Alle inzendingen over verraad

711 resultaten.

Sorteren op:

kernkop

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 656
met verrijkt splijtstof woekeren ze gezapig verder de leden van de veilige raad vegen de mijnen, de deadline als een zucht in hun nek buitenlandse zaken wil tand om tand de fout van gisteren is een haperende plaat het schept een klimaat van mogen want de valkuil van het verraad gaapt zoeken naar verzoening overzeese stemmen vormen…
Wim Veen19 april 2006Lees meer >

Veertig dagen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 964
Door God verlaten of door mensen verraden twee manieren van zien met eerbied bedekt. Maar bij het lege graf vertellen en verhalen dat Hij leeft en is opgewekt.…

Donkerde op golgotha

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
grote tekenen had hij verricht liet lammen lopen gaf blinden weer het zicht getrouwen volgden hem in stoet en baden mee voor zondaars en de zieken die hij genas met warme groet de avondmaaltijd in gethsemanie hij brak het brood en deelde wijn van judas wisten zij nog niet hij kende het verraad waardoor soldaten kwamen ook petrus…

Bij je vertrek

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 26.320
waarin breuklijnen konden verzachten tot de fluwelen ongereptheid van een olijftak waarin we je ogen weer inktglad konden strijken je bedremmelde beentje in glans konden laten overtreffen waarin we je huilbuien en woedeaanvallen voor altijd konden afwenden. uit het slagveld van je ouders wilde ik je wegplukken je koesteren en hoeden voor verraad…

Jaarspiegel,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
vergetelheid en van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom, met zijn meedogenloze paukenslagen van herinneringen aan chocolademelk, wat uitsterft in een troebele tempel van mijn horizon, in contouren zie ik steeds beelden verrijzen, een wederkerende droom, een drempel die onherroepelijk mij is geërfd, bewijzen dat de laatste tonen mij verraden…
Pama30 december 2010Lees meer >

Als de vlinder zich de bloem gunt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
Zijn lach verschijnt als wier in een zee van gezichten Zij dragen hun hart op de tong, schier in een spel om de scepter in een draai om de as Zijn ogen verraden het licht en hij is verrast door het kind dat in hem mee feest als de vlinder zich de bloem gunt in het open aura van de ziel en waar het beeld knielt voor zijn maker…

Handschrift

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
zijn gezichtloos kunnen zonder naam bestaan werken hard getuige knoestig eelt strelen teder zacht zodat een lichaam heelt hoeven in samenspraak niets meer te zeggen omdat zij zich op gekrenkte schouders leggen lezen louter wat tussen regels is gehoord omdat zij spreken zonder een overbodig woord grijpen vast zonder los te laten verraden…
Iniduo8 september 2012Lees meer >

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
mocht toch de begeerte vertragen doordat van de roos de doorn slechts rest, de magie van hartstocht verraden, schroom niet, strek de vleugels oost west.…
G.B.Scipio12 januari 2013Lees meer >

Draagvlak

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Geen ongeoorloofde aanval, noch verraad aan een weerloos vergezicht. Rust voor het getergde geestesoog, daar gaat het om. Door lange halen van een gewimperde zon, zodat ijstijden dooien in lauw strijklicht. Patronen tekenen zich af in isobaren als lijnen van gelijkenis. Zonder eigen aard, om anoniem de ware hemel te schragen.…
Iniduo18 december 2013Lees meer >

IK HEB DE GEUR VAN BRANDEND VLEES GEROKEN

gedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.740
En 'k denk aan Bergen-Belsen, aan verraad. Maar ruik ik zelf de schroeilucht, die ontstaat als mijn geweten mij geworden laat? Ik heb de geur van brandend vlees geroken. --------------------------------- uit: Ongelinieerd (2000)…

De schijn doorboort?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
contouren van een nog uit te vinden toekomst mistige verten in het landschap van het ongewisse., beelden verstrengeld, in luiheid niet te onderscheiden in de tweedeling van gedachten, hun schaduwen reiken steeds verder uit elkaar onder de maskerade van de maan toch hadden we de tijd en lichtheid van ons hart uit het lichaam verraden…
Pama2 december 2015Lees meer >

IJzeren klem

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 434
Ik likte aan mijn bloedende poot, terwijl mijn bloedspoor mij verraadde en wrede hondsdollen mij vermorzelden.…

Mijn masker

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Driedimensionaal scan jij mijn masker, je hangt een veld van registratiepunten op aan de rode markeringen bij mijn ogen, neus en kin De stippen herleid je tot gevoelens en je kijkt me begrijpend aan Vanuit de leegte van mijn ogen en mond de zwarte gaten in de informatie probeer ik uit te spreken wat jij niet kunt zien Nog steeds verraden…
Zywa18 februari 2019Lees meer >

Hitler-pensioen en foute klokken

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 668
De Nederlanders en ook vele Belgen beloond voor genocide, moord, verraad, zou ik ten enenmale graag verdelgen. Een Duitser dient een klacht in bij de staat -hij schaamt zich diep- als één der jonge telgen, nu nóg een “foute klok” de tijd verslaat.…

TOEN DE NACHT GEEN LICHT ZAG

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Een afgrijslijk, zwarte schim joeg er mij voorbij ja het bleek een zachte lucht die hem verraadde; Een rilling veroorzaakte een koude aai over mij zonder zelfs maar een heel klein beetje..genade Al het licht scheen die nacht helemaal verloren zelfs al de stilte had het allemaal geabsorbeerd Was dit nu toch de nacht van al de dwaalsporen of…

Het tweede zien

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
Er werden harde woorden in mij geplant, een inkeping van het zwijgend verraad, dat op een hoogspanningsveld was belust. Ik slaap nu als een pagina in de krant; mijn zicht is niet meer dan wat ik al had: zeven strandstoelen aan een verlaten kust.…

Poezie?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.201
commentaar maakt woorden minder lichter meer zichzelf gelijk en meer gedachtengang tussen regels verstopt, zich verradend feilloos maakt het blijkbaar minder van een dichter…

Weet u misschien hoe laat het is?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.163
De tijd kruipt aan haar pols voorbij zoals het stof klimt als ze kijkt een kantje mouw naar boven wijkt in antwoord op die vraag van mij Ik steel haar hand belet de tocht voordat retraite weer kuisen wikt een oogwenk wegens chaos tikt telt wimpers in verraden vocht Dan kleedt ze vlug satijnen trouw langs angstig geblindeerde ramen met…
WOLF22 mei 2005Lees meer >

Geliefd

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Verraden en geslagen Tranen van verdriet Waarom nou toch verlaten Een antwoord komt er niet Wat was is gaan vervagen Verdwenen in de tijd Waardeloos geworden Omdat je het vermijdt In schoonheid vroeg gestorven Verdronken in een wel De allermooiste hemel Muteerde in een hel Gebroken en vernederd Vertrouwen broos en teer Gebrandmerkt…
Hookie27 augustus 2003Lees meer >

Mijn laatste aanklacht...

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 777
Verlossing van het kwaad, verzadiging op deze planeet, in sluipend verdriet en verraad, met een oorlogsjas aangekleedt... Roodverlichte, zwarte hemel, spuwen vuur van kanonnen, in hypocriet gefemel, dat er een heilige oorlog is begonnen...…

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.331
dan wijkt het lange lint van zilver zand voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed…

Verstarring

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 731
Judas noch Jood heeft Mij toen verraden: waarom dan uw blik harteloos verstard? Heeft Mijn lijden uw visie niet behoed voor oogletsel in het oorlogsgeweld? Zes miljoen doden hebben nooit vermoed dat hùn verhaal zò zou worden verteld.…

Tuinde in gethsemane

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 863
ik judas letters woorden zinnen de exegese kan beginnen maar in mijn hart ben ik bij jou tuinde in gethsemane het laatste avondmaal de haan zou driemaal kraaien en toch heb ik jou nooit verraden het kruis met jou gedragen onzichtbaar voor de vragen van de buitenkant voelde steeds jouw warme hand pas toen de nagels dieper ploegden…

Slaap maar zacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Slaap maar zacht, Je bent buiten bereik, Het leven ligt niet meer in je macht, Verscheurd tussen aarde en hemelrijk, Slaap maar zacht, Gepijnigde geest, Hoe duister was de donkere nacht, Waar je in gedachten bent geweest, Slaap maar zacht, Onze tongen zijn bevroren, Een deel van ons die je daad veracht, Voelt zich verraden, maar ook verloren…

Het huis ‘Herinneringen’

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 875
Het huis ‘Herinneringen’ Dit is het huis ‘Herinneringen’ waar de muren zijn doordrenkt met geluiden van dravende paarden door kwellende eenzame nachten dit is het huis van geestelijke kwellingen van ontrouw en verraad maar ook daad krachtig het besluit om boter van het hoofd te halen en het briefje te versnipperen doch eveneens…
Rena30 juni 2008Lees meer >

De rivier en het knuffeldier

gedicht
2.7 met 36 stemmen aantal keer bekeken 10.044
Maar wat je altijd meedroeg al die tijd, het knuffeldier zo zacht zo dwingend met zijn domme trouwe knoopjes die oog hebben voor niets dan voor jou, het hopeloos met hart en ziel verslingerd wollig wezen dat van jou is, bij geen ander ooit nog die versleten warmte vindt - hem moet je achterlaten en verraden als je de lonkende rivier ingaat…

De Afgrond

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.206
jij brak mijn hart en wacht nu op de dag dat het schuldgevoel wegzakt ik zeg ik vergeef je schat maar kijk in mijn ogen ben verraden bedrogen jij bent bang weggelopen er worden hier geen gunsten geboden dit is de afgrond waar je ons bracht je rende weg je was te bang terwijl ik nog steeds naar je verlang weet mijn hart dat dit het was…
DN23 mei 2010Lees meer >

Adembenemend

netgedicht
4.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Waardoor elk woord een siddering veroorzaakte, kolkende stroomstoten verraden wie je bent, het licht in jou schijnt met duizend woorden een stroom van stilte volgt...en is welkom. Adembenemend als je bent verstommen wij.…

Het morgenraam schuift

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.282
Maar ergens blijft het heimwee hangen - als een verraad - naar het eenzelvige gebied waaruit de morgen mij verstoten heeft en waarheen jij me niet kunt vergezellen. ---------------------------------- uit: Verzamelde gedichten, 1996.…

Herdenken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Twee bochten lang dacht je het antwoord te weten op de vraag wat goed is en wat kwaad, wat trouw is en verraad. Dan rook je plotseling de zee en aan het strand was je de helden van weleer alweer vergeten.…