1229 resultaten.
Voor hen die herdenken in vrede.
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
586 Het herdenken in vrede is één van de grootste
menselijke prestaties.…
door een andere bril bekeken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 in het anatomisch theater
betreden chirurgijns in
koelen bloede de arena
met de precisie van een
horlogemaker inciseren
zij de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
niet gaan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het beademde corpus onder
zeil als mes zaag schaar
het vege lijf invaseren
geen dokter ziet wie je
eigenlijk bent…
Ervaring (het theater van de dichter)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
124 Als ik mooi formuleer
zeg ik altijd wel iets
dat bekend of waar is
maar liever ben ik precies
met weinig
woorden, gewone woorden
die in het theater
van de snijzaal
uit mijn ervaringen
een waarheid losmaken
iets dat hetzelfde betekent
in andere talen en opzichten
zo algemeen menselijk
dat iedereen erin ingewijd
kan zijn door zijn lichaam…
de complexiteit van eenvoud
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
910 onafhankelijk van zware woorden
en kunstmatige gedachtegangen
wars van ieder soort complexiteit
is de eenvoud een begrip op zich
de eenvoud, door zo velen verstaan
maar door slechts enkelen gesproken
de beperkingen van de menselijke geest
door bijna niemand goed begrepen
helderheid, wars van abstractie
het hart vertolkt door een mond…
Tsunami
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
920 Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid.
en bracht ons Solidariteit met een zoutsmaak.
Ik kniel voor je altaar.…
leed
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.909 Zie ik dat menselijk leed
Een vrouw met open ogen die niet zien
die niet praat, niet denkt
die niet weet
die nooit meer iets vergeet
Zie ik een wereld die rond haar is
waar ik barmhartigheid bespeur
maar ook het mededogen mis
Zie ik een wereld
die over haar denkt en praat
zij die haar willen laten leven
met liefde als terreur
en…
Nu huilt de winter in mijn hart.
poëzie
3.1 met 16 stemmen
5.122 Dat is gekomen van de pracht
Dier schone zomerdagen,
Wier gloed geen menselijke macht
Noch bloeisel kan verdragen.
O, droefheid van dit Aards gezicht!
Het moet toch al verdorren-
Het mensen-hart, het zonne-licht,
Zij sterven zonder morren.…
ik schrijf met bloed
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 wantrouwen hakt
nu één voor één
de vingers af
van de hand
die ik je gaf
splijt de tong en
maakt mijn woorden krom
voor onbedoelde dubbele
betekenis is even
geen vergiffenis
verblind
het zicht op
warme ogen die
menselijk tekort
nog wel gedogen
ik schrijf met bloed
fluister zonder woorden
neem de pijn maar
laat…
een broze brug
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
696 ik bouw een brug
over een vluchtig dal
ondersteund door
broos gesteente
een verbinding scheppend
tussen
deze en gene wal
mistig is nog
de overzijde
schoorvoetend
ga ik vooruit
niet wetend
wat te verwachten:
een menselijk beleg,
uitstekende handen
of donkere krachten
aarzelend
is mijn tred
heeft het zin
die weg te gaan…
voor de kogel floot
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
882 stook de vuren
loeiend heet
er branden engelen
in de rook waar ik
de namen niet van weet
ze spoken door mijn geest
het was richten
op gezichten om de
laatste blik te missen
voor de kogel floot
en insloeg met een
niet te missen dood
kan hun stemmen
niet vergeten
ze knagen aan geweten
stook de vuren gloeiend heet
menselijk…
schaamte (3)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
636 de landman trekt zijn sporen
trouw aan 't wisselend seizoen
standvastig ploegt hij voort
wie zal hem storen
zo toegewijd ook
is een moeder met haar kind
trouw aan haar taak
voelt zij de liefde stromen
wat til ik nog aan schaamte
over een miniem gemis
er is geen schuld
aan onvolkomenheden
de schaamte over menselijk tekort
gaat dieper…
Hun erfenis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
520 de tijd
is in ontstaan
heel diep gegaan
van golfje naar deeltje
molecuul tot cel en winnaar in
de eindigheid van het menselijk spel
zij geeft de wereldwonderen
van ouders als nalatenschap
presenteert de schat van heden
wij hebben
die tijden stil gezet
hun erfenis gered uit het verleden
opdat zij zullen stralen
en leidraad mogen…
SMAAKMAKERS VAN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 wie je bent
ben je niet een ander
maar ook jezelf
soms bekender bij een ander
dan bij jezelf
De zoektocht naar jezelf
je eigen zijn en wezen
duurt soms een leven lang
maar blijft ook verrassen
tenminste als je
voor verrassingen open staat
en vergeet niet
"HET HEBBEN VAN DE ZAAK
IS HET EINDE VAN HET VERMAAK""
Want met name menselijke…
Geloven in de diepte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ben gewoonweg te rationeel
Om zo maar in een hemel
Te kunnen geloven -
Mijn verstand zit me
Daarbij in de weg -
Maar in diepte
Geloof ik zeker,
Diepte die doordringt
Tot in de kern van
Mijn bestaan, die
Mijn leven leefbaar
Maakt, ook in deze
Donkere depressie
Die me brengt tot
In de krochten van
De menselijke ziel -…
Herhaling van zetten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
510 Bij een nieuwjaar
De eerste handen
Afgerukt - was het
Maar bij een
Paar vingers gebleven -
De eerste ogen
Die in dit leven
Nooit meer zullen
Zien, terwijl de
Tijd zonder mededogen
Doorgaat met waar het
Mee bezig was -
De mate van menselijk
Lijden te meten -
En de eerste dode
Weer is gevallen
Bij een grimmig feest…
Naar Java
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 Mijn lief ver land onbekend
Oud, het is voor mij te laat
om te zoeken en te vinden
wat even is en verder gaat
Ik ween niet om het huilen
voor allen die zijn gegaan
zij helpen en zij zeggen
een tijd van komen en gaan
is allemaal in ons te vinden
als in de lucht het blauw
gekleed in man en vrouw
Menselijk zijn wij gebleven
beoefenen…
een woord, een blik: een kijk op de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Woorden spelen om haar lippen
Rood en vol van vlees en bloed
Doch laten ieder effect verdwijnen
Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt
En haar blik
Haar blik die alles wat nog over was
beinvloed
Tot het universum
Op haar afkomt
Te groots, te overweldigend
Voor het menselijke brein
En haar ziel enkel blootlegt
Zonder een verschil te zijn…
Gegroet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
619 Het was menselijker dan menselijk
en het leek wel een sprookje.
Nu weet ik zeker dat reïncarnatie
inclusief het dierenrijk is.…
Wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
430 De wind heeft geen zeep
om de verhalen te wassen
de handen met duizend woorden
gemaskerde gezichten
alles komt ongecensureerd
in onschuldige oren terecht
en er zal ook iets van waarheid
in alle verhalen schuilen
miljoenen letterklanken
de menselijke ratio lijkt onbeperkt
want achter de vertellingen
waait het verhaal van de wind…
Heerlijke dualiteit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 de openheid van
gespreide vingers
maar schermen
tegelijk af
zij bewegen
zich in het
ambivalente van
aantrekkingskracht
en corrigerend gedrag
waarbij communicatie
levensbelangrijke
lijnen uitlegt
waarlangs het
belangrijkste
spel intrigerend
gespeeld zal worden
geen spil waar
alles om draait maar
wel de heerlijke
menselijke…
Gehoor problemen
netgedicht
1.0 met 167 stemmen
399 langzaam
ben ik de
stilte verloren
bij het luisteren
naar specifieke
geluiden in
het horen
onderscheidend
is de weg in het
doolhof van
herrie en chaos
maar alleen
toegankelijk voor
geoefende oren
uitgesplitst
in geluid met
menselijke component
uit natuurlijke en
mechanische
bronnen van
meerdere afkomst
hun evenknie
blijkt…
Limes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Ik zag geen licht en toch,
de landen waren vriendelijk warm -
een uitnodiging te komen zwerven
tussen jullie,
draken achter het zicht,
menselijk niet meetbaar,
ver voorbij menselijke kennis,
beschikking fluisterend,
en ik liet de roeping binnen.…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend en met een dreun ter aarde
Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld
overtreft…
Nabijheid van het bos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
146 De menselijke ruis trekt eindelijk weg.
De natuur herovert stil haar bedding;
ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe.
Waar het diepe groen de zilte branding kust,
smelten de getijden samen met de bomen.
De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land,
terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…
De drie mogelijkheden van het menselijk denken
gedicht
2.5 met 39 stemmen
20.651 Op de fiets gaat alles wel langzaam
maar toch nog behoorlijk hard.
Wie heel goed luistert aan een stilstaand
horloge hoort een zacht tikken.
Waar blijft de tijd? Om daar over na
te denken hebben wij het zwerk.
---------------------------------------------
uit: Alles op de fiets (1979)…
over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.527 hij had de moed woorden
op schrift te stellen
die menigeen niet eens
in handen durfde te nemen
(tenminste niet in het openbaar)
alles omtrent de daad en wat
daar zoal bij komt kijken
wist hij te vangen in tederheid
en toch bleef het opwindend
menselijk bijna met alle
zwakheden en verlangens
kortom hij had de lef poëzie
te verrijken…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Tegenstrijdige berichten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
570 De kou werd uit de lucht
gehaald door een stapje verder
te gaan; naar eigen zeggen
vormde zij, zijn menselijk schild;
daar kon geen twijfel over bestaan.
Hoe twee mensen langzaam aan
elkaar verknocht konden raken,
dat zou hem niet overkomen.…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
Aard van het beestje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
729 Ik dacht, en misschien dacht ik te veel,
dat jij wel menselijk wezen kon,
maar als je voor mijn deur zou staan,
zou ik dan weer opendoen voor jou?…