575 resultaten.
VELUWSE WOLVIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
319 kleintjes
zuigen gulzig en grommend
aan hun moeders tepels
behaaglijk lig ik
in onze woonkuil
lig rustig soezend
nageslacht te voeden
mijn trouwe levensgezel
is een waakzame vader
jaagt vernuftig
op hert ree en haas
des te meer moedermelk
hij bespiedt nauwlettend
die nieuwsgierige wezens
op twee hoge poten
zij komen te dikwijls…
WAMMES WAGGELS WERKEN
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 De olijke gans,
die dikwijls tevoorschijn komt
in de verhalen
van Tom Poes en heer Bommel
weet steeds een baan te vinden.
Roeiende veerman.
Genoeg geweest? Iets anders?
Verkoper van ijs
of groente, warme hapjes...
Alles voor een klein tijdje.…
Eeuwig
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
12.775 De man, die dikwijls jarig is geweest,
presteert het met z'n leeftijd hoog te scoren,
doordat-ie lang geleden is geboren.
We vieren opa's overjaardagsfeest.
Het is een feest dat in het honderd loopt.
Het aantal kaarsjes op de taart is C.
Het cijfer is Romeins. Het valt niet mee:
z'n uitblaaspoging faalt al onverhoopt.…
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 in een onbereikbare lijn
langs de kust
zag ik tienduizenden in een glans
hun hoofden tossend in een plezierige dans
golven
voortdurend
ruisend en wiegend in zaligheid
glinsterend en spelend op het zand
omhelzend in een oneindige stilte
langs de hemel
zag ik tienduizenden in een glans
hun zilver strooiend in een plezierige dans
Dikwijls…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 En dikwijls schoot
De angst door hem heen: Eenmaal gaat moeder dood,
Hoe moet het dan? - Eens voelde hij bij zijn wang
'T laag rits'len van een vleermuis, en werd bang
Toen hij hem van dichtbij zag, plots'ling groot.…
lauwerkrans
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
3.176 het koud is kil en guur
Ook kan ik stilletjes bij hem wenen
met van smart verscheurde pijn
En nog meer bittere ellende
van hier beneden op de wereld zijn
Vaak voert hij mij in de extase
van de wonderzoete droom
En mocht er een nachtmerrie galopperen
dan grijpt hij deze bij de toom
Hij weerhoudt mij van het kwade
al smaakt die dikwijls…
Opa
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
4.498 Hun leven
is met mij verweven
Er valt dikwijls
zoveel te beleven.
We delen liefde,zorg
Genieten van de zon.
Ik denk weleens:
o, opa
kon jij dat ook eens beleven
al was het één seconde;
slechts heel even.
Drie meisjes is genoeg
Gelukkig echt geen tien
Zou hij ons samen kunnen zien?…
op Houtrust
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.526 Ik heb er dikwijls gestaan met mijn vader
op de tribune aan de Sportlaanzijde
daar zagen wij stopperspil Everse
op de vuist gaan met goalie Piet Kraak
en hoe de legendarische doelman Wim L.
voor een handvol zilverlingen
in een beslissingswedstrijd tegen NAC
bewust drie ballen doorliet glippen...…
Sonetten II
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.279 Gij hebt die wet, ja, maar zo dikwijls doet
Ge alsof ze er niet was, of ge 'r woord vergat,
Of gij u zélf vergat, want, ziel! gij had
Geen wetten dan u zelf, voor kwaad noch goed.
Gij, die uw eigen God zijt, weet gij niet,
Mijn lieve, grote ziel!…
- Teleurstellend -
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
698 De zweep streelt beheersing,
het gezicht vertrekt de kaak
ontvangt de klap van het leven
overwegingen ondergebracht
terwijl licht bedrieglijk dikwijls,
tegenvallend op het voorhoofd schijnt
....lonkt naar de wrede daad.
De inner gids vertelt,
aarzelde geen moment,
de uitstraling van superioriteit
moeizaam begrepen, grijpt aan..…
De held van Labbertong VIII
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 De medespelers hielden van zijn guitenstreken
Zij lagen daarom dikwijls allemaal gestrekt
(Dat had hun op het grasveld bijna nog genekt
Toen zij in Lummelgeest op 0-0 bleven steken)
De trainer van het stel probeerde wel te sturen
‘Zeg Remko, kerel, dit keer wil ik geen gestunt
Doe alsjeblieft alleen wat jij het beste kunt
Bespaar me dus die…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw die dicht over water schiet
verwijderd van verkeer en huizen van steen
hoor ik de zachte zang van de karekiet
zo dikwijls…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 En hij die tracht dit zwijgen te doorbreken,
wordt dikwijls met een enkel woord berecht.
Woorden, ze zijn ons wapen, onze kracht,
waarop wij ons maar al te graag verlaten.
Zo gaan wij door met eindeloos te praten,
want stilzwijgen gaat boven onze macht.
Toch is ons spreken zwak, ons denken broos.…
Eenenvijftig jaar mezelf
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.585 Eenenvijftig jaar baande ik
mezelf nuchter een weg
tussen liefdesbrieven
van eenzame vrouwen
boodschappenlijstjes voor de slijterij
en de dierenwinkel
minnaars en minnaressen
die de dood vonden
in mijn hart
zonder weerschijn of klatergoud
dikwijls alleen
in wildernis
waar eenzaamheid
een kleinood bleek
voor mij toevertrouwde…
Vijfdelige Kedinkedonkel voor Kronkel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Weloverwogen
Een leven vatten
In belletrie
Hij schreef kronieken
Vaak in een setting
Die toen al ophield
Om te bestaan:
Zo’n Amsterdamse
Verbruindemuurkroeg
Die gerestyled is
Of dichtgegaan
Dus toen de dood kwam
Was te voorspellen
Hoe het zijn status
Algauw verging…
Verdampend als de
Jenevernevel
Die rond zijn stukjes
Zo dikwijls…
oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 De oude vrouw loopt met vaste tred
door de winkelstraat
denkend aan de karbonaadjes
die al in de boodschappentas
haar het water in de mond doen lopen
niet het water dat na een hardroze regenbui
spettert in paarse plassen op de begraafplaats
waar ze al weer maanden wacht
op de zo dikwijls beloofde hemel
onder anjers en gerbera's
omdat…
SAULIEU
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 een stenen paal een condor staan
Getoeter kondigt luid een bruiloft aan
Het zonlicht koestert duiven, maar ook raven
De bruidegoms zijn nauwelijks nog mannen
De bruiden meisjesachtig en heel bleek
Met donkere kringen om nerveuze ogen
Wat tot voor kort begerenswaardig leek
Wordt net als Bonaparte snel verbannen
Een lits-jumeaux leidt dikwijls…
Ode aan een dichteres
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.552 Zij gaf mij dikwijls goede raad,
hoe het verborgene te zien.
Fysiek en mentaal uitgeput
verkoos deze gave regenboog
voortaan niet meer te stralen.
Zal het mij ooit wel eens lukken,
één kleur van deze dichteres
creatief dicht te benaderen?…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 In de geheimzinnige stad
van voortdurend vragend geloof
lopen allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling…
Verjaardag psalm; Naar bewerking van psalm 90
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 Alleen God weet waarom in 't best van onze dagen
Dikwijls zoveel smart, zorg en stof tot klagen
In tranen door 't groot verdriet, de jammerlijke plagen
Toch zijt Gij o Heer, van d'aller-vroegste jaren
Voor ons geweest een toevlucht in gevaren
Onze Here Here, die wij ootmoedig eren
Ook al schijnt ons niets te deren
Kan in een wenk de mens…
HET KLOPPEND BROK STEEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 keihard
Zo vaak had ze de ander sekse erin geluisd
door te lijken dat wat ze nooit was geweest
Liefst gingen jongens voor haar op de vuist
jawel hoor, dan genoot ze dus ’t allermeest
Jongens te zien lijden was zowaar amusant
dan werd haar ijdelheid ‘t meest bevredigd
Tegen oprechte liefde leek zij niet bestand;
daar tegen had ze reeds dikwijls…
DE MOND BEELDT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 Tientallen eeuwen her zag men
in het warme Oosten
soms zeemonsters opduiken
potvissen spoten hun damp
de krokodil verliet
dikwijls het water
verruimde zijn roofgebied
wonderlijk!…
DOOR WIE GEHOLPEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Menselijk geduld vertoont dikwijls kuur
in 't geloof, kan zelfs God aanklagen.
Maar de aanbeden Vader verdeelt ook kracht
over mensen, die gelijk een waakvlam
Zijn wil in zich hebben, onblusbaar, toch zacht.
Als boomtakjes, gevoed door sterke stam.…
Leven
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
382 Kom, geniet ervan en dans
dans, de tijd gaat zo snel
iedere dag is weer een nieuwe kans
en passeert dikwijls in een tel.
Geniet dagelijks van zon en regen
het briesje dat rimpelt 't spiegelend meer
geniet 't leven al zit 't soms tegen
kom, lach en geniet iedere dag weer.…
Liefdesbrieven uit een achterbuurt
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
913 In hoeverre het waarheid is
hetgeen je dikwijls beweerde
zo dichter bij de letterlijke armoede
in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt
van een verlegen land vol verborgen leed
kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend
het wekt verbazing dat ik in gedachten
witte en rode rozen kan laten verwelken
in de eenzame roze vaas op het grenen…
In berekening van tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Je bent weggebleven
uit de oude telefooncel
waar je ooit sprak met witte vogels
en geluk dat uit de lucht viel
je stelt me dikwijls teleur
met jouw culturele adviezen
alsof je niet weet
wat een warme scheet
in de oudheid betekende
voor de arme mensen in de goot
je doet je slimmer voor dan je bent
maar het maakt mij helemaal niets uit…
WIE VORST ?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 In de boeiende Tom Poesverhalen
komt steeds een vereerd iemand naar voren,
laat zich, ofschoon overleden, graag horen,
mag sterke bewondering behalen.
Zijn beschouwen en goedvinden stralen
bij elke beleving, gaan nooit verloren,
zullen alle avonturen bekoren,
geven raad tijdens moeite en dwalen.
Heer Bommel is trots op het uitdagen
van…
*
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
628 Het waren niet de klappen,
zei je.
Maar wel de woorden.
Dacht je er nog aan?
Denk je er nu nog aan?
Dat tere vogeltje?
In beide kleine
handpalmen omsloten.
Hoe je het warm blies.
Maar niet voor jezelf zou zorgen.
Dacht je nog aan zijn woorden?
Op de dorpskermis.
Een glimmende ballon aan een touwtje.
In je kleine hand.
"Niet…
Bloemetjes op de mestvaalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.085 Maar als ik mijn hond zie of Carmen of kindjes
dan gaat dat voorbij en word ik weer vrindjes
met moeder Natuur op dees bolle aarde
die veel goede mensen zo dikwijls bedaarde.
De mist van de morgen is langzaam verdreven:
de eilanden staan fors en sterk zonder beven.…
Gezusters Pax
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.326 van de vlam de pit
van het lont de olie
van de bron de aarde
waarom het draait
en waarvan het afhangt
en waarop zij wonen moet:
de vrede die niet gesticht wordt,
de vrede die niet iets opvolgt
de vrede die niet roept ik ben afwezigheid
de vrede die niet komt maar gaat ooit,
streng en stil
Ach ja, de lieve vrede,
die nog dikwijls…