15015 resultaten.
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
Draag mij in tederheid
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.158 Draag mij in tederheid,
adem mij open,
bevrijd mij.
Stuw mij voort,
leer mij los te laten,
voer mij naar binnen.
Zend mij,
raak mij,
ontvlam mij.
Ontwapen mij,
til mij op,
leid me verder.
Heilige,
Geest,
Liefde.…
Brandstapelgekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 Hoe tegenstrijdig is het doden:
met vuur maakt hij je koud.…
Gazastrook (Senryu)
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
948 In de Gazastrook
schiet tranenregen met scherp
- als water en vuur.…
koestering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 ik droomde dat ik een trein was
die langzaam de nacht inreed
in mijn linkerzij woedde een brand
kalm maar vastberaden
verdreef de dag de duisternis
ik werd wakker
in een zacht en warm landschap
dat voelde als mijn moeders schoot…
ontgroeien
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
627 gestrekt naar hoger
herademen twee
ranke wenskinderen
hun kleur,
door een rode silhouet
spreken ze open vuur.
ze nemen elkander mee
zonder aanraking,
stijgen boven de horizon
tot achter hen
een nieuwe diepere
verrukking zacht pronkt.…
Altijd nu
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.721 Want hier ben ik
dichtbij ben jij
we tasten alles af
jij grijpt m’n vuur
ik brand je toe
Samen zweven we
naar dat gevoel
de concentratie
op de volle kern
van al ons nu…
Weet iemand wat op aard het schoonste is
poëzie
4.2 met 17 stemmen
6.100 Het is vuur, de warmte, 't is de zon.
''''''''''''''''''''''''''''''''''''...........…
ijspegels
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.568 voor jou bevond ik me op een plaats
waar het zo koud was dat het mijn hart deed bevriezen
jij bezat zoveel warmte dat je me hebt kunnen bereiken
je worp mij een blik vol vuur
en deed de ijspegels rond mijn hartsmelten
een hart eens zo koud
nu wild brandend van overtuiging
de kou nooit weer mijn hart toe te laten…
Als wind-doorwaaid
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
665 Dan weten wij
ons ook doorvaren
van Geest en licht,
van moed en vuur,
al zal ook
door de last der dagen
die glans verstillen
uur na uur.
Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
- De vlammen slaan hoog -
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
862 Hete vuurzee overal, de vlammen slaan hoog
zie het joelvuur laaiend meters de lucht invliegen,
rond mij, gloeiende as die hitte oplevert,
palmt mijn hart haast in op het vlammende rood.
Geen ontkomen aan, maak wat ik voel echt mee..
Een ondraaglijke vurige hitte kronkelt rond mijn lijf
voel mij er midden in, in deze wilde vlammenzee
in dit…
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 en het ritme
het lengen tot in de toppen
strekt het kind in mij,
twijnen van draden
het maakbare in ranken
ben ik het twijgen op de koppen
kasten zijn eindig tot op de einder
op de lijn pakken ze zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken
aan het krullen van stoelen
je kunt het rollen
op het langen van de latten
*
Het vuur…
Een onderkoeld negeren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
611 het smeulde
in haar ogen
hij kon het
vuur niet doven
haar blik
maakte hem laaiend
zij pareerde met een
onderkoeld negeren
geheven hoofd
terwijl hij schikte
woog en wikte in
een stamelend excuus
finaal was haar gebaar
de vinger naar de deur
hij redde theatraal zijn eigen
hachje verdween met rode kleur…
- Stenen volk -
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
542 Branden zoals maar een liefde branden kan,
vlammende enorme kracht, die brandt als zuiverend vuur,
de verloren gewaande ijdelheid van het stenen volk,
luisterend naar de gekleurde stralenkrans van de natuur.…
- Ik hoor de wolven zingen -
netgedicht
4.0 met 56 stemmen
1.037 Terwijl hij, die voor mij staat,
danst en speelt met blakende vuren,
de groene ogen staren fel,
zinderend en met vraatzuchtig hese stem,
zijn vreugdevuren verwarmen, en mij doden kon,
mijn hart opetend met zijn sterke scheurkiezen.
Ik hoor de wolven zingen,
zonder passie of soul.…
laat een woord drijven
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
930 laat een woord drijven
op mijn vijver
stil de dorst
laat een woord zweven
door de wolkenlucht
als een zucht
leg de klei aan mijn voeten
ik zal het koesteren en
vormen naar jou en mij
schrijf een woord van vuur
zodat we ons kunnen warmen
in dichterlijke armen…
Zonderling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
959 Zijn snik de laatste,
als hij ook nog even
huppelt bij de laatste vonk
van zijn eigen vuur.
Hij slaapt vannacht,
in aarde,
om niet meer te ontwaken.
Terwijl hij langzaam wegzinkt
in een slaap door
allerlei
witte pillen opgewekt.
Hij slikt zich vrolijk.…
Pinksterlied
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
566 Geest die vuur en liefde zijt,
breek de strakke banden;
Gij die ons van angst bevrijdt,
open hart en handen.
Zachte bries die zalft en warmt,
mensen doet ervaren
hoe Gods liefde hen omarmt,
vrede wil bewaren.
Babel omgekeerd gemaakt:
mensen die plots weten
hoe Gods vuur ten diepste raakt,
nieuw maakt, ongemeten.…
bont
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 licht en schaduw
valt er op bonte vacht
het witte vlekt
als het gras
droef het niet
het komt later
na het stromende water
zoekt het aarde vast
het vuur brandt binnen…
Het vuur valt niet zo vlug te doven
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
621 Het vuur valt niet zo vlug te doven,
het sluimert verder ongezien
en komt de traagheid weer te boven
en ook de boosheid ooit misschien.
Het blijft als vonkje licht verspreiden
en dapper ademt het bij nacht.…
Tussen vuur en haard
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
484 herleeft onze passie
voor de alomvattendheid des levens
Ja, tussen vuur en haard
tussen verloren geheimenissen
zal ik verlegen staan...…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
den dag en den nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrebeelden.
het staat niet in mijn hand gegrift;
en een hand is een leven, een lot;
ik lees slechts in…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 zij vroeg om iets bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep…
Dat gevoel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Als je kijkt met je ogen die stralen,
als je naar me lacht
en als je me troost
Het gevoel dat we samen alles aan kunnen,
door vuur, wind en regen.
Dat gevoel,
is liefde.…
December, Januari
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
611 Vlammen huizenhoog
aan rieten dak gevreten,
maar een muur van vuur
stopt een kogel niet.
Jongedame
werpt beelden
van een stervend staatsman
als een kind
en traant
als moeder die haar kind niet voeden kan.
December, januari.
Zij werden tot warmste maanden,
maar zonder warme handen.…
Abondantie
gedicht
3.3 met 6 stemmen
2.068 ik was verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met mijn stok
geen vonk sloeg over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Gij die vuur en liefde zijt,
doe de harten branden;
mensen van hun vrees bevrijdt,
open mond en handen.
Liefdegeest, vreugdegeest,
doe ons allen leven,
wil ons vrede geven.
Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken
waar de hoop ons zingen doet,
want door U geschonken.…
Onweerstaanbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
400 [Haiku]
opengevouwen
geven de bloemen zich bloot
aan een rijzend vuur…
De waakvlam in een zee van verdelgend vuur
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
531 niets
schept nieuwe taal uit stille bronnen
slecht heilige huisjes
steen voor steen, muur voor muur
en bouwt tempels uit segmenten
van bovenmenselijke horizonten
Ongenaakbaar is zijn rechtvaardigheid
onsterfelijk zijn liefdevolle natuur
Alles weet zich geborgen
in zijn heilzame handen
Hij is de waakvlam
in een zee van verdelgend vuur…
Spookzolder
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
589 Het vuur dat kunstig,
over trappen door gangen dwalend,
uiteindelijk
met benen op de tafel
met de sokken wordt gestopt.
Cappuccino. …