711 resultaten.
kernkop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
656 met verrijkt splijtstof
woekeren ze gezapig verder
de leden van de veilige raad
vegen de mijnen, de deadline
als een zucht in hun nek
buitenlandse zaken wil tand om tand
de fout van gisteren is een haperende plaat
het schept een klimaat van mogen
want de valkuil van het verraad gaapt
zoeken naar verzoening
overzeese stemmen vormen…
Veertig dagen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
964 Door God verlaten
of door mensen verraden
twee manieren van zien
met eerbied bedekt.
Maar bij het lege graf
vertellen en verhalen
dat Hij leeft en is
opgewekt.…
Donkerde op golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
625 grote tekenen
had hij verricht
liet lammen lopen gaf
blinden weer het zicht
getrouwen volgden hem
in stoet en baden mee
voor zondaars en de zieken
die hij genas met warme groet
de avondmaaltijd
in gethsemanie hij brak
het brood en deelde wijn
van judas wisten zij nog niet
hij kende het verraad
waardoor soldaten kwamen
ook petrus…
Bij je vertrek
gedicht
2.7 met 35 stemmen
26.320 waarin breuklijnen konden verzachten tot de
fluwelen ongereptheid van een olijftak
waarin we je ogen weer inktglad konden strijken
je bedremmelde beentje
in glans konden laten overtreffen
waarin we je huilbuien en woedeaanvallen
voor altijd konden afwenden. uit het slagveld
van je ouders wilde ik je wegplukken
je koesteren en hoeden voor verraad…
Jaarspiegel,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
498 vergetelheid en
van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom,
met zijn meedogenloze paukenslagen van
herinneringen aan chocolademelk, wat
uitsterft in een troebele tempel van mijn
horizon, in contouren zie ik steeds beelden
verrijzen, een wederkerende droom, een
drempel die onherroepelijk mij is geërfd,
bewijzen dat de laatste tonen mij verraden…
Als de vlinder zich de bloem gunt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Zijn lach verschijnt als wier
in een zee van gezichten
Zij dragen hun hart op de tong, schier
in een spel om de scepter
in een draai om de as
Zijn ogen verraden
het licht en hij is verrast
door het kind dat in hem mee
feest als de vlinder zich
de bloem gunt
in het open aura van de ziel
en waar het beeld knielt
voor zijn maker…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord
grijpen vast
zonder los te laten
verraden…
afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 mocht toch de begeerte vertragen
doordat van de roos de doorn slechts rest,
de magie van hartstocht verraden,
schroom niet, strek de vleugels oost west.…
Draagvlak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Geen ongeoorloofde aanval,
noch verraad aan een weerloos vergezicht.
Rust voor het getergde geestesoog,
daar gaat het om.
Door lange halen van een gewimperde zon,
zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht.
Patronen tekenen zich af
in isobaren als lijnen van gelijkenis.
Zonder eigen aard,
om anoniem de ware hemel te schragen.…
IK HEB DE GEUR VAN BRANDEND VLEES GEROKEN
gedicht
3.4 met 5 stemmen
6.740 En 'k denk aan Bergen-Belsen, aan verraad.
Maar ruik ik zelf de schroeilucht, die ontstaat
als mijn geweten mij geworden laat?
Ik heb de geur van brandend vlees geroken.
---------------------------------
uit: Ongelinieerd (2000)…
De schijn doorboort?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 contouren
van een nog uit te vinden toekomst
mistige verten in het
landschap van het ongewisse.,
beelden verstrengeld,
in luiheid niet te onderscheiden
in de tweedeling van gedachten,
hun schaduwen reiken
steeds verder uit elkaar onder
de maskerade van de maan
toch hadden we de tijd en lichtheid van
ons hart uit het lichaam verraden…
IJzeren klem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ik likte aan mijn bloedende poot, terwijl
mijn bloedspoor mij verraadde en wrede
hondsdollen mij vermorzelden.…
Mijn masker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Driedimensionaal scan jij
mijn masker, je hangt
een veld van registratiepunten
op aan de rode markeringen
bij mijn ogen, neus en kin
De stippen herleid je
tot gevoelens en je kijkt
me begrijpend aan
Vanuit de leegte
van mijn ogen en mond
de zwarte gaten
in de informatie
probeer ik uit te spreken
wat jij niet kunt zien
Nog steeds verraden…
Hitler-pensioen en foute klokken
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
668 De Nederlanders en ook vele Belgen
beloond voor genocide, moord, verraad,
zou ik ten enenmale graag verdelgen.
Een Duitser dient een klacht in bij de staat
-hij schaamt zich diep- als één der jonge telgen,
nu nóg een “foute klok” de tijd verslaat.…
TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 Een afgrijslijk, zwarte schim joeg er mij voorbij
ja het bleek een zachte lucht die hem verraadde;
Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij
zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade
Al het licht scheen die nacht helemaal verloren
zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd
Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen
of…
Het tweede zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
213 Er werden harde woorden in mij geplant,
een inkeping van het zwijgend verraad,
dat op een hoogspanningsveld was belust.
Ik slaap nu als een pagina in de krant;
mijn zicht is niet meer dan wat ik al had:
zeven strandstoelen aan een verlaten kust.…
Poezie?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.201 commentaar maakt woorden minder lichter
meer zichzelf gelijk en meer gedachtengang
tussen regels verstopt, zich verradend feilloos
maakt het blijkbaar minder van een dichter…
Weet u misschien hoe laat het is?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
5.163 De tijd kruipt aan haar pols voorbij
zoals het stof klimt als ze kijkt
een kantje mouw naar boven wijkt
in antwoord op die vraag van mij
Ik steel haar hand belet de tocht
voordat retraite weer kuisen wikt
een oogwenk wegens chaos tikt
telt wimpers in verraden vocht
Dan kleedt ze vlug satijnen trouw
langs angstig geblindeerde ramen
met…
Geliefd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.029 Verraden en geslagen
Tranen van verdriet
Waarom nou toch verlaten
Een antwoord komt er niet
Wat was is gaan vervagen
Verdwenen in de tijd
Waardeloos geworden
Omdat je het vermijdt
In schoonheid vroeg gestorven
Verdronken in een wel
De allermooiste hemel
Muteerde in een hel
Gebroken en vernederd
Vertrouwen broos en teer
Gebrandmerkt…
Mijn laatste aanklacht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
777 Verlossing van het kwaad,
verzadiging op deze planeet,
in sluipend verdriet en verraad,
met een oorlogsjas aangekleedt...
Roodverlichte, zwarte hemel,
spuwen vuur van kanonnen,
in hypocriet gefemel,
dat er een heilige oorlog is begonnen...…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
Verstarring
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
731 Judas noch Jood heeft Mij toen verraden:
waarom dan uw blik harteloos verstard?
Heeft Mijn lijden uw visie niet behoed
voor oogletsel in het oorlogsgeweld?
Zes miljoen doden hebben nooit vermoed
dat hùn verhaal zò zou worden verteld.…
Tuinde in gethsemane
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
863 ik judas letters
woorden zinnen
de exegese kan beginnen
maar in mijn hart
ben ik bij jou
tuinde in gethsemane
het laatste avondmaal
de haan zou driemaal
kraaien en toch heb
ik jou nooit verraden
het kruis met
jou gedragen onzichtbaar
voor de vragen van
de buitenkant voelde
steeds jouw warme hand
pas toen de nagels
dieper ploegden…
Slaap maar zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.032 Slaap maar zacht,
Je bent buiten bereik,
Het leven ligt niet meer in je macht,
Verscheurd tussen aarde en hemelrijk,
Slaap maar zacht,
Gepijnigde geest,
Hoe duister was de donkere nacht,
Waar je in gedachten bent geweest,
Slaap maar zacht,
Onze tongen zijn bevroren,
Een deel van ons die je daad veracht,
Voelt zich verraden, maar ook verloren…
Het huis ‘Herinneringen’
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
875 Het huis ‘Herinneringen’
Dit is het huis ‘Herinneringen’
waar de muren zijn doordrenkt
met geluiden van dravende paarden
door kwellende eenzame nachten
dit is het huis van geestelijke kwellingen
van ontrouw en verraad maar ook daad
krachtig het besluit om boter van het hoofd
te halen en het briefje te versnipperen
doch eveneens…
De rivier en het knuffeldier
gedicht
2.7 met 36 stemmen
10.044 Maar wat je altijd meedroeg al die tijd,
het knuffeldier zo zacht zo dwingend
met zijn domme trouwe knoopjes
die oog hebben voor niets dan voor jou,
het hopeloos met hart en ziel verslingerd
wollig wezen dat van jou is, bij geen ander
ooit nog die versleten warmte vindt -
hem moet je achterlaten en verraden
als je de lonkende rivier ingaat…
De Afgrond
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.206 jij brak mijn hart
en wacht nu op de dag
dat het schuldgevoel wegzakt
ik zeg ik vergeef je schat
maar kijk in mijn ogen
ben verraden bedrogen
jij bent bang weggelopen
er worden hier geen gunsten geboden
dit is de afgrond waar je ons bracht
je rende weg je was te bang
terwijl ik nog steeds naar je verlang
weet mijn hart dat dit het was…
Adembenemend
netgedicht
4.7 met 23 stemmen
1.414 Waardoor elk woord een siddering veroorzaakte,
kolkende stroomstoten verraden wie je bent,
het licht in jou schijnt met duizend woorden
een stroom van stilte volgt...en is welkom.
Adembenemend als je bent
verstommen wij.…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Maar ergens blijft het heimwee hangen
- als een verraad - naar het eenzelvige gebied
waaruit de morgen mij verstoten heeft
en waarheen jij me niet kunt vergezellen.
----------------------------------
uit: Verzamelde gedichten, 1996.…
Herdenken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Twee bochten lang dacht je het antwoord
te weten op de vraag wat goed is en wat kwaad,
wat trouw is en verraad. Dan rook
je plotseling de zee en aan het strand
was je de helden van weleer alweer vergeten.…