745 resultaten.
DROOMZICHT
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
539 Dan verdwijnen jouw omlijningen
achter heuvels van mist
in transparant kunstwerk
van geschreven woorden
tot jouw beeld vervaagt
en wervelend oplost
uit mijn droomzicht.…
overbodige annonce
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
803 vrouwelijke stem gezocht
om voor te dragen
tijdens de theatervoorstelling
van het leven
zij moet allerlei vormen
kunnen aannemen;
zoals een glimlach
of het stilliggend licht
op een heuvel
zwijgen als een blad
dat tijdens de herfst ademloos
ten onder is gegaan
koorddansen op de rug van een rivier
en een enkele keer overleven
tussen…
Precursor
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Ik besta in het uur dat wacht
Handpalmen wuiven mij van verre toe
Mijn ogen reiken duizend ramen tegemoet
Schampen langs heuvels van gebalde pracht
Er ritselt water
in kleuren van gesmolten lood
Een deining smoort
tegen de veilige oeverrand
Het gouden licht
getuigt van een afwezige dood
Ik mompel duizend namen op voorhand
Rollende kiezels…
De weg van het leven, is geplaveid met obstakels.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
945 Soms kuilen, soms heuvels en bergen wellicht.
Niet er omheen of ontwijken toont je ware gezicht.
Neem soepel die hordes en ga soms op je bek.
Vaak zijn er emoties, dat is ook niet gek.
Zet door tot het einde niet wetend waarheen.
In het bijzijn van anderen ben jij nooit alleen.
Geluk zal je deel zijn en met pech ook verdriet.…
Zeegroen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
837 diep decolleté
dat zij niet wilde verhullen
door haar borsten steeds maar
weer te rangschikken
dromen deed ik van seksbladen
bij het oud papier
dat naakte rondborstige vrouwen
met gulzige gretigheid weerloos
wegnamen
Na gerecycled te zijn, droomt
de lezer nieuwe borsten, met
tepels die priemen in geheel
wolkeloos azuur
Haar heuvel…
De kern (1)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 Haar kern is kenmerkend
vanwege een onbeperkt onverwacht bevrijdend gevoel
door een groen landschap van heuvels en valleien in de nacht
met het geluid van een stromend beekje
begeef ik mij door geuren van lavendel en mandarijn
naar de kern die tastbaar voelt en fluweel zacht.…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 ben weer
teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde…
Odeon
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
612 Dat het niet meevalt, merk ik
om me heen
Ik kijk als dichter en zie
in de rondte
Dat, zover ogen reiken, horizonten
Verkrimpen tot een ziggurat ineen
Die metamorfoseerde in een heuvel
Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog
En de Hippókrenè staat nog steeds droog
Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel
Weet iemand nog de weg naar Helicon…
De Leeuw van Vlaanderen
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
7.552 Sluimerend ontwaken de eerste fluiters,
en hun liederen klinken langs de heuvel.
In de verte ontwaar ik enkele ruiters,
en boerenvrouwen in minzaam gekeuvel.
Hier klopt het hart van slapend Vlaanderen,
zijn bloed stroomt door de beken.
Niets kan de geschiedenis veranderen,
of proberen de geest te breken.…
Hissarlik
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
6.822 Nu - een heuvel boven de vlakte.
Ooit - binnen muren gaaf als huid
de Stad. De machtige wachter.
Fort langs de Bosporus:
de weg naar de Zwarte Zee.
Als bittere distels
stonden hier de speren.
Het landschap zegt men
is niet veel veranderd.
De Skamander doorsnijdt de vlakte.
De zee is grijs - het waait.…
Cranagh
gedicht
2.6 met 36 stemmen
20.447 Wij lagen eenzaam en de paarden liepen
hun donkere kringen in een witte boomgaard
op zee was mist het hart weet nog
hoe zwaar de noodhoorns door de heuvels riepen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Gedichten voor een man', 1978.…
Slag bij een meer
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.088 Of het nu een zandbank was
de top van een heuvel die uitstak
met zijn moerasceders van eeuwen her
Heden ligt het eiland hier
de trots van het Trasimeense meer
waar Hannibal voor het eerst
de hoogmoedige Romeinen versloeg
ingegraven in hun stellingen zo´n
tweehonderd jaar voor de geboorte
van de zoon van god de heer
Dacht aan jou toen…
Joerten op de Mongoolse steppe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
629 Niet gesard
naar de mooiste stroom
Een zeer lange weg
van zeven stromen
elkaar geheel negérend
dus totaal verward
Paarden sieren
een mooi landschap van
heuvels en rotsen
Khalkha-Mongolen
afstammelingen
van wereldveroveraar
strijder Dzjengis Khan
Ulan Bator, 2001…
Wulpse heupen (vervolg op 'Hel'dre ogen')
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.393 Heuvels
Over en
Weer. Bis
Bergen moeten*
* Vervolg en slot in 'Liefde voor jou'…
De herfstweg
gedicht
3.6 met 12 stemmen
7.124 Als regens waaien in de hoven
en maaiers op de heuvels gaan,
bundel ik mijn vreugde tot schoven.
En het oog is hol en vol tranen.
Bomen lozen bladeren, ik haar,
schaduw en nagels. Kort ben ik
op aarde, korter dan een sjaal.
Steeds verlaat mij weer de ochtend.
Steeds lokt mij weer de laan.
Tot ik door het dwarse tuinhek ga.…
Het komt nooit niet meer terug
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
698 kinderen laten me denken
waar is die tijd, waar is mijn jeugd
kan ik nog een bloemetje schenken
zo voel ik liefde, zo voel ik deugd
de jaren vliegen en staan soms stil
ik denk dan aan plezier en pijn
mijn hart voelt oud, mijn woorden kil
waar is het leven vol zonneschijn
mijn groot verlangen is nooit vertrokken
bergen beklimmen een heuvel…
Claes Hendrikszen
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.669 Wij klommen saam de heuvel op,
Claes Hendrikszen, mijn schat!
En hebben op zijn groene top
Veel vreugde en heils gehad;
Wij stromp'len nu vast naar beneên,
Maar helpen d' een de aêr
En slapen ginder niet alleen,
Claes Hendrikszen, beste vaêr!…
Jij bent het
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.522 Vanaf
Mijn zonovergoten heuvel
Kijk ik naar een zonovergoten strand
Daar sta jij
Lig jij
Zit jij
Heel erg alleen
Jouw typerende bewegingen
Jouw houding
Jouw vormen
Jij bent het
Bèn jij het?…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 Vóór ons ligt de steiger, die na de heuvels
aan de kust, aan het eind van de weg vanuit
de drukte van het centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd…
Stippen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 uiteen gedreven door de grensrivier
het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem
sleurt zonder omzien onze levens met zich mee
niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee
op gescheiden oevers brengen we een dronk uit
aan de grond genageld heffen we het glas
niet alleen de tranen om stilgevallen levens
vanaf twee kleine heuvels…
Veel van jou Petra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
739 Bekroond met tepels in jouw hof
de borsten trots rond en groot
een buik met drie plooien als je zit
vervuld van diepe zinnelijkheid
krullend dat jouw heuvel bedekt
als je van bovenaf met lippen begint
Volle hoekigheid van kathedrale heupen
kloeke dijen ondersteunen harde bollen
kuit die knie met voet verbindt
zo klein en fijn als jouw handen…
Beloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Elk hart klopt om de hartstocht
over verkalkte wegen
op de heuvels met ophopend vocht.…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen die troosten
opgetild door
adem
die ik herken
zoveel bomen
om mij heen
vredig op de heuvel…
Echo van een zielsverwant
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
573 Wanneer ik afstand
met stilte kan overbruggen
is mijn zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar jouw aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
omdat ik leef met jouw ratio
bestaan er geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
er is een verder weg dan hier
in de heuvels achter de oceaan
waar ik mijn brieven…
Twente's erfgoed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
555 Rustiek de sfeer van het coulissenland
De krenten in het deeg der Twentse weggen
De heuvels langs het waterschap der Regge
De schoongezoomde stroom door Dinkelland
In Twickels erfgoed uit de Middeleeuwen
Verbleef Van Heeckeren van Wassenaer,
Onder het motto "non mutor mutando"
Was hij baron van Delden's landjuwelen.…
Chaudfontaine
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
943 Langzaam streelt je tong mijn heuvel van genot,
als een slang ritsend doorheen de duinen,
op zoek naar een volgende prooi.
Lekker voelt je warme adem op mijn lippen,
als een toetje geserveerd op een zomeravond.
Tintelingen voel ik tot in de toppen van mijn tenen,
als het briesje dat mijn haren streelt,
die avond.…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De berg ten top,
door heuvel en dal,
de staaf die je steunt,
je komt niet ten val.
Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
diep en intens wortelend
jouw roep over groene heuvels…