4767 resultaten.
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 (aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden)
Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien,
Beelde aap of hond in koude steendruk uit,
Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien,
En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!…
Verwondering
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.173 In gedachten verzonken
gaat de dag aan mij voorbij,
'k zie één voor één de beelden
en ik verwonder mij hierbij.
Die bloem, wat eerst een knopje was
siert nu een stukje van de tuin.
het is of het me aankijkt
zo mooi met z'n kopje schuin.
Die hele kleine groene sprietjes
morgen weer bedekt met dauw.…
Lach
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.565 .
-------------------------------------------
uit: Beelden en stemmen (1887)…
verdommezomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.297 Wist ik maar dat daar en daar
ongeveer op een zus verschoten
dorpsplein onder zo en zo een
parasol (ontrafeld door bediening
tafel 14), bij een door een of ander
steenziek muurtje jij
naar mij verlangde,
wist ik dat maar…
Verdomme
ik zou je een mooie kaart sturen:
verdomme, lief, kom terug
in woord en beeld,
ik wacht mezelf zo moe…
verlichtte stromende champagne
netgedicht
2.6 met 24 stemmen
4.496 uitgelicht in hoeken
zag ik schaduwen bewegen
vergeten had ze daar gedropt
ik kon er toen niet tegen op
moest verder met mijn leven
ik zag ze kleur
en vorm krijgen, voelde
weer de wanhoop aan den lijve
ze knalden stuk voor stuk hun pijn
barstend in hun woede en venijn
ze draaiden cirkelend
om me heen, spogen gal
gilden hun gemene beelden…
was speels met vleugjes vrouw
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.694 lucht rook
onbekend naar
licht en groen
was speels
met vleugjes vrouw
in een spannend
ronde warmte na
al die maanden kou
licht speelt weer
in alle hoeken
danst in kleur met
splinternieuwe voeten
door het jonge gras
flintert door ontloken blad
waar 's winters boom
slechts takken had
de vleugjes vrouw
die ik weer maak
tot beeld…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 er zijn zo van die momenten
ik ken er meer dan een
die mijn wortels doen vervagen
in een reeds gestorven lente
het zijn van die dagen
van schrijnend onvervuld verlangen
dagen van verloren licht
mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet…
Kralen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.527 Als raamlicht dartelt door de glazen kralen,
dan speelt een beeld van jou in elk facet.
Om jou uit het verleden op te halen,
bekijk ik steeds dit kleurrijke palet.
Geen diamant, hoe fel hij ook mag stralen,
waar één moment van ons is ingebed.…
Onzichtbaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.043 Hier ben ik,
Ik kijk naar mijn scherm,
Maar zie alleen de beelden in mijn hoofd,
Kan alleen schematische liefde ontdekken,
Want in gevoel ben ik verdoofd.…
Klauwen in mijn schouders
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.536 kleding
korte adem
vleesgeworden droomdrift
lijft mij in
vreemde handen om jouw middel
zachtjes nee dan geschokte zuchten
in verschillende ritmes
klem, langzaam strakker
verlaat je haast je lichaam
nog juist bewust spinnend
rolt je holle rug
spieren spannen hard
klauwen bijten in mijn schouders
ik weet mijn hitte in zijn ogen
beeld…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
weet ik weer hoe klanken
en beelden iets raken dat veel verder ligt
dan wat zintuigen kunnen registreren.
Ik voel me gedragen en gekend,
bemind en gekoesterd
als een kind op moeders schoot.
Zo veilig voel ik mij, zo veilig...…
het meisje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
2.203 niet dat ik haar ken
immers nooit te voren
kwam zij in beeld
als plots wat woorden,
geschreven dat wel,
aan mij worden toebedeeld
op zo'n moment
blijk ik weer een aards wezen
en vorm mij een idee,
hoe zij in werkelijkheid zal zijn
slechts door haar letters te lezen
ik weet niet hoe het u vergaat
slaat uw fantasie dan op hol
of is…
Reizen maakt je formalist
gedicht
2.7 met 6 stemmen
11.091 Zodra de klanken van het vragen weggestorvn zijn,
het bloed van de mug gestold,
is de echtheid van het opgeroepen beeld
al voorbij. Verliezen noch winnen
behoort tot de mogelijkheden. 'Ik ben happy'
is pure bluf. Gevoel dat past.
------------------------------------------
Uit: 'Stof bedekt niet', 1991.…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Brokkelend strompelen over liefde
Zwiept felle regen schrijlings neer
Slaat klam en zuchtend warme dromen
Beelden zwijgend haar adem in mist
Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf…
Houten kerk Bickerseiland 1968
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
1.390 Ik droom dat ik ‘n eeuw geleden
over oude gladde stenen loop
een meisje huppelt voor mij uit
schijnbaar uit het niets komen
paard en wagen plotseling opdagen
Een stem schreeuwt in m’n hoofd
Grietje is dood, ze is overreden
mannen en vrouwen in het zwart
die in de donkere aarde staren
beelden vervagen bij m’n ontwaken
Een eeuw later…
Slechts het heden telt
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
638 hoop legt een kleed
over adem van vandaag
waaronder verlangen
broeit naar alles;
in beelden,
in geuren en kleuren
of iets omgerijmds
dat nog vaag is omschreven
en in mijn grijze cellen
zoekt naar zin
het kan liefde zijn
of de wedstrijd van morgen,
ook God wacht zeker op mij
komend bezoek
dat mij
middels wederopstanding
uit…
Ideologische repressie?
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
488 hebben de nacht gemerkt,
wat eerst op zwarte holen leek,
sloot zich op in een verbond
als schapenwolken op de vlucht,
verholen in het licht tot het duister
en de geademde lucht geketend
werd door list met de tong aan-
gescherpt, verwerpt de zuivere
wiel van geest en ziel, waaruit de
vrije passie spreekt, zuigt alle
energie uit de beelden…
De spiegel
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.055 En ’t was mijn eigen beeld en angstig vlood
Ik van die spiegel, waar ‘k gescheiden zag
Wat één moest blijven tot de Jongste Dag.
En ‘k beefde, als een die d’ adem van de dood
Voelt gaan over zijn voorhoofd – en mijn blik
Trof driemaal, in het glas, mijn dubbel Ik.…
zelfmoord door pesten.
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
2.063 niemand weet
hoe moeilijk jij het hebt
Dan zijn de dagen
onvoorstelbaar lang
Dan zijn de dagen
een gevangenis van gevoelens
Gevoelens die misschien
niet te verdragen zijn
Gevoelens die misschien
blijven voor altijd
Gevangen in je angsten
voor wat gebeurd is
Gevangen in je angsten
voor wat komen zal
Steeds terugdenkend
aan die beelden…
Laatste ronde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
610 De wijzers van de aarde
krommen verder door
in zwart en wit decor,
in elke tik, hoor ik
een snik, een kleine stap
die de wereld draagt
over een trap van
uitgesleten treden,
een weg zie zichzelf
plaveit naar het beeld
van zichzelf en naar
een duurzame eeuwigheid.
Verleid de harten elk
uur, wijzen zon en maan
naar elkaar.…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 Als het gemis te groot wordt
schrijf ik je een brief, lang of kort
met de bedoeling die eens te sturen
te laten merken dat ook aan mij
de tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude…
Voorbij lopen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.356 Heel alleen, sta je daar
Ik kan het zien, je hebt het zwaar
Niet wetend wat er met je is
Voel ik een verbintenis
Toch loop ik door, en laat je alleen
Totdat de gedachte weer verscheen
Ik verstijf, kan niet bewegen
Beelden van wanhoop komen tot leven
Heel alleen, stond ik daar
Wachtend op een klein gebaar
Het maakte niet eens uit waar vandaan…
De IJssel
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
973 De kribbes als vingers grijpend naar het water
De dingen die je allemaal wilde doen kunnen wel later
Machtig de stroom het beeld dat je niet kunt loslaten
Diep ingesneden door het landschap van water
Gevoelt tot diep in je ledematen.…
het stofgoud van de Heer Wietewuiten
netgedicht
3.3 met 85 stemmen
9.360 kreeg ik zulke brieven
van zacht allooi
waarin beelden zich neerleggen, haast stervend
zoals het kan zijn tussen twee mensen
pastelbroos
dan schreef ik woorden, vingertikkend licht
als heildronk, wensdroom
in een witte eindigheid
het waden waardig door fluisterlingen; een liefdessaga
in deze gorgel des levens
kreeg ik zulke verzen,…
Afscheid
poëzie
3.8 met 19 stemmen
6.110 Eén ogenblik van het voorbije leven
Als voor 't bewogen spiegelvlak te staan
Van rimplend water, dat met stadig beven,
Het beeld, eer het tot stand komt, doet vergaan,
De vorm te zien, die in het water drijft,
Onzuiver zo van kleuren als contouren,
Die, vluchtig bij het allerlichtst beroeren,
Geen wezen heeft, dat in zichzelf beklijft...…
Verwarring
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
512 anders gaan zien
of schreeuwt het verlangen in mij als huilkind
dat in gebakend moet worden om de stilte te beleven
opdat de kou tussen handen smelt
en zichtbaar wordt hoe Mei doorheen elk seizoen reist
steeds zie ik je ogen achter mijn blik
de film vertalen, er lijkt geen andere verfilming
in gelijkenis te bestaan
toch als ik de beelden…
TANKA 'S VAN TOEVAL
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 We zijn vol vragen
op onze boswandeling,
zoeken lange tijd
naar beelden en gevoelens
uit onvatbaar verleden.
Vergenoegd speuren
langs hoge maïsvelden
en dichte struiken...
Almaar gestreeld door die geur
van onzichtbare geiten...…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Breed vloeit, - zoals dit leven in een droom, -
Het klare beeld van 't vredige gehucht,
In de' effen spiegel van de stille stroom,
Waarop geen enkel vluchtig golfje vlucht...…
De dichter is een koe
gedicht
4.3 met 64 stemmen
18.667 Gras... en voorbij het grazen
lig ik bij mijn vier poten
mijn ogen te verbazen,
omdat ik nu weer evengrote
monden vol eet zonder te lopen,
terwijl ik straks nog liep te eten,
ik ben het zeker weer vergeten
wat voor een dier ik ben - de sloten
kaatsen mijn beeld wanneer ik drink,
dan kijk ik naar mijn kop, en denk:
hoe komt…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Het geheugen werkt vaak fotografisch
Een beeld van vroeger is er plots weer.
Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.…