832 resultaten.
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht omkneld.
Gun hem nu de milde rust,
breek zijn broze dromen niet.
Laat hem los en laat hem varen
in de waan die hem verliet.…
Dromerig
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.040 Niemand begrijpt dit dromerig verdwalen,
breekbare herinneringen verdwijnen erin.
Ik laat de nacht mijn adem zingen,
licht geboren door de schemering,
zoals iemand draalt bij ’t laatste licht
en alle jonge stemmen samenbindt.
Ik laat de sterren mijn ogen schilderen,
teer verborgen door verwondering.…
Presentje...
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.280 Oprecht vanuit mijn hart breekbaar en teer…
Gluren naar je ziel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.217 ziet niet iedereen
Want wat het snelste pijn doet
Beschermt je het meest
De laagjes eromheen
Verschillen menigmaal
Soms alle stoffen die er zijn
En soms alleen maar voile
Mijn ziel,
Die is het mooiste
Die krijgt niet iedereen
Maar wie aandachtig kijkt
Ziet ‘m door het stof heen
Ongezien
Zie ik jouw gedachten en gevoel
Je bent breekbaar…
zomer
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.648 de krekels zijn blij
het trillen van bomen
glinsterend begrip van zomeroogst
en wij; de kern die ons voedt
legt ons de wereld in het hart
zwaar zwemt de middag voorbij
wij voelen zijn kloppen, tellen de slagen
en lieven ons breekbaar klevend in adem
jou drupt warme honing van ’t lijf
en ik zout het gras
toeval is blauw en een spoor…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo teder zijn je gebaren
naar binnen gekeerd
dat mijn ogen zich sluiten
door verzen bezield
zo breekbaar…
tot je brak ...
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.204 tevergeefs zoekt de maan
het geluid van je lach
want je verdween
om voor eeuwig te drijven op de golven
van dromen
die zich verbergen in elke ster
en misschien had je moeten wachten
was je droom reeds dichtbij
maar je wou naar de schommel
om te zweven door de hemel
vrij om te gaan
tot voorbij de regenboog
je liep met glazen passen
breekbaar…
Afblijven!
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.012 Zo prachtig
staat daar midden op de tafel
in breekbaar rood
(Maar hoe kan jij dat weten?)
dat mooie ding
waarin je handje zeker past
Je hele lijfje voelt plezier
je danst haast
op je wiebelige beentjes
en lacht
je lacht
Je strekt je kleine handje uit
Maar dan
Ineens:
Eh! Eh! Niet doen!
Alwéér! Alwéér!
Niet doen!…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder blaren reeds bestand
dachten zij en knapten af
zo breekbaar…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Begrijpen doet ze nog niet
of is het misschien
omdat zij het nog niet ziet
Ze is mooi als kristal
maar ook zo breekbaar.
Ik had haar vast in mijn brein
nu kreeg ze het gezicht dat
ik wou
een mooie ongenaakbare vrouw.
Claire Vanfleteren…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering en testament
breekbaarheid…
KWETSBAAR
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
692 Vannacht
Was er weer zo'n moment
Dat ik mij breekbaar,
kwetsbaar voelde
Het valt niet uit te leggen
Als je het zelf nooit hebt gekend
Zo'n moment, heel even
Dat je beseft,
Hoe snel het over is
Gedaan kan zijn met leven
Je moet waarderen
Wat je hebt
En waar je staat
Gewoon ergens van genieten
Voordat het weer overgaat
Omdat je telkens…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ik wist de wereld van glas
breekbaar tot de laatste scherf
heb me verwond aan het scherp
dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop…
Steeds hoekiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 de afstand
maakt ons
steeds hoekiger
in bewegen
een kus of aai
terloops gegeven
in een gedachteloos
lief moment
presenteert
de breekbaarheid
van leven waarin
alleen discipline telt
consequent zijn
als basis om voort te
bestaan laat de kleuren
van liefde al snel vergaan
impulsiviteit die
altijd leidt tot eindeloos
intieme…
Island in the sun
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
609 Een airbus trekt een streep
dwars door de wolken
de golven van de stille oceaan
omspoelen kringen zand in
breekbaar lint
Er gonst en galmt zo om de
paar minuten
een jet airliner - eiland in de zon
de last van passagiers is
tijdelijk
een hier en nu van wereldse passanten
Vanuit de lucht gezien is een atol
een klein en tijdelijk eiland…
Het kristallijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
526 in de vroege ochtend
zo tussen vries en dooi
deden hoge druppels
al voorzichtig het kristallijn
subtiel van
beginnend matwit
uitwaaiend mooi
naar licht breekbaar
nog hebben zij niet
de kracht om licht
te breken dat komt
over enkele weken
zo rond het
vriespunt als de
uitstraling het grootst is
en het uitspansel heldert
dan…
Ik zag jou eerst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
152 Mooi vrouwenlijf
Rond, mond
Prikkelend, tintelend
Benen buigen bogen
Woordjes fluisteren
Verwonder, bewonder
Raak aan
Vingers, vlug
Langzaam
Knibbel en knaag
Graag
Ruiken, proeven, horen
Doen
Laat groeien, klein naar groot
Zielbaar
Mooi vrouwenlijf
Breekbaar, kostbaar, raakbaar
Mooi mannenlijf
Hoekig, harig, karig
Klein…
soms droom ik een gedicht
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.469 één woord
in liefde zou de dag
moeten dragen
van dag naar avond, avond
naar nacht
nacht naar een woord
tot op de dag dat ik sterf
wij sterven
in de ochtend, als het goed
gaat met het dagelijks spreken
in een doosje
zo'n klein doosje
dat nauwelijks groter is dan een woord
dan mijn pink, pinkroze zoals
glasparels die breekbaarheid…
Mijn zusje
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
3.269 Levenslustig, vol energie
backhand hier, winner daar
snelvoetig, vlinderachtig licht
wapperend wit rokje
boven sterke bruine benen
mooi zusje op de tennisbaan
Toen kwam die vreemde opponent
je kon geen bal meer raken
vloog jezelf voorbij
Kortsluiting in je hoofd
ledematen zonder stuur
Wankel ben je nu
breekbaar stil af en toe
verdriet onder…
Van ongekend talent
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
740 breekbaar
oh zo teer
balancerend tussen
waan en zijn
kies ik voor jou
mijn keus was
reeds bepaald
door arrogantie
van het weten
van gekend talent
miskend door hen
die alles hadden
de site de groep
het zicht de plicht om
mensen op te vangen
hun eerste schreden te
overladen met kritiek
ze op het net te laten dwalen
richtingloos…
15 jaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.525 na 15 jaar
breekbaar als dun glas
gevoelig als een oude wond
had ik nooit gedacht
dat jij mij ooit terugvond
Het begon als een grap
om je een kaart te sturen
maar ik had nooit gedacht
dat 15 jaar
zo kort kon duren
Je sluipt mijn gedachten binnen
alsof je nooit bent weggeweest
je kruipt weer binnen
en het feest
begint weer van voren…
de zomer droef voorbij
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.363 gisteren heeft een beminnelijk mens
de wereld veel te vroeg verlaten
vandaag veeg ik de eerste bladeren
wat trager bij elkaar
in ‘t besef dat het leven breekbaar is
haar geheimen diep versluierd houdt
aan alle seizoenen onderhevig blijft
waarin vogels naar verre oorden
trekken, het kleurend blad verwaait
stilaan verweert
waarom…
Onbreekbaar porselein
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
537 Je herkneed de klei, in
verbaasde bewondering van
haar gestileerde schoonheid,
geroerd door een ranke hand,
gereinigd in water uit een schaal
van broosheid, verglaasd tot
krachtig metaal, versteende
onschuld, de vorm ontstijgt
het verstand van de mens in
het porseleinen werk, te zweven
in haar breekbaarheid, om het licht
een andere norm…
Tussen waan en zijn
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
584 breekbaar
oh zo teer
balancerend tussen
waan en zijn
kies ik voor jou
mijn keus was
reeds bepaald
door arrogantie
van het weten
van gekend talent
miskend door hen
die alles hadden
de site de groep
het zicht de plicht om
mensen op te vangen
maar hun eerste schreden
te overladen met kritiek
ze van het net te laten balen
door richtingloos…
woensdagmiddag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
673 de gang leek eindeloos
zoveel verder, wrang verloren door het kleine lijf
zo breekbaar bij het glas
verscholen in het raam zag ze zelfs de hoogte niet
of ons
de weg was weg;
geen deur die houvast bood
de klink was slechts een voorwerp
onder witte vingers
samen glimlachten we wat
omdat
de stoel wat warmer was dan alle koude muren
binnen…
Sumatraanse jaren
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
804 ( voor mijn vader )
Breekbaar als glas
plooit zijn glimlach zich
naar de stille uren van de dag
In het natte gras
dansen verlegen voetjes
over wat haar verdroten vader zag
Als een waas
wikkelen zijn ogen zich
om de tranen die hij liet stromen
over zijn geboortegrond
Er is geen weg terug
als de oorlog voorgoed
zijn gehavende ziel…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…
absolutio
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 in de straat en
hun wortels in de grond die zoeken
en genade vinden onder tegels
gelijkend op een stenen beeld dat
zondaars bekeert tot hun vlees
en bloed op een verlaten sokkel
zodat het heden nooit vroeger valt
dan de avond en de boodschappen,
de lege kast, de volheid van ons
wij samen, geliefde zwarte schapen
die bovenal breekbaar…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…