1956 resultaten.
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
Onvoorwaardelijke Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
971 ook al doorzie ik
hem niet helemaal
net zo min als
hij mij in totaal
toch is er die heerlijke klik
die onvoorwaardelijke vriendschap
die hierdoor ontstond
dat voelde jij net zo diep als ik
een onverbrekelijk verbond
geen groter vriendschap
ooit ontvangen
dan die van mijn hond…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert:
ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
Het is alles
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
699 Je zei: het is alles -
dus ik zeg:
ja, alles van jou
met alles van mij
alles van jou
is alles voor mij
het is alles -
alles wat jij bent
is alles voor mij
alles wat je wil
alles mag bij mij
het is alles -
alles van jou
bracht alles naar mij
alles wat je zei
op alles van mij
het is alles -
alles met jou
bevrijdt alles in mij…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Natuur explodeert
met een fluweelzachte knal
in geuren en kleuren
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang.
Als echte en ware beminnaars verkennen…
Natuurbeleving
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
415 Even opladen
ver weg van drukte en stress
een met de natuur
Hoe ik jouw licht van dagen en
zachtheid van dingen bewonder en verwonder
die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd
glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit.
Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten
Als zij verkeert waar zij verandering vindt
En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven.
O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten…
Heksen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Ik zie ze vliegen,
Op een bezem
En een zwarte puntmuts.
Ik drink een brouwsel van haar
Met rattengif en borsthaar
En toch, ik knap er van op.…
[ Jij stroomt in mijn bloed ]
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
360 Jij stroomt in mijn bloed,
in mij leven jouw sporen --
Wilde Wonderbloem.…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
767 waar licht komt
is stilte in mij
even niets
dan warmte
waar de weg gaat
kom jij op mijn pad
wellicht ooit
in mijn hart…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Stilte in de lucht
de bomen fluisteren zacht
golven dragen mij
Lucht ademt rust, de wind
draagt een fluistering, strijkt langs mijn
huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.
Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 Een gedicht voor jou
uit mijn diepste gevoelens
woorden van Liefde.
O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.
Fladderend en zwevend zal ik verschillende…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Een vlinder schildert
haar meesterwerk vol bloemen
in ontluikend groen
In de ochtenddauw, waar het licht
voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en
onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.
Hun geur vult de open lucht, zacht
en onvergetelijk…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Vlieg in het groen
stilte rust op tere vleugels
de aarde ademt
In de ochtend komt de
aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.
Haar stem is geen geluid
dat je hoort: het is de druk van een zachte
hand…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 En boven, in dat blauw dat zichzelf
lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder
antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden
met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
[ Kom in mijn armen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Kom in mijn armen,
verlaat je lichaam, ontdek --
de ziel van je ziel.…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Je ademt naast mij
zonder grens of verwachting
thuiskomen wordt stil
Ergens voorbij het
ritselen van sterrenlicht, waar
gedachten vervagen tot niets dan gevoel, wacht een
droom in mij op jou – een veld van licht waar ik je zachtjes heen verlang.
Je aanwezigheid weeft zich als
zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als
jij langskomt…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Zomerlicht stroomt zacht
vleugels dragen het gezang
stilte wordt geluid
De nevelige ochtend
opent zich traag, alsof het verstilde
bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.
De grond ademt nog de
koelte van de nacht, terwijl het eerste
zonlicht het vocht uit…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.
Het water kabbelt niet alleen, het zingt
een lied van stroming, een eeuwige dans tussen
loslaten en ontvangen. Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.…
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Waar takken ademen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
759 Takken vol adem
zonlicht glanst op oude schors
stilte draagt het goud
Langzaam opent de
boom zijn takken, elk blad vangt het
licht dat vloeiend door de lucht glijdt. In de gedempte
schors voel ik de stilte van eeuwen, een zekerheid die in mij weerklinkt.
Diepe wortels zoeken
hun weg door donkere aarde, houden
me vast als de wereld beweegt…
Ongewrongen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
289 Aan openbare tafels en
op feesten samen
door de muziek heen
pratend een gele gedachte
oranje zien worden
open en blozend
in het nest van drukte
warm vervloeien
in gastvrij gemak
nat van het leven
ongewrongen
uithangen in elkaar
en dan weer gejast
buiten de muziek
van de regen in…
Waar armoede een gezicht krijgt
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
129 Goud op de stoep
de wereld loopt snel voorbij
folie tegen kou
Soms woont armoede achter muren die niemand ziet,
waar zorgen zich opstapelen en de hoop haar stem verliest.
Soms ligt ze uitgestrekt op een bank, onder een dunne deken,
terwijl de wereld voorbijgaat, verdiept in haar eigen zorgen.
Ze leeft in lege koelkasten en rekeningen zonder…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Plotse schemering
goud glijdt langs stille velden
alles ademt zacht
Wanneer de zon verzinkt,
onthult zich een van de meest intieme
gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen –
van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.
Het zijn niet enkel tinten die
mij beroeren, maar ook wolken die traag…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt. Dat mijn gevoeligheid geen
breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…
Het Gelukskind (Einde van de herfst)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
162 De hemel is mijn vrijheid
om jou te leren kennen
elkaar in de ogen te kijken
en de wonderen te benoemen
de kleinigheden
wijzelf, zo vertrouwd
en ondoorgrondelijk
onze gevoelens
die overal doorheen stromen
ons leiden of frustreren
de samenhang van alles
al de delen en deeltjes
en de overkoepelende hemel
van onze gedachten…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.
De bomen buigen mee
met een geduld dat ik zoek, hun schaduw
tekent…