710 resultaten.
WATERPOKKEN
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
568 ‘k Strooi mentholpoeder, favoriet,
Tussen je zilveren ruggenharen
Je raakt mijn sensitieve snaren
Ik zet mezelf voor aap, geheid
Maar blijf je eeuwig toegewijd…
Flamenco/ duente
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
809 Daar staat zij
gespannen als een veer
wachtend op de musici
om haar heen, die
de strijkstok geheven
haar ziel zullen beroeren
en haar lichaam tot
leven zullen brengen
ijl is de eerste aanzet
op de snaren.…
Träumerei
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
796 Träumerei vult mijn ruimte in;
een verleden rijk in vierhoekig steen
waar spel tussen toets en snaar
soms tegendraads doch vaker gemeen
op Schumann’s geschreven noten vaart
zo nu en dan licht kabbelend
op een oceaan van kwetsbare stilte
waaraan klanken gewend lijken
en harten zich langzaam ontdoen van kilte
de melancholie in het dragend…
verliefd
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.002 En ergens in mijn gedachten
ontstaat dat zoete verlangen
dat in verwondering wacht op
die trilling, een snaar die is geraakt
en van alle wonderen op de wereld
de meeste indruk maakt.
Ach, diep in mij voel ik het gebeuren
een eeuwenoud gevoel
doorvlochten met alle kleuren
van de gouden regenboog
het zachte zingen van laag naar hoog.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
een jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
541 kan het je nog zo raken
Het zit ook wel eens mee
daar moet je wel van uit gaan
de mooie dingen van het leven
geven kracht aan ons bestaan
Elk jaar nieuwe kansen
maar wat is dat blijft bestaan
die mens zal dat weten
opnieuw doorstaan
Of je het nu leuk vindt of niet
je moet er wat van maken
De wereld draait door
probeer de juiste snaar…
Zo is de muze
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
553 Niets kan haar charme evenaren
De gratie die haar schoonheid toont
De élégance van haar gebaren
De glimlach waarmee ze bewondering beloont
Haar stem is die van duizend snaren
Bewogen in een zachte wind
Die vrolijk speelt met haar gouden haren
Haar gezicht onschuldig als van een kind
Haar taille slank als berkenbomen
Haar handen blank en…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke zinnen
vingers bevrijen snaren…
Het is genoeg geweest
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 tijd voor verandering
Gun mij de plaats van
mijn bestemming waarvoor ik ben geboren
en uitverkoren
Omdat ik U boven alles lief heb
bespot gehaat verlaten
niet meer dan
een gebruiksvoorwerp om
vuile schoenen
aan af te vegen
Ik word getroost door wie ik
herken als mijn broeders dicht bij het
hart van God
hun zilveren snaren…
Wensdrummen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
665 Het kan nog van drummen komen,
van heerlijk roffelen, van geweldig
tekeer gaan op gespannen vellen,
terwijl snaren stevig reflecteren.
Ja zeker, van trommels komt geluid,
durend slaan stokken heftig neer,
een lieve lust maakt klappen hard,
zin in leven ktijgt in ritme weerklank.…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
uitkijken over mistige velden
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
374 onze dromen komen overeen
met de levensmogelijkheden
meebewegen en overwegen
vrolijke stemmingen
als opzwellende snaren
zullen wij verwaaien
over onweerlegde grenzen
van toets- en tastpartijen
boven planken zweven
stuiterend getrommel najagen
als was het de wind zelve
over de uitgestrekte vlakte
van het plat pratende land
hand…
BLUES IN B FLAT
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 Vaak heb ik mij in jeugdhonk, zaal en kroeg
met vuur van een bevlogen taak gekweten,
ik ranselde mijn snaren als bezeten
en elke avond eindigde te vroeg.
Maar nu ik als aftandse oude sok
vermoeid en futloos door het leven sjok
is het ook de muziek die somber stemt.…
Che?
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
863 op een stalen ros gezeten
met achterlating van alles
wat niet vast gehangen
slechts ballast kan zijn
door de jaren van jeugd
blik op oneindig in het hart
de wetenschap van morgen
dorpen rondom armoede
met stof op het bord
eenzame gitaren snaren
over melancholie en rust
die berust in de ondergang
van stukjes vlees en bot
de onaanraakbaren…
fietswiel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
672 raak de spaken in het wiel niet met vlakke hand
ook al lijken ze, op snelheid, de snaren van een harp
soms hoort men het ruisen als de wind hen vangt
zie naar het draaien van een cirkel met rubber omrand
en weet dat ze voorwaarts rechtsom zullen draaien
evenwel lijkt het onbegrijpelijk voor het verstand
dat de steunende sprieten achterwaarts…
Het kleine sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Door stramme vingers aangedreven
persen snaren schrille tonen
die snerpend door de geest
geen lof meer aan het spel betonen
zoals dit vroeger is geweest
Realiteit heeft zich gewroken
haar meervoud werd verstomd
Een taal wordt gedacht
en dus gesproken
en al de andere verdomd
Bij het zoeken naar de waarheid
spreken de gedachten
Gestuurd…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Een piano wiens snaren jij ooit beroerde.
Nu speel ik nog, soms, als ik dicht bij jullie wil zijn
Verlangend naar een tijd dat ik nog een kind was.
Nu ben ik de vrouw van, de moeder van, de zus van,
de schoondochter van, de vriendin van…..
Maar nooit meer, nooit meer de dochter van.…
Lichtjaar*
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.911 Twee jaar later beroert een plaat een snaar
van herkenning, schoon haar keuze toen kant
noch wal raakte in mijn geest. Op afstand
staan wij, tweeduizend lichtjaar van elkaar.
Tussen ons een luchtledig niemandsland
met de eenzaamheid onoverbrugbaar.…
violen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
835 smeken
dat is waarom zij vorm geeft
en zich een weg beitelt
naar de ziel die daar verborgen
op ontknoping wacht
dagen, weken maandenlang
schaaft en schraapt zij ruimte
voor geboorte van tonen
die tegen vuren zullen weerkaatsen
zich uit F- gaten zullen bevrijden
met hars en drakenvloed
bezweert zij de geboorte
van klanken die alle snaren…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Met lijfgoed achteloos langszij
Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken
De blik vást koel verlangend, licht geloken
Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij
Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd
Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen
Het voorspel om tot slot háár te beminnen
Die hij bij iedre streek reeds…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
's Herenweg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
569 mannen zijn onderweg
drie mannen volgen elkaar
zoals ik nu zeg
achter verloren dromen
neen, niet een zichtbare
doodlopende weg
maar toch, het zijn
verleden gedachten
die aan hun ogen voorbij komen
en de aanstaande morgen in
het ochtendgloren
gewis niet zullen verzachten
de kruisingen op hun gelaat
verhalen van verwarde snaren
is…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
Troostmuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 Muziek bespeelt de snaren
van mijn hart die mij verklaren
gevoel van onvoorspelbaarheid
't besef van jou aanwezigheid
Muziek gevormd uit tonen
t' Kondigt mij De Jezus aan
in gedachten bij personen
die naar Hem zijn toegegaan
Muziek die mij doet dragen
in gemis en in verdriet
en met zoveel vragen
't is de Vader die mij ziet
Muziek van…
Stil zingt mijn melodie zachtjes in de regen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Lijkt een verzoening met de regen nu de
best passende muzikale begeleiding,
terwijl een vioolstok de snaren van mijn
hart bestrijkt.…
DE EOOLSE HARP
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.413 De nachtwind weet niet wat hij doet,
Die al haar snaren dwingt te trillen,
- Zo min als 't oog dat, door zijn gloed,
Ontroering in een rein gemoed
Verwekt, maar niet vermag te stillen.…
Ode aan de handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Handen willen altijd zo graag geven
bijna leiden zij een eigen leven
trouwe dienaren zijn ze
evenaren de snelheid van het brein, de wens
alles voor 't gezin, huis dier, de stal plant mens
ze zijn gevoelig als snaren van een instrument,
nooit lui, hoe ook een bui, moe je bent.…
De Hand van het verleden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
618 het was een zonnige herfstdag
de lange schaduw liep voor me uit
naar mijn oude woonstek
daar kwam ik het verleden tegen
stond leunend tegen ’t verroeste hek
hier schoof een oude grens
mijn tijd vooruit naar nieuwe wegen
met een zucht liet ik met weemoed los
dat wij nog samen waren
voelde oude pijn
van zijn gebroken snaren in zijn hoofd…
legenden vonken in de vlammen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.372 je speelt heimwee
legenden vonken
in de vlammen
ogen dansen in het
vuur de schaduwen van
half ontblote mannen
akkoorden schreeuwen
van hun strijd, de pijn
die ze hebben geleden
het is de donkere
kant van het verleden
weerklinkend in verdriet
lage tonen zeggen niet
waarvoor er is gebeden
hoeveel de kinderen leden
snaren resoneren…