Alle inzendingen over verbonden

1956 resultaten.

Sorteren op:

LOS EN AANEEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Door de levendige Oceaan kronkelt een onmetelijke slinger van gebeden naar God gewend al deze kleine eilanden zijn ondanks hun hechte broederscha[p dikwijls zonder begrip voor elkaar stoken feestelijke vuren die oplaaien en weer doven rook verdwijnt tussen bomenwirwar maar stijgt naar de Hemel wordt daar voorgoed bewaard zowel vloeibaar…

Onvoorwaardelijke Vriendschap

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 971
ook al doorzie ik hem niet helemaal net zo min als hij mij in totaal toch is er die heerlijke klik die onvoorwaardelijke vriendschap die hierdoor ontstond dat voelde jij net zo diep als ik een onverbrekelijk verbond geen groter vriendschap ooit ontvangen dan die van mijn hond…

Het innerlijk baken

netgedicht
2.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 747
Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert: ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
CB20 augustus 2025Lees meer >

Het is alles

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
Je zei: het is alles - dus ik zeg: ja, alles van jou met alles van mij alles van jou is alles voor mij het is alles - alles wat jij bent is alles voor mij alles wat je wil alles mag bij mij het is alles - alles van jou bracht alles naar mij alles wat je zei op alles van mij het is alles - alles met jou bevrijdt alles in mij…

Weldaad

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 455
Natuur explodeert met een fluweelzachte knal in geuren en kleuren Wanneer in de vroegte blauwe losse puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang. Als echte en ware beminnaars verkennen…
CB29 mei 2023Lees meer >

Natuurbeleving

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 415
Even opladen ver weg van drukte en stress een met de natuur Hoe ik jouw licht van dagen en zachtheid van dingen bewonder en verwonder die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit. Het landschap met verscheidene en verschillende elementen verenigd…
CB31 mei 2023Lees meer >

Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 680
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten Als zij verkeert waar zij verandering vindt En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven. O nee, zij is de ster aan ‘t firmament Die onbewogen neerziet op tempeesten. De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt; Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten…

Heksen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Ik zie ze vliegen, Op een bezem En een zwarte puntmuts. Ik drink een brouwsel van haar Met rattengif en borsthaar En toch, ik knap er van op.…
Rep31 januari 2025Lees meer >

[ Jij stroomt in mijn bloed ]

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 360
Jij stroomt in mijn bloed, in mij leven jouw sporen -- Wilde Wonderbloem.…
Zywa13 oktober 2024Lees meer >

stilte

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
waar licht komt is stilte in mij even niets dan warmte waar de weg gaat kom jij op mijn pad wellicht ooit in mijn hart…
Rep10 januari 2025Lees meer >

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Stilte in de lucht de bomen fluisteren zacht golven dragen mij Lucht ademt rust, de wind draagt een fluistering, strijkt langs mijn huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken. Zon verwarmt, maar haar licht voelt een zachte storm, een aanraking die iets…
CB8 februari 2025Lees meer >

Aan jou

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 639
Een paukenslag En ogen die in elkaar verdronken We spraken in een taal Die enkel wij verstonden We deelden snel een blik In een zwijgend gebaar We braken muren af En bouwden in vertrouwen En toen ik in je armen lag Werden we verbonden In ziel en geest Voor altijd Voor verder dan de eeuwigheid…
Milea14 maart 2025Lees meer >

Voor Jou, Mijn Liefde

netgedicht
2.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 525
Een gedicht voor jou uit mijn diepste gevoelens woorden van Liefde. O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken. Fladderend en zwevend zal ik verschillende…
CB19 april 2025Lees meer >

De kunst van eenvoud

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik hoef geen richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
CB2 mei 2025Lees meer >

Dans van de bloemen

netgedicht
2.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 918
Een vlinder schildert haar meesterwerk vol bloemen in ontluikend groen In de ochtenddauw, waar het licht voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte. Hun geur vult de open lucht, zacht en onvergetelijk…
CB8 april 2025Lees meer >

De fluistering van de aarde

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Vlieg in het groen stilte rust op tere vleugels de aarde ademt In de ochtend komt de aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt. Haar stem is geen geluid dat je hoort: het is de druk van een zachte hand…
CB22 april 2025Lees meer >

Waar het blauw zich verbindt

netgedicht
2.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 473
En boven, in dat blauw dat zichzelf lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
CB10 juli 2025Lees meer >

[ Kom in mijn armen ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 351
Kom in mijn armen, verlaat je lichaam, ontdek -- de ziel van je ziel.…
Zywa12 mei 2025Lees meer >

Waar de ziel fluistert (voor haar)

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 495
Je ademt naast mij zonder grens of verwachting thuiskomen wordt stil Ergens voorbij het ritselen van sterrenlicht, waar gedachten vervagen tot niets dan gevoel, wacht een droom in mij op jou – een veld van licht waar ik je zachtjes heen verlang. Je aanwezigheid weeft zich als zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als jij langskomt…
CB29 mei 2025Lees meer >

Het zomerse bos

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 424
Zomerlicht stroomt zacht vleugels dragen het gezang stilte wordt geluid De nevelige ochtend opent zich traag, alsof het verstilde bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting. De grond ademt nog de koelte van de nacht, terwijl het eerste zonlicht het vocht uit…
CB17 juli 2025Lees meer >

De adem van de aarde

netgedicht
2.3 met 46 stemmen aantal keer bekeken 679
Elke zonnestraal draagt de warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen. Het water kabbelt niet alleen, het zingt een lied van stroming, een eeuwige dans tussen loslaten en ontvangen. Ik hoor de fluistering van de golven in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.…
CB25 juli 2025Lees meer >

De kleine glimlach

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Een helder blad, nog onbeschreven, de lucht vol grauwe wolkendans, een verre zon die niet kan stralen en regen die als tranen valt, maar toch is er de vriendschapsvreugde, verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Adeleyd2 augustus 2025Lees meer >

Waar takken ademen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
Takken vol adem zonlicht glanst op oude schors stilte draagt het goud Langzaam opent de boom zijn takken, elk blad vangt het licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt. Diepe wortels zoeken hun weg door donkere aarde, houden me vast als de wereld beweegt…
CB6 september 2025Lees meer >

Ongewrongen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 289
Aan openbare tafels en op feesten samen door de muziek heen pratend een gele gedachte oranje zien worden open en blozend in het nest van drukte warm vervloeien in gastvrij gemak nat van het leven ongewrongen uithangen in elkaar en dan weer gejast buiten de muziek van de regen in…
Zywa9 augustus 2025Lees meer >

Waar armoede een gezicht krijgt

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 129
Goud op de stoep de wereld loopt snel voorbij folie tegen kou Soms woont armoede achter muren die niemand ziet, waar zorgen zich opstapelen en de hoop haar stem verliest. Soms ligt ze uitgestrekt op een bank, onder een dunne deken, terwijl de wereld voorbijgaat, verdiept in haar eigen zorgen. Ze leeft in lege koelkasten en rekeningen zonder…
CB15 oktober 2026Lees meer >

Als schemering wondert

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Plotse schemering goud glijdt langs stille velden alles ademt zacht Wanneer de zon verzinkt, onthult zich een van de meest intieme gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen – van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen. Het zijn niet enkel tinten die mij beroeren, maar ook wolken die traag…
CB3 september 2025Lees meer >

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Maar in dit diepe weten schuilt er ook rust: de zekerheid dat verbondenheid de kern vormt. Dat mijn gevoeligheid geen breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
CB24 september 2025Lees meer >

De tijd van Allerheiligen

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.298
Herfstlicht op de steen fluistert verloren namen bladeren vallen Geluiden van de wereld die ik diep voel, in het trillen van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert. Stemmen van degenen die ik mis, zijn overal, in het ritselen van regen, in het tikken van vensterlicht…
CB31 oktober 2025Lees meer >

Het Gelukskind (Einde van de herfst)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 162
De hemel is mijn vrijheid om jou te leren kennen elkaar in de ogen te kijken en de wonderen te benoemen de kleinigheden wijzelf, zo vertrouwd en ondoorgrondelijk onze gevoelens die overal doorheen stromen ons leiden of frustreren de samenhang van alles al de delen en deeltjes en de overkoepelende hemel van onze gedachten…
Zywa3 oktober 2025Lees meer >

Langs de rivier

hartenkreet
1.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 632
Lint van helder blauw versiert het groene landschap vloeit zacht naar de zee Langs de rivier fluistert het glinsterende water zacht, een echo van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg. De bomen buigen mee met een geduld dat ik zoek, hun schaduw tekent…
CB30 oktober 2025Lees meer >