5582 resultaten.
Woordvlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 Onderschat
de diepte van de woordenschat
op de lange duur als ik hierin
ten onderga, een hopeloze
strijd tegen taal en tijd, vertil
me aan de bodemloze letterkast,
waarin het doel wordt ondermijnd
denk ik de waarheid
te onderschrijven, zelf ik heb
er zovelen, onmogelijk
te noemen in getal, om
die bij de Muzen in te lijven
herschik…
Nieuw jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
689 Het is begin tweeduizend zeventien
De ijzel is na één dag al verdwenen
Weg koude handen, wangen, neus en tenen
De school gaat weer beginnen zo te zien
Een jongetje, gelaarsd, speelt vliegmachien
Er dansen paraplu’s over de stenen
Het is begin tweeduizend zeventien
De ijzel is na één dag al verdwenen
Vervaagd zijn kaarsjes, goud en haute cuisine…
Glasscherfjes.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Meditatie en relaxatie ten voeten uit, nooit eerder beleefd
Me aan hart en ziel gekleefd
Dus de hort op al fluitend, kon het me nog wat?
...... dametje fluitend op straat ......
indruisend tegen de gevestigde orde…
Sereniteit.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 Op die bewuste Goede Vrijdag omstreeks 15 uur stilte een uur
Vergeet dit.... dag ten voeten uit sereniteit - erg puur -.
Bon Ange, donnez-moi la main!…
De hemel roemt de Heer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
455 Hij laat de zon ontwaken, elke dag
Die alom helder licht verspreidt
Ten gunste van heel de mensheid
Dat iedereen er van genieten mag.
Heb ontzag, want de Heer is rein
Op Hem kan ik altijd vertrouwen
Hij wil mij in liefde aanschouwen
Daar kan ik heel zeker van zijn.…
van lentezonnen tot ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 als alles in de lente bloeit
de zomer binnenschuift en verschroeit
tot de herfstwind met tak en blad stoeit
en het winterijs ten laatste vervloeit
als de lentezon knoppen openbreekt
en later de zomerzon venijnig steekt
de herfstregen jou en mij doorweekt
tot de winter het lijf ruw verbleekt
als de lentebloesem openspringt
en een zomerbries…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 'k En durf te spreken, waar ik wou
het woord bewaren, dat ik hou
ten troost van dode wanen,
o Deemoed... - Maar ik zie de dag
veel schoner dan 'k hem immer zag:
van zeven-kleurig goud, door 't rag
der wimpers, klaar van tranen.…
mijn schepping van het Wad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
453 trog in mijn waterige hand, ze herbeleeft
het kruien van ijs en het schreien van de regen
ik leerde haar kennen met kleine stapjes
in de bruid van het zand - de bruidegom
van mijn Wad - het feest der occulte bewegingen
lifte mee op het deinen van haar wang
eens zag ik Neptunus die haar als maagd
wou nemen, zijn drietand ontbloot die fier
ten…
schaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 boodschapt blatend het schaap
maar de waardering daarna
een beetje meer respect
die is ver te zoeken
zo mekkert het voort
worden wij niet als lammetjes
ter slachtbank geleid
dan wel aan goden ter offer
eerst gekeeld dan geslacht
schande wacht de brave schapen
die van kille moord behoedt
na van wollen vacht te zijn beroofd
naakt worden ten…
Kerst Anno Nu
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.171 De radicale Moslim kent zijn werk:
“Breng bovenal het christendom ten val.
Vermoord die Kerstgebruiken, overal!”
Het worden zwarte jaren voor de Kerk,
geen nachtmisklokken maar moskeegeschal.
Geen Kerststol, wel een schaap, maar dan halal.…
Aarde
gedicht
4.0 met 10 stemmen
2.266 ons houdt is onwaarschijnlijk
dat ze ons wil houden lijdt geen twijfel
zo stevig trekt ze ons tegen zich aan
dat gewrichten almaar harder gaan kraken
en wij blijven wel koppig ontkennen
dat ze met ons kan doen wat ze maar wil
trachten vaak aan haar greep te ontsnappen
maar langer dan een dag laat ze ons niet los
op knieën dwingt ze ons ten…
Heer, U kent mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Trouwe God, wil toezien op mij
En blijf mij steeds geheel omgeven
Wil mij leiden op de weg ten leven
Hou mij vast en ga mij niet voorbij
Amen
(Enkele woorden uit Psalm 139)…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Zo heb ik plots weer blijdschap mogen vinden
in woorden vol geheimenis en tederheid
die zingen als de warme zuiderwinden
maar soms ook als een klacht ten hemel schreit.
O zalig wie zo in de taal mag leven:
hem werd de echte rijkdom ooit gegeven.…
Fabelachtig
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
668 de speelman zit nog op het dak
hij knipt de maan mooi middendoor
het blauwe licht zal blijven
de trouwerij gaat door
buurmans kater zit naast zijn staart
hij vraagt de bruid opnieuw ten dans
en na het liedje Yesterday
mauwt zijn hart in diepe smart:
nooit waren ooit die goeie Beatles
in ons lieve vaderland
de speelman klaart aldra…
Alleen de tijd als onderkomen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
402 Ten laatste raakte ik verstrikt
in aderen van zuiver bloed, een
belevingsstuwing diep in het hart,
soms te groot, de geest te nauw, of
verkrampt en vergrijsd in eigen taal,
mijn plaats verkrampt in scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als opwaartse druk
van zwaartekracht als ik de teugels
in een laatste…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 worden over in het openbaar
Ik kleed me uit op straat en dat voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten
het harde plankje, de overstekende tenen…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
Waar 2 of 3 in Mijn naam bijeenzijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
474 Het dondert in de Hemel, God vloekt
Zijn ze helemaal bedonderd, daar in Staphorst
Tijdens dit wereldwijde waaiende Covid- virus
Ze tarten die pandemie
Ze tarten de overheid
Ze tarten mij, God de Vader
Jullie oefenen al honderden jaren
Jullie lezen en bezingen mijn schrift
Jullie bedoezelen deze ten zeerste
Nooit gehoord, nooit gelezen…
Vermoeden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
477 loochenen als non-existent
Door het krijten is mijn zicht beloken
Langzaam vervagend schimmig bestaan
Gedachtenflarden resten, haast tastbaar
Achter iedere deur vermoed ik jou
Blijvend verloren, alle sporen gewist
Een schreeuw gesmoord, een snik verstikt
Door ijdel vermoeden verzwolgen
In de golven der waanzin voorgoed ten…
Arme hagedis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Jij glunderde van top tot teen,
van kop tot sierlijk zwiepende staart,
er was geen vluchtroute op het steen,
je bent zo kleurrijk en fijnbesnaard,
je snelt door hoeken en gaten
en eindelijk mocht je pronken,
jij, hartverwarmend sprookjesdier,
de zegetocht leek beklonken,
jouw hart jubelde van plezier
vol vertrouwen werd je achtergelaten…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
Rudi Lubbers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 en in de grijze camper slaapt een man
die zelfs de nachtvorst overwinnen kan,
al blauwt de kou zijn ouwe, grauwe tenen
Herinnert zich de hitte en het vocht,
Djakarta drieënzeventig, de ring,
daar werd – waar horen, voelen, zien verging –
gestreden tot de laatste ademtocht
Die botsing der titanen.…
Kea Bouman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ten spijt de slappe bal en weersinvloeden,
op zoek naar masculiene concurrentie,
verving Kee Twente voor de residentie
om tegen heren kunde te vergoeden
Niet dat ze op een paard heeft moeten wedden,
met sexy sokken, spierwit shirt en rokkie
werd Kea kampioen in golf en hockey,
in tennis wist ze zich ook ‘best te redden’
Een understatement…
Respect
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 komend uit een nog
warme gezinsstructuur
die deel was Van de
sociale constellatie
waartoe ook onderwijs
politieke richting
en religieuze keuze
veelal toebehoorden
die stabiliteit is totaal
verpulverd door een
totale defragmentatie
van respect voor elkaar
het medemenszijn is
volledig losgelaten om
er zelf beter van te worden
ja ten…
Coryfee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 De dag des heren, anno
domini
MM XX IV zeven januari
Vervoegde zich alhier
ten tweede male
Een snelsonnettencoryfee
ter tafel
Haar inbreng zou ons niet hoeven verbazen
Zij schonk met veel aplomb in lege glazen
Wees onbeschroomd en met veel stelligheid
Het mannenbolwerk hier op een tekort
Ik weet waar zij op doelt, waarom zij mort…
Bye biden, hello harris
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
484 De gedwongen retraite van Joe Byeden ten faveure van de veel frisser en jonger ogende Kamala zal de Democraten nog lang heugen, evenals het oorverdovend tumult van zijn eeuwige rivaal die gebukt gaat onder oorsuizen - een irritante kwaal...
__________________________________
Het had met Hilary niet veel gescheeld
Of zij was USA's eerste
first…
Herfstimpressie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 Herfst toont zich in haar feestkledij
met hier en daar nog zachte tonen uit het lover
langs een laan statige populieren in een rij
dit jaargetij geeft schoonheid ten over.
Misschien zo nu en dan een zwaar wolkendek
maar even later een waterig zonnetje
hoog in de lucht ziet men de vogeltrek
en ik geniet op mijn balkonnetje.…
Troosttaart met slagroom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 We hebben geen goud gemaakt
en zitten in de stank
van 50 emmers urine
Trofeeën om ons heen
uit de kast met zeven sloten
als geschut om ons geluk
Vanavond lenen we luxe
voor een schuld aan later
en drinken we op vroeger
Afgekloven botjes stoppen we
als sieraden in onze neusgaten
We eten troosttaart met slagroom
Het feest loopt ten…
Als een galmijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
391 Dit disrespect,
hip gezegd,
wat ten dele viel
over het paradoxale gegeven
van de eigen onopeisbaarheid,
dit subjectief abjecte
als ultieme waarheid ontwaren,
daar het ego als middelpunt-
vliedende zwarte macht
geen poot of kop uitsteken wil,
met of zonder sterrenstaart,
bij gebrek aan verbeelding
en eenvoudigweg kracht
om tenminste…