586 resultaten.
reiziger door de seizoenen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.091 seizoenen zijn als stations
die niet kunnen blijven
met altijd maar het komen en gaan
van doorgaande reizigers
zo heeft elk seizoen zijn uitzicht
op momenten van verwondering
de winter staat dikwijls borg
voor het maagdelijk wit
de lente voor kwetsbaar groen
en een gevoel van groei
de zomer echter geeft ons warmte
en soms iets van geluk…
Dikke zwarte jas
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
4.142 Op het station stond ze te roken
Alleen en in elkaar gedoken
Ze had mijn moeder kunnen zijn
Lief en mooi en klein
Maar de dood stond in haar ogen
Of was het de prozac
Ik kan het echt niet helpen
Maar ik moest huilen om dat wrak
Van een vrouw zo alleen zo zwart
Eenzaam en verscholen
In die dikke zwarte jas
Moest ik toch wel huilen
Omdat…
Opstapje
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.801 Waar regen me achterliet; een leeg perron
in middagmist de klok onberispelijk wijzend
naar een lange dag en de zwarte waas – als altijd –
uitwaaierend, me dronken meesleurend in zijn spoor.…
Ersatz
gedicht
2.8 met 13 stemmen
5.423 Op zijn best sta ik op een leeg perron. Nu al dagen:
tussen twee auto's in. Geluidloos rinkelt alarmlicht.
Lieke zegt van pillen staan je ogen anders. Ik bedenk
de man die na zijn operatie plotseling pianospelen kan.
Dan moet ik dus een nieuwe bril die weg in één lijn
zonder uitroeptekens opentrekt.…
LEVENSKUNST
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.021 Een dauwdruppel dagdromend
Op Goede Vrijdagavond
Of een vluchtige kus
Op een overvol perron.
Ieder gedicht duurt een eeuwigheid an sich;
Wordt later liefdevol aangehaald,
Geciteerd of
Met weemoed teruggelezen.
Ieder gedicht is een hoofd in de wolken,
Voeten langs de vloedlijn en
Leef er maar
Ééns
Lekker op los.…
Tien over tien
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
3.872 Aan het einde van het spoor
zag ik de laatste treinen gaan
ik stond alleen op het vijfde perron
keek naar de klok die stil was blijven staan
Zou dat het laatste zijn vroeg ik me af
een stipje dat in de verte verdween
langzaam kwam de mist opzetten
waar eerder nog de maan zo helder scheen
Was met die trein ook mijn liefde verdwenen
had het…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.
De trein komt langsgereden
En de man,
de oude man met stok,
in gebeden tot zichzelf gekomen
vecht het ultiem gevecht.
Zijn tijd is om.…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.877 de trein naar het hiernamaals is vertrokken
en neemt de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de…
Langs lijnen van het spoorwegnet
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
704 Lijnen
ijzeren lijnen
lijnen van ijzer
langs Hollands liniaal
In het landschap
als neergelegd
over weide,langs waterloop
en 'n rug zand
Al reizend
word ik wijzer
leg m'n oor te luisteren
tegen de koude ruit
Ik hoor hoop
stem van pijnen
'n vraag die brandt
niet wordt gesteld
Pas op 't perron
van aankomst
blijkt de klok…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 .
----------------------------------
uit: 'Drie op één Perron', 1960.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Dies Irae
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 soldaten hatelijk hun een hak zetten
Ziet zijn zus ineens aan zijn rug als hij wegloopt
Hoezeer hij op haar lijkt en dat ze alleen maar hoopt
Ooit weer voor altijd samen te zullen zijn
En rijzen haar haren te berge van pijn
Met de door een amechtige moeder
Er inderhaast nog ingevouwen vlechten
Toen het laatste oordeel begon
Op een overvol perron…
Mijn patchwork regenjas
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
539 Tot ik niets meer over had dan verwachtingen
In een onderpand alles goed zou maken
Het gebeurde niet , zoals ook voorspelbaar
Maar toch altijd onverwacht, waar ze
Met het eerste licht gekomen was, ze
Gaf me een hand en vertrok met de
Laatste strofe uit haar zonneboek
Wat ze duidelijk maakte wie ik werkelijk was
Ik stond op een leeg perron…
Diezelfde trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.332 Het oude station ligt er verlaten bij
een jaar geleden zeiden wij vaarwel
ik zie nog hoe je zwaaide naar mij
alles ging zo verschrikkelijk snel
Jij nam de trein en liet mij alleen
voor één keer volgde je jouw verstand
ik liet je gaan maar merkte meteen
dat ik in onzekerheid was geland
Ik mis je nog steeds en wacht op de dag
dat diezelfde…
Oblivion
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.319 Op een verlaten station
waar geen trein meer stopt
denk ik je telkens te zien dolen.
'Wanneer komt de laatste trein?'
vraag jij
bedeesd maar met overtuiging
dat hij komen zal; desnoods
om slechts je vale karkas op te laden.…
Lege ogen lozen haar
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.128 De rafels aan de jas
haken rimpels aan haar benen
opgetrokken blauw
tegen het marmeren blok
Het station dat stemmen galmt
één toon vult alle dagen
een haperende naald
die zich niet laat stoppen
Lege ogen lozen haar
boven zigzaggende voeten
de massa dampt en wacht
de deuren staan op punt van sluiten
Verdwaasde schimmen jachten…
pak de dader!
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
676 vannacht op station Leiden
centraal stond de trein
uit Alphen aan de Rijn
om 00.30 uur in brand
de machinist constateerde op twee
bankzittingen in één lege coupé
uitbraak van walm en vuurzee
en alarmeerde stad en ommeland
spuitgasten zeiden
ter plaatse dit gaat
niet spontaan aan
welke onverlaat
heeft dit gedaan
thans zoekt de politie…
De opdracht van Ali
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.264 Stapt u maar in,
wij brengen u waar uw bestemming: de koemarkt,
het centraal station, het kruisplein, Holy, de hemel?
Rotterdam is een fijne stad (ook zonder mij).
Ik ben uw gastheer, u op visite (u hoort er bij).
In mijn gebedshuis op wielen
- Allah zij geprezen voor dit werk -
maak ik het u graag naar de zin.…
Tweede man
gedicht
3.4 met 33 stemmen
14.872 Hij stapt uit nadat de trein aangekomen
is en loopt met openhangende jas door
de koud nachtlucht naar de uiterste
en verboden zijkant van het station.
Van daaruit kijkt hij naar de rails
en de lichten en een locomotief die
los op de rails geparkeerd staat.
Groot en ondoorzichtig.…
Aankomst
gedicht
2.3 met 48 stemmen
14.188 Zoals men aankomt op een station
in een reiziger uitstapt, met zijn ballast
vastloopt in een passant, dit is
het ogenblik, men is vacant, op slag
beslaat de inhoud het glas, taal past
haarfijn haar mal, niet gemond, ongehoord, totaal
onoorbaar, vlees, zoals het hoort
dat men dit mangat moet instaan, dit niks
moet uitleven in een snik, eindelijk…
stilte in de trein
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
760 zondagmorgen
de zon staat laag
ik hoor het knorren
van mijn maag
iemand ronken
die niet uitgerust
de dag intrekt
de stilte blust
links van mij
een dorp een wei
een tent een fiets
dan even niets
de zon een plaag
een knul een blaag
boert cola bubbels
hoog en laag
de trein passeert
een klein station
erboven drijft
een luchtballon…
Devon: The Big Easy Tour
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
456 Waar wij in het stomend treintje
op Woody Bay Station te Lynton
binnen vier minuten op ons retour
het heen en weer kregen
after that little tjoeketjoek
holderdebolderman in de touringcar
met de klok mee welke uren slabakkend
rondtoerde around the middle of nowhere
see you in Exmoor
waar de natuur doodbloeiend op ons wachtte
en wij nimmer…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Je oysterkaart is in deze metropool wat waard
Easy way to travel in London
Hebben ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
Biografie (hij)
gedicht
4.0 met 11 stemmen
12.286 Nooit had hij zulke
mooie muziek op het perron van Treblinka verwacht.
------------------------------------------------------------
uit: 'Wie nu nog zwijgt moet alles vrezen', 1994.…
Applaudisseerde hitte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
501 wij hebben
liefde beleefd in
de stilte van
onwetendheid
zijn er voor op pad
geweest hebben
blauw gele treinen
stoffig laten staan
omdat wij niet verder
met hen wilden gaan
een kaal perron
onder de brandende
zon applaudisseerde
zijn hitte bij gebrek
aan publiek wij zijn
de wereld ingetrokken
doodsbang voor de
brokken die ons de…
De Kalverstraat (Bloem-rijk)
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.498 Geef mij maar Monopoly met strategen:
Langs Af naar Station West voor je plezier
Gevangenis bezoeken als vertier,
Of anders naar A. Kerkhof je bewegen.
Veel is teveel voor wie niet meer verwacht,
Een Kans- of Fondskaart houdt zijn lot verborgen
Voor elke armoedzaaier of magnaat.…
Op reis met teveel gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
579 spreekt de halte nadert
zet gedachten stil en pak ze in
maar almaar liggen ze daar weer
Onder de bank vluchtschoenen
die ik niet te pakken krijgen kan
steeds staan ze ergens anders
Trein stopt ik kan niet weg
teveel gedachten in het rond
waar is mijn jas tegen de kou
Grijp graaiend om me heen
alweer rijdend in de chaos
volgend station…
3
gedicht
2.7 met 172 stemmen
56.272 in bed deed ik mijn best niet
aan je te denken
vermenigvuldigde ik getallen
van vijf cijfers met elkaar tot ik er
opgewonden van werd
ook poolzeeën, het mesozoïcum,
de watersnood van 1953, het centraal
station van amsterdam om vier uur
's morgens, de dagzaal van vrouwen-2
te duin-en-bosch, harry mulisch geheel
ontkleed met alleen zijn sokken…