599 resultaten.
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een licht
in een eindeloos
tijdloos…
Spectrum
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Op het duinpad waar wind
de schelpen gruist staat een
woord met zand geschreven
waarmee alles is gezegd,
zich tijdloos op het aanbeeld
van de zeeën kuist, voor mij
onleesbaar, kruist haar essentie
in de ruimte tussen beider oren,
moeite niet te vergeten, wat ik al
bezat, bezetenheid mij omsluit,
een kans behoedzaam de zinnen
in de…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 wanneer woorden tijdloos lijken
zich warm weken op
witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens…
Kalender
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
705 Het ene jaar is als een ander
in een haast tijdloos ritueel,
je kijkt wat vaker naar elkander
en neemt aan elk verleden deel.
Je blik is soms van grote dingen
in deze wereld afgewend,
omdat je in het meest geringe
het al omvattende herkent.…
gedragen blazoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 de dag erna stilt, geen honger
die nog bindt het uur van gisteren
staat nog tijdloos in
jouw half geopende ogen
het graf van steen en omber
maken deze herfst ondraaglijk
maar ook somber, het grote weten
knaagt aan mijn boekenkast
te leven zonder is een grote last,
toch wandelt er nu in de kamer
weer een kleine wonder het
maakt dit seizoen…
wat was
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
961 zonder reden
gleden we
tijdloos
in zeeën
van tijd
zonder vragen
zonder vlagen
blies
de wind
zachtjes
vleugen geluk
in de nacht
van onze gedachten
aan meer
aan eeuwig
zonder alleen
nog
te zijn
sleet de pijn
alle wonden
verbonden
we
in de lucht
zuchten we
zei je
zacht
ik heb alle tijd
geduld
ik wacht
vervulde
de geur…
okkernoten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 de herfst
de bomen kaal
hij laat hun takken staken
winterkou betreedt het spel
vol witte sporen
op het kale vel
van wederhoren druppelt fel
ontdooid geweld
het laat zijn onheil braken
doch de notenboom draagt vruchten
in het zuchten van de wind
het zomerkind raapt luchtig
wat gevallen is en gaaf
wolken drijven vluchtig, over tijdloos…
Dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 Dood
wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God…
Stille krachten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
496 Terwijl de stille krachten
het verleden laten smeulen
houden wij elkaar gevangen
in een negatieve spiraal
van lusteloze klachten
machteloze gevoelens
onvervulbare wensen
met ongetwijfeld twijfel
als wederkerend hoogtepunt
ooit waren we tijdloos
deel van de tijdgeest
nu eindeloos beperkt
door onze eigen geest
ons haperende lichaam…
Utrecht zien, dan sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Tijdloos zoenen in Groenestraat,
voelen op kerkhof van Nicolaas,
doorzakken op Ledig Erf,
blijf ik nog net de dood zijn baas.
Christus, wat hou ik van Manenburg,
sta verliefd op Tolsteegbrug,
doorstekend naar Luie Eind,
snel begraven, nooit meer terug.…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Wijsheid die ons leert,
dat mensen bomen zijn,
die standvastig staan,
in een tijdloos NU.
HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.
Waar bomen krommen.
Waar mensen buigen,
en weer verder gaan.
Twee mini puntjes minder,
boven een kleine letter ë,
bepalen de zinvolheid,
van ons bestaan.…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
Essentie
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
469 Voel jij ook de essentie
van voorjaarsbloemen
in de zomerwind
en laat je vlinders
vrij vergaderen
afspreken dat gedrag
veranderlijk
blijft
of geef je ze vrijheid
voordat de zon ondergaat
rijk geworden
met rijkdom
van eenzaamheid
onder eeuwenoude schilderijen
ooit kom je bij me terug
met slechts essentie
van tijdloos droom verduren…
Kosmische Mysteriën
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Een fluistering door ’t tijdloos dal,
waar sterren dromen, traag en oud,
ontvouwt zich zacht een heilig tal —
een oorlog zonder schreeuw, zo koud.
De nevel ademt zilverlicht,
de leegte zingt haar eigen naam,
een schaduw danst, een god herlicht,
in stilte gloeit het oerbestaan.…
Eindtijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
176 Zijn droom en werkelijkheid verweven,
is het nu dat wij in tijdloosheid zweven,
hebben wij nu alleen nog het verleden,
leven we dan nooit meer in het heden?
Is het eindeloos einde nu in het zicht,
is de tijd voor d’eeuwigheid gezwicht?
Wij dwalen nu door een niemandsland,
hebben niets meer aan ons verstand.…
Horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
130 bestemming
daar moesten we zelf nog achter komen
groot en open was de wereld toen
we van de toekomst droomden
wie weet is de toekomst al geweest
een verstilling komt tevoorschijn
de slagboom slaat nu als een hakmes
in ons uitgeleefde vlees
niet alles is een vraag voor eeuwig
één antwoord is maar mogelijk
al is de muurverf opgedroogd
tijdloos…
Eva
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
692 ik zie hoe ze struikelt over
merktekens van tijdloosheid
telkens weer
haar handen rauw
opengehaald aan de scherpte
van uitgestulpte rotsen
kijk, zeg ik
daarginds verwaait de nevel
boven de vallei
daar droomde jij het kind
op bonte bloemengolven
daar speelde nog de naaktheid
in trouw beschuttend groen
totdat de…
ik wil dat je weet...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.532 Als de ziel eenmaal is verbonden
voert hij mee door afstand en tijd
Hij leeft voort in dromen, hoop en liefde
je voelt je nooit alleen en voor altijd bevrijd
Omdat de liefde tijdloos is
voor altijd in het midden van ons bestaan
En omdat je aanwezigheid zo tastbaar is
kan ik je laten gaan
Je bent niet de mijne om lief te hebben
niet de mijne…
stabat mater
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.608 uit de struik met eeuwige bloemen
vol van kleur en zachte geuren
waar engelen tijdloos aan alle zijden
de onzichtbare bekoren
wordt met liefdevolle zorg
nog zonder een uitgesproken naam
de echte oermoeder geboren
zij is verrijkt met
het oorspronkelijk verbond;
het voortschrijdend leven
aan elkander te smeden
om zo de schepping
van vrouw…
Enigma
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.909 zonnewind bevruchte cel
oertempel levenswel
toegang tot een andere tijd
vertragingssleutel
tot de eeuwigheid
Carnac, Stonehenge
mysterieuze, magische kracht
tellurische stroom
kruispunten in
een verdroomde droom
megalieten die
betoverd staan te zwijgen
voor eeuwig
misschien een krachtveld
om vluchtende zielen
de tijdloosheid…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Je werd getest, veranderde
van religie en van naam,
ging op in vreemde kleuren,
in de schaduwen van de
universele geuren, daar bleef
de waardigheid bestaan,
als dichter niet gekwetst,
je gaf niet op, liet zwaluwen
hun roep niet schuwen,
als aanzet tot een
oorverdovend orkest, om
zich in alle uithoeken
te laten horen tot een
tijdloos…
de keuze
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
860 vandaag
beweegt er niets in de tuin
maar ik voel de kraaien nabij
wij zullen samen sterven of ieder alleen
door verdere dagen
de zomer is weg, straten worden langer
alsof schaduwen
geen bestemming meer vinden
voor de zoveelste maal
zie ik het kind opnieuw
ze woont aan de rivier
gevormd uit een beetje poëzie
en mijn innerlijke tijdloosheid…
opgetekend
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
730 woorden dook
verzen neerschreef
stiller dan het geluid van minnaressen
luider dan hemzelf en de muren, uitgediept
tot in de kerkers van het weten
hij wilde stil verdwijnen
maar telkens de nacht begon
droeg hij zijn geluk naar vuile lakens
onbezwangerd
en uitgevouwen, veel jonger
dan zijn laatste wil
waarin hij begonnen was
haar tijdloos…
AANTREKKINGSKRACHT
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
911 minuscule
tot aan de kolossale kosmos
een ervaring, die mij overtuigt,
dat ik deel ben van dat totaal
waarin ik mag delen met mijn ideeën
over mensen, dieren en dingen
ontsluiting, verbonden aan
het al, dat nooit loslaat
maar opneemt en bindt
door de aantrekkingskracht,
die steeds gevoeld wordt
als te dragen evenement
in het voortstuwend tijdloos…
Najaarscollectie
gedicht
1.8 met 13 stemmen
13.687 Zie ons staan, de combinatie
van mijn leven, tijdloos,
winterklaar - wij wachten
op de sneeuw van vorig jaar.
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 Als ik hiervoor woorden
kon vinden zou ik de ogen
sluiten en geblinddoekt
dwalen in jouw geurentuin
en vastleggen op tijdloos
perkament maar niet kon
zeggen op dat moment als je
er niet bent en dat is vaak.
"Zoals de bloemen hun geur
verspreiden, hebben wij de
liefde nodig om mens te zijn ".
Francis Bacon…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
donjon
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
491 de haard vertelt me beurtelings van blauw en
gele vlammen
in het vuur, dat stil een groot verhaal verdraagt
had ik gevraagd om liefde rond de omvang
van mijn zijn
maar het was groots, geen uitgedachte
woorden, slechts de ronde toon
van vrienden die hun vreugde vonden
en de ogen van mijn pijn
tijdloos dikke muren houden oude levens vast…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Het is van alle tijden
de vreugde en het lijden en
tevens tijdloos als het
menselijk bestaan.
De eeuwigheid slaakt een diepe
zucht.
De klok valt stil.
Het is gedaan.…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het modder bad
om op mijn moderne bed
tijdloos…