602 resultaten.
Zoektocht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.260 door een ongeschreven boek
de wortels met voeten getreden
kwetsende woorden zorgden voor geestelijke pijn
zitten verankerd in je hoofd
geven een gevoel onbelangrijk te zijn
en dat je niet in jezelf gelooft
de strijd is begonnen, oorlog van binnen
gevoelens van onmacht en een pijnlijk gemis
het doel is uiteindelijk om te overwinnen
beseffen…
Wensen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
796 dag lijkt niet te kunnen verwoorden
waar de ziel aan ten grondslag ligt
overwegend mooie en complexe dromen
over alles dat wensen zullen blijven
Met ongenoegen schrijf ik het verlangen
waar niemand ook maar iets aan kan doen
het is altijd wel in mensen verborgen
omdat zij immer wensen blijven houden
Vaak genoeg lijkt het leven zich te beseffen…
NEDERLAND HEEFT EEN HART
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.298 Nederland was weer één dag één
mensen eens weer hand in hand
het heeft weer laten beseffen
we zijn groot in 't kleine Nederland.…
Nooit te laat
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.099 Wij hebben deze aarde
te leen van God gekregen
beseffen wij wel de waarde
of doet het ons echt niets?
Ik hoor de wind zingen
kijk naar het noorderlicht
besef dat zijn allemaal dingen
die God ons zomaar geeft.…
Die ene vriend
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
6.890 Meelevend helpt hij u op de been
door aarzelend over hoop te praten
tot u hem wankel los durft laten
in zwak beseffen dat alleen
opnieuw beginnen u kan baten
nog ongewis op weg waarheen.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen ogen
nog niet beseffende…
De tijd ben jij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.569 lijkt eindeloos
Die ene blik
Voor altijd veilig opgeborgen
In mijn gedachten
Ik geef je een kus
Tintelingen
Over heel mijn lichaam
Minutenlang
“Ik vind je lief”
Fluister je zachtjes in mijn oor
Ik antwoord zachtjes
Zonder iets te zeggen
De tijd
Verloopt sneller dan we hopen
Dit moment gaat voorbij
De herinnering blijft
We beseffen…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
Zin
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
667 Beduusd en donker denken we de herfst
van dood, van leven weg, maar diep gekerfd
van binnen in ons zelf beseffen wij :
we moeten zacht, heel zinloos zwichten voor
die steeds opnieuw gestelde vraag : wat is
de zin van mens zijn en waar leef ik voor.…
Vriendschap?
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
4.139 De schrik, pijn en schaamte die hij veroorzaakt,
doet mij beseffen, dat ik die ene les maar niet kan leren.
Vriendschap gaat niet verder dan eigenbelang!
Maar ik wil het niet geloven, ik weet dat ik mijn leven zo niet leiden kan.
Misschien ben ik wel "dom" en "naïef",
maar ik neem de klappen dan wel voor lief.…
Drenkeling in de binnenzee
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
968 De nacht verzwaart
wat de dag niet verwerkte
verdronken in de grote zee
der alledaagse dingen
terwijl de boot
langzaam verder vaart
blijft de drenkeling
navelstarend achter
geheel omringd door
bovendrijvende gedachten
zwemt hij richtingloos rond
klemt zich dan vast
aan zijn levenstaak
lijkt niet te beseffen
dat ook dit een gril…
Beknotte vrienden?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 De beknotte wilgen, zij
hebben alleen de sloot ,
geen tint die meer verkleurd ,
geen kroon om mee te pronken,
geen blad zal nog vallen, geen open
armen om te verheffen, speling van
het lot om te beseffen dat het houten
hart werd weggeschonken, de vermolde
geest is verscheurd, rest een treurige
verveling tot aan de dood.…
Frank Liszt: Hungarian rhapsody no.2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Er ontspint zich een samenspel van melodieën,
passend in een gemoedstoestand van parodieën
van grootheden in wier voetsporen wordt getreden
niet beseffend dat er een verloren race wordt gereden
Bij de eerste toon worden melodieën opgeroepen
Geen noot om zich erop te kunnen beroepen
De blikken rusten tussen afhangende takken
van bomen die…
De desperate dronkaard
poëzie
1.6 met 5 stemmen
1.467 Maar als hij dan, bij wijze van vaarwel,
Ultieme plicht, een laatste glas wil heffen,
Als de avondlucht, die teder word en hel,
Hem wat hij gaat verliezen doet beseffen,
Als hij de lach bewondert van de meid,
Die hem het schuimend glas reikt, als de blanke
Huid van haar borst en arm een zaligheid
Belooft die groter is dan die der dranken…
Zooitje ongeregeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 Zwijgend treed ik
Ze daag'lijks tegemoet
Zooitje ongeregeld dat vindt
Dat ik niet langer leven moet
Hoog tijd, vinden ze,
Dat ik me van het leven beroof
Daar heb ik, vinden ze,
Sowieso al te lang mee gewacht -
Als het aan hen gelegen had
Was ik er al lang uitgestapt,
Niet beseffend dat de horde
Om morgen toch weer naar school…
Stilstaand bij
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
645 Als je wat ouder wordt
Ga je beseffen
Dat dit niet vanzelfsprekend is
Een voorrecht
Niet voor iedereen
Zoals mijn pa die ik zo mis
Oud zijn wil niemand wezen
Ouder worden dat dan weer wel
Je slaat ook steeds meer
Aan het rekenen
De tijd lijkt daardoor dubbelsnel
Advertenties kijken
In de kranten
Van wie er weer zijn heengegaan
Te jong,…
Prima Ballerina
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ballerina
op een dikke Duitser
Heeft ze een afwijking
Wordt ze gedwongen, gechanteerd
Zoekt ze rijpheid en geborgenheid
Of wordt ze simpelweg betaald
Waarom ligt er een prima ballerina
op een dikke Duitser
Bewegingen zonder spatie
De overtreffende trap van gratie
Onze ogen horen de muziek
Maar dan de branding, stranding en tragiek
Beseffen…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Er schuilt in al de dingen, die ik zing
zo'n wondre zin die weinigen beseffen
zullen, in hun stil-leven dat zó effen
henenvloeit, zonder droom noch mijmering.
0, zangen van mijn Ziel! ik zeg mijn leven
rein uit in uwe gelukzaligheid,
omdat elk lied, altoos een nieuwer streven,
een breder Passie om mijn slapen leit.…
De Aardappeleters
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Een alledaags tafereel,
Dat een historisch beeld schetst
En ons iets over de armoede doet beseffen.
De schilder schildert
En trekt de argeloze kijker mee in het tafereel,
Neemt hem als het ware mee in zijn tafereel.
Een Brabant's samenzijn rond het aardappeleten.
Laat de toeschouwer getuige zijn
Van een sober alledaags leven.…
Ons witte doek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Pas wanneer de film echt is afgelopen,
beseffen we waar we naar hebben gekeken.
Naar het witte doek in ons hoofd,
waar gedachten komen en weer gaan.
Dat stille witte doek. Dat zijn wij!
Waar heden en verleden samenkomen.
Waar mogelijkheden worden geboren.
Waar bewustzijn heerst.
Onbelast en vrij.…
Dag fijne dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 waarom de zon
iedere keer weer liefdevol verschijnt
proef ik ook haar zin
in weer een nieuwe dag
en elke mogelijke zorg verdwijnt
en ik weet mij geen beter begin
ik glim mijn eerste lach
koester het voorrecht
van het ervaren van al die fijne dagen
die mij eerder zijn getoond
terwijl ik uit mijn keukenraam
sta te staren
het voorrecht beseffend…
Even zweven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 gaan er langzaam weer vandoor
ik laat ze verder in hun waarde
zij laten mij achter met
beide voeten verbonden aan de aarde
zo gaan die dingen
zo zal het altijd blijven gaan
zij zweven richting zee
ik blijf in gedachten staan
heel eventjes maar verbeeldde
ik me dat we elkaar begrepen
dat we elkaar konden verstaan
echter wel degelijk beseffend…
Had ik toen beter geweten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
417 Misschien had het moment ons niet uitverkoren,
te beseffen wat toen werd verloren.
Liep de juiste tijd aan ons voorbij.
Of was jij toen al niet meer van mij?…
Een wijze spreuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Ach, wie weet staat er op pagina twee
hier en daar toch ergens een blauwe lucht
dan leren wij weer uit wijze boeken
al zijn wij morrend en nog ontevree
straks beseffen wij blij en opgelucht
de dag niet voor de avond te vervloeken.…
KERST 2020
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 onder het ontbreken
van gezelligheid lijden
en toch is het dit jaar
een waardevol feest
waardevoller dan het
in jaren is geweest
we worden gedwongen
even in te zien
in wat voor weelde en vrijheid
we leefden voordien
dit is de kerstboodschap van 2020
die ons sinds tijden
weer eens raakt
door een beetje gezamenlijk lijden –
beseffen…
Een kwestie van tijd...
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
663 Terwijl de dag steeds verder schrijdt,
en ik, op blote voeten,
ze eindelijk vind
en blij als een kind
mijn woordjes schrijf…
ga ik pas beseffen:
Het was slechts
een kwestie van tijd.…
Mijn moeder...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
377 Kon toen nog niet beseffen.
Haar verdriet zo duidelijk en klaar.
Haar liefde voor een jonge man.
Zoveel geluk, zo groot.
Hij sneuvelde in de oorlog
ze droeg zijn kind in haar schoot.
Ze trouwde uit nood,
de eerste en niet de beste
Geen helpende hand
die troost aanbood.
Ze heeft het verdragen,
haar hele leven lang.…
Spiegel
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
259 Om te zien wie je bent,
om te beseffen
dat dit gezicht niet eindigt bij jou.
Er is geen vervolg
als jij het niet maakt.
Geen tweede versie,
geen zachte herhaling
van wat nu nog intact lijkt.
Je draagt iets dat niet van jou is—
trekken, blikken,
een echo van iemand
die ooit ook dacht
dat tijd wel zou wachten.…
Nieuwe dauw
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.089 Achter de zuidenwind trekt de warmte binnen
de zwoele bries bedekt de ronddolende kilte
zwierig gonst het door lakens en het linnen
door bomenkronen ruist de avondstilte
Onder het bladerdak schuifelt het zomertreffen
het gonst van buitenleven en laat vertier
alle pleinen lijken het te beseffen
de avond drijft op rode wijn en schuimend bier…
gemist
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.536 mis de “koude” plas
(buiten toilet)
waarbij je ook de buren
goed kon horen
ik mis de oude bank
waarin je zat
en de vrienden
die ons kwamen bezoeken
ik mis het slenteren
zonder doel, door hartje stad
en het kopen
van meters rijen boeken
maar wellicht mis ik mijzelf
nog het meest
als de dromer
van een toekomst zonder zorgen
nu beseffend…