7535 resultaten.
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 Mocht ik na mijn verscheiden
nog eens komen in jouw dromen
stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Wanneer westenwind duisternis brengt
en hoop krimpen doet
broze klaprozen van rozenschijn ontdoet
verwachting fnuikt en verzengt,
schalmt de ode aan de dode
verborgen slagveld zonder morgen,
aan hen die worden geborgen
aan zhen niet weergevonden.…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.
Morgen gaat men ruimen,
gaat men alles sluiten,
en is ook dit getuigen,
geheel en al uit andere tijd.…
Vlam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
638 Er waakte heel lang
een vlammetje in mij
symbool van een liefde
haar tijd nu voorbij
Opgelaaide passie
door hete kussen,
ontstak in een liefde
door niemand te blussen
Die vurige blik
vol hartstocht, soms nijd
verdween uit je ogen
net als jij, met de tijd
Elk sprankje hoop
door jouw kilte gedoofd
Achter bleef slechts
een hoopje…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest
aanschouw het rood in tegenlicht
het karmozijn van uw waterbloed
tel tenslotte uw knopen, of heeft
u hoop…
Vader wacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 Hoop had hij weer op te staan,
om samen met zijn Heer
de overwinning op de dood te vieren.
Nu wacht hij, zonder weten,
genadig onbewust van al de eeuwen
die de wereld mogelijk nog trekt,
vóór de hand van Hem die levend maakt
de doden weer tot leven wekt.…
Weinig mystiek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 ons rest nog
maar weinig mystiek
door rationele repliek
ook de magie wordt
in het logisch circuit
stevig te kijk gezet
wij zijn verworden tot
automaten die zogenaamd
iets zinnigs uitbraken
geloof hoop en liefde
zijn niet te vatten omdat
zij nooit in structuren passen
godzijdank zijn er nog
dromen waarin sprookjes sagen
en legenden…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten
misschien beslagen ruiten
hoop…
Tweeling?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Horen, hopen of er woorden,
het vangen kunnen.
...alsof we samen in een buik
arm om arm, been om been
mond op mond,
dezelfde geur uit mond,
een vluchten uit elkaar
en zo ontmand voelen zonder,
zo half mens.…
Recycling Vet Cool
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
634 Ik hoop dat iedereen patatjes koopt
omdat m’n Smart op biodiesel loopt.…
Ongeziene talenten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 door weinig ervaren
mengden mijn kleuren
vervlakkend naar licht
in het niet
uitgesproken zicht
kregen klanken dezelfde toon
waaide gelijkmatigheid
een doffe berusting
zonder sprankjes hoop
ik ben gaan retoucheren
om de oorspronkelijke
pigmenten te vitaliseren
tot verbazing
helderde juist schaduw
het verflauwde licht
uit donkere…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 De eclips typeert als gordijn
van hoop, geduld in afwachting
nu de verduistering ons weer verbindt met vertier.
Ook nevel in de dageraad
of mist op de dag zonder wind
kan jouw glimlach van de nacht niet laat verdwijnen.…
kanker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven
ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood
telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn
steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop
voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies…
Waar het zonlicht sluiers weeft
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 waar het water vredig stroomt
langs oevers uit vorige levens
de stilte wijsheid fluistert
het meisje in mij dagdroomt
waar het zonlicht sluiers weeft
van onvoorwaardelijke liefde
waar verbinding met de bron
boven aardse sferen zweeft
waar het Is met Zijn versmelt
in een beschouwend accepteren
hoop haar tere vleugels spreidt
met liefde…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
zolang er hoop…
retorisch?
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
712 wat is er vreemder
dan een mens die de kleur
van een boom met bloesems beladen
onbegroet voorbij gaat
zich vastklampt aan het knappen
van takken, het kraken en dwalen
van de stilte
en halverwege
de hoop verdrinkt
in een vijver, net naast het lelieblad
dat witter dan sneeuw wordt
in een winters vers
jij, antwoord je
want jij trekt…
over
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Alleen nog een schim van wat we hadden,
en een hele hoop hartenzeer.
Ik smeekte om vergeving,
heb je alles uitgelegd.
Maar het was al te laat,
de woorden waren al gezegd.
Los moet ik je laten,
want je wilt mij niet meer.
Los moet ik je laten,
en ook echt deze keer.
Los zal ik je laten,
al kost het me even tijd.…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed en veeg het weer af
wat overblijft zijn indrukken die krullen
van zinnen in zichzelf een scheppingsverhaal
uit het veegsel van dood op een hoop…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 dieper dan diep
in pijn en verdriet
zo intens
voor een mens
een hart bonkt
een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen is bidden in full color)
en de hoop…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 .....De mensen hopen mij te zien
.....en uit mijn mond te horen wie
.....ik ben en wat mijn plannen zijn
.....ze zoeken de geheimen
.....van het leven, ze vragen:
.....Houd van mij!
Ze zoeken toegang tot de hemel
tot de macht over veiligheid
geen onberekenbare wind
maar Amma Appa
om voor hen te zorgen:
Houd van mij!…
Op zoek naar een toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 ik ben van ver gekomen
de weg was zo lang
heb al die tijd
die ik heb afgelopen
in angst doorgebracht
ik was zo bang
maar ik bleef dromen
van een nieuw perspectief
zonder dwang
het is zo weinig wat ik verwacht
het is zo weinig wat ik verlang
hoop dat ze me ooit eens toelacht
eindelijk ben ik er gekomen
nu zijn het procedures paperassen…
Gegoten in brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Gegoten in dons
vingertoppen
vertraagd zichtbaar
bewegende contouren
associaties in het wezen van de huid
in rillingen zonder koorts
diagonalen over de tong
die schrijden over de treden
van de ruggengraat
hoop leidt ons over de levenstrap,
in de lichtheid van de bron,
een geconditioneerde odyssee
door de hersenen van mildheid,…
Ciara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Laten we hopen,
dat de schade in het
land mee zal vallen.…
Gevangenpoort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
828 twee torens gevangen in het licht
vinden elkaar achter dikke muren
aangetast door teloorgang van binnenuit
met hoop aan ketenen gebonden,
hun wereld is veranderd
maar nog altijd onverdeeld
het behoud van geborgenheid
is de tastbare buitenkant,
alleen op papier vergeeld.…
GELUK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
404 geluk is
de hond uitlaten
je houdt hem in de gaten
die zwangere wolk die
nattigheid wil loslaten
maar de hond moet
weet het – het gaat gebeuren
hij is nu te uitgelaten
geen weg terug
jij schat in waar
hij zich zal ontladen
en probeert hem te ontlopen
geluk is iets
wat je ten deel valt
of het ongeluk dat je mijdt
en jij moet maar hopen…
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 Ons hart staat voor U open
het is geen koude stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden…
De meerderheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 Gedurende de nacht groeit de hoop,
dat straks het licht zal schijnen.
Gedurende de dag leeft de angst,
dat ooit de zon zal ondergaan.
Tussen dagen en nachten,
twijfelen mensen,
terwijl ze zeker kunnen weten.
dat dagen en nachten,
onlosmakelijk verbonden zijn.
Bij twijfel kunnen mensen kiezen.…