5346 resultaten.
De oase
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
500 zij was in
wankelmoedigheid
tussen vage werelden
geboren met een stukje
scheppingsgeluk in
het diepst van haar hart
de gouden glans
tintelde af en toe
door in het aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer…
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 Het jonge meisje keek haar ogen uit
Ze was pas zestien, maar in zijn gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand…
Kleine wondertjes
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
413 ik heb je pas
aangesproken
in je tweede leven
toen je het eerste
vergeven had in
herwonnen vrijheid
waar woorden
de muziek kleurden
zinnen de melodie
gestalte gaven in
een zich steeds
vernieuwend refrein
dat zong van
zon zomer en
warme liefde om
net als regen en
kou weer immens
van te genieten
recht uit de hemel
in samen…
Lachte lieve stemmen
netgedicht
1.6 met 148 stemmen
478 je lachte
zachte geluiden
van lieve stemmen
niet gestileerd in
woorden en zinnen
maar met een
warm en liefdevol
timbre van binnen
pas later
spraken je ogen
met het licht
van de zon waarbij
vanzelfsprekend
stralende liefde
in alle kleuren
schitterde en blonk
het is geen
show die jij
in lichaamstaal
laat zien juist in
puur…
Alles is anders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Pas dan ben je echt rijk
ook zonder geld of macht
het leven is zo anders
dan men dikwijls dacht.…
Lichte nachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zacht streelde
natuur de groene
uitlopers van aarde
jij kende het proces
als choreograaf in kleur
timede met zonnewarmte
het bloeien speelde met
wind het voordeligste
groeien in gesprek
met de nieuwe maan
juist in de
lichte nachten
draaiden wortels
en stam de hele fabriek
op het ultieme wachten
pas als jij lachte
vol liefde de…
Novembertuin
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Het regent op De Ring van Simonshaven
En stapvoets gaan er paarden langs de ramen
Mijn blik gaat naar een schaaltje herfstcyclamen
Ik ga mij deels in winterrust begraven
Bij buurman nog geen vieren van de teugels
Zijn til zit vol met hunkerende duiven
Die enthousiast naar buiten willen stuiven
Pas in de lente spreid ook ik mijn vleugels…
De gewenste string
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 zichtbaar in nacht-
clubs en discotheken
speurend speelt
de muziek met
haar beat in op
losse eindjes om
die te verbinden
tot de gewenste
string naar het
begeerlijke einde
ze zuipen schuiven
en snuiven alles
wat voor handen is
voor de ultieme
kick die orkanen
het zwarte gat laten
vullen waarvan de
schaduw al zichtbaar is
pas…
Schaatspraat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Een oproerkraaier, zegt waar
het op staat
In Fries doordrenkte, stekelige zinnen
Strak afgemeten, houdt geen woorden binnen
Maar flapt ze er heel onwelluidend uit
Was het Henk Gemser niet
die zei - heel wijs -
Je schaatst pas door te praten
met het ijs?…
Max' mooiste
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 In een pas de deux dansen de wielen als
'n Ervaren paar na jaren van samen
Rijdend vanaf de 10de startplek
Finishend op podiumplek 1
Racend van goed, beter naar best
Passerend iedereen; Red Bull-sneu
Met pitstops op het juiste moment gingen
Coureurs onderling de gevechten aan
Hoewel omstandigheden twijfelachtig
Is echt geen coureur er niet…
Nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
447 Heer Muzeman, ge zegt het goed
Uw klankdicht klinkt heel licht en zoet
Ik dicht nooit echt omdat het moet
Maar 't zit nu eenmaal in het bloed
Al doen ze soms oubollig aan
De nescio'tjes van titaan
Of omgekeerd, vergeet dik trom
Dat is passé, komt nooit weerom
Tenzij de helden van weleer
De nooit vermoede wederkeer
Beleven in een sprookjesland…
In linnen gebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 tussen mijn handen voel ik moeders gezicht
waar de dood pas nog op heeft geschreven
zijn signatuur is op de huid achtergebleven
waarna hij zich verschool in gedempt licht
haar lichaam wordt nu in linnen gedragen
met namen erop van hen die haar mogen
in haar leven had ze maar zelden gelogen
alleen op de antwoorden van wat vragen
in haar besluiten…
Je eigen hand
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 nog huppelde
je niet maar
genoot van
de muziek
zag lieve kleuren
passeren zonder
naam totdat
geluid en licht
knipperden in
het volume
hier ben ik van
een eerst herkennen
waarin kleur
contouren tekende
pas later kwamen
daarin geur en geluid
in het proberen en
imiteren van mama
haar ogen en warmte
waren het thuis
in jouw leven…
Zonneklaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 De zomer brak dinsdag jongstleden aan
een wandelaar liep over het trottoir
het kon geen toeval zijn, 't was zonneklaar
't was sunshine superman die ik
zag gaan
Al schijnt het dat de zomer pas begint
als Simons scoort en als Oranje wint!…
Rugzakjes vol onvermogen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 vaak wordt
in zachte acceptatie
de basis voor
liefdevol omgaan
met de medemens
gelegd zonder te
letten op het profiel
dat door ouders
wordt voorgeleefd
gekend en
geaccepteerd
door familie en
woonomgeving
pas in de fine tuning
van gevoel is kwaliteit
doorslaggevend en zal
de basis worden van
opvoedingskwaliteit
waarbij begeleiding…
Niets nieuws
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
458 Hoe staat het met ambities van
de zomer
met summer holidays en dito
sales
is van die plannen iets
terechtgekomen
bestormen de chinezen onze
hemel
van gogh, het rijks en achterhuis ontdekkend
in permanente staat van
opwinding
de kalverstraat en vondelpark bezettend
op fatte e-bikes dwars door
mokum trekkend
Het zomert pas zodra…
Verraderlijk
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
445 oostenwind
goed aangekleed
en toch met
tranende ogen
en een koude neus
fietsen in de sneeuw
een routine uit
vroeger jaren
waarbij je als kind
al tig keer pittig
onderuit bent gegaan
maar met de
soeplesse van de
jeugd zonder fracturen
weer ongedeerd
bent opgestaan
op wegen tussen
vorst en dooi
verraderlijk bedekt
met de tooi van
pas…
Bevroren blauw
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
456 mijn liefde
en trouw
kon geven
totdat ik
haar in een
totaal wanhopig
moment
kuste en zij
wonderwel
zacht opende
zij bloeit haar
hart naar
mij gekeerd
omdat wij al
heel veel van
het leven
hebben geleerd
zo samen de
seizoenen door
van vorst tot
hitte en ijzige kou
met wind die wit
verkleurde tot
bevroren blauw
pas…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Het klosje dat mijn trage pas bezit;
het kostuum trekt zich aan, is goed van snit;
mijn slanke lichaam buigt alleen voor rouw.
Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend;
ik pak stof, een heerlijke dialoog,
hou van het verdiende applaus, het betoog;
mijn meester die mij avonden bedient.…
Als je twaalf bent
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
317 Je ouders zijn nog vrij normaal
(dat komt later pas).
Je kijkt met een half oog
naar dat nieuwe meisje in je klas.
En de dood? Dat is iets waar je nog niet
echt in gelooft. Iets voor hele oude
mensen en figuren in je games.
Ik reed laatst langs een bloemenzee.
Een jongen van twaalf is overleden.…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 Ik kom met een plasje
half 3 p.m
het antwoord is kort,
ochtendplas zegt
een bureaucratische
stem
met moeite kwam ik aan
met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas…
Vriendschap
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
276 maar toch heb ik daardoor
mezelf gebaard en zeg
-ik doe er toe en ben het waard-
al moet ieder zichzelf dragen
en is vaak alleen zijn eigen aan de mens
ik zie en hoor om me heen hen zeggen
er is iemand als ik mijn pijn uit wil leggen
vrienden tonen allengs meer dezelfde wens
het aanvaarden van deze bijzondere waarde
soms komt het pas…
Slapende vrede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
119 Merlijn betoverde de mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten
en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander
die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen
Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
947 Alsof het leven pas begint.
-------------------------------------------------------------------------
uit: 'toen ik dacht dat het al voorbij was', Pelckmans 026.…
Het einde
poëzie
4.2 met 24 stemmen
4.867 Nu weet ik: nergens vind ik vree,
Op aarde niet, en niet op zee,
Pas aan die laatste smalle ree
Van hout in zand.
-------------------------------------------------
uit: Een eerlijk zeemansgraf I (1936)…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen
en in een doek gewonden haar.
Zij weigeren te wiegen
in een zo dunne wind
bedriegelijk als in een tijdperk van de rede
doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.…
Vloed
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.827 golven zijn hoog
We zien het
We beseffen het
We erkennen het
De golven zijn hoog
We varen niet
We surfen niet
We zwemmen niet
De golven zijn hoog
We ontwijken ze
Te bang voor wat gaat komen
In stilte blijf ik dromen
Terwijl de zee weer kalmer wordt
Het water langzaam rustig wordt
De wind zal stoppen met bewegen
Dan pas…
Buena Vista Social Club
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.246 Pas als je de prachtige muziek hoort
die zij al vanaf de 60’er jaren produceren,
proef je onmiddellijk een pijnlijk ontberen
van een leven in een “paradijselijk” oord.
Zij hebben zo noodzakelijk moeten leren
overleven en op hun mooie herinneringen teren.…
je brak glas
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
805 steeds andere namen
maar je brak glas
verwondde je handen
het vloeien van bloed
maakte je meer dan opstandig
je rondde geen lijn
tussen woorden en daden
groef tot de bodem
maar er bleek niets te zijn
kretologie van knuffels
en kussen, elkaar ruimte
gevend om het eigen geweten
met prietpraat te sussen
je brak glas
beseft dat nu pas…
Ik zie je nog wel een keer
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
2.771 Ik hield me zelf voor;
'k voel geen echte liefde voor jou
het is gewoon leuk zoals het is
maar verdomme, ik ging er vandoor
nu merk ik pas da'k wel van je hou
en je vaak toch best mis
Ik weet, ik kan het niet maken
en wil jou er niet mee belasten
maar gevoel is anders dan verstand
vergeef me, iets blijft mij raken
in 't donker blijf ik…