1036 resultaten.
Half Oekraïne
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 't wordt steeds erger op den duur
Voor CNN sloeg zelfs het laatste uur
Getuigen...met de rug tegen de muur
Zelfs zonder Warschau Pact blijkt NAVO klein
En nietig met zo'n nieuw IJzer Gordijn…
kerstsjabloon
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
696 een gedicht maken over de kerst
is putten uit de doos vol clichés
die ik van zolder heb gehaald
weer gaat het over fonkelende sterren
dennenboom en 't kindeke in de kribbe
2 dagenlang sluiten wij de ogen
en gordijnen voor de realiteit
van de wrede wereld buiten
we warmen ons behaaglijk aan het
haardvuur en kijken tevreden
naar boom en…
Nacht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.238 Ze sluit het gordijn en ze lacht,
Ze is de koningin van de nacht.
De oude man sluit, nog 1 keer,
Zijn ogen, opent ze niet meer.
Zij opent het gordijn en lacht,
Ze is de koningin van de nacht.…
je hoort bij mij
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.904 ik druk de wekker uit
voordat hij af zal lopen
voorzichtig sta ik op
schuif de gordijnen open
de eerste zonnestraal
valt zacht op je gezicht
jij weet nog van niets
je ogen zijn nog dicht
ik kijk nog even voordat ik
de koffie zal gaan halen
je bent zo mooi zo lief
met goud niet te betalen
het maakt me dankbaar
en het maakt me blij
een…
Vallende ster
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.290 Ik werd wakker van een licht
Dat door mijn gordijn scheen
Het bescheen mijn gezicht
Heel even,en verdween
Het was een ster die viel
Door niemand opgevangen
Nu zit hij in mijn ziel
Als sieraad,om mijn hart gehangen
Nu mag hij mijn ziel verlichten
En mijn hart verwarmen
Mijn weg die ik ga,belichten
En als ik verdriet heb,mij omarmen…
Dansten de stofjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 ik zag de
flits steeds
weer dwars
door de
kamer schieten
in de zachte
trek openden
gordijnen
voor even een
lichtende plek
waar stofjes
zich opwerkten
in de lucht
beschenen door
zon op hun rug
juist daar
waar stilte was
en tijd vergleed
in generaties lange
immobiliteit
dansten de
stofjes in een
totaal bewegen
enkel…
m`n dochter
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.389 Het ochtend licht komt door de gordijnen
Spelend met je gouden haar
Zoals je daar ligt zo tevreden
Je ogen dicht, maar met een glimlach om je mond
Dromend over mooie dingen
Tenminste dat hoop ik wel voor jou
Niet weten wat er gaat gebeuren
In de grote wereld om je heen
Mijn lieve kleine dochter
Een wonder elke dag weer
Meer als meer zal…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
Slakkengang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
828 De kleinste sluimert
Moeder gaapt en graait
Naar de zuchtende hond
In haar schoot genesteld
De zetel knarst
De kamer ruist
Een lichtkegel kantelt door het gordijn binnen
Op de plaat pruttelt soep uit blik
Ingetogen zingend maak ik een klik
Wil vooral en meer dan ooit tijd winnen
De dagen liggen verwaaid
De uren overhoop
De klok is…
Eenvoud
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
999 heb de eenvoud van het leven lief
het wuivend riet langs de waterkant
slierten ochtendnevel over het land
een nieuwe dageraad breekt aan
's avonds als de zon ter kimme neigt
de schemering met zijn zachtheid
de scherpe kantjes verhuld
voelt het leven aan als bevrijd
de nacht is als een schilderij
gekleed in zwart fluweel
laat ik de gordijnen…
loopvocht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.128 de woonkamer ligt er
onverlicht bij, de gordijnen
gesloten, de woorden stil
uitgesproken, heb je het gehoord
van de zeven, de zeven
de mensen op straat
haasten zich blauw verijsd
in wel zeven sloten tegelijk
al is het eerder er op
met kermende handen en knieën
ergens duister verscholen
haalt een man zijn gram
op, net zoals zijn neus…
In fases gestremd
gedicht
3.2 met 13 stemmen
9.073 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
Ineen verstrengeld
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.732 Ineen verstrengeld ingeslapen
na een hete strubbeling vol
passie is het ontwaken wat
eenzaam met de ruggen naar
elkaar de vrije ruimte zoekend
voor jullie armen en benen
in een verstrekkend gebaar
Om dan bij het eerste licht door
de kieren van de gordijnen
weer in elkaar te kruipen en
wie weet het opnieuw te doen -
ja, dat is leven…
Nomen est omen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
744 niet de plicht ontwricht mijn denken
het zijn de barsten in het beeld
de afgebladderde verf van zijn gezicht
ik schuif het loden gordijn opzij
vervloek mijn duivels werk
marmer, zwart en wit geaderd
zerk, na zerk, na zerk
mijn handen glijden langs de groeven
van geboorte en sterven
terwijl mijn hoofd door doden bladert
kerf ik in de diepste…
straat in de stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 ik wist ongeveer jouw nummer
waar je woonde en het raam
waar je uitkeek op de stad
verlaten straat op weg,
jong nog met vraagtekens
misschien wel onbegrepen
inmiddels zie je niet meer
dat joch op de fiets in jouw straat
je bent gegroeid, vergeten
waar het om gaat,
om niets, een kind belt aan
schuif de gordijnen opzij
kijk naar de overkant…
Het regent
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
526 het regent in mijn hart
terwijl de zon vrolijk oogt
heb ik wel genoeg tegen je gezegd
hoeveel ik van je hou, en hoe mooi je bent
wanneer de ochtend zich uitrekt en jou
zachtjes aanraakt door de lichte gordijnen
het regent in mijn hart
weet niet of er 'n paraplu
bestand is tegen deze enorme bui
ga met een leeg gevoel verder tot ik me
laat…
De Noorderzon
gedicht
3.3 met 15 stemmen
5.684 In de nacht,
duizenden slapen,
maar duizenden liggen ook wakker,
staren naar het plafond,
draaien zich om,
maken aanstalten,
draaien zich nog eens om,
maken nieuwe aanstalten,
staan op,
gluren tussen gordijnen door -
het is donker,
geen ster die valt of zelfs maar flonkert -
gaan weer naar bed.…
Snaren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
591 Gordijnen ooit op muren,
fladderen in stukjes door de lucht.
Grijze wolken,
van onder aangelicht,
verlaten vluchtig de stad
opdat de stad hen niet verlaten zal.
Dan daar,
tussen markt en nieuwe speelhal,
naast de komma's en de punten,
afgefikt:
een stadshart.…
afstand van Kerst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Met de gordijnen dicht, goed verdoken.
Bij hem is het Stille nacht, Heilige nacht,
langdurige nacht.
Wellicht tot lichtmis willen wachten
had ik zo in gedachten.
Neen, ik ben iemand die liever vooruit kijkt.
Zeker de mooie dingen rek ik niet nodeloos,
hoe mooi ze ook waren.
Ik ga nu de oever van de lente bevaren.…
elders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
683 de lakens liggen losgewerkt
zoals het zwijgen dat wakker wordt
wanneer ik 's morgens in bed lig
zou ik de gordijnen openschuiven
om het gesprek te zien
dat we nooit hadden
je zien
binnenkomen, de kleren op
de stoel, weggegaan
lach maar, want wat is groter dan de waarheid
kleiner dan de hand die je tegen mijn wang hield
het troebele…
In fases gestremd I
gedicht
3.0 met 2 stemmen
2.619 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 ik kan niet
voor je denken
je zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als…
ANGSTDROOM VAN KIND
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
574 een kindje kan niet slapen
het ligt te dromen in de nacht
ziet sterren door de ramen
een ronde maan in volle pracht
maanlicht schijnt in alle hoeken
laat de kamer spookachtig zijn
wat komt het licht hier zoeken
de angsten van een kindje klein
sluit maar dicht de gordijnen
of de knuffels worden nog bang
als Klaas Vaak gaat verschijnen…
Rue Georges Thone
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
260 Op een
heldere dag tekenen
je gordijnen patronen
op de muur tegenover.
Het mooist is het in de
zomer bij een zachte
bries. Je keukenkasten
geuren nog altijd naar
kaneel en muskaatnoot.
In een hoek van je salon
de contouren van wat
ooit een fotokader was.…
Vogelvrij
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.020 Zachtjes waait het gordijn,
in de hoek van de
kamer, open.
Zacht pastel
verweeft met kristallicht
en dwarrelt naar binnen.
Buiten weerklinkt een
kinderlach
en een kinderliedje
trekt mijn aandacht.
Het raam staat open
en ik zie een zachtblauwe lucht.
Op het versgemaaide gras
beneden mij
spelen enkele kinderen.…
Moeder...
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
3.479 Ik word wakker van 't eerste ochtendlicht,
stap uit bed en open de gordijnen
om de zon in onze kamer te laten schijnen.…
Waar ben je
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.143 Dan zit ik stilletjes in mijn hoekje,
Verscholen achter het gordijn,
Ik lees nog maar een boekje,
En weet dat eenzaamheid mijn lot zal zijn.…
Grauwe wereld
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.362 Ondoorzichtig gordijn
kleine wereld geworden
zonder uitzicht
ogen die kijken doen pijn.
grauw betonnen muren
nauwelijks waarneembaar
ergens schemerlicht
tranende ogen turen.
De wereld zo klein geworden
te klein voor het gezicht
ik wil de sluier doorbreken
en kijken naar nieuw licht.…
De laatste reis.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
2.262 De zwarte wagen met
half gesloten gordijnen,
zal straks met de kist
de straat uit verdwijnen.
Het afscheid valt zwaar
voor hen die achter bleven,
maar kijken terug op
een wondermooi leven.
Een leven dat ze samen
in liefde hebben gedeeld,
het zal een poos duren
voordat de wonden zijn geheeld.…
Bewierookte ogen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.037 Zwarte woorden worden
doorweekt in rood,
een paars gordijn verzacht
de stromende dood.
Geprevelde tranen knielen
gevonnist op mijn mond,
rozenbladeren bedekken
mijn adem op de grond.
Bedelend schuift mijn schaduw
in mijn ogen achteruit,
lichtloos bewierook ik
mijn dovende huid.…