3008 resultaten.
PLEIN DER WONDEREN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
898 Pinokkio hing houterig in de kramen
Bomvol met allerhande souveniertjes
Die wij, op hoop van zegen zijnde Kniertjes,
Maar wat graag voor de kinderen meenamen
We keken door getinte brillenglazen
En knepen onze oogleden tot kiertjes
Omdat het zout als bijterige miertjes
Op onze arme oogbollen bleef azen
Pisa vormde een schril contrast met…
Onder de rook van Amsterdam
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.076 Zon roest achter horizon.
Vreemde vogels roepen,
zoeken in donker grasland.
Een zwaan glijdt
over het roetglas van water.
-----------------------
uit: Tirade, 1976.…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
733 Je denkt te veel.
Bent te veel binnen.
In gebouwen, achter pc’s.
Onderweg naar onderweg.
Sta even stil.
Ideeën zijn vrij
en liggen te wachten. Wees
open. Op straat, plein en zeg.…
Gedicht
poëzie
3.9 met 17 stemmen
4.100 En elke nieuwe stad
bloem die welkt
herfst vergeelt het blad
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn alle
Overal
overal en nergens
overal is nergens
overal
dezelfde bonbons droef in glazen
parelt drank er is geen dorst
een liedje is overal
van liefde en overspel
zijn alle steden zo
zijn zij alle zo
zo zijn zij alle…
Mijn Cultuurstad
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.146 In Eeklo willen wij graag leven
Hart van cultuur aan allen geven
Helden in het Park
Tot Kersthappening
Leuke stad, hier willen wij bewegen…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 de stroomtrein vertrekt uit Dunedin
vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij…
Geboortestad
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.497 Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij
En dit is sterker dan uw averij:
De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Ik weeg de kansen,
sta te wachten,gelaten
in de vernis van de stad,
de schijn van lichtsporen
in de geschiedenis
getrokken lichten, in de
rimpeling der grachten.…
kinderkoppen
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
622 het is warm de fontein spuit
haar zilveren stadse sappen
uit over de kinderkoppen
een kind huilt in een wagen
een fanfare sproeit noten
platanen verwachten lente
een bruiloft verandert levens
het gemeentehuis uit roze
bakstenen opgetrokken
waakt over dit bruisend plein
als een stenen mensenwaker
een kind huilt in een wagen
het weet…
Stadsklokken
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.729 Een laatste roep der donkre stad verzonk,
Het zwijgend water wiegde gouden spranken,
Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke,
Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten
zoveel dat je wordt opgeslokt
Het hoofd…
Groninger Geheimen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
856 De Blauwe Stad is meer moeras dan stad
En ook de Meerstad heeft zijn tijd gehad
Ze liggen op hun financiële gat
En vegen het met belastinggeld af
Zo beunt een haas met Pasen weer een ei
Tot Heertje zegt: U bent er gloeiend bij!…
Hoerende boeren
netgedicht
2.0 met 13 stemmen
1.537 gierende geuren rullen oneindig
vlakland sloten breken het zicht
zaterdagavond trekt nog als toen
stegen struinen riemende stad
weerspiegelend rood de konen
zoet broeiend weerkaatsen kasseien
kom toch us efkus binnen schat
vage hazenlippen zuchtend rood
pijpentwintig euro voor de kinkel
torenklokken slaan de uren twaalf
zacht hart voor…
Mijn platje
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
674 lijkt altijd groter dan ooit,
net als het op rommelmarkt
afgeboden gordijn, gehangen
in het kleine venster boven het
begijn en de nauwe keuken,
tooit zonnestrepen op ruw
gebeitste planken, verzet tegen
alles en - de met jazzportretten –
beplakt behang, stille klanken in
een kleine leegte, vol doortrokken
van idealen en het doorleefde stads…
nat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
547 en dan, het is zo geschreven
omsluiten wolken de zon,
plengt de hemel bittere tranen,
huilt de wind door kieren en gaten
al dat er is gebleven,
glimmend beregend,
de stad en haar straten…
Beatrice
gedicht
2.3 met 52 stemmen
27.627 Wat als het raam zich gesloten
opent voor de kamer, je ligt
in bed, de stad is in jou aan
het verdwalen, bang trek
je deze grens toe als een rits
tevergeefs: het onaardse zingen
van de trams voert je mee, licht
weerkaatst in de kanalen
en scheurt je als een brug
tussen twee oevers vandaan,
hier heb je me ontmoet
enkel om in jou te sterven…
Lonely Planet
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
747 De Limmat slingert zich
als een alternatieve gordel van smaragd
om de taille van de stad
wat er verdomd strak uit ziet,
zo strak zelfs dat
de treinen bij tijd en wijle
een kijkje onder haar rokken nemen.…
herfst weer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 weer lastig weer vandaag.
god trekt mini druppels uit de
wolken, ik loop met paraplu
traag, moedeloos door de
binnenstad, verhoog m'n
kraag. Bbrr wind mist op
de ramen, chagrijnige vlug-
wandelende norse mensen,
geen 'hoi' of 'hoe gaat het',
ik loop ook met strakke kop
de supermarkt in en schud m'n
paraplu. Naast me een hond
die schudt…
Stadstaal
gedicht
2.8 met 16 stemmen
7.064 Zo verliest
de stad haar evenwicht. Duistere taal sijpelt
door de oude stenen, grijpt om zich heen.
Nu is een ijle gedaante. Zij buigt zich even
over de spotlachende sater, fluistert taal in
zijn hoog gespitste oren. Als ze zich overgeven,
komt een ander patroon omhoog, kan de stad
haar adem niet hervinden.…
In den vreemde
gedicht
3.4 met 9 stemmen
8.886 Den Haag. Ik voel me er zo ver van huis,
dat ik me wel een brief zou willen schrijven.
Hoe gaat het met me, daar? Eerlijk gezegd
niet goed. Het blijft voor mij een soort
van België - snel wil je er weer uit
op weg naar waar het echt gebeuren moet.
Tussen de spoordijken volkstuintjes in de regen.
Uit het asiel waait altijd akelig geblaf…
eenzelfde gedicht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
517 Dezelfde mensen op dezelfde plekken
op dezelfde tijden rijden aan ons voorbij
op vaste ritten op vaste dagen op vaste punten
passeren we elkaar met gelijke blikken in gelijke
ochtendogen kijken we gelijk weer voor ons uit
niet wetend wie de ander is noch waarheen en waarom -
misschien hebben zij dezelfde vragen dezelfde gevoelens
maken zij…
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
Stedelijk nat
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
732 Omringd door de geur
van verse natte straten
verdwijnt de droge blues
van een te vroege zomer
het weinig groen leeft op
door wat het kan absorberen
te midden van het steen
en neergeslagen stof
het is stil in de stad
een eenzame paraplu
haast zich verdwaasd
op weg naar onbekend
twee verslaafden
paffen hun genot
onder de brede luifel…
Sous les Ponts de Paris
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.952 Droppelt samen met de regen over
alle drek van de stad Uw schokkend ritme mee…
Klaar-over
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.064 Klaar-over
staat op een zebrapad
in het donkerste deel
van een verlaten stad.
Geen auto,
noch bromfiets,
dwalen daar nog in het duister.
Eenzame familie
blijft verdwaalt
daar
tussen groen en rood stoplicht.
“Beweeg me”,
hoort moeder vader zeggen.
Haar ogen links, dan rechts, gericht.…
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in de polder
is de stad…
HET CENTRUM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
646 afgestemd
overbulderd door geluid
ontredderde stad
het spitsuur door…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn dode arm
schommelde
in zachte golven
dichterbij
streelde ik hem
met mijn oog
mijn wimpers
vielen op de kade
hij beviel mij
de schaduw van
de stad…
Priemen glas en staal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 het prestigieuze
hoogbouwsilhouet
schrijnt aan de heldere hemel
koud en kaal
priemen glas en staal
gevoelloos in het blauw
aan hun voeten is het is zoeken
naar gezelligheid van kleine stegen
de buurt heeft eigen tijd en leven
als de eetcafés vol schuiven
met hongerige lijven weet dan
dat de torens zielloos achterblijven
het schrijnen…