6661 resultaten.
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk
de navel van zijn bestaan…
God is mijn licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
711 God is mijn licht en mijn leven
Zonder Hem kan ik niet bestaan
Naar wie zou ik dan moeten gaan?
Hij wil mij met liefde omgeven.
God is mijn licht en geen duisternis
Hij is bij mij in goede en kwade dagen
Hij is mijn kracht, Hij hoort mijn klagen
Wanneer ik soms verkeer in droefenis.…
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
netgedicht
4.9 met 42 stemmen
1.072 Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord
waarin bestaan valt te verdragen
ik ben geen antwoord, stel geen vragen
ik ben slechts warmte die bekoort
zo naakt zijn wij en ongestoord
tussen het hunkeren en jagen
wat warmte in te koude dagen
en dichter, bij elk verzwegen woord
we voelen dat het toch bestaat
geborgenheid, ons veilig weten…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 Zolang de natuur buiten
haar oevers treedt, zolang
er mensen zijn, ontstaat bij
allen die leven op het rand
van hun bestaan een ondenkbaar
leed, daar zijn we mee begaan,
nippend aan de rode wijn en
voor de buis zijn we voor het
avondeten - soms vertraagd -,
altijd thuis.…
Nog enkele uurtjes wachten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
865 Samen kan je heel veel aan
Het geeft diepe zin aan je bestaan.
Samen is alles prettiger, leuker en aangenamer
Vertellen,lachen of een potje janken,kortom warmer.
Samen zijn is dan geborgenheid en tederheid
Steeds weer pijn doet het, het nemen van het afscheid.…
"De zon schiet gaten... ",
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
652 Katten van de maan,
jacht op de zonsondergang,
lichtval blijft bestaan.
Graven geleden,
was de aarde nog één tuin,
nu een Fata Morgana.
Licht zichtbaar in leegte
op de grens van het duister,
door onzichtbaarheid.
Ziener met één oog
tovert blinde tekst omhoog
bloem van gedichten…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten.…
Een woord ?
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
734 Ik weet niet of er
zinnen bestaan die de
geur van je huid kunnen
vangen, de bewegelijke
spirit in je ogen, een bron
die wordt verwend als
de prille knoppen botten,
het fluisterstille gebaar van
mijn vingertoppen in je
rulle haar, de koelte in de
schaduw van je oogleden,
die altijd te beminnen.…
BIJ ELKAAR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Het zigeunergezin
arbeidt vlijtig naast de woonwagen
bereidt lustig de avondmaaltijd
daarbij springt de hamer druk op en neer
gaat een oude gebroken stoel te lijf
geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan
de hoge verlaten molen
ziet gelaten op die mensen neer
zijn gebroken wieken verlangen
vergeefs naar ronddraaiend werk
toch is hij blij…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was het die een liefde kleur en
Richting had gegeven; haar Haan die
Koning had gekraaid tot die ochtend
Dat ze zijn stille blik ontmoette
Op slag verteerd door tederheid
Bezweken bijna aan ontroering
Verdwaalde zij in zijn bestaan…
De wijsgeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
576 zijn bril rust op het puntje
prikt een randje in zijn neus
hij voelt het niet
hij werkt, worstelt, ontrafelt
in zijn afzondering krult smook
zich bruin rond witte tanden
een kostbaar troostvocht
gloeit warm in rillerige handen
de soesa in zijn bestaan
schrijft hij de wereld toe
hij slikt het leven niet
voor zoete koek
het gedachtegoed…
maar door zichzelf en door elkaar niet meer
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.129 onstuimig-verre oceaan
rolt vloedig-dikke lagen zand
over een - van God verlaten - strand
om open wonden toe te dekken
alsof zij nooit hebben bestaan
en diep onder de aarde
waar zij hun vleugels zandig nat
door tochten langs het donderpad
naar het domein van helledromen
onmogelijk verzwaarden
waar zinnen niet meer in beheer
bewegingen…
Hand begon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
885 Gekortwiekt, verschrompeld,
geknakt, half gevallen
rottend en afgestompt
de aarde laat moeizaam los
wat het ooit begon
maar laat tinten bestaan
totdat er geen sterren meer zijn
onzichtbaar de scheppende hand
die nooit laat gaan
vuisten ontspant en palmen opent
soms pas diep in de herfst
als de laatste mist het erf opsluipt
'sterven…
de trein
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
739 en we zijn verdwenen in het niets
maar we zijn er wel,
we bestaan wel,
maar we worden niet herkend.
niet door onze ouders,
niet door onze vrienden,
door niemand herkend,
maar wel bestaand.…
Vragen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 Wat is bestaan:
een eindeloos gegeven-zijn, voor ons
in de materie, maar met openheid naar
het mysterie, zoveel vragen onbeantwoord.
We zijn er niet zomaar; alles is gegeven,
een grenzeloos ontmoeten in verbondenheid.
Wie schiep de liefde, vond de stilte uit?
Zaaide de sterren in de tijd en ruimte?…
Een overblijvend ras
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
738 , zou hij nu kunnen zeggen:
‘Meisje, dat kan ik je wel uitleggen,
bestaan is een tijd, daarvan heet de lijm:
inademen en uitademen meer niet.
Maar dan is er het geheim van beleven!’
Hij zou haar een vette knipoog geven,
een gebaar dat zij maar amper ziet…
Als.…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 op een liefdeswolk laat ik mij drijven
tussen de gouden stralen van de zon
je glinsterende draden omzeilen
die de liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal…
Het is niet te bewijzen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
647 Er is geen bewijs dat God zou bestaan
Maar als men kijkt naar de prachtige natuur
De bomen, de bloemen, zo mooi en puur
Daar kan alleen een Schepper achter staan.
Wij mogen in God als Schepper geloven
Dat Hij de hemel en aarde gemaakt heeft
En zich nog bekommert om alles wat leeft
Zijn schepping gaat ons verstand te boven.…
driekwartsmaat
netgedicht
4.6 met 38 stemmen
1.102 rond
hoe ze cirkelend
en draaiend
zo vanzelfsprekend
vloeiend samen
zo onophoudelijk licht
en dan hun ogen
zoals zij in elkaars ogen
alleen daar
alleen zij
hun wals
in driekwartsmaat
zo tot de rand van 't leven
tot het uiterste
en verder nog
tot aan 't sterven
van de laatste toon
daar waar de wereld
ophoudt te bestaan…
Tien stille jaren...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.263 Het is stil, zó stil, zó kil
De stem van vrijheid is vergaan
Een gerichte kogel wraakt
Niets mocht blijven bestaan
Dit Nederland is vanaf zes mei 2002
gedompeld in verloren zielenbloed
Woorden die de stem van het volk predikten
zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed
Het is stil, zó stil, zó kil
De woorden van verandering zijn overleden…
Seizoenen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
796 nieuw seizoen
zich vol goede moed had aangemeld
waarin elk uur verstreek
Bevroren bloemen in zomertijd
verwaaien deden ze graag
in het hart van jouw aanwezigheid
die me altijd raken kon
Verzonnen boeken in herfsttijd
waar bleef het ware verhaal
wat een ieder lezen zou
de dag versneld voorbij
Water koud in wintertijd
van wezenlijk bestaan…
De schaatser
gedicht
3.3 met 3 stemmen
7.820 Meestal echter kom ik zelden voorbij
het rottige riet de kapotte vogels
dat het aldoor dooit in de modder
van het vreedzame bestaan.
---------------------------------------
uit: 'Nieuwe veters',
verzamelde gedichten 1979-2006, 2008.…
Waarom ik?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 blijft bestaan
Een antwoord wordt er niet gegeven
O God, blijf mij met liefde omgeven
Ik weet, U bent met mijn lot begaan.…
G.P.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
746 soms wat in je los
zoals de wind in bomenkruinen
bladeren ritselend in het stille bos
Het geluid van zee en golven
eindeloos neerslaand op het strand
in het zweven van de meeuwen
hun schaduw scherend over het zand
Dan blijft er nog een herinnering over
waarvan je dacht die is vergaan
een gevoel uit een ver verleden
het begin van het bestaan…
Zij, die de oorlog ( Noord-Korea )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
683 Zij die de oorlog
in zich
weten te ontslaan
bestaan in mijn ruime hart.
Zij die verdriet, pijn, onrust en waanzin
verdroegen, in stil hart
zij vergaan niet in ziel
noch in mijn geschriften.
Zij die logen, elke waarheid,
wacht een nieuwe, moeilijke tijd.
Voorlopig geen 'verlossende' eeuwigheid.…
Gelukkigste geluk ( 1972-2013 )
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
596 Al huil of lach ik,
ìk voel en bemin intens geluk
te mogen bestaan en vooral ademhalen
van de frisse Brabantse lucht.
Als ik o God eens iets
dan ook ooit
verliezen zou;
het zou slechts de boosaardige Petra Hermans zijn
meer niet dat ik achterliet.…
BRIEF
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Hoe moet ik tot U spreken, Opperwezen
Nu mijn vriendinnetje straks sterven zal
Ze kwam, zoals U weet, lelijk ten val
En niets of niemand kan haar nog genezen
Ik heb haar wel op Uw Bestaan gewezen
Maar zij zit woedend in haar diepe dal
Charon de Veerman, zie ik, nadert al
Zeg, kan Uw engel er niet eerder wezen?…
Mijn dialoog was schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 zij zijn eindelijk geplukt
mijn plastic bloemen
na koesteren en sproeien
begonnen zij in namaak
echt te bloeien
heb met ze gepraat
mijn dialoog was schijn
toch vonden zij het fijn
lieten hun kleuren gaan
weg uit het stofferende bestaan
zag hoe zij verwelkten
het uiteenvallen van kelken
in uitbloei bij elkaar geraapt
als plastic afval…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 En ons beneden achterlaat
In de zwaarte van het bestaan.…
Horizon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Je bent er al
achter schaduw van verleden
verander je van aandacht
op plaatsen van bestemming
er staan geen hekken
wegversperringen of deuren
niets markeert de grens naar het niets
maar je geeft niets om de leegte
dit is ons liefdeshuis om in te leven
als omhulsel gebouwd voor ons bestaan
dit is onze danszaal onder een heldere hemel…