Alle inzendingen over stad

3008 resultaten.

Sorteren op:

PLEIN DER WONDEREN

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 898
Pinokkio hing houterig in de kramen Bomvol met allerhande souveniertjes Die wij, op hoop van zegen zijnde Kniertjes, Maar wat graag voor de kinderen meenamen We keken door getinte brillenglazen En knepen onze oogleden tot kiertjes Omdat het zout als bijterige miertjes Op onze arme oogbollen bleef azen Pisa vormde een schril contrast met…

Onder de rook van Amsterdam

gedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 6.076
Zon roest achter horizon. Vreemde vogels roepen, zoeken in donker grasland. Een zwaan glijdt over het roetglas van water. ----------------------- uit: Tirade, 1976.…

Amsterdam

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 733
Je denkt te veel. Bent te veel binnen. In gebouwen, achter pc’s. Onderweg naar onderweg. Sta even stil. Ideeën zijn vrij en liggen te wachten. Wees open. Op straat, plein en zeg.…
Sander Kunst15 november 2007Lees meer >

Gedicht

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.100
En elke nieuwe stad bloem die welkt herfst vergeelt het blad zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn alle Overal overal en nergens overal is nergens overal dezelfde bonbons droef in glazen parelt drank er is geen dorst een liedje is overal van liefde en overspel zijn alle steden zo zijn zij alle zo zo zijn zij alle…

Mijn Cultuurstad

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
In Eeklo willen wij graag leven Hart van cultuur aan allen geven Helden in het Park Tot Kersthappening Leuke stad, hier willen wij bewegen…

Dunedin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
de stroomtrein vertrekt uit Dunedin vroeger stapten goudzoekers in zij droomden van rijkdom en weelde al hun gezwoeg bracht meestal niets het Victoriaanse station bezoek ik nu als toerist op het Octagon, met zijn museum kijk ik naar gezellig gewoel een stad niet te groot, niet te klein de wijken verspreid met veel groen en altijd dichtbij…

Geboortestad

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.497
Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij En dit is sterker dan uw averij: De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…

Op mijn retour

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Ik weeg de kansen, sta te wachten,gelaten in de vernis van de stad, de schijn van lichtsporen in de geschiedenis getrokken lichten, in de rimpeling der grachten.…
pama28 oktober 2008Lees meer >

kinderkoppen

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 622
het is warm de fontein spuit haar zilveren stadse sappen uit over de kinderkoppen een kind huilt in een wagen een fanfare sproeit noten platanen verwachten lente een bruiloft verandert levens het gemeentehuis uit roze bakstenen opgetrokken waakt over dit bruisend plein als een stenen mensenwaker een kind huilt in een wagen het weet…

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Een laatste roep der donkre stad verzonk, Het zwijgend water wiegde gouden spranken, Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke, Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Regen, kou en duisternis Een enkel licht, een ritseling Voorzichtig fluiten van een vogel toch is er stilte Betonnen warmte, gemetselde geborgenheid krioel geleid, in goede banen De ander als gezelligheid een groet of glimlach, vluchtig. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

Groninger Geheimen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 856
De Blauwe Stad is meer moeras dan stad En ook de Meerstad heeft zijn tijd gehad Ze liggen op hun financiële gat En vegen het met belastinggeld af Zo beunt een haas met Pasen weer een ei Tot Heertje zegt: U bent er gloeiend bij!…

Hoerende boeren

netgedicht
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.537
gierende geuren rullen oneindig vlakland sloten breken het zicht zaterdagavond trekt nog als toen stegen struinen riemende stad weerspiegelend rood de konen zoet broeiend weerkaatsen kasseien kom toch us efkus binnen schat vage hazenlippen zuchtend rood pijpentwintig euro voor de kinkel torenklokken slaan de uren twaalf zacht hart voor…

Mijn platje

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 674
lijkt altijd groter dan ooit, net als het op rommelmarkt afgeboden gordijn, gehangen in het kleine venster boven het begijn en de nauwe keuken, tooit zonnestrepen op ruw gebeitste planken, verzet tegen alles en - de met jazzportretten – beplakt behang, stille klanken in een kleine leegte, vol doortrokken van idealen en het doorleefde stads…
pama10 juni 2009Lees meer >

nat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
en dan, het is zo geschreven omsluiten wolken de zon, plengt de hemel bittere tranen, huilt de wind door kieren en gaten al dat er is gebleven, glimmend beregend, de stad en haar straten…
Fred11 juni 2009Lees meer >

Beatrice

gedicht
2.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 27.627
Wat als het raam zich gesloten opent voor de kamer, je ligt in bed, de stad is in jou aan het verdwalen, bang trek je deze grens toe als een rits tevergeefs: het onaardse zingen van de trams voert je mee, licht weerkaatst in de kanalen en scheurt je als een brug tussen twee oevers vandaan, hier heb je me ontmoet enkel om in jou te sterven…

Lonely Planet

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 747
De Limmat slingert zich als een alternatieve gordel van smaragd om de taille van de stad wat er verdomd strak uit ziet, zo strak zelfs dat de treinen bij tijd en wijle een kijkje onder haar rokken nemen.…

herfst weer.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
weer lastig weer vandaag. god trekt mini druppels uit de wolken, ik loop met paraplu traag, moedeloos door de binnenstad, verhoog m'n kraag. Bbrr wind mist op de ramen, chagrijnige vlug- wandelende norse mensen, geen 'hoi' of 'hoe gaat het', ik loop ook met strakke kop de supermarkt in en schud m'n paraplu. Naast me een hond die schudt…
c. paris10 oktober 2009Lees meer >

Stadstaal

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.064
Zo verliest de stad haar evenwicht. Duistere taal sijpelt door de oude stenen, grijpt om zich heen. Nu is een ijle gedaante. Zij buigt zich even over de spotlachende sater, fluistert taal in zijn hoog gespitste oren. Als ze zich overgeven, komt een ander patroon omhoog, kan de stad haar adem niet hervinden.…

In den vreemde

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 8.886
Den Haag. Ik voel me er zo ver van huis, dat ik me wel een brief zou willen schrijven. Hoe gaat het met me, daar? Eerlijk gezegd niet goed. Het blijft voor mij een soort van België - snel wil je er weer uit op weg naar waar het echt gebeuren moet. Tussen de spoordijken volkstuintjes in de regen. Uit het asiel waait altijd akelig geblaf…

eenzelfde gedicht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Dezelfde mensen op dezelfde plekken op dezelfde tijden rijden aan ons voorbij op vaste ritten op vaste dagen op vaste punten passeren we elkaar met gelijke blikken in gelijke ochtendogen kijken we gelijk weer voor ons uit niet wetend wie de ander is noch waarheen en waarom - misschien hebben zij dezelfde vragen dezelfde gevoelens maken zij…

zeezicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zit graag op het duin helm beschermend, uit de wind ik volg de zon weerkaatsend de ondergang is kleurrijk gezwind dan wordt het langzaam donker en doe ik mijn ogen even dicht dat moment zie ik de zee het water, de golven, het wad ik draai om naar de lichten van de stad…
Fred22 april 2010Lees meer >

Stedelijk nat

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
Omringd door de geur van verse natte straten verdwijnt de droge blues van een te vroege zomer het weinig groen leeft op door wat het kan absorberen te midden van het steen en neergeslagen stof het is stil in de stad een eenzame paraplu haast zich verdwaasd op weg naar onbekend twee verslaafden paffen hun genot onder de brede luifel…

Sous les Ponts de Paris

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.952
Droppelt samen met de regen over alle drek van de stad Uw schokkend ritme mee…

Klaar-over

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Klaar-over staat op een zebrapad in het donkerste deel van een verlaten stad. Geen auto, noch bromfiets, dwalen daar nog in het duister. Eenzame familie blijft verdwaalt daar tussen groen en rood stoplicht. “Beweeg me”, hoort moeder vader zeggen. Haar ogen links, dan rechts, gericht.…

Legoblokken zonder thuis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
nog hun eigen melodie toen ik naar boven liep het was geen lopen maar ik sloop in pure nostalgie voelde hoe het spinrag van de tijd aan mijn handen bleef hangen in de verste hoeken rommelde het avontuur schatten van het eerste uur nog stond de kist onder de gebarsten ruit maar het uitzicht was verdwenen in de polder is de stad…
wil melker26 januari 2014Lees meer >

HET CENTRUM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
afgestemd overbulderd door geluid ontredderde stad het spitsuur door…
Hans Uding18 augustus 2010Lees meer >

Donkere stegen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ik kende pleinen en straten waar middenklassers hun welverdiende boterham aten nu zijn het donkere stegen waar klinkers blinken in regen van kil neonlicht de wijk wordt gesaneerd mensen dienen te verdwijnen om elders als normaal weer te verschijnen maar het sist en gist verloedering het spel werd al gespeeld toen de eerste kansloze…
wil melker3 november 2013Lees meer >

sterrenstof twee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
liggen in de rivier te baden Orion het is dichterbij veranker daar gewichtloos zwaar thuis ontspannen kwam hij oog in oog met een stroom van vocht rimpelend in zijn dode arm schommelde in zachte golven dichterbij streelde ik hem met mijn oog mijn wimpers vielen op de kade hij beviel mij de schaduw van de stad…

Priemen glas en staal

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
het prestigieuze hoogbouwsilhouet schrijnt aan de heldere hemel koud en kaal priemen glas en staal gevoelloos in het blauw aan hun voeten is het is zoeken naar gezelligheid van kleine stegen de buurt heeft eigen tijd en leven als de eetcafés vol schuiven met hongerige lijven weet dan dat de torens zielloos achterblijven het schrijnen…
wil melker19 september 2013Lees meer >