3969 resultaten.
Gramsbergen - Coevorden v.v.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Een mooie lente-avond
warmer dan ik dacht
een wit met blauwe schicht
ligt te wachten in al haar pracht.
Hard gebakken carbon
zo buigzaam als gewapend beton
riemen, strak en stijf
dat alles vergt een gepantserd lijf.…
De schort...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 Dit was vast het einde dacht ik.
Maar o nee, de voddenman zocht alles uit.
Katoen bij katoen en wol bij wol.
Toen vond hij mij daartussen
en zei: "Jou neem ik mee."
Ik kreeg een tweede leven,
en schaamde mij,
Ik rook zo muffig en voelde me zo goor.
Maar gelukkig voor mij,
hij gaf me aan zijn vrouw.
Die was waarachtig blij.…
Net...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
135 storing van de trein
die daarom terug
alle reizenden beslissend, vlug,
hoe verder naar hun doel
‘t Werd later, laat
en append weer
dat ‘t niet gaat
Na drie uur later bij mijn zus
waar meer familie en dus knus
gaat ‘t over internet,
net als ik luist’rend naar een Rus,
reklame of geblokkeerd,
zoals toen met Covid
als je anders dacht…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 We dachten te werken, maar herhaalden onszelf, keer na keer.
Parasiteerden dus weer.
Jouw hand deed ons twijfelen. Stopte het zinloos gedraaf.
Je wenkte en keerde ons binnenste buiten. Zette ons terug, tegen spraak,
toonde ons keuze uit warme structuren, verantwoording, zelf je leven te sturen.…
over beroepen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
6.009 meesterhand aan elk
der rechterarmen
haar liefhebberij
werd tenslotte het vak van
de prostituee
de succesvolle
textielfabrikant zei dat
hij het goed maakte
de directeur mocht
slechts leidingwater drinken
en de schilder kwast
het neukebootje
van het slettengroepje lag
in de vrijhaven
de stewardess was
weer in de wolken en dacht…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Zo zo dacht ik, onvergeetbre vader!
Toen uw stof in 't donker graf verzwond;
En wanneer ik uwe rustplaats nader,
Voel ik steeds, wat band mij aan u bond:
Nauwer nog dan door het bloed verenigd,
Waart ge mij de trouwste vriend op aard'!
Wat dan is er, dat mijn droefheid lenigt,
Zo mijn oog op uwe groeve staart?…
Katrijn tript
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 En Jan dacht: wel ja, wat de hel, geen tijd voor spijt, vooruit met de geit! En aldus geschiedde...
Nog hadden zij zich niet op een weidse weide neergevlijd of daar kwam uit het hemels blauw gezwind en gauw een draak van een beest, kwaad van geest, gehaat en gevreesd: dit was potverdikkie geen piepkuiken!…
het spiegeltje
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.931 Ik dacht het wel...
d`r is een andere vrouw in `t spel!
Mijn man, die heeft ook geen haat in `t lijf,
maar........hoe komt ie aan zo`n lelijk wijf?…
Wallen
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.937 ja doc, zelfs blonde Dien moet digitaal
en ik trek dat niet meer, qua mentaal
weet u, het wordt ook allemaal zo'n gedoe
neem nou gisteren, toen was ik zo moe
dat ik, voor het eerst in 50 jaar wallen
bovenop een klant in slaap ben gevallen
twaalf uur aan één stuk heb ik geslapen
met onder me dus die vent op apegapen
toen dacht ik ooit te…
Beschimmeld brood
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.013 Ik wilde juist van daar vertrekken
naar elders waar de zon schoon scheen
lachend daar buiten
te zijn gesloten
waar een zee
van bloemen om me heen,
toen je de sleutel kwam verstrekken;
ik dacht: ik ga er toch maar heen
maar wat ik vond: verbitterd brood
jouw leven bleek al jaren dood;
vond er vervuild,
vervallen en vergeten
wat vers zo graag…
Odeur 9/11
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.312 doortastend in zijn ogen
Hij smolt, en zij genoot alwetend
Hij stond op het balkon
terwijl haar taxi d’r meenam
naar het bureautafeltje waar ze elkaar
voor het eerst zagen, daar…
op de achtenzeventigste etage
Hij kon de twee torens goed zien vanaf het balkon
waar hij zijn dagdromen over haar
en ook zijn appeltje aan het opsnoepen was
Hij dacht…
HET DAPPERE VOGELTJE
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.851 Tot er op een mooie dag iets naars gebeurde,
Een grote vogel, met een prachtig verenbont
Jaloers haar zorgeloze leven verscheurde
haar mooie pluimen vlogen in het rond
“Die staan je niet”, zei hij, terwijl hij plukte
en gooide alles in de vieze modder neer,
“dacht je werkelijk dat mij zoiets verrukte,
kom nou toch”, hup, daar ging de laatste…
Kus
hartenkreet
3.1 met 30 stemmen
4.258 Bij het zien van jouw lach stopt het wentelen van de wereld, draait vanaf dat magische moment alleen om jou en onder mij verdwijnt de aarde, waarop ik stevig dacht te staan. Verstand weet enkel letters van jouw naam te vormen en mijn adem zucht verlangen. Jij lacht leven in mijn leeg bestaan.…
Berend Botje
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.122 ging die tocht naar toe
En waarom moest hij varen
Waarde dispuutsgenoten blij te moe:
Hij was zijn leven moe
En kwam niet tot bedaren
Zodat hij moe van het gedoe
Ging met zijn scheepje naar Zuidlaren
Hij heeft toen alras ervaren
De weg was recht de weg was krom
En dus verrekte slecht te bevaren
Maar Berend Botje was niet dom
Hij dacht…
De bedelaar met duizend gulden
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.796 Een ouwe, afgetobte schooier kreeg eens van een zonderling
Een bankbiljet van duizend gulden, voor hij zich verdrinken ging
De stumper keek naar 't papiertje, nooit had hij zoiets gezien
Hij dacht: Het is bepaald een grapje, of het is wel vals misschien
Hij ging, om zich te vergewissen, naar de zaak van een bankier
Daar toonde hij voor 't loketje…
dubbelspel en dubbelleven
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
628 en ik die dacht:
dat dichters
echte dan toch
en er zijn er geen anderen,
die zich die naam mogen toeeigenen,
hopen anderen dichter bij
de waarheid,
de liefde,
het leven
te brengen.
dit dubbelleven
is dat niet
om die sukkels
diep te beklagen
eerder dan
streng te veroordelen?…
Hangen, zitten, staan en liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
702 Hij trachtte er zin aan te geven
en dacht: 'Het wordt tijd
voor een lekkere meid.'
- En het is niet bij denken gebleven.
Al spoedig ontmoette hij Sjaan.
Het werd hangen en liggen en staan:
hij hing aan d'r lippen,
ze lagen te wippen
en stonden elkander wel aan.
Ze lagen elkander nog steeds
en trouwplannen hadden ze reeds.…
Zomermorgen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.421 Wonder, wonder om te aanschouwen
Lichaamsblank in 't witte kleed,
"Schoner" dacht ik toen zijn vrouwen
"En wat zij verborgen houen
"Dan welk werelds schoon ik weet."
"Schoonst" — maar 'k vrees: zij mocht dit lezen:
Is mijn woord te ver gegaan?…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Maar, wat ik smeekte, deed of dacht,
Ik heb hem niet tot staan gebracht.…
De Texel Twee (een liedje)
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Ze stonden aan dek als een rots in 't geweld
van water en klaprende zeilen
en dachten geen mum aan het loerend gevaar
maar telden de vis en de mijlen.
De Texel Twee, hun ouwe trouwe botter
was kuis verrot van dek tot op het vlak
en als een golf hem weer een paal liet pikken
dan was er wel een wrang of spant dat brak.…
Pappa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
696 De boosheid, verwarring en pijn kan ik als kind nog niet omschrijven
Ik had een pappa nodig maar jij wilde niet in mijn leven blijven
Een lief kind voor jou willen zijn, jou zoveel kansen, zoveel liefde gegeven
In de hoop dat jij ook van mij zou houden en je voor mij zou leven
Jaren heb je voorbij laten gaan, niet laten weten als je aan mij dacht…
Mit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
490 Was wel nooit de zo perfecte mama dacht ik
Zijn terminale hond weet wel beter , vindt me graaf chique.
Saar, poeslief heeft me ook best lief, klikt perfect
Contacten zo wondermooi eerlijk waar en ook zo direct.
Wat kleur gepakt in de ruime tuin zo deugddoend, zon zo prachtig
Is het Heelal toch niet Machtig ook best heftig Krachtig?…
Tonen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
541 Waar ben ik gebleven
liet ik me vangen door de tijd
waar ben ik gebleven
in eigen overlevensstrijd
Dwars door de gevaren
ben ik langs afgronden gegaan
Wars van navelstaren
heb ik alles doorstaan
Een orkaan van de gedachten
die zich verdringen in de luwte
van mijn geest dachten verwachtend
aan hoe het gisteren was geweest…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Verloren liep hij op de grachten waar hij had gevochten
en dacht zonder heimwee terug.
In de nacht werd het stil in de straten,
hij keek naar het water dat glom vanaf de Stadhuisbrug.
Er werd gefluisterd door de toren,
zo zacht dat alleen hij kon horen,
dat het tijd was de stad te verlaten.…
de ooievaar en de kikker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 rietkraag van een brede sloot
stond een imposante ooievaar
balancerend op zijn linkerpoot
te speuren naar wat etenswaar
zijn blik viel op een kleine vis
die argeloos voorbij zwom
hij dook ernaar maar hapte mis
waarop hij weer aan wal klom
het zat bepaald niet mee vandaag
zo in de vroege ochtenduren
hij liep nog met een lege maag
en dacht…
Aan Loan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Gewoon, omdat
hij dacht het ideale jongensmeisje te hebben
gevonden. Hij schilderde jou tot icoon.
Hij zag zichzelf in jou en niet een ander,
dat is waarom hij zo vreselijk overdreef,
onuitputtelijk zijn leegte trachtte te vullen.…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het trottoir…
METAMORFOSE VAN JAN JACOB KREDIET VAN DEN BOS; opdracht Week van de Poëzie!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 mijn intrinsiek anders zijn zat uiteindelijk mijn macht, mijn veerkracht
om de metamorfoses te weerstaan als mens, als man
maar bovenmatig als het blijvend kind met een eerlijk verlangen
naar lange vrede en veiligheid, gezondheid, liefde en lust
welke ik als mens zo innig voel als ik mijn man, mijn dochter Giulia kus
en wacht effe, wat dacht…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 De wind huilt luide namen van het laf gespuis,
de trotse rotzakken die dachten groot te zijn,
maar door de harde, licht-doorbrekende stad
allang zijn uitgespuugd en weggewist.
Zij staart en staart het diepe water in:
flitst er een gouden vonk, een antwoord-begin?…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Sterker nog, dat kwam mij wel zo goed uit;
alle mannen uit vooraanstaande geslachten, dachten dat zij Penelope,
door de mouwen opstropen alleen, haar ongestraft konden schaken.…