke eenheid
Man en vrouw
'n Vrouw geeft leven adem
Zonder hen is 't heel dor
Vanuit het diepe
Reikte zij mijn
Leven d'laatste hand
Als echt geboren liefhebber van
Schoonheid van het leven
Droom ik haar...
*www.galerie-sous-terre.nl…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
binnen in mij kwam alles tot stilstand
buiten werd het ijzig kil
enkel nog het kloppen van mijn hart,
het stromen van mijn bloed
alleen nog de lucht van mijn adem
haperend in mijn keel
dat buiten niet bereikt
schreeuwen en geen geluid
tussen besef en verdringen.
"Bel je zo terug...."…
Zonder voorbehoud,
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
632 Geen misvorm in haar leven, misgunt
mij niet de illusie waarom ik vroeg,
gekweekt uit de duizend schoonheden
die ze droeg, uit elk van hen een nieuwe
levenskleur ontluikt, de adem van de
wind steels haar wangen vindt als zij zich
vangen laat, raakt alles ondergeschikt
aan de geur van erotiek die ze
zonder voorbehoud predikt.…
JANUARI
poëzie
3.3 met 14 stemmen
2.189 Dus mocht dan toch bij 't stormgegier,
Zo koud, als de adem van de Dood,
Een levensknop zich oop'nen hier,
Tot vreugde en wee, tot lust en nood.…
Boven de taalgrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
521 Toch weer dezelfde clichés te
vinden en de woorden goed te
praten om vergankelijke gedichten
te vullen die kennelijk zijn zoek
geraakt, boven de taalgrens waar alles
ijl is, vrij te ademen soms in oeverloze
regels die geen twijfel overlaten.
“Soms dicht een vers zichzelf en
soms slaat de dichter dicht ”
Pama…
arend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 Zijn adem kan hij sparen
voor zijn onvoorziene duikvlucht.
Wanneer weet hij niet
misschien straks of later.
Zijn blik staat op scherp
hij is er voor gekend.
De wolken zijn aan hem gewend
hij klieft erdoor.
Maakt met zijn vleugels
een enorme zwaai.
Duikt pijlsnel het water in.…
Wie kan nog boos zijn...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
615 Luid
wordt gegroet en gelachen, het is ineens zo volop lente
dat de bomen groen worden van plezier en bladeren
zich vrij ontplooien , ruimte nemen om te ademen
en groeien, groeien, zomaar lente, zoveel nu en hier.…
Mijn leven weer in de hand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
983 De zeewind waait door mijn haren
eenzaam loop ik langs het strand
De golven zijn wild en niet te bedaren
mijn voetstappen laten sporen achter in het zand
Een moment sta ik even stil
adem de frisse zeelucht in
De zon gaat onder en het wordt kil
ik slenter terug naar het begin
De zon zakt verder achter de horizon
ik geniet enorm van dit tafereel…
Liefde
netgedicht
3.9 met 39 stemmen
1.792 zie ik liefde in je ogen
als tranen beter weten
voel ik warmte
indien schaduw rimpels kleurt
voel ik je diepe bestaan
wanneer woorden worden gemeten
en vertrouwen flinterdun geurt
ben ik doof
als jij je adem tot me richt
hoor ik dan een echo
die ik mezelf in ongeschreven
geluiden alsmaar toedicht
ik hou van schoonheid
die verwondering…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Geen handjes tastend uit te steken, geen glimlach
doet de harten troosten en waar de lichte adem
breekt, te rouwen in een ademloosheid en terugkeert
in de geborgenheid van een eindeloze regenboog.…
De Poortwachter van het Dodenrijk
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
675 “ Wat de Aarde breekt, zal de Hemel binden”
Op de drempel van zijn laatste adem
verlaat hij onhoorbaar bloed en tempel
en spelen sterren met de oneindige nacht
Het leven wordt een onbuigzaam spel
voor haar en drukt zijn stempel
intens op de blauwdruk van haar wezen
Zij reikt eindeloos naar hem
en bidt voor hem naar niemandsland
als…
Herfst en dan...
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
1.498 Bomen kalen
Wolken jagen late zonnestralen
De hemel kleedt zich nu in grijs dan in grauw
Een noord wind werpt zich tegen muur en dak
rukt verstoord aan ieder blad en tak
haast zich voort, vergaart de afgestorven blaren
krijst, wervelt, blaast zijn kille adem
door alle holten, kieren, gaten heen, een kou
die aan mijn botten knaagt.…
Als het blad nog groen kleurt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
908 ziet men mij als oud vel
Dat steeds dichter de aarde nadert
Dan denk ik heimelijk doch opgelucht
Wacht maar totdat de roest ook jullie betast
En uw spannend vlees opzichtelijk adert
Men mag de bloemen echter niet
Te vroeg laten verleppen
Het moet gezegd
U ruikt nog immer naar meer;
Opwindend zijn derhalve uw stappen
Helaas kom ik adem…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 Ik vreet je op
Ik lust je rauw
Ik bemin je
Ik vereer je
Man en vrouw ben ik
Vrouw en man ben jij
Man en vrouw zijn wij
Je lichaam als de zee
bij een kalme oostenwind
Beweging van onder af
Beweging van binnen uit
Zachte golven wiegen op je adem
Wiegen op je hartslag
Je kreunt als een vluchtvogel
Je zoekt je prooi met je handen…
Winternacht op Texel
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.184 In mij is ook die drang, dat geurig gisten
Gelijk in de aarde en 't oude wilgenhout,
Mijn adem mengt zich met de lichte misten:
En 'k voel mij nieuw, ik voel mij eeuwenoud,
'k Weet niets én meer dan de allerwijsten wisten...
De winter gloeit. Alléén de dood is koud.…
Enkels van integerheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 Gunt zichzelf en mij een ruime adem en
als deze niet meer bekwaam wordt en moet
verliezen, de plaats en tijdstip van de dood,
- dat voorrecht - te kiezen in waardigheid .…
Hoe een omelet te bakken zonder het ei te breken
gedicht
3.2 met 16 stemmen
9.032 Sluit dan bokaaltjes af,
Adem niet langer
Wees je eigen ruime graf.
Wacht nog een dag of twee.
Je eieren broeden met je mee.
Open de ramen op de derde dag.
Lees psalmen; onthaal je
Weggelopen liefde op en
Zorgeloze lach.
Breek open, vingernagels,
Ruk de ongedachte
Dooier uit je dichtgeknepen palm.
Warm de aarde met je hand.…
Alleen de winnaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Het volk houdt de adem in en verdomd,
het weet dat de leiders op hen letten.
Er is geen keus, er wordt voor hen beslist,
dure mannen in even dure pakken zeggen
dat het goed zo is, ondanks de dikke mist,
en nemen niet de moeite het uit te leggen.
En het volk neemt het op de koop toe,
het volk dat lijdt, het volk dat zwijgt.…
RUIMTESPEL
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.384 Reine adem daalt blij zuchtend
uit een sneeuwhoofd van hoge Alpen neer
over hun borstkas vol bloemengeur
en harde buik met sparrenschaduw
glijdt zacht langs een bewoonde voet
geeft het ingetogen dorpsleven
zingende herboren arbeidslust
danst blozend door het ruime bergmeer
vergezelt
het vaartuig der Zwitserse weermacht
dat ronddraait gelijk…
NACHTELIJK DUIN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
532 Loom verzadigd rusten de konijnen
tussen hun hechte, vertrouwde holwanden,
die steeds adem van de branding smaken.…
Dialoog met het licht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
566 De wind kust
jouw schaduw
en kluistert diep de nacht
Je vouwt
ontloken vleugels
en sluit de ogen zacht
Het licht heeft
alle schijn verteerd
de oester
in zichzelf gekeerd
De held zit diep gevangen,
hervindt z’n rust
in adem
en fluistert onverwacht:
“ Je rouwt om
dode teugels,
om lang verloren kracht
jouw toekomst…
LANDGOED OOSTERHEIDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Luchtig lover laat zijn adem stromen
door graanvelden, die dieren vrij bezoeken.
Ruige poelen, ogend als sprookjesboeken,
verzinken binnen hun begroeide zomen.
Schaarse voeding en lome rust geleiden
bar getij om winterbestaan te stalen.
Voorjaar zwijgt, zal het zingend verblijden.…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 De wind kreunt met een lang-gerekte zucht,
Als deed het machtige ademen hem pijn,
Gedoken zit het stomme vogelijn,
En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.
Dof daalt de grauwte van de hemel neer,
E brengt een weemoedsstemming over de aard’,
De grijze leegte dringt in mijn gemoed.…
DE DAG GAAT OPEN ALS EEN GOUDEN ROOS
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.125 De dag gaat open als een gouden roos;
ik sta aan 't raam en zend mijn adem uit,
het veld is stil, en nauwlijks éen geluid
breekt naar het koepelblauw bij tussenpoos.
En in mijn kamer, als een donkre doos,
waarvoor de parels hangen aan de ruit,
ga 'k heen en weer, tot waar mijn wandling stuit
en ik bij donkre wand stil peinzend poos.…
Als de dag van gister
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
603 om te zien of oud nieuws
eens zal verjaren
of het verleden een keer verzandt
al was het maar dat zwarte inkt
in een grijze tint op zou klaren
als ik op mijn kussen
de ogen open
zoek ik als van zelve
naar de verdreven echo
weet inmiddels dat ik
even na het waken
de laatste bladzijde herinner
om daarna gewichtloos
met ademen…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
Als de vlinders dromen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
986 Als ik daar adem
voor vond, een laatste
bede op de hoogste
trede van de lentestond,
geënt op marmer
perkament voor de
uren waar de zon op
scheen, wanneer
je mij niet kent.…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 De Poëzie de winst opeist,
het laatste woord verbindt in
stervensweeën van ontroering
en dit als ongrijpbare adem
in het geheugen lijst.…
JE BENT...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.398 Niets doet ertoe, alles wat er in mijn leven
gebeurt, mij overkomt of me wordt aangedaan
is een futiliteit, een niet ter zake doende
omstandigheid zolang mijn adem zich
nog mag vermengen met de jouwe.
Ik traan van geluk, geniet in stilte van jouw
warme aanwezigheid hier én in mijn leven.…