Alle inzendingen over menselijkheid

1229 resultaten.

Sorteren op:

Voor hen die herdenken in vrede.

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
Het herdenken in vrede is één van de grootste menselijke prestaties.…

door een andere bril bekeken

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
in het anatomisch theater betreden chirurgijns in koelen bloede de arena met de precisie van een horlogemaker inciseren zij de menselijke huid het bloed kruipt waar het niet gaan ontleedkundige lessen zijn geleerd het beademde corpus onder zeil als mes zaag schaar het vege lijf invaseren geen dokter ziet wie je eigenlijk bent…
J.Bakx26 maart 2021Lees meer >

Ervaring (het theater van de dichter)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 124
Als ik mooi formuleer zeg ik altijd wel iets dat bekend of waar is maar liever ben ik precies met weinig woorden, gewone woorden die in het theater van de snijzaal uit mijn ervaringen een waarheid losmaken iets dat hetzelfde betekent in andere talen en opzichten zo algemeen menselijk dat iedereen erin ingewijd kan zijn door zijn lichaam…
Zywa11 juni 2026Lees meer >

de complexiteit van eenvoud

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
onafhankelijk van zware woorden en kunstmatige gedachtegangen wars van ieder soort complexiteit is de eenvoud een begrip op zich de eenvoud, door zo velen verstaan maar door slechts enkelen gesproken de beperkingen van de menselijke geest door bijna niemand goed begrepen helderheid, wars van abstractie het hart vertolkt door een mond…
Winterklaas24 februari 2005Lees meer >

Tsunami

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 920
Je doorbrak onze menselijke ongenaakbaarheid. en bracht ons Solidariteit met een zoutsmaak. Ik kniel voor je altaar.…
dirkh3 maart 2005Lees meer >

leed

netgedicht
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.909
Zie ik dat menselijk leed Een vrouw met open ogen die niet zien die niet praat, niet denkt die niet weet die nooit meer iets vergeet Zie ik een wereld die rond haar is waar ik barmhartigheid bespeur maar ook het mededogen mis Zie ik een wereld die over haar denkt en praat zij die haar willen laten leven met liefde als terreur en…

Nu huilt de winter in mijn hart.

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.122
Dat is gekomen van de pracht Dier schone zomerdagen, Wier gloed geen menselijke macht Noch bloeisel kan verdragen. O, droefheid van dit Aards gezicht! Het moet toch al verdorren- Het mensen-hart, het zonne-licht, Zij sterven zonder morren.…
Willem Kloos21 december 2005Lees meer >

ik schrijf met bloed

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
wantrouwen hakt nu één voor één de vingers af van de hand die ik je gaf splijt de tong en maakt mijn woorden krom voor onbedoelde dubbele betekenis is even geen vergiffenis verblind het zicht op warme ogen die menselijk tekort nog wel gedogen ik schrijf met bloed fluister zonder woorden neem de pijn maar laat…

een broze brug

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 696
ik bouw een brug over een vluchtig dal ondersteund door broos gesteente een verbinding scheppend tussen deze en gene wal mistig is nog de overzijde schoorvoetend ga ik vooruit niet wetend wat te verwachten: een menselijk beleg, uitstekende handen of donkere krachten aarzelend is mijn tred heeft het zin die weg te gaan…

voor de kogel floot

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 882
stook de vuren loeiend heet er branden engelen in de rook waar ik de namen niet van weet ze spoken door mijn geest het was richten op gezichten om de laatste blik te missen voor de kogel floot en insloeg met een niet te missen dood kan hun stemmen niet vergeten ze knagen aan geweten stook de vuren gloeiend heet menselijk…

schaamte (3)

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 636
de landman trekt zijn sporen trouw aan 't wisselend seizoen standvastig ploegt hij voort wie zal hem storen zo toegewijd ook is een moeder met haar kind trouw aan haar taak voelt zij de liefde stromen wat til ik nog aan schaamte over een miniem gemis er is geen schuld aan onvolkomenheden de schaamte over menselijk tekort gaat dieper…
annabel13 april 2011Lees meer >

Hun erfenis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
de tijd is in ontstaan heel diep gegaan van golfje naar deeltje molecuul tot cel en winnaar in de eindigheid van het menselijk spel zij geeft de wereldwonderen van ouders als nalatenschap presenteert de schat van heden wij hebben die tijden stil gezet hun erfenis gered uit het verleden opdat zij zullen stralen en leidraad mogen…
wil melker16 augustus 2012Lees meer >

SMAAKMAKERS VAN HET LEVEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 643
wie je bent ben je niet een ander maar ook jezelf soms bekender bij een ander dan bij jezelf De zoektocht naar jezelf je eigen zijn en wezen duurt soms een leven lang maar blijft ook verrassen tenminste als je voor verrassingen open staat en vergeet niet "HET HEBBEN VAN DE ZAAK IS HET EINDE VAN HET VERMAAK"" Want met name menselijke…
Jean Fermate16 september 2012Lees meer >

Geloven in de diepte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Ben gewoonweg te rationeel Om zo maar in een hemel Te kunnen geloven - Mijn verstand zit me Daarbij in de weg - Maar in diepte Geloof ik zeker, Diepte die doordringt Tot in de kern van Mijn bestaan, die Mijn leven leefbaar Maakt, ook in deze Donkere depressie Die me brengt tot In de krochten van De menselijke ziel -…

Herhaling van zetten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Bij een nieuwjaar De eerste handen Afgerukt - was het Maar bij een Paar vingers gebleven - De eerste ogen Die in dit leven Nooit meer zullen Zien, terwijl de Tijd zonder mededogen Doorgaat met waar het Mee bezig was - De mate van menselijk Lijden te meten - En de eerste dode Weer is gevallen Bij een grimmig feest…

Naar Java

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Mijn lief ver land onbekend Oud, het is voor mij te laat om te zoeken en te vinden wat even is en verder gaat Ik ween niet om het huilen voor allen die zijn gegaan zij helpen en zij zeggen een tijd van komen en gaan is allemaal in ons te vinden als in de lucht het blauw gekleed in man en vrouw Menselijk zijn wij gebleven beoefenen…

een woord, een blik: een kijk op de wereld

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Woorden spelen om haar lippen Rood en vol van vlees en bloed Doch laten ieder effect verdwijnen Wanneer zij enkel met haar ogen kijkt En haar blik Haar blik die alles wat nog over was beinvloed Tot het universum Op haar afkomt Te groots, te overweldigend Voor het menselijke brein En haar ziel enkel blootlegt Zonder een verschil te zijn…

Gegroet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
Het was menselijker dan menselijk en het leek wel een sprookje. Nu weet ik zeker dat reïncarnatie inclusief het dierenrijk is.…

Wind

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
De wind heeft geen zeep om de verhalen te wassen de handen met duizend woorden gemaskerde gezichten alles komt ongecensureerd in onschuldige oren terecht en er zal ook iets van waarheid in alle verhalen schuilen miljoenen letterklanken de menselijke ratio lijkt onbeperkt want achter de vertellingen waait het verhaal van de wind…
mobar3 september 2020Lees meer >

Heerlijke dualiteit

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 400
de openheid van gespreide vingers maar schermen tegelijk af zij bewegen zich in het ambivalente van aantrekkingskracht en corrigerend gedrag waarbij communicatie levensbelangrijke lijnen uitlegt waarlangs het belangrijkste spel intrigerend gespeeld zal worden geen spil waar alles om draait maar wel de heerlijke menselijke…
wil melker15 november 2022Lees meer >

Gehoor problemen

netgedicht
1.0 met 167 stemmen aantal keer bekeken 399
langzaam ben ik de stilte verloren bij het luisteren naar specifieke geluiden in het horen onderscheidend is de weg in het doolhof van herrie en chaos maar alleen toegankelijk voor geoefende oren uitgesplitst in geluid met menselijke component uit natuurlijke en mechanische bronnen van meerdere afkomst hun evenknie blijkt…
wil melker29 september 2023Lees meer >

Limes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ik zag geen licht en toch, de landen waren vriendelijk warm - een uitnodiging te komen zwerven tussen jullie, draken achter het zicht, menselijk niet meetbaar, ver voorbij menselijke kennis, beschikking fluisterend, en ik liet de roeping binnen.…

Windhoos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Gestript van menselijke maat past hen slechts de tooi van deze tijd van afbraak en van verval, van geweeklaag Het huis gaat schuil onder huilen en gerammel en geklapper overstemt het leven Krakend stort majestueus het erf van gepluimd en dapper siddderend en met een dreun ter aarde Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld overtreft…

Nabijheid van het bos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
De menselijke ruis trekt eindelijk weg. De natuur herovert stil haar bedding; ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe. Waar het diepe groen de zilte branding kust, smelten de getijden samen met de bomen. De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land, terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…

De drie mogelijkheden van het menselijk denken

gedicht
2.5 met 39 stemmen aantal keer bekeken 20.651
Op de fiets gaat alles wel langzaam maar toch nog behoorlijk hard. Wie heel goed luistert aan een stilstaand horloge hoort een zacht tikken. Waar blijft de tijd? Om daar over na te denken hebben wij het zwerk. --------------------------------------------- uit: Alles op de fiets (1979)…

over Carlos Drummond de Andrade (1902-1987)

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.527
hij had de moed woorden op schrift te stellen die menigeen niet eens in handen durfde te nemen (tenminste niet in het openbaar) alles omtrent de daad en wat daar zoal bij komt kijken wist hij te vangen in tederheid en toch bleef het opwindend menselijk bijna met alle zwakheden en verlangens kortom hij had de lef poëzie te verrijken…

zee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
toornhoog slaan de golven wat een immense kracht mijn hebben spieren getracht maar het zijn glazen wolven de tanden schuimen honger bloot in een wegstervende zon ik wou dat mijn hand groeien kon de greep is nog geen zeepstuk groot de zeilen ach, ze scheuren het is maar menselijk zaad zonder regen kan niets gebeuren toch is…

Tegenstrijdige berichten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 570
De kou werd uit de lucht gehaald door een stapje verder te gaan; naar eigen zeggen vormde zij, zijn menselijk schild; daar kon geen twijfel over bestaan. Hoe twee mensen langzaam aan elkaar verknocht konden raken, dat zou hem niet overkomen.…

In de vorens van sarcasme

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 591
Het mag toch niet zo wezen dat ik mij voortploeg in de vorens van sarcasme en verdwaalde utopieën benevel met dorstigheden al hecht ik wel waarde aan de draai wanneer ik moet keren als de sluithoek van de zon me donkert in de fijnste mazen en de afdrukken in mijn huid de grenzen bepalen van mijn menselijke mogelijkheden doch mijn stiel…
elze10 juli 2009Lees meer >

Aard van het beestje

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 729
Ik dacht, en misschien dacht ik te veel, dat jij wel menselijk wezen kon, maar als je voor mijn deur zou staan, zou ik dan weer opendoen voor jou?…
Ditheke29 oktober 2009Lees meer >