571 resultaten.
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
Brekend in een kus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Door de witte schaduw
op mijn rug
besta je en ik niet, al
was het maar heel even
les je de zilte dorst
uit jezelf, voortgestuwd,
aangevuld met ander leven
ben je mijn vriendin,
zwanger in een schuimende golf
toren van levend licht
veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.
Het doet hem de adem stokken.
Het is zo ver; laat zich opeens vallen,
zijn weerstand is plotseling verdwenen.
Bloedplekje in ‘t zeeschuim geeft aan
waar hij onder water is verdwenen.…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 ergens had ik jou geplaatst tussen
de kroniek van misvatting en de
verzen van een belijdende, het hoorspel
lispelde voorspellingen van een orde
die haaks op mijn reikwijdte stond
***
jij schraapte vlokken schuim van
elke golf die mij overspoelde, bouwde
een kerker van het witte nat en boeide me
met de wind die nooit ging liggen
je kon het…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Noordzee heimwee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
441 Ik ken de schone verzen die Heinrich Heine
over de Noordzee heeft geschreven en ik ben
in menige zoute golf woest ondergedoken, in
verbeelding talloze kwallen opslurpend.
Terwijl de krabben aan mijn tenen hingen,
genoot ik van Fish van Marillion, die 'A
penny for your love, my dear!…
Daadkracht van de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 Heerst er slechts dik makende duister
in het hart van de ademloze provincie
plaats ik mezelf een extra paar benen
pure bluf met de longen van een paard
bemin ik je toch in dat zachte ritme
bewegende snaren naar romantiek
langs golf stromen van jouw eiland
als ik jouw ziel dien van repliek
o diepe binnenste eenzaamheid
bewaar mij een plek…
HET ZOENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
434 LAIS is louter golf en stralen. Ruimte
neemt de vorm aan van haar ogenblik.
Tijd gebeurt wanneer het klopt en klikt:
LAIS licht op in dansende gebaren.
Ziet het alleen wat zij hier lijflijk doet?
Haar handen vergeven met handen het falen.
Haar voeten betreden met voeten de gratie.
Haar ogen geven de ogen zicht op het ware.…
Drijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
623 Je natte haren
plakken aan je koude lijf
je voelt het niet
Je spoelt aan
waar de stroming je richting bepaalt
je overleeft
je weet hoe dat moet
dat wat zich als patroon herhaalt
voelt als muiterij
Het blijft gaan en komen
diezelfde golf van gemoed
als een kind die een som maar niet snapt
een onzichtbare leermeester
in de…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes zoals ze hadden
moeten zijn, de inhoud droeg
de houdbaarheidsdatum nog in de
tekens van morgen, tussen
kleine boekleggertjes die
telkens bij nacht stilletjes
een pagina terug gaan lezen
Een golf…
Alles is zo grauw, mama
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Alles
is hier gewoon
zo grauw
mama
was jij het dan
die
alles
kleur gaf
en
de wereld
warm maakte?
je Cindy
13-12-1999…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Klotsende golven
slaan stuk op het strand
Woelige baren
verkoelen mijn hand
Zeewatersop
schuimend er op
vallen uiteen op het zand
Mijn voetafdruk
plet zich
diep in het zand
Een kolkende golf
laat er niets van over
Sporen gewist...…
Ze zitten er warmpjes bij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.445 Ze zitten maar voorbij te zoeven
in Golfen, Smarts en sleeën, niet relaxt,
integendeel, ze lijken we behekst.
Wat zijn we beiden blij, dat wij niet hoeven.
De temp'ratuur is vijfendertig graden.
Benijden wij de autorijders? Neen!
- Of is het in een oven prettig braden?
Die temp'ratuur! Ze weten er geen raad mee.…
zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.057 huidjes langzaam overlopen
van het als maar groeiend plezier
hij vult het landschap met zijn kleuren
lustig hier een stipje, en één daar
de bloemen wekt hij uit hun slaap
wrijft zachtjes over hun neuzen
met de gouden vingers van zijn zon
het water schenkt hij een mond
vol vreugde, al is er af en toe
een kabbeling of een kleine golf…
Vaarwel, oude vriend...
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.929 Een volkswagen golf, GTI.
...Het heeft niet eens, jouw mooie kleur...…
Tilt Humanitas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
816 Zwalkend anno 0120 a.m. dep ik wolken van spree
droom ik fietsend een blauwe allee
zoals opa een woord van de toekomst vond
Groene Golf sprak hij trots en wij alom hmm
Ik zwoeg door bochten door polder bevochten
van boven gevlochten door handen van handel en
-Miljaar!…
Als nieuw
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Verdwijnt ’n oude
Passieve ik
Vertikt ‘t
Om nog te zijn
Het vergeelde boek
Dat geheel
Niemand
Nog leest
Opnieuw geboren
In ’n bestaand lichaam
Met spontane geest
Kijkend uit het raam
Van ’n vergaan verleden
Dat is geweest
Obstakels genomen
Aan schroom
Ontkomen
Ontsnapt
Aan ’n ondermijnd
Loom
Zijn
Deinend
Als kleine golf…
stilstand
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
581 Een
elektrische golf als een ect.
Die me doet ontwaken en me
vlug achter de p.c. doet kruipen.
Ik ben alleen bang dat ik veel
te vrolijke herfststukjes zal
gaan schrijven en dat kan
natuurlijk ook niet. m'n
muze blijft voorlopig nog stil.
(Muze: inspireer me dan!)-…
Golven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
744 bovenop
En dan dat schuim op elke top
Of ze de beste zijn van ’t wad
Al dat gebulder lijkt een straf
Ze rollen bollen steeds maar door
Als ‘t even kan kruipen ze voor
De zee wil van haar golven af
Ze drijft hen langzaam naar de kust
Alwaar ze op gezette tijd
Hen één voor één het land op smijt
Een Waddenzee wil wel eens rust
Is zo’n golf…
Jagen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Alles lijkt zo snel te gaan
Ik kan er niet aan wennen
Vroeger bleef ik overal staan
Tegenwoordig moet ik rennen
Jagen om op tijd te komen
Haasten om op tijd te gaan
Waar is toch die tijd gebleven
Toen we nog in eenvoud leefden
Zonder stress er tegenaan
Tegenwoordig word je meegezogen
In die golf van onze tijd
Die jou zonder mededogen
Leegzuigt…
Uitweg
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
2.201 Ze zal zich een weg banen door een zwarte golf van mensen,
die op een doordeweekse dag niets beters hebben te doen
dan tekeergaan op alles en hun gelijke ellende toewensen.
Zij had het kunnen voorkomen.
Dat is net als achteruit een trap op lopen,
niet zien waar je je hoofd aan stoot:
de trap erboven.…
De moeder het kind
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.217 De golf die zij bevoer
kwam traagzaam rechtdoor naar de kust gevaren.
Zij was alleen en klein, zij stond aan ’t roer
en wat zij zong hoorde ik dat hymnen waren.
O, dacht ik, o, dat daar mijn kindje voer.
Bij God, zong zij, mijn lied zal u bedaren.
----------------------------
Herschrijving:
De moeder de vrouw – Martinus Nijhoff…
Duizenden namen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.109 Knoopje voor knoopje open ik trillend haar gordijnen
Vuurvliegjes schiet zij met strelende nagels in mijn dijen
Zij heeft duizenden namen en terecht
Een drinkplaats waar ooit elke man zijn dorst heeft gelest
Het is leeg in haar raam, slechts de nacht en een hijgende zee
Ze bekleedt me met schuimkoppen, langzaam golf ik met haar mee
Zij heet:…
ANANGKE *
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.049 '
En wijl de druppels vielen, sprak zij zacht:
'Ziet gij die golf, die zich hierheen beweegt?…
Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
513 lucht en vrees
wanneer de rode adem daalt op het
weke water en verre ogen haar
bewonderen met lens en spleten licht
zij is de dame die buitengaats kolvend
haar jongen voedt met schuim van zee
en overvloedig moed, ze is het vermogen
van mijn drijvend ruim
' k zou in haar willen sterven, me verdrinken
in haar nood, me bevredigen aan elke golf…
overvloed
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 toch de laatste keer
dat ik mijn handen uitstak, om
op te vangen, dat hemels vocht
dat de Dommel uit deed deinen
waarop menig mond heeft gewacht
en ik weer zweet behouden mocht
ik dacht aan de komende nacht
en nog verder dan morgen;
de slaap in het donker,
weer dromen op het kussen, zo zacht
thuis zijn in bed, in 't donker geborgen
de golf…
Mondkapje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
439 Een tweede golf moeten
we zien te voorkomen,
dus is het alert blijven.
Een mondkapje hoort
niet in het leven, maar
we moeten er voorlopig
wel rekening mee
houden dat we het
moeten dragen, dat is
helaas wel een feit.…
Date
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Ëén minuut maar dat ik er stond,
zag je opdraven
als een jonge hond,
ik niet geloven dat jij
het echt jij was
en we verloren ons in de zee
en opnieuw in een golf
in de zachtheid van zand,
de warmte, de zoen,
in het man-vrouw-zijn
in de vertrouwdheid ervan
en genoten alsof alles nieuw.…
Welkom vierde maand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Als een kleine golf op een rustige zee
telt en neemt juist deze maand je mee
heel gedwee op weg naar de zomer,
klinkt de dageraad als stem uit de natuur
puur als glimlach die het gemoed goed doet.
Schijnt nu april dat gewoon kan en kon de zon.
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden
lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe.…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte, koud licht
traag en gestaag
het nieuwe raar
Verwarde steen
mensen been
golf…