1857 resultaten.
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Altijd op zoek
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.662 Het praat, het schatert,
slaat hier en daar op schouders
en kan aangenaam gezelschap zijn.
Aangedaan ook wel eens,
maar dan verborgen achter
grimassen. Het masker wordt
wel flexibeler in de tijd.
Verwijten als zou het aangeboren
zijn snijden geen hout. Of zou
het toch aangeleerd zijn door moeder.…
gele vlekken
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
784 de stilte
waaruit een zwaluw vliegt
draagt bolle buiken
zilvervissen knipperen, velden
bewegen en met een verziend oog
wuift het zeewier over mijn schouder
het huis, leeg van zomer
verzamelt de vlinders van de dag
ik waan me Van Gogh
en schilder zonnebloemen met blinde handen
uit het licht…
De enige manier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
637 Er is maar één manier
Praat met me
Ik verdrink
In de woorden
Die voor jou bestemd zijn
Laat me praten
Ik kan niet meer ademen
In de storm
Van ongeordende zinnen
En de regen van letters
Open je mond
En verlos me
Van de zee
Van rondtollende gedachten
Die op mijn schouders rust
Mijn hart verdrinkt
En ik wil alleen maar praten
Dat…
lente
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
838 anders dan men had verwacht
ligt iedereen door elkaar
achter de mouw
van een kleine groep voorname mensen
wordt kunstmatig gekiemd graan weer gedroogd
en op de schouder van een bisschop gelegd…
Ik snoer je tranen vast
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.109 Ik snoer je tranen vast
Verscheur de last
Ik druk op je schouders. Scheld je uit
Laat je bloeden
Bemin je woede
Je grijpt me vast
En trekt en drukt
Je schiet me leeg
Doorzeeft mijn lijf
Maar zelfs bebloed zal ik wachten
Zelfs dood sla ik mijn armen open
En mijn ogen op.…
Een kind
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.731 Hoeveel kan een kind
op de jonge schouders dragen.
Een kind dat gewoon kind wil zijn
ondanks tegenslag en pijn.
Laat het in Godsnaam
geen kind van de rekening zijn!…
... door 't luchtruim zwevend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 Haar “in excelsis Deo”
klinkt zacht maar krachtig na
als ik over mijn schouder
haar nog eenmaal gadesla.…
Spiegel
gedicht
2.5 met 30 stemmen
9.755 De roos die als confetti
op zijn schouders sneeuwde,
de slierten lang gehouden
haar - resten serpentine
om de leegte van zijn schedel
op te sieren -, de schamele
guirlande van zijn baard
die de krachteloze kin
bewimpelde: ontluistering
die ik herken in bange ogen
blikken van zelfbespiegeling.
--------------------------------
uit: 'Echo…
Oude man met plastic tas
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.619 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
-------------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
de weg omlaag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
568 eenzaam slentert ze door
donkere en verlaten straten
met hangende schouders en
een hart vol pijn.
afgesloten van de wereld
en immuun voor aanrakingen
aan morgen denkt ze niet
voor haar is vandaag lang genoeg
geen enkel doel voor ogen
en niet wetend wat ze wil
brengen haar emoties haar
daar waar ze nooit wilde komen…
fluisterwoorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
786 zachtjes zeg ik
tranen die mij raken
want dat kleine meisje
is zichzelf kwijt
in de warmte van vroeger
vroeger, toen een schouder
nog steun gaf en glimlachend
een kopje koffie dronk
knalhard verleden tijd
hartverscheurend realiteit
zachtjes zeg ik
fluisterwoorden,
want ik wil mijn
kleine meisje niet kwijt…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
Het doel van mijn schrijven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
692 In wat ik schrijf lees je mijn gedachten
maar ook mijn gevoel
leg ik open en bloot daarin neer
ik ben de schaamte reeds lang voorbij
niets wat mij nog deren kan
dat is iets van lang geleden
pijnlijke woorden uitgesproken
zijn zo van mijn schouders gegleden
mijn geschrift is dus een open boek
waarin ik op zoek ben
naar wat geluk of iets…
Jij beeldt standvastigheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
527 ik zie
het water stromen
in de stilte van je blik
handen vol
met dromen
ogen licht verschrikt
schouders
wiegen wind in
tegenwaarts bewegen
benen kruislings
op de rots
verankerd in het leven
jij beeldt standvastigheid
ik was jouw stem
en richting even kwijt…
Daar ben je wel zelf bij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Zo veel onnodige overlast ondergaan
Tot de grens meer dan bereikt was -
Als ik je daar mee confronteer
Haal je alleen maar je schouders op
En zegt dan slechts
Dat ik daar wel zelf bij ben geweest
En had je misschien liever wel gehad
Dat ik je voorgoed de rug had toegekeerd,
Dat was tenminste duidelijk geweest
En had je tenminste geweten…
Duizenden gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 De anderhalve kilo eiwit
Waarin mijn ik zijn intrek nam,
Waarin hij geleidelijk aan
Is gaan wonen - woning die mij
Ging passen als een oude jas,
Bedekt met dakpannen geglazuurd
Met een glanslaag van schuld,
Schuld van de wereld die ik maar al te graag
Op mijn schouders nam,
Zo had ik dat bedacht,
En die me nog nooit een meter
Heeft…
Jim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 Jim
ik stapte in bij
Port d'Orléans
Alles was anders
ik was ouder
geworden met jouw woorden
onder m'n schouders
verbergen nog steeds
vleugels in wording
Le père Lachaise
een zonnige dag
tot de volgende regen valt
Lieve Jimmi
rust zacht…
Zielenleed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 verdriet ontmoet verdriet
onze tranen vermengen
op schouders die de lasten
zullen moeten dragen
zo samen maar toch ook alleen
ieder zijn eigen treurnis
waar geen tijd voor staat
noch een recept voor is
omarmen zij elkander
net zolang totdat
het leed gestelpt is
al is het maar voor even…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
Atlas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 nu de stroming
ons naar open
zeeën voert
denk ik aan Atlas
die de hemel op
zijn schouders droeg
nu in het geheugen
een onverlichte plek
naar daglicht tast
zie ik gebroken
vleugels die binnen
moeten blijven
nu het lichaam
worstelt met wat
voorbij de tijd ligt
ben ik bang
bang om jou
te verliezen…
Als
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
653 Je ziel rustend op mijn schouder
Dan weet ik, je hoort bij mij.
Als afstand geen barrière is.
Geen afstand tussen jouw en mij
Dan weet ik dat ondanks alles
Dat je liefde er zit, in mij.…
Teun Hollaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Teun Hollaar
In de jaren 70 was jij bij Dbgc de grote baas
Zie de wedstrijd tegen Barcelona nog in mijn dromen in een waas
Teun Hollaar
Trainer van het legendarische Elftal van Hans Teijn
Kennis van mijn ouders
Teun Hollaar draagt Mede de Geschiedenis van Dbgc op zijn schouders…
Twee oude mannen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 De een legt zijn hand
zacht op de schouder
van de ander,
met een glimlach.
Misschien is het slechts
een teder gebaar,
of liefde
die nooit mocht bestaan,
of misschien
een metafoor voor eenzaamheid.
De zon van de middag
strooit haar laatste licht
over hun wazige gezichten.
***…
Ik lach me dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik loop steeds meer schoorvoetend
Mijn stem is ook niet meer wat ie was
Mijn zang heeft zijn zwanen gevonden
Mijn gehoor laat te wensen over
Mijn ogen gaan (h)echt achteruit
Op- en audicien zijn gegoogled
Heb reuma in mijn handen
Veel warm afwassen zegt ‘Oma weet het beter’
Nou dat doe ik dan maar en ‘t helpt
Mijn sensualiteit sterft…
De buitenkant
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.867 Goudglanzend golvend haar
weelderig over je schouders
Die beeldschone ogen
...niet van een vreemde...
ik ken je ouders
Uitdagende volle lippen
Ooit een roos gekust?…
Een geval van lente
netgedicht
3.3 met 121 stemmen
15.741 Een bloesje of rokje in de lentewind,
een blote schouder schreeuwt zonneschijn.
Wie wil er niet getuige zijn
van hoe de lente weer begint!
Die vrouwen gezien, getjilp, prikkelende nectar geroken,
dan kan je pas zeggen, de zon heeft gesproken.…
Voorzichtig
hartenkreet
2.6 met 15 stemmen
1.592 Zacht, je lach
je rug is zacht
je schouder even aangeraakt
mijn voeten raken hard hout aan
ik pas niet
in je bed
mijn arm om jouw zachte middel
jouw zachte hoofd onder mijn kin
zeg maar niks en doe maar niets
probeer zo zacht te blijven, lig
en ik zal je voorzichtig bewaren…
Een brandend hart
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
2.307 Een arm om je schouder
Wij, zij aan zij.
Weken en dagen
Maanden en jaren,
Zelfs eeuwen
Draag ik jou in mijn hart.…
Kauwtje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
751 Haar winters kleed
stak zwart af tegen sneeuw
zo hier en daar een bes
viel haar ten prooi
ze pakte ze
van grijze takken
zijn hoofd stak tussen schouders
zijn kleed versomberde de sfeer
zijn hoed verborg norse blikken
vogels WEG ERMEE
hij schreeuwde
dwong haar op te krassen…