Alle inzendingen over verdragen

759 resultaten.

Sorteren op:

IJzeren tranen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.207
IJzeren tranen plengen over mijn wangen Pijn uit lang vervlogen dagen Maar ook de nieuwe pijn niet kunnen verdragen Eelt houdt niet langer mijn hart gevangen Als een stalker haalt uiteindelijk de monsterlijke angst De geverfde glimlach van mijn gezicht Het koude afscheid doet haar plicht Verdriet verjaart niet, doch duurt het langst Voor…

Kracht

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.305
Je moet je pijn alleen dragen, soms meer dan je kan verdragen. Het liefst ben je dan alleen in het donker, wachtend op een houvast-wonder. Je vindt geen rust, je ziel wordt niet gesust. Je tekent vragen bij een niet-begrijpen en bidt de hemel om antwoorden die je misschien niet zal krijgen.…

Assen in mijn lijf

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.541
‘k Verdraag geen licht meer in de assen van mijn verdriet, weerloos verdwijnen mijn oren en mijn ogen in het niet.…

Het onverwoestbaar Rotterdam

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.609
Dat is de laatste trein naar Rotterdam dat weet toch elluk kind Hij vindt Amsterdam wel aardig maar doet een dubbele moord Voor zijn Mast, zijn skyline en voor Feyenoord En zelfs na tegenslagen die geen ander kan verdragen Steekt weer vol vertrouwen, de handen uit de mouwen En dan gaat hij trouw weer aan het bouwen Omdat hij weet dat, wat zijn…

Buigen of breken

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 776
maar opnieuw na stil verdragen, wuift het zachtjes heen en weer. Wat vertelt ons nu het riet, heeft het ons misschien te zeggen, het bijltje erbij neer te leggen als iets ons leven niet ontziet? Zou het zijn dat het ons leert, als een storm gaat door ons leven, te buigen, het niet op te geven en door te gaan zodra hij keert?…
Aad12 maart 2008Lees meer >

vrij

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 855
wees kalm, ik voel jouw gedachten wel aan men noemt mij een malloot , een vagebond, een paljas allen verdragen mij geduldig, allen en een glimp ging verloren, maar door demonen gedreven bespeurde ik als echtheid wat ik uit mijn fantasie al wist wat de vrouw terugvoer tot reisgenoot wij namen geschenken mee en ik gaf je de naam van één of…
Klaes2 augustus 2008Lees meer >

HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Hoeveel kan dan de mens verdragen als woorden door zijn ziel hebben gesneden de mens blijft wonen in zichzelf teruggetrokken in zijn verleden. Daar zoekt hij naar zijn innerlijke rust van de wereld afgesloten waar anderen geen toegang hebben doordat ze hem hebben verstoten.…
Moeke28 juni 2004Lees meer >

Dood is de ultieme schikking

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
herinnering wachtte tot de storm was geluwd hoopte dat het overging het is een rotte plek het voelt heel vies van binnen je handen hebben mij besmet mijn jeugd moest nog beginnen ze jagen door mijn geest ik kan er niet van slapen ben al door de hel geweest soms wil ik er een eind aan maken het barsten in mijn hoofd ik kan het niet verdragen…

Wanneer zal het gaan dagen

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
Wanneer zal het gaan dagen, wanneer zullen zij elkaar verdragen, wie is een held in deze zinloze strijd, en maakt een einde aan de haat en nijd. Zij dwalen al zo’n veertig jaren heen, en ieder jaar loopt zinloos over het oude heen.…

Ook op deze dag

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
Ook op deze dag worden kinderen vermoord omdat de heersers bang zijn voor de kleinen, omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus zullen ze verschijnen, die daden, maar doordrenkt van bloed de witte doeken die de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder woorden, zonder klank, maar doordringend…
Adeleyd28 december 2009Lees meer >

- Geboren uit overwinning -

netgedicht
4.3 met 54 stemmen aantal keer bekeken 571
Geboren uit overwinning na vele jaren ter veroordeling van verdragen toch verslagen toen men opstond. Uitverkoren tegenstander van het leven in vriendschap geboren verschil maakt plaats als trots ontluikt, schaduw van de overwinning door de wereld als excuus gebruikt.…

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook moeten leren de vreemdheid te verdragen. Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf? We leven omgeven door een groot mysterie.…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

De herenfiets spreekt

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.313
Daarom, Madame, wil ik u vragen het roesten samen te verdragen want ook het slot dat in mij knijpt grijpt ons dan beide tegelijk.…

Een bericht

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.186
Dit is inderdaad niet te verdragen. Lege kamers kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg naar bed. Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde. Wanneer het weer voorbij is raakt het ook vergeten. Maar ik vergeet zo slecht. Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen op hun plaats.…

Zo moe

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Jij zo ziek en zo moe wat heb ik nog te klagen wat doet het er toe De dagen duren lang wanneer je zo ziek bent en zo moe mijn dagen maak ik vol en ga nog ergens naar toe Alles moet je zelf verdragen ook al ben je zo ziek, zo moe dit is geen menswaardig bestaan geef dat nou maar eens toe Ik weet waar ik over praat ook ik ben vaak zo…
leidy19 juni 2014Lees meer >

Thuis in tegenslagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
bofkont dan helemaal nooit verwacht De één heeft er meer dan de ander hoe ga je er mee om bij de één heftiger dan bij de ander je bent net zo'n pion Dat alles gratis en voor niets maar ik betaal er liever voor om het nooit te krijgen nu moet ik er mee door Het vreet mij op al die tegenslagen wie kan zeggen hoe lang ik dit nog kan verdragen…
Leidy28 oktober 2017Lees meer >

Aangeschoten wild

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Dit leven kan zij niet langer verdragen, lichaam en geest hebben het opgegeven. Alleen de vooroordelen waren al een hel; een belemmering voor haar vertrek, dat weet ze wel. Wanneer hij haar laatste moed nu had verdreven had ze beter meteen om euthanasie kunnen vragen.…

Vrijheid

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.903
Is ruimte voor bezinning de dag ervóór of op 5 mei alleen of zijn er nog meer dagen om de wereld om mij heen in vrede te verdragen stapje terug neem ik wat afstand om die vrede te bezien vanuit een andere hoek kop in de wind die als een bries als storm misschien mij brengt waar ‘t vrije zijn begint aan de grens van elk ander…

zinloos geweld

netgedicht
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 4.067
met zijn mond vol losse tanden en zijn hoofd vol puddingpoeder beweegt hij weerloos met zijn handen en roept inwendig om zijn moeder kan nog net de pijn verdragen maar weet er komt nog zoveel meer wil wel om de handdoek vragen maar zijn lippen doen te zeer en met bloeddoorlopen ogen wacht hij op de laatste dreun zonder enig mededogen verliest…
Jeroen Swaan9 september 2002Lees meer >

opzienbarend

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.093
kijk die toch met dat opgestoken haar ze huilt alsof ze niets meer kan verdragen maar niemand kent ze of weet hoe ze heten mijn lieflijke vriendinnen van de nacht verboden vruchten die ik heb gegeten mijn zoon kijkt verontwaardigd en zegt zacht: soms denk je dat je alles hebt geweten maar dit had ik van vader nooit gedacht…
Jaap Schoo19 oktober 2002Lees meer >

voor de vrouw in jou

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.578
waarom vlucht je voor de vrouw in jou ontloop je koesterende blikken omdat de heimelijke vragen je op dit moment niet schikken na het jarenlange stikken in verdragen van elkaar complimenten en geschenken hadden slechts een doel ze waren niet voor jou bezit werd je, zijn vrouw geen oog meer voor je eigenheid het kleine leven onder zijn…

Zo al deze wegen naar een centrum leiden

gedicht
2.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 9.752
Genegenheid, meer dan een mens verdragen kan ligt aan onze moegelopen voeten en verschrikt deinzen wij terug. ------------------------------------------- uit: 'Tramontane', 1996.…

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In stilte bevriezen de woorden tot kille sneeuwwitte ijsvlakten Het regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken…

We zijn de wortels van één boom

netgedicht
4.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 768
We zijn de klanken van één lied dat helder klinkt of klagend het heimwee van de ander ziet en stilte wordt, verdragend dat ik nooit jou kan zijn, nooit proef de bitterheid die jij moet drinken. Maar weet dat ik in jouw buurt toef, geloven wil dat vloed zal zinken.…
Adeleyd23 januari 2007Lees meer >

het eiland

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Omgeven door een metersbrede sloot, ben ik in staat de dagen te verdragen. Ik vind er weer de antwoorden op vragen. Het leven is er even niet van lood.…

gaan krijgt geen verleden

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.384
de wereld wordt weer zacht met witte vlokjes ingepakt het zwart dat onbedekt zijn kaalheid toonde het land was afgeroomd door zomerslange dagen die in de herfst hun vruchten mochten dragen in sneeuw verdwijnt het onderscheid de stappen op het nieuw tapijt verdragen kort hun werkelijkheid de sporen zijn gewist, nee witvernist in lagen…
wil melker3 januari 2004Lees meer >

Lichtval

gedicht
3.9 met 44 stemmen aantal keer bekeken 18.639
De richting staat elegant gecomponeerd lichtval te verdragen. Over de tafel hangt een gesprek. We hebben het verlaten, we bewegen ons nu schuchter door het huis, de gevangenis van het schilderij ontwijkend.…
Mark Boog13 februari 2022Lees meer >

Woestijnnacht

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.147
nacht bleef ik bij jou en bij het voetlicht van de maan waar jij je ruige dekens vol van zand had dichtgeslagen en ik volgde hoe je sliep de hele nacht door hoe je sliep tot het ochtendlicht de sterren van je lakens had verslagen En ik zuchtte hoe je ging als een passant die zonderling zich verschool achter de zon om daar de stilte te verdragen…
jan haak16 november 2008Lees meer >

Erfgoed.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 709
Als ik op een lentedag mijn huisdeur zal openen vloeit mijn gezicht over daadkracht, getekend in een gele zee van velden van gisteren,in zoverre mijn huidskleur die weelde kan verdragen, stroomt de natuur van onbegrepen zinnen over mijn gelaat, onbehagen schept een tijdloze adem van onbegrip in half bereikte doelen.…
pama8 mei 2010Lees meer >

Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord

netgedicht
4.9 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Ik ben vannacht jouw toevluchtsoord waarin bestaan valt te verdragen ik ben geen antwoord, stel geen vragen ik ben slechts warmte die bekoort zo naakt zijn wij en ongestoord tussen het hunkeren en jagen wat warmte in te koude dagen en dichter, bij elk verzwegen woord we voelen dat het toch bestaat geborgenheid, ons veilig weten…