6928 resultaten.
Wakker worden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 Doezelig lig ik stil te kijken
Naar de contouren om me heen
Naar het licht door de gordijnen
Ik mag mijn bed uit zo meteen
Knipperende oogleden
Vingers bewegen nog
Hee, in mijn slaap niet overleden
Nee, ik ben er nog…
Een nieuwe dag, een nieuwe kans
Kans om er wat van te maken
Geluk ligt toch zo heel dichtbij
Ik kan het met mijn vingers…
Johannes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Toen gewoon doen
Uitzonderlijk was
Geworden - en
Blasé zijn de norm
Kwam daar Johannes,
Volkomen naturel en
Gewoon zichzelf,
Door zijn publiek
Onbetwist op nummer 1 gezet
En werd de vakjury
Subtiel te kakken gezet…
Zoals ik ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Zoals ik ben Heer neemt U mij aan
U kent mijn zwakheden en schuld
Maar U hebt steeds met mij geduld
U geeft met liefde om mijn bestaan.
Zoals ik ben, wil ik tot U komen Heer
U danken voor het goede mij gegeven
Naar Uw wil probeer ik steeds te leven
Want U zorgt voor mij, keer op keer.
Zoals ik ben, wilt U naar mij horen
U bent bekend met…
Bang
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.545 Mensen zijn bang
bang tijdens het leven
bang om krankzinnig te worden
als ze de weg van het geweten openen...
en
bang voor de dood
als het geweten afgewogen wordt!…
Tot Gods eer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Tot Gods eer wil ik juichen
Hij die de wereld geschapen heeft
En nog onderhoudt alles wat leeft
Van Zijn goedheid wil ik getuigen.
Tot Gods eer wil ik leven
Hem danken voor alle fijne dingen
Waarmee Hij mij wil omringen
Ik wil Hem mijn vertrouwen geven.
Tot Gods eer wil ik handelen
In heel mijn aards bestaan
Zal ik altijd tot Hem gaan…
Verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.571 Verder.
Een ruis in het gewone.
Geen adem in open lucht.
Lopen maar toch stil staan.
Voor realiteit op de vlucht.
Wel willen, maar niet kunnen.
Wie ontwaakt ons? Welke redder?
Stilte… Besef… en dan Verder.…
Lovely Petra
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 Lovely Petra,
de dood, sleutel die omdraait in oogcontact
en ik dans
en ik jank
en ik kras
en ik bijt van me af maar
sterf niet in één moment
ik krepeer
eigen schuld, dikke bult
fikken van de honing
ik die te stom ben om te spreken
ik kan dit niet geloven
ik wil dit niet geloven
ik mag dit niet geloven
ik moet dit niet geloven…
Hoopvol leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 Zonder hoop is bijna niet te leven
Gelukkig is alle hoop nog niet verloren
Want God de Heer heeft ons uitverkoren
Hij heeft ons Zijn woord gegeven.
God is het waarop de wereld mag hopen
Hij heeft ons een toekomst beloofd
Voor allen die in Hem hebben geloofd
Staat de hemelpoort wagenwijd open.
In hoopvol leven mogen we verder gaan
Een hoop…
Sara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
731 Sara van der Sluis
was in 7 stappen verwant
aan oma de Liefde
en een groot gevaar
daarom werd zij
samen met andere kinderen
via Vught weggevoerd
en op 9 juli 1943
vernichtet
in Sobibor
ze was 2 jaar oud…
Pats!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Momenten vliegen voorbij,
Ogenblikken duren hooguit een tel,
Ook al lijken ze af en toe
Eeuwen te duren in de beleving
Van hem die de pijn van
Het leven ondergaat,
In werkelijkheid zijn ze
Na een seconde of zo al weer
Vervlogen in de tijd -
Probeer mezelf te vangen
In het moment, roep hardop
Maintenant, jetzt, now,
En daana Pats…
Herinnering
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.233 Omkijken? Liever niet.
Want kijken, echt kijken doet pijn.
Je voelt weer hoe het was, de pijn, het gemis.
Omkijken? Liever niet.
En als het moet dan maar gewapend als beton,
met droge ogen, jij er niet bij.
Herinnering. Zonder tranen gaat het niet.
Maar door de tranen heen blijft liefde levend,
vind jij jezelf terug.
Herinnering. Alleen…
Al het andere
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
429 Het vinden van
Bestaande oplossingen,
Zegt de leraar,
Is het hoogst
Haalbare voor deze
Kinderen, verder
Hoeven ze niet,
Dat is de max,
Al het andere
Valt daar buiten -
Zonder het te weten
Verbeeldt hij hier
Het menselijk tekort,
De mens als spin
In een web
Waarvan zij
Inmiddels zelf de
Uitgang niet meer weet…
Geen tijd voor de dood
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
781 De man die bij mijn hek staat, naast de berk
Is oud en mager, bleek en zwart gejast
Een eender pak draag ik, naar ik bemerk
Ik schrik. Ik schouw en vind het ongepast
Net nu het droef geschuifel naar de kerk
Versterft en dan, de dood bij mij te gast?
Ik zie mezelf toch graag nog zonder zerk
En leid hem om de tuin, een duivels werk!…
Kunstenaar of ambachtsman
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
919 Zonlicht speelde in het dorp op de kasseien.
De toren hield het zware weer op afstand
dat zich vanaf de Rijn tegen de oever vlijde.
Jan Janszoon schoof de dekens aan de kant.
Op de ezel stond een spieraam klaar
om met linnen te bespannen.
De hoeken perfect haaks,
was het werk van timmermannen.
De schilder wilde eindelijk eens breeduit,…
Ik zal u niet verlaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 “Ik zal u niet verlaten”, zegt de Heer
“Ik zal bij u blijven, waar u ook gaat”
Zoals het in de Bijbel geschreven staat
Zal Hij u beschermen, keer op keer.
“Ik zal voortdurend aan uw zijde staan
Net zolang tot Ik u alles heb gegeven
Want wat Ik beloofd heb zal Ik naleven
Zodat u nooit alleen verder hoeft te gaan”.
Op de Heer mogen we altijd…
Beste Kees
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
584 het rouwen
mijn lieve Emma is aan kanker doodgegaan
ze ligt in stilte begraven bij de Rozenlaan
het verdriet bekruipt nog steeds mijn ziel
ik denk vaak aan hoe ik voor haar viel
er gaat geen dag voorbij zonder verdriet
en aan andere vrouwen denk ik niet
er is niemand die mij kan begrijpen
dit rouwproces is aan het rijpen
ik heb jouw gedicht…
Geen suiker bij de honing
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 Doe geen suiker
Bij de honing,
Ze is zo
Al zoet genoeg -
Wat nijvere bijen
In alle eenvoud maakten
Moet door de mens niet
Nog eens dunnetjes worden overgedaan,
Wat de bijen maakten
Is immers zoet genoeg
Is immers goed genoeg…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Zij was een vrouw van alle markten thuis
en schreef sonnetten of een kundig vers.
Haar vrije werk ontlokte veel gekners
want menigeen vond dat gepruts; een kruis!
Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.
Ze had een missie -zij was géén scribent
om maar te zwijgen van een epigoon-
dus rijmde voort, vergat…
gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
840 Zijn hoofd is een wirwar van draden.
De verbindingen zijn zo uitgebreid,
dat hij een gespannen leven leidt.
Hij moet zoveel doen,
daar wringt de schoen.
Zijn haren worden grijs,
dat is de slimheid zijn prijs.
Hij woelt dag en nacht,
tot hij bijna versmacht.
Het ventje in zijn hoofd,
kan maar niet worden gedoofd.
Hij slaakt een diepe zucht…
Op zo'n moment (fragment)
gedicht
5.0 met 27 stemmen
12.235 Op zo'n moment
barst een hart
van onder tot boven.
Er valt een stilte
uit de lucht.
Dat is de tolk
van groot verdriet.
Niemand ziet
de engel die
een paar keer
langskomt en
geduldig knikt.
Pas op: een engel
bedoelt het goed,
maar verder
kan zo'n wezen
weinig doen.
-----------------------------
uit: 'Iemands lief', 2013.…
Waarom ik?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
677 Deze ziekte kwam op mijn levenspad.
Mijn lot is veel pijn en een vage toekomst.
Moet ik dankbaar zijn over mijn vroegere functioneren?
Moet ik deze ziekte accepteren omdat ik ouder ben?
Mijn pijn kan zó ondraaglijk zijn,
dan ben ik kwaad en heb angst!
Hoelang hou ik deze ellende nog vol?
Wat als ik er niet meer ben?
Al deze vragen doen zoveel…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Onlangs vond ik op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Welterusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 Ik was dichter van waarheid en trouw
voor alles waarvan ik hou
dichter was ik in warmte en kou
van jou en van alles en
iedereen dichter.
Ik was dichter van master en bul
van de eerste dag tot de laatste snik
was ik dichter omdat ik graag
plichten vervul. Ik was dichter
van buiten naar binnen
van taal en beminnen
vannacht werd ik wakker…
[ Ik begraaf één kus ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 Waar denk je toch aan?
Hij ligt zo tussen ons in --
onze eerste kus.
------------------------------------
Mijn lippen drukken
de kus van toen in een graf –
van twee monden diep.
------------------------------------
Ik begraaf één kus
om er duizend te oogsten –
allemaal voor jou.…
Ongeschoren leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 De dag is een soort ploeger die zaait, leven mag zetten
schoffelt, ploegt en oogsten mag op een zekere dag.
Zou daarboven ook een soort ploeger wonen in de wolken
is dat wat soms ook de onweersbuien aan ons vertolken.
Mijn leven lijkt op een hortensia of haag nog ongeschoren
voor mijn gevoel ben ik weer gisteren opnieuw geboren.
Ik leg vaak…
Corona - half maart 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Corona hier, corona daar;
iedereen zit nu figuurlijk in zijn weelderig of kalende haar.
Met zijn allen blijven we in ons kot;
voor de ene een gezellige cocon, een andere noemt het te zot.
Hoe moet het nu verder in de toekomst,
wanneer krijgen de wandelaars weer een gezellige bijeenkomst?
We baggeren momenteel wat verder aan;
over…
Mijn leven is maar een wandeling
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
717 Mijn leven is maar een wandeling,
een rusteloze reisverhandeling.
Ik surf op wilde emo-baren van liefheid
maar mijn jeugdliefde echoot in reinheid.
Ik wandel en zoek immer naar haar om,
eens alleen en dan eenzaam, hyperdom
speuren naar een nieuw begin.
Mijn leven blijft een wandeling.…
Het boek van Troje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Per ongeluk bedolven
onder een boekenmarkt
besef ik wat ik zoeken moet.
Ik werp de planken van me af
en schud mijn manen.
Koelbloedig paard
is toe aan verstrooiing!
Aangestaard door mensen
snuffel ik ongegeneerd naar
haversmaak en oorlogsvoering.
Stampij, stampij, stampij...
tot het boek verschijnt.
Ik hinnik van geluk
en plant…
Aarde
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
475 Aarde, je schittert
met je natuur vol schoonheid
in alle kleuren…