5637 resultaten.
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Dan klinkt de reddende stem
ver weg, hoog boven de wolken.
Mijn tong verlamd, geen stem
klinkt uit mijn strottenhoofd.
De storm waait eensklaps over,
rust keert terug in mijn hoofd.
Ik slaap verder in de nacht,
de maan houdt stil de wacht.…
IETS DAT VEEL LIJKT OP GELUK!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
315 weduwnaar van zijn geliefde
vriend van zovelen
niet zijn lichaamsbeeld
noch zijn geest, zijn geestelijkheid
doch slechts zijn menselijk omhulsel
van 97 jaren wordt gecremeerd
ze zijn erbij
zijn naasten en ZIJ
zijn verzorgster, jarenlang
zij sluit ook af van wat afgesloten mocht worden
ze komen naar buiten, kijken en zien
dat er wel wolken…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
Dorpsgenoot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
128 Sombere wolken braken
in bonte, blonde schaduwen
uit het hooggebergte—
een dans met de nieuwe liefde,
zoete heimwee naar beminnen.
In zijn betoverde hart
speelde het plezier.
Natte regendroppels
voor zijn zomerse tuin.
Geen duit op zak,
geen cent te makken.
Maar rijk van ziel,
fantasierijk in gedachten.…
smokkelroutes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 de bomen strekken
hun machtige armen
uit
om
meer wind te vangen
zo
indringend de trekkracht
van
hun wortelstelsel
te testen
en wolken jagen
als haastige geesten
door
vrij
hoog spel te spelen
maar
baldadig én verdwaasd
net
als regenbuien
te breken
echter is
dat
niet wat ik zie
de wereld verschuilt
haar…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde, wat leven heet
Jouw ziel lichtelijk verscheurd
Niemand overleeft in de hete
Vuurgloed zonder water
Land inwaarts drijvende
Wolken…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 als een zielige meeuw
oliebesmeurd
sleept hij zich voort
strompelend
over vervuilde stranden
geen vleugels meer
om vrij
over golven te zweven
boven wolken ook
met kalme
machtige vleugelslag
hij dreigt te vallen
voorgoed
met angst in zijn ogen
staart hij nog eenmaal
vertwijfeld
omhoog
.…
Enfant de Boheme
gedicht
3.9 met 25 stemmen
14.382 Ik had juist vriendschap gesloten
met de wolken, broederschap met de regen
gedronken en me verzoend
met een leven van herfstige kleur
toen als een allang niet meer verwachte gast
stralend en majesteitelijk, sierlijk
als een oosterse danser, de zon
lachend in het strijdperk trad
sindsdien beijver ik mij onophoudelijk
bossen rozen te kopen…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Van vriendschap, die een wolk
van warm vlees zou zijn,
resten nu nog steeds de botkruimels
in een zeemleren buideltje
op mijn borst, een amulet
die mij beschermt
op de welhaast eindeloze reis.
-------------------------------
Uit: Tirade 393 (2002)…
Tot moeder aarde,
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Nog zijn mijn schatten: lucht, wolk en wind,
Bomen en beken,
Bloemen paarse heiden;
Alles wat u behoort is van ons beiden:
Nog, Moeder aarde,
Voel ik mij mijn kind!
Liefde kan verdroeven en verblijden,
Die zalig maakt, vernietigt of verblindt,
Doet mij de vrede van uw bijzijn mijden...
Ik ben niet vrij...…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 Samenpakkende wolken
Mijn spiegelbeeld aan mijn zij
Me overgevend aan de cadans
Glijdt het landschap aan me voorbij
Een landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam…
"Aarzelende zekerheid"
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.067 Vechtend met een verwoestend verlangen
in een teloorgaand lichaam gevangen
dool ik in martelende onzekerheid
van een uitzichtloze eeuwigheid
Milde glimlach uit de wolken
zachtjes strelend rusteloze volken
die strijdend ten onder dreigen te gaan
in een moeizaam bevechten van een menswaardig bestaan.…
Wat is er met me aan de hand?
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.887 En ben met mijn hoofd in de wolken.
Maar ik wil dit gevoel niet vertolken.
En de briefjes die ik stuur.
Altijd onbeantwoord gebleven.
Ik praat gewoon tegen een muur.
De twijfels aan jezelf.
Wat doe ik toch verkeerd.
Die zullen niet verdwijnen.
Tot zij wil verschijnen.
Wat is er met me aan de hand.
Dat fijne gevoel aan de binnenkant.…
waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
2.713 het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij
wat brengt mij in die kille negorij
hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van huis naar woestenij
hier trouwt mijn liefste…
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Terwijl zij de netten uitwerpt
in een wolk van schuimspatten
krijst de drenkeling en hijst zich aan boord,
In de diepte een verzonken stad
onder wuivend wier,
een mossig koord leidt naar het schip
gekraakt in een donderslag
Nu rest er rot hout,
groeien er koralen op de mast,
de oude glorie ligt aan diggelen
terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Liefdesland
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.154 Liefdesland waar ben je ook al weer
Oost west ben ik al geweest
Maar heb je grenzen niet gevonden
Toch zie ik soms je bergtoppen
Maar de wolken blijven ze
In mysterie verorberen
In het zuiden heb ik gezocht
Maar in het heetst van de strijd
Zoek je toch weer de zee van genegenheid
Noord was mooi en wit
In alle sereniteit
Heb ik je…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 De schapen op de groene dijken
grazen rustig voort, herkauwend
’t leven van welleer als wolken
die daarboven schuiven – eeuw na eeuw.…
Onware Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.739 bijna een jaar,
sinds het sprookje begon,
verblind door liefde,
levend op een rose wolk,
dag na dag,
week na week,
de liefde leek eindeloos,
maar uiteindelijk liet je me toch in de steek.
zonder reden,
kapot was ik ervan,
tranen vloeiden dag en nacht,
nu zie ik je was het niet waard,
ik heb te lang op je gewacht.…
Regenboog
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
956 De weg naar huis was lang
toch fietste ik een snelle gang
een diepe zucht
Donkere wolken kwamen bijeen
waarachter de zon steeds verdween
onweer in de lucht
De eerste druppels vallen neer
droog aankomen, lukt niet meer
ik kijk omhoog
In de verte hoor ik gedonder
het regent, de zon schijnt een wonder
een regenboog
Ben nu thuis, fiets in…
Denkstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 Uitgekristalliseerde gedachten
vinden ruimte en gebakken stenen
dromen in woorden papieren krachten
verharden nadat ze zijn verdwenen
de vergeten uitwerking een keten
onder dikke lagen ijdel massa
overstroomt de oevers van het weten
zoekt meer dan wolken, het licht en manna
ik schop tegen muren ik wil breken
door blinde obstakels te bevrijden…
dromen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.912 wolken langs de hemel zwevend
lijkend op datgene
wat ik in mijn verbeelding levend
voorbij zag komen.
Hopend op datgene
Wat niet voorbij kwam.
Starend over de daken
Bang voor enge beesten
Kroop ik onder het laken
Al die sterren,
Wonen daar mensen?…
eenzaam aan 't water
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.537 groen is de dag
hij spuwt mij wier
in mijn betraand gezicht
en ook het zwoele zware
middaglicht dat schimmig blinkt
in ’t goud van zon
twaalf uur schuimt in het riet
en ’t kolkt en klokt
uit diepten zijn adieu
’k lig roerloos stil
in ’t vochtig natte
en wil niet luisteren
naar de lucht waar ik jouw ogen vind
en witte wolken fluisteren…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 een verlangende vlucht
naar uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken…
Morgenzee
gedicht
2.8 met 12 stemmen
5.444 Dromende spiegel
zwijgend en afgemat,
in lome wiegel
glimmend en glad
Diep van de wolken
dalen de schimmen af,
Donker bevolken
´t groot watergraf.
Zo wel bevaren,
vreugden en leed ontvlucht,
doodmoede blaren
doodstille lucht.
Rimpels verdwijnen,
kleuren gaan doelloos om,
vluchtende lijnen
Keren weerom.…
Zomerzinnen
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
894 De tweede zomeravond roept om zinnen
wij drentelen om de hoek en krentenkoek
wapperen met gele stola’s, verwijlen kort
bij Kurt voordat de volgende wolk drupt
in de nek van roggebrood en het grauw
te grabbel ligt voor hij die bukken wou
op de speelplaats zonder deken.…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
Er was het hoofd
gedicht
2.7 met 18 stemmen
8.123 Omheen de verzamelde zintuigen watten, wolken, iets
beschermend verpakkingsmateriaal,
want ze zijn scherper geslepen dan ooit.
Van vreemde stof alles. Ontstof. Straalt en gloeit.
Geuren bijten zich vast in vliezen en in klieren,
ziektekieman die blijven, om af en toe onverhoeds.…
Sonnet
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.946 De wereld is dezelfde; overal
De blauwe hemel en de grauwe steden,
Drijvende wolken en, daar vér beneden
De velden en de mensen; morgen zal
Deze aarde mij niet anders zijn dan heden
En dan zij gisteren was; en zonder tal,
Trekken bij zonneschijn, bij regenval
De dagen verder, als zij altijd deden.…
ze neuriede steeds
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
748 golfjes van geluk waren het
ontsnapt aan herinneringen
welke onder het strijkijzer
puffend opstegen, het raam
opzochten en in de dahlia’s
krioelden, tegen wolken hun
verhaal vertelden, spottend
soms uiteen spatten, bellen
vormend in de slootkant vielen
als ze liep naar de slaapkamer
met de handdoeken op haar
arm, even draaide op ‘only…