421 resultaten.
Over de regenboog
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
636 Deze ongezien nog niet meteen voorbije welving
verbindt hemel en aarde met elkaar tot een harmonieus huwelijk
waarin ze heel voluptueus en supervers al haar krachten en prachten werpt over
zowaar mijn breekbare-en-kwetsbare roert in een ongekende bewondering en verwondering.…
Iranium aan 't atomium weekend van 6/7 september 2025/België
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
924 Wereldwijde inslagen
bloedakkers in het verleden
Daar waar wij "Vlaanderen" bewonen
nergens is er zo veel bloed vergoten
Sabbatdag Zaterdag
Heizeldrama's 't Atomium
Tienduizend mensen komen samen
ongezien
Perzische golven botsen
Iraanse tapijten rollen uit
Mike Pence en Guy Verhofstadt
liberaal spreken
dictatuur, democratie, aansturen…
Gebenedijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Het is een zwarte baan met daarop voortstormend lood
en elk wanhopig dier dat daar heen vlucht, vindt de dood
t-is het altaar van de welvaart en autoverkeer
de mensen knielen er voor, u bent mijn God en Heer
kijk, aan de kant ligt een dier kapot en neergeveld
het is een lijden ongezien en dat niemand telt
Mijn held schittert als een ridder in…
Zomertranen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
468 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Ode aan een vlinder
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
435 Op welke wijze jouw breekbare vleugels sprankelen
in het leven waar zij zweven in ruimte en stilte op de kracht van
de wind langs de geheimen van de natuur die in jouw tinten zijn ontrafeld
Van ongerept naar ongekend, de dagen zullen ook voor jou niet ongezien voorbijgaan.…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Dat de duisternis weer haar weg heeft gevonden in
de natuur waar zij zich kronkelt tussen vrijheid en vrijzinnigheid
Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel
dooft zachtjes uit tot wanneer een nieuwe nachthemel tevoorschijn komt; jouw ster nabij.…
Libel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
492 Bovendien geven de gedetailleerde facetogen en
lichaamstekening kleur aan het landschap waar zij haar verleden
van verve(l)ling heeft losgelaten, verwerkt, geaccepteerd zowaar afgesloten
Het lijkt alsof ik leef in een droom waar ze mij draagt naar ongeziene rust en sereniteit.…
Een nieuwe morgen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
457 Het resultaat is een combinatie van verre
horizonten en rijke kleurschakeringen gegoten in wonderlijk
decor waar enige gevleugelden best wel opvallen tussen daken en gevels
of trekken kriskras door elkaar wel of niet zichtbare strepen in deze ongeziene openheid.…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Dat de duisternis weer haar weg heeft gevonden in
de natuur waar zij zich kronkelt tussen vrijheid en vrijzinnigheid
Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel
dooft zachtjes uit tot wanneer een nieuwe nachthemel tevoorschijn komt; jouw ster nabij.…
Alles voor het reisijs
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
546 Ongezien en traag
glijdt een gigant
op drift geraakt
van antarctica
een verkenner in tijd
steeds verder verwijderd
van de kust
van zuid-afrika
zullen wij allen maken,
eens op een keer
zo niet nu, danwel dan
maken wij allen
zo'n reis door de tijd
geen robot van barabas
of met een spider
geen game met een crawler
die nergens…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Een melanoom, een antibioticareactie,
een jaar van pijn die niemand begreep -
daar begon het,
daar begon het met pillen die mij stilzetten,
die mijn tranen droogden,
mijn vreugde verdreef,
mijn kleinkinderen ongezien lieten.
Eerst Amitriptyline,
toen Mirtazapine —
slapen als een beer in winterslaap,
maar niet leven.…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 vroeg,
geen storm geen
vuur dat woede
droeg
eerder de zachte
tegenzin
tegen het verlaten
erin
een zwak maar
onverplaatst bestaan
dat woordeloos
bleef verdergaan
naamloos bijna
zonder vorm
als winterlicht
na zware storm
een richting slechts
een dun begin
een trilling onder
een koude huid
misschien,
zoals een kamer
ongezien…
Egoloze bevrijding
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
161 't zicht van geblindeerde
razende quattro's zo snel als een drone
lasergestuurde zelfsturende cheetah's
speedy als lopend vuur tussen de steden
gazellen en springbokken voor hun
land rovers
reebokken kangoeroes en antilopes
nog immer onttrokken aan licht van de dag
in clair-obscur van de maan in de nacht
blijft zij op de vlucht ongezien…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 slechts iets nietszeggends verwacht,
lag ik te rusten op rijzende wervelende antieke rode kussens,
maar verwerd mijn ongezien oud donker tot een afmatten,
als een duik in een vieze vervuilde Friese gracht,
van een eens sierlijke, maar verdwaalde nachtegaal,
gevangen ergens tussens.…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller dan wij willen
jij naast ons oplopen zult
zoals jouw zusjes dat al doen
nu al kunnen wij genieten
van de koekjes die wij bakken gaan
terwijl jij je van oor tot oor grijnst
om het stiekem gelikte beslag
of duizend tranen rollen laat
om het verlies van je eerste tand
aan de altijd ongeziene…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Het resultaat is een combinatie van rode, oranje
gele kleurschakeringen gegoten in een wonderlijk blauwpaars
decor waar enige gevleugelden best wel opvallen tussen de daken en gevels
of trekken kriskras door elkaar wel of niet zichtbare strepen in deze ongeziene openheid.…
Voorjaarsblauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Laat mij mezelf inspireren door een kleur van hemel-
gewelf hetwelk wordt gedragen door vleugels van liefde en licht
waar tevens geen enkel wolk in dichtheid en uitgestrektheid valt te bespeuren
Een ongeziene aantrekkingskracht, mijn adoratie begint te klimmen naar ongekende hoogte.…
Hemelsblauw
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
466 Laat mij mezelf inspireren door een kleur van hemel-
gewelf hetwelk wordt gedragen door vleugels van liefde en licht
waar tevens geen enkel wolk in dichtheid en uitgestrektheid valt te bespeuren
Een ongeziene aantrekkingskracht, mijn adoratie begint te klimmen naar ongekende hoogte.…
Het stormt in mijn hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Al met al verdwijnt ongehoorde en ongeziene fenomeen
zodat heldere kleuren en zachte klanken zullen opkomen in de hemel
waar ook verlangens in bereikbaarheid en toegankelijkheid worden waargemaakt
Opnieuw volg ik mijn breekbare-en-kwetsbare waar slagen in regelmaat en ritme te horen zijn.…
nachtdienst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 liggend op de afdeling
voor al die lieve mensen
die als bij heldere hemel
het virus ongezien trof
zag ik jou stil daar liggen
vluchtig kennis gemaakt
vroeg ik jou hoe het ging
waarop jij graag vertelde
van hoe mooi het leven
lief als jouw kinderen was
uitgebreid verhaalde jij
over jouw dierbare vrouw
die jij niet lang hiervoor
zelf…
Ze heet Luna
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
533 Zo vermakelijk, zo bewonderenswaardig als jouw zin-
nen zijn open ik het raam van waaruit ik omhoog kijk waar onze
stemmen zijn verenigd in een zachte zwoele avondlucht op hetzelfde moment
raken onze ongehoorde en ongeziene lach elkander even aan in vers gegoten sterrenregen.…
Moeder Maria en de Grot van Lourdes
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
127 In een stille vallei, waar de bergen zacht fluisteren,
waar het water helder stroomt en de bomen ruisen,
Daar ligt de heilige grot, diep en sereen,
waar wonderen gebeuren, ongezien en onbespreekbaar.
Moeder Maria, met haar liefdevolle gelaat,
verscheen aan Bernadette in die stille staat.…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 van het oude jaar
als het jaar nog maar net begint
onze rugzak gevuld met voorspoed
genieten wij van het florerend geluk
dat als een hoorn van overvloed
geen bodem meer lijkt te hebben
kleurrijk als de mensen op de wereld
is ons leven rijk aan perspectief
tot ons onverwacht en verraderlijk
een ongenode gast in het leven komt
die ongezien…
Het voegen van de Eland
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
176 gebroken tak, geen bewijs achterblijft
het eland leeft solitair en kan zich na jaren weer tussen dezelfde dieren voegen zonder zijn afzondering te verliezen
misschien hadden de elanden
dichter bij huis gezien kunnen worden, misschien waren die duizenden kilometers daarvoor niet nodig
maar afstand weet weinig van nabijheid,
een sprong kan ongezien…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 onder een deken
Want zelfs voor mijn onderbroek aantrekken ben ik te moe
Ik ben te moe om te lachen
Te moe om te huilen
En te moe met mijn druilerige gezicht te luisteren naar jouw opklaringsgedicht
Totdat mijn slaapkamerdak na lange jaren gaat lekken
En mijn deken drijfnat wordt
Ik het koud krijg
Te moe word van slapen
Te moe van mijn ongeziene…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 hart zetten in vuur en vlam
De manes in de hades werden
zijn geweeklaag meer dan beu
ook Hades moest het toen ontgelden
zette zijn grieven overboord
en liet Eurydice naar boven
gaan tegen zijn wil
Op haar tocht dient zij zich echter barrevoets noch blootshoofds te vertonen
aldoor gehuld in sluiers
als een mysterieuze bruid
Ongezien…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 alsof het de voorzinnigheid zelve was
begon de eendenplas trekken te vertonen
van een exponentieel groeiend inzicht
alsof het de verdichting van het kroos betrof
“maar als zij er niet waren
was ik geen poel voor jouw bla’ren
dan was ik hooguit een vennetje
in een ongezien niemendalletje”
“het niemandsdal
als het eindstadium na de val…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 In de struiken huivert leven:
ongezien en geheimzinnig. Ook het kind huivert.
Dan splijt de stilte onverwacht.
Pal voor bet kind staat hij zijn zware kop
onrustig been en weer te schudden
en snuift haar geur en ook haar angst.…
Miles smiles in june
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
497 I
Kleur mij in voor het te laat is
niet morgen maar gisteren
in voltooide tijd
als een wolk alleen in ogenclaim
ongezien gelanceerd in het ochtendlicht
dan spoelen golven de panacee door mij heen
op het bijna aanraakbaar terras
bij de bron van de liefdesfontein
waar kletsmeiers en binnenvetters in opschortende werking
soms best weer…
De grote terugkeer van de koning (epos)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 en goud en adamant
Dan als de mist hun blik vervuilt
de wind langs stenen helling huilt
wint angst des mensen harten
vervloekt door oude smarten
Zes ruiters stout en statig, zij ruiken mijlenver
de sporen die zij volgen, versnipperd her en der
Zes ruggen naar het licht gekeerd met wapperend banier
Het meer spiegelt hun wangestalt nog ongezien…