6179 resultaten.
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Terug naar huis, terug naar Ithaka, naar onze vrouwen die
erop vertrouwden dat wij zouden wederkeren als mannen,
mannen met baarden en zwaarden, gesterkt in het strijden;
het diepe verdriet om het overlijden van onze makkers
in de hel van Troje, hadden wij allang overboord gegooid,
achter ons gelaten. Althans, dat dachten de achterblijvers…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.
Ik zou mijn eigenheid zijn kwijtgeraakt…
Odysseus’ verhaal; op eigen bodem
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
727 Het waren de zwakkere broeders die achtergebleven waren,
toen wij manschappen voor het leger zochten, spaarden wij
de minder dappere, en misschien ook wel de minst knappe
knapen, om de vrouwen later niet in verleiding te brengen.
Mijn lang uitgestelde thuiskomst, de reis was tegen mijn zin in
eindeloos verlengd: men zou tranen plengen om de…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
De zwaartekracht in jouw ogen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
5 De zwaartekracht in jouw ogen
trekt mij uit mijn verlegenheid
en maakt een verleidster van me
wat ik niet ben
Weerloos schik ik me
naar jouw tomeloze begeerte
en geniet ik van de pijn
van mijn vrouwzijn
Alsof dat alles is
wat ik ben
Alsof ik niet anders kan
dan fantaseren over mezelf
als onweerstaanbaar lichaam
en wellustige prooi…
2 BAROKSPIEGELS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 1. SPECCHIO FALLACE, INGRATO (MARINO)
Taalknoet, dwangvers, tres
van larie die zichzelf benijdt.
Raster dat het licht wil splijten,
de adem horten doet en perst
haar letteretter in de wonden.
Bedrieglijke spiegel, lieflijke
schijn van schone waan, lege
lijst met bladgoud belegd,
niets dat aast op eeuwigheid:
zwijg tot je ziet wat je zegt…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de kaars van vrede die langzaam dooft.…
Vervulling
gedicht
3.2 met 43 stemmen
15.678 .
--------------------------------------------------------------
Over dit gedicht zegt Fa Claes zelf: 'Dit gedicht gaat over mijn jonge jaren. Het was de tijd van ongebreideld menselijk en esthetisch genot aan het grootste wat we kenden.…
GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 Als ik dan hier mijmerend zit
krijg ik een goed gevoel
mijn wensen worden steeds vervuld
mijn gedachten zijn in nevelen gehuld
al dwalend ga ik over bergen heen
ik zie veel rotsen dus veel steen
ik voel ineens daar moet ik heen
het is een panoramapunt, kijk om mij heen
al kijkend zie ik vergezicht
voel een heel intens gedicht
vol weemoed…
geluk bij de benzinepomp
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
751 harder en daar is de benzinepom¨p
fel verlicht met rood
kijk daar is een trans am sportwagen
en de paashaas en mijn trooststokjje
het mannetje lacht mij aardig toe
en zegt ik moest er al weer vroeg uit
ik word ineens erg gelukkig
en barst in lachen uit
ik ben nu eenmaal een ochtendmens
en met een grijns op mijn gezicht
schrijf ik dit gedicht…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 Ik dacht gelukkig te worden met het maken van dit gedicht
maar ik weet nu, ik ben poëzie nog niet de baas
voor de gemakkelijkste vorm ben ik gezwicht
wellicht straks nog bruikbaar, maar dan meer met Sinterklaas…
Een wakkere bioloog
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
441 Gedachten zie ik gedichten worden.
Geheel en al spontaan.
Gedichten bezitten rechten.
Ook mensen en al wat leeft.
Rechten van bestaan.
Een zoogdier ben ik. Ik kan zuigen.
Ik dicht. Dus ben ik een dichter.
Ik schrijf. Ik ben een schrijver.
Ik wissel ideeën en stoffen uit.
Een wakkere bioloog ben ik,
die rustig na kon denken.
Vannacht.…
EEN MEDAILLON
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Vooraleer ik aan dit gedicht begon
Vond ik een foto in een medaillon
Een familiestukje dat mijn grootmoeder had gekocht
Vijftig jaar geleden, maar niemand had ’t ooit gezocht.…
sterrenzegen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
676 bij één ster ben ik al dik tevreden
dan heeft iemand waarschijnlijk
de moeite genomen om ’t gedicht
te lezen of tenminste die ster te geven
bij nóg één ster kan mijn dag niet meer stuk
wat ’n geluk dat ’n tweede lezer
ook één ster heeft gegeven
en heel misschien (ook) ’t gedicht heeft gelezen
maar als ik dan twee sterren krijg
dan word…
Heimwee
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.961 Zijn nicht, Roswitha Witten, besloot toen Henny 85 jaar geworden zou zijn, hem door het bundelen van zijn gedichten en vele foto’s, de eer te doen toekomen die hij verdient, ook al is het postuum.
Het boek is in een kleine oplage gedrukt, voor familie en vrienden in december 2014: http://www.roswithawitten.nl/gedichten-henny-wilmer/…
Afscheidsgedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik heb geprobeerd om de mensen te waarschuwen voor wat er in de wereld gebeurt, maar niet al mijn gedichten worden goedgekeurd.…
Altijd alleen, maar niet eenzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Vandaar dit gedicht.
Sinds ik de groep heb verlaten, is mijn knipperlicht voor altijd gedoofd.
Altijd heb ik in mijzelf geloofd.
Ik kies héél bewust én definitief voor een zeer klein sociaal netwerk.
Dus voor altijd een zeer klein sociaal netwerk, voor altijd een leven zonder vrienden en zonder relatie.…
LUCHTKASTELEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
790 giften
de variaties op één groot geheel
waaruit het ideale tafereel
waar ik het oog op had, zou zijn te ziften
een tekening van Jezus aan het kruis
of sjouwende verhuizers voor een huis
herhaaldelijk bleef ik me daarop richten
de punten braken, alles ging teloor
na al die jaren dringt het tot me door
dat ik altijd op zoek was naar gedichten…
Boekenwurm
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.499 Ik kluif de klinkers kaal tot bot
stil mijn dorst lavend met mede
blik zin’lijk naar de volle snede
en smikkel van het puur genot
‘k laat mij de volle verzen smaken
veeg vette letters van mijn lippen
probeer de blanke kern te strippen
doch taal niet om de vorm te kraken
ik vreet gedichten bij de vleet
verslind verhalen als een toetje
hiervan…
Billet doux
poëzie
4.4 met 16 stemmen
3.807 Ik wilde een gedicht op een waaier schrijven,
Zodat je de woorden je kunt toewuiven
En de strofen, wanneer je wilt blijven
Mijmren, weer achtloos dicht kunt schuiven.
Maar liever wilde ik dat ze binnen
In je gewaad geschreven stonden,
Zodat tegelijk met batist of linnen
Mijn gedachten je strelen konden.…
Zonet, kermde hij nog.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.166 , en ook als een couplet
leidt het maar krap een eigen leven
doorgesponnen woorden dralen
ritmisch in lengte korter en langer
langzaam groeit het steeds meer zwanger
van de invloeden van de Van Dale
terzinen zijn weer allesbepalend
de eerste toon maar net geraakt
en de wending nog altijd uit het zicht
de schrijver bezwijkt van dit gedicht…
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Wankel als mijn woorden zijn
en rafelig van taal,
schrijf ik een heel onvast
gedicht.
Geen touw is vast te knopen
aan mijn vers laten we
zwijgen van trossen, kabels,
spierballen waar anderen
goed in zijn.
Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.…
Illusie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.139 In mijn dromen zie ik vergezichten,
die m'n brein omzet in gedichten.
Vergezichten van vrede en van rust,
ze worden door mij heel teder gekust.
Maar m'n dromen zijn slechts 'n ballon,
die knapt door de warmte van de zon.
Een illusie met een dun laagje chroom,
dat is het, dat is mijn vredesdroom.…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
zekerheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.041 het is klaar
iets wat langzaam in hem omhoog stijgt
werd een steeds sterker wordende zekerheid
de schakels konden worden ontboden
hij had zichzelf gevonden
en nu hij ook eindelijk naar zichzelf kon kijken
ziet hij de ware gezichten van al die anderen
en de sloten die hij om al die polsen zag zitten
deed hem denken aan al zijn onzekere gedichten…
zonder titel
gedicht
3.2 met 84 stemmen
45.005 Dit gedicht komt uit de bundel: Wegdraven naar een nieuw utopia (1971).…
DE VOGELS
gedicht
3.6 met 74 stemmen
22.779 .
----------------------------------------------------------------------
uit: Gedichten 1950-1980 van Bert Voeten (1918-1992)…
Bovenwonder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
983 waarom ik besta
Vecht tegen het orakel als donker met het licht
Weersta de ultieme kracht
Of wees een slaaf van het lichaam
Dat toegeeft aan materie – bang is voor haar macht
Iedereen is een mirakel
Wonder boven wonder
Van biologisch evenwicht
We vliegen door tijd en ruimte
Bestaan in de toekomst
Wachtend tot onze laatste regel is gedicht…
Gemis
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.872 ------------------------------------------
uit: Eerste gedichten (1852)…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
5.253 Een nieuw jaar kan je beginnen,
met ’n heel erg mooi gedicht,
maar het beste is altijd nog:
‘Begin met een blij gezicht!’
------------------------------------------
Geschreven door mijn dochter van 10 jaar.…