5639 resultaten.
Bloemschikken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
839 Zoals een ander
in de lente
dicht met bloemen
in een vaas
pluk jij letters
over lente
en zet boeketten
in een vers
zo schik jij
onvergank’lijke
pracht in klanken
in telkens weer
een verse vaas…
windstilte
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
668 soms valt het stil
dan stokt de tijd
voor even...
daarna is niets meer
wat het was
't gemis dat blijft
het hele leven…
Uitgedaagd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 je hebt mij uitgedaagd
zodra men jou in het vizier had
stroopte ik mijn mouwen op
was er klaar voor
vol goede moed
ging ik het gevecht aan
na elke ronde dat ik
knock-out werd geslagen
vond ik keer op keer
de kracht om te herpakken
hoeveel pijn je mij ook deed
mij kreeg je er niet onder
tot de dag van vandaag
waarin het slecht nieuws…
Insecticide
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Prettig tijdverdrijf
tegen muggenzifterij
let op bijsluiter…
onbegrijpelijke dingen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 ik reisde
alleen met
een roestvrijstaal
vlindermes nooit
hoefde ik het
te gebruiken
onderweg zag
iedereen dat
mijn verenpak
niet bestand
tegen regen en
kwetsuren was
onder een verre
vlinderboom
begroef ik zonder
ophef het wapen
dat in mijn handen
dodelijk kon zijn
een oude graver
zal het gesloten
geërodeerde
artefact…
Nieuwjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Nieuwjaar
Ik wens en geef iedereen dit jaar
Een palet, met de mooiste kleuren aan
Kleur je leven (in) dit nieuwe jaar zoals je het zelf wil
Ook al kleurt het voor jou niet elke dag even mooi.
Geloof dan in jouw eigen regenboog
Poets de kleuren weg die niet samengaan.
En volg je hart dat je altijd het juiste moment in kleur laat kiezen…
Bericht aan de zuigeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Lief kindje
de wereld is een grote bol
ge kunt hem niet goed vastpakken
hij draait rond als een tol
en alles blijft eraan plakken
er zweven
in de hemel
nog andere
bollen rond
maar
dicht bij jou
die heerlijk warme ronde dingen
steek die maar rustig
in je mond…
rotgeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 het geurt
want open borrelen de geheimen
en het stinkt
want bloot ligt het mysterie
en het sist:
de nijdigen vloeken
want de kans op een einde met fijne slierten en neuken tot 3 cijfers na de komma met de wulpse engeltjes van de apocalyps, blijkt al eeuwen terug onherroepelijk gemist.
de mystici lachen
want niets van wat er te zien is, is…
arena
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 met vonkenglinster voorwerelds vuur komt.
bij sluitspierkramp einde onontkoombaar naakt,
enkelopwaarts sluipangst slingert, en de ossenpoot
veldkrabt haar letterdreiging. volksomjoeld en
teer dit lijfje
ijl te zingen
staat jouw naam
voor het uitflitst, stofwolkt bij boektoeslag
en ter aarde dwarrelt in het grijze zwijgen
van oneindigheid…
zes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 zesbladige ster.
zes draadjes, solfer erop.
alles blijft zo ver.…
ontluiken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 in het prangen
wrijft het dringen
het omhelzen open
dat te knellend is, en drukt, en breekt
een leegte aan waarin de ruimte
zich ontvouwen wil, en zuchtend
zich ontvouwt.
zo herinnert zich het bloeien
dagenlang het prangen nog
in het licht dat nu
in nachtblauw open
flitst.…
inzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 buiten is daar, buiten dit hier.
een mens moet zich behelpen.
je zit in je vel als een werkende cel.
binnen is hier, vanzelfsprekend
buitengewoon. vrijheid van binnen
maakt jou en jezelf vrij van jouw hel.
buiten je liefde is niets zonneklaar.…
wie ben ik?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
535 een abecedarium (raadselvers)
(voor P. Holvoet-Hanssen)
ik ben de adem die lijven het leven inblaast
ik ben de bloemen die wiegen op het veld
ik ben de chaos die door orde raast
ik ben de dood die velt elke held
ik ben de eer die de dichter begeert
ik ben het falen dat angst genereert
ik ben de goesting naar meer die verzweert
ik ben de haat…
daar hier toen nu
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 wie telt de doden
in landschappen onder zand
schrijft in zwarte inkt
over wat kon gebeuren
hoe het daar toen was
hoe het hier kan gebeuren
het daar en het hier
zijn familie van elkaar
blijf spreken herhaal
ver voorbij duizend malen
over toen en nu
verwantschap met hier en daar
wie blijft verhalen
over jou en de ander
wie raakt…
Parbleu!
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 Parbleu!
Of eigenlijk bedoel ik Merde!
Wat doe ik hier, wie brengt er wat
te berde
Als niemand reageert zeg ik
Adieu!
Die monologen van hem ben ik
beu
Wie leest ze nog, behalve tante Dé
Marlies Anoesjka Irma en Helena
Ageeth Elim Kochana en Renée
En wat te denken van mien ouwe
leu
Die koekeloeren mee over mijn schouder
Met Anne…
Rode rozen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
624 Suikerzoet glijden mijn schoenen
Langzaam, steeds dichterbij
En dan leg ik mijn hand
Op je schouder van opzij
Geschrokken kijk je om
En verandert in blijheid
Wanneer je mij herkent
Ik ben het: je heerlijkheid
Met mijn armen vol met rode rozen
Voor jou met wie ik wil zijn
De mooiste vrouw van allemaal
Mijn grote liefde, mijn Valentijn…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 De jongens fietsen samen door de stad,
kriskras door elkaar gaan ze op pad.
Ze spelen meesterlijk op de pedalen,
dartele matrozen uit oude verhalen.
Ze trappen op en neer in navy blue
en malen traag en sterk op hun pedalen
en de cilinders van de scheepsmotoren.
En boven alles duidelijk te horen:
Het vrolijk gefluit van die zomerjongen
die…
Een drive als Thor (‘eclectische twintigers’)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 Als ik lucht heb,
zal ik vliegen op vleugels
die ik er in volle vaart bijboetseer;
de teugels van het steigerend verstand
laat ik rijkelijk vieren,
evenals de tranen
welke mogen bloeien in de blijdschap om te leven.
Als ik niet gebonden ben aan rampspoed,
aan godengeklaagde vetes, ben ik,
met een drive als Thor,
de kwiekste van de ‘…
Zie de mens
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
462 Thans gevoel ik uit 't diepst
van mijn tenen
- onlangs nog gepedicureerd
tien platbodems stil aangemeerd
sub rosa, ik moet ervan wenen
op eieren loop ik haast krom
maar ik buig niet, kom straks weerom -
de aandrang of, meer nog, urgentie
om u te wijzen op de essentie
van wat men - waar ook, wie ook maar
(behalve de sloebers en stakkers…
Hemel der onzichtbare coördinaten
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
784 Waar de taal van
de ander de richting
betast
spreekt verblindend
zicht
door
de ander beticht een verborgen geschiedenis
gebouwd op oude stenen
in klanken bedoeld
als muziek
woorden klonken
als vleermuizen
omgekeerd
in een donkere grot,
niet het zien
hield hen uiteen
enkel de echo welke
te laat terugkeerde
een trilling,…
Onbestemd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
257 Was het om die ene jazzkenner
te jennen
nee hoor, daar wordt hij niet
door gedreven
wel door een meisje te gaan strikken
uit een nogal vreemd zeikerig wijsje
met onbestemd gevoel voor erotiek
deze herfst liet tal van bladeren vallen
in kleuren die de bospaden besmeuren
na koude regen tegen heug en meug
al zou haar preek verzonnen…
Paradoxaal
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
339 Kruip als een nar
in de huid
van een dichter
die de waarheid liegt
en niet zegt
wat er staat...
het mag van mij,
maar wees consequent
en spreek jezelf
niet tegen in wat je
zoëven nog hebt beweerd
dan denken wij,
met onze breinen
op scherp
die zot meent niets
van zijn woorden
bij hem is alles
ambigu,
multi- c.q.
non-interpretabel…
de queeste
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Doorzichtig als een geest
verscheen ze. Bleek
dat het lijntje, dat
levensecht scheidt
van waarheid,
sneller breekt
in het verhitte licht
van deze aandacht.
Voor altijd zwaaiend
op de dam. Naar,
opgescheept met pijn,
werkelijk schrijnend
verdriet te kijken,
ogen waar
in het bekoelde zicht
geen verlossing wacht.…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Bleek winterlicht valt
op een lichaam dat zuchtend
naar rust toe kantelt
De middag ligt stil in de
kamer waar hij langzaam aanwezig
blijft, en ik zie hoe zijn ruwe handen naar zachtheid
verlangen, hoe iets in hem zich terugtrekt alsof het lichter wil worden.
Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Op de vensterbank ligt een peer.
Er lijkt niets te gebeuren.
Toch is zij bezig te verdwijnen
op de stille manier waarop alles verdwijnt:
niet in één ogenblik,
maar door langzaam iets
van zichzelf af te staan.
De huid verandert.
De geur verandert.
De vorm houdt nog even stand.
Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 De gure wind van maart sloeg tegen de ruiten,
een gitzwart bos, de wereld ver daarbuiten.
Geen luxe stof of dure kant die telde,
toen in de kou de twijfel langzaam smolt.
Bij het knapperend vuur, de vlammen op de wanden,
vonden wij rust in elkaars warme handen.
Geen sprake meer van afstand of van schijn,
slechts puur geluk om simpelweg te zijn…
havezate
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
203 Hij kan mij best vertellen
waar hij de grootste hekel aan heeft,
en dat nog ongelogen ook;
hij zou eventueel kunnen zeggen
welke games hij graag speelt,
hoeveel tijd hij daaraan besteedt;
de kleur van zijn ogen,
zijn huid en haar die veranderen
onder invloed van de zon.
Ik wil al zijn sterke en
zwakke kanten afpellen,
om hem te…
Laptop of flop?
snelsonnet
3.5 met 30 stemmen
3.599 Mijn laptop is noodlottig voor mijn zaad,
Want als ik daarmee op mijn schoot ga zitten
Dan schijnt dat ding mijn scrotum te verhitten
Waardoor mijn sperma lelijk wordt geschaad.
Dus neem ik ook geen dames meer op schoot,
Want dan gaan vast nog veel meer zaadjes dood.…
De oude man op zee (Deel II)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Hoewel in tijd
deze mooie vangst lang op zich liet wachten
is de verhouding scheef
'The Old man and the Sea', novelle
favoriet wijlen dictator
Saddam Hoessein, gewoon ondergronds
Vereenzelvigde zich
met degene die na
een lang gevecht de strijd won
een waar tweegevecht, duel
dubbel, zeker dwars
enorm verloren
De moraal van dit verhaal…
Het paardenbloemt in mei
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
529 Het paardenbloemt in mei
terwijl de vogels fluiten;
de kinderen buitelen blij
en lachen weer vaak buiten
en ook de grote mensen
hervinden weer het kind
dat met heel vele wensen
het leven diep bemint.
Laat vogels en laat bloemen
je diepste naam maar noemen.…