2249 resultaten.
Zielsvretend ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
797 Zielsvretend
tergend traag
knagend aan
hart en geest
baan jij je
terloops een
weg door
mijn lijf
Stap voor stap
zoek en vind jij
jouw plek verscheurd
mijn innerlijk
gaat nietsontziend
jouw gang
een vrije doortocht
voor gedachten ...…
Lotgenoot
netgedicht
3.9 met 41 stemmen
5.787 De trage overwinning,
zo moeizaam verdiend.
Ik zie weer toekomst,
bedankt,...lieve vriend.…
Winterzon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
566 Traag strijkt haar stralende lach
over het oogverblindend wit
en tovert met speels gemak
een tapijt met duizend diamanten
Beroert vervolgens zacht en teder
het duistergroene woud
met handen vol fluwelig dons
Liefkoost met haar koele warmte
mijn waterkoud gezicht.…
Lotgenoot
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.770 De trage overwinning,
zo moeizaam verdiend.
Ik zie weer toekomst,
bedankt,...lieve vriend.…
Kunst kust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
851 Wanneer kunst haar ogen kust
traag lijnen tekent in beleven
kleuren laat spreken
hoger tilt dan
verlangen
wanneer beelden
haar onmachtig
naar adem laten snakken
streelt zij duizelig verloren
de laatste lijn
hoe mooi
kun je zijn…
na zonsondergang
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
833 zonder optillen staar ik
naar de stilte van mijn wieg
en beweeg
binnenin
wat komt
is al zo vaak gebeurd en herhaalt
zichzelf in lichaamsvormen
ik roep woorden op tot ruimte
houd ze in mijn handpalm vast
en dood, soms traag,
soms bliksemsnel,
het kind
dat ik in de tijd nooit heb
bemind…
ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.232 een verlaten plein
in de avondschemering
geluidloos overmeesterd
door de zachte sneeuw
een vermoeide passant
die plotseling stilstaat
het hoofd draait
naar het plein
toeschouwer van een verstilde wereld
dan wendt hij zijn blik af
en herneemt met trage tred
zijn reis
in de verte
krast een vogel…
het verkeerde seizoen
netgedicht
3.7 met 29 stemmen
840 ze glijden weg
van daken, de woorden
als zemen
vol milde regen
de dichter kon
niet vertalen
de zon
in verzen vol
hoe ze aaide
traag gloeide op zijn huid
als een maagd in een koekoeksbuik
hij verloor zijn onschuld
en werd tuinier
plant nu zijn rijmzaad
in vochtige winter
bedjes…
Man in deur
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.195 Hij staat omdat het moet
in zijn altijd open deur,
geeft ieder uit verweer
een trage, droge hand.
Hoe gaat het, goed
met mij, volleerd souffleur,
en maakt zich telkens weer
volmaakt van kant.
Iets heb ik nu ontmoet
in zijn verwarde boze geur.
- En met u, mijnheer?…
slaap (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
516 de nacht spreidt haar oneindige vleugels uit
traag smoort ze het leven van alledag
de duisternis blaast het licht uit onze ogen
wie durft de dag te verlaten?
de slapelozen van de nacht
gevangen in het geluid van de ademhaling
belegerd door melancholische tobberijen
en altijd de angst om de kust te verlaten…
Ik luister naar Vivaldi
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
561 de violen spelen hun mineurlied
jaarlijks weer het groots versterven
altijd wordt mijn tuinieren traag
het licht in de dag krimpt te veel
kleurrijk zwiepen losgerukte bladen
bomen tonen hun gekaalde kroon
buiten laat ik de boel de boel
hoor in de schoorsteen de bulderwind…
Drachtig
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
837 Een doornig veld, veel geel en bruin
droge wind als vanuit de woestijn
traag beweegt zich een geit
in dit door mensen verlaten land
Er hangt een bel aan haar nek
klingelt als zij het laatste groene blad
van een armetierige struik berooft
de dag wordt zo systematisch opgekauwd…
Knapenbloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.343 Verlaat nu mijn gelaarsde handen
om prille prooien te beminnen
achter traag trillend naveldons
vlieg vrijuit naar verre landen
waar ze een monarch verzinnen
voor het monetaire fonds
verhef mijn adelborst tot standen
die het knapenbloed ontginnen
in bronnen van de warmste spons.…
OORLOG
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Boven de loopgraaf
vliegt een vlinder rustig rond,
duikt neer bij geknal,
zit dan zorgeloos en stil
op een traag deinende helm.
Omringd door vuren,
onder daverend geschut
van het slagveld,
strijdt de kleine tere bloem
slechts voor haar eigen bestaan.…
Vervormen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
727 Je voelt het wel:
de druppels die zich traag
en weifelend overleveren
aan de zwaartekracht.
Het hart is onveranderlijk
van vorm en in slag.
Het smeltend hart van ijs
is een ander verhaal:
het wordt groter, klopt zachter
en zet de deuren open.…
Als tijd vertraagt
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.337 Zijn ogen zien hoe merels
liefdevol een nestje weven
in het paars van de seringenboom
turen dan stilte
klevend aan de tijd
die zwijgen traag verlengt
hij glimlacht vaag
bij de herinnering aan
hoe mooi het was
waarom
schrijnt zijn verdriet
misschien omdat ik stierf lief
fluistert zij
hij hoort haar niet…
Gebed
gedicht
3.5 met 4 stemmen
13.342 achter de kerk staat de vrouw, ze verdraagt
doffe haren op vette kleren, een hond blaft
eenzaam, traag loopt oud water de kraan uit
dit beeld wilde ik vasthouden en uitzetten
voordat de engel van zijn ladder afdaalde
--------------------------
uit: 'Bezonken', 2014.…
In badpakloos behagen
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
768 ik zie je weer
in strandloos zon
licht nacht je op
in badpakloos behagen
de bikini kleiner dan
je vormen konden dragen
golft ogen als de zee
je brandingt traag
in lome slagen maken
zo wil ik met je mee
helaas vergroent het rood
ik moet je gaan verlaten…
Katharina De Grote
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Liefst wilde je nog een keer
ongelooflijk klaarkomen ontploffend
orgasme als een waterstofbom
De hele wereldbevolking mee in je graf
In rook opgaan was jou te traag
in één klap en niet laag voor laag
op bed naast jou werd ik door jouw
koude graftengels aangeraakt…
dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 beschrijf
in finesse
de dageraad
met de blik
van een arend
op kalme
lichte toon en
talmend zo
traag als je kan
wat je ook
vertelt ik
neem het
voor lief
omdat jij
het bent
die het zegt
ik weet dat
het waar is
omdat ik
graag verdwaal
omdat jij
zwijgt als
een boek
vertel over
de schemering
het licht
zonder de…
Haar tuin
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 Hij is stil,
het enige wat ze hoort,
is het kraken van haar knoken,
wanner zij zich traag buigt,
om wat onkruid weg te plukken.
Onkruid moet niet denken
vrij spel te hebben, hier in haar tuin.
Zij is de baas.
Deze tuin heeft zij ontworpen,
bomen en perkjes met bloemen
en haar rust plekje.
Dit is haar rijk.…
binnensmonds
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 traag vermaalden we spraak
in onze mond
die dag rook naar protobestaan
in het voorportaal van verhalende kennis
alles moest nog ontstaan als hoedanigheid
er bestond geen herhaling
daarmee was niets gezegd
niets geschreven, niets overgegeven
het bleek in afwijking van naderend grijs
nog lang geen avond…
Meioffer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 Dit jaar is mei een
Valse triste lente
Een trage droeve wals
van vocht en kou
Als een passaggio die
voorbij gaan zou
Pastoraal in bloei
finalemente
Het Lenteoffer klonk
al vroeg in maart
Straks roert dan, hopelijk,
ook Mei z'n staart…
losraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 niet de zomerse hitte
de winterse vrieskou
of de de eindeloze regen
niet het blauwe grasland
de vlammende zon op
de rietkraag in lichterlaaie
niet de trage tijd of
het bonkende hoofd
tegen de blinde muur
maar het wachten op
een teken van leven op
de brief die niet komen zal
het is de stilte die in hem
aanwaait hem tot
op zijn…
petroglief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
458 onder een eucalyptusboom
in de basaltwoestijn
wachtte ik op regen
een wachten in niets
dan het zand en het trage
afzetten van een slang
tussen al die zwarte stenen
dacht ik aan mijn moeder
en aan het kind
dat zij in het graf
in haar armen houdt
ik proefde zoute tranen
ik voelde het branden
van de genadeloze zon
ik wachtte op…
VROEGE KOELTE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
325 Nevel daalt traag, laat
steeds meer voor de dag komen,
geeft de boomstammen,
die dood en vermolmd liggen,
nieuwe, frisse levenslucht.…
echo van een woord
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
121 een gedichtje over liefde dan maar
of over de schittering van bloemen
om de veranderingen te ontkennen
een paar woorden gewijd aan lucht
in vele spiegels met blinde vlekken
waaraan het ego zich volvreten kan
het verraad aan de eigen fundering
ondergraaft de zin om te handelen
en laat de betekenis traag uitlekken…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Het oog over het rietland
en het ongewisse, te traag
voor iets anders dan stof.
Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996.…
Lange Voorhout
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
849 En het publiek
in trage gang
beleeft ootmoedig,
telkens opnieuw,
haar eerste bezoek.…
waar Alzheimer koning is
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
2.840 tussen dove, blinde muren
zwijgen stilaan al zijn zinnen
vervagen heden en verleden
in schaduw en trage dood
verbleken mensen en dingen
tot grauwe schimmen
leeft hij in niemandsland
waar Alzheimer koning is
zijn schrale lijf van geest
en ziel beroofd…