Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Zapp-poëzie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Je hebt goddank twee goede longen want Een vrouw beminnen is Fietsen op de Mont Ventoux Nauw zichtbaar wiegen In eindeloze deining Door zolderramen langs de lucht bewegen Langzaam over verdronken sterren varen Traag door oneindig laagland gaan Vliegen als een schaduw Een vrouw beminnen is Een daad van bevestiging Van al de dingen…

De Staat

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 835
De Staat In staat van verwarring; Staat, een brede naam, altijd en overal regels; voortdurende controles, van de wieg in het graf, geen simpele benadering; intens, zonder opsmuk: we zijn verdwaald, stuurloos, zonder samenhang drijven wij rond, een en al onzekerheid; we gaan allemaal het pad dat naar het water leidt.…

Wat heet missen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 874
huilde in mijn hart gesprongen traanbuizen spoelden sporen in woestijnen de flessen zonder zielen waren geestdodend doof bleven de katers onder gebrande kurken ongeboren kinderen tellen op de vingers van hun handen en tandeloos vreet de tijd het karkas van de ruimte leeg en ik ga naar zee waar de vloed mijn wieg…

Zwaard-lelies

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ramen te gloeden Als van kardinalen de hoeden, Van machtigen, groot; En staan in de hoeken te vlammen Als pluimen in hellem-kammen En vanen in oorlogs-nood; En schaatren diep en schreeuwen De kreet stil die ging door de eeuwen Om Vrijheid en brood; En sieren door hunne verschijning Heel 't huis met die donkere schrijning Van de wieg…

Zucht

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.244
Wilgen die schudden, wiegen, draaien, bij de heersers naast die stad en in de wind. Dan dat kind dat, vrij van zonden, nog iedere steen werpen kan, plat op het water en onder die heldere lucht, waar de heersers om de stad vechten en de wind zacht en vol verbazing zucht. Touw van schapenwol.…

Het dromende kind

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.881
Ook moeders lust, de jongstgeboren, Is in zijn wieg ter rust gegaan. Al dromend vouwt het vriendlijk wichtje De kleine, reine handjes saam; Een glimlach speelt op 't aangezichtje, Zijn lipjes fluistren Jezus naam. Waar droomt hij van? Van 't zalig Eden Der Onschuld, dat voor ons verdween.…

de armen van de dood

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.092
Als je helemaal geen uitweg meer weet en in het donker de weg niet ziet verdrinkt in je zorgen, en schreeuwt van verdriet, dan wil ik je geruststellen en troosten, en in mijn armen wiegen totdat jouw schaduwen in de ochtend als vroege nevelslierten vervliegen en jij niet meer hoeft te vluchten in hoge nood, in de armen van de dood.…

Liefde glijdt tussen de bomen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
liefde glijdt tussen de bomen mij raakt ze niet, ik hou me schuil in een waas van droefheid wieg ik mezelf daar ik jou ontbeer veel te kort heb ik jou gedragen hoe ik geprobeerd heb samen met jou, jouw demonen te bevechten heb ik de strijd verloren in een donkere nacht ben je mij ontglipt en koos jij een andere weg, een uitweg die mij…
LadyLove26 april 2012Lees meer >

Tussen twee seizoenen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 612
De natuur weet het niet zeker Blaadjes verkleuren wat Het is nog steeds zomer Maar het weer verkleurt het blad Een fris windje waait er Het regent lekker nat De zon breekt door de wolken Een regenboog wijst het pad Het wonder aan de horizon Wijst een weg vol kleur en pracht Een paddestoel schiet uit de grond De struiken wiegen zacht…

stil (voor V S - M)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 928
houd me in je armen troost me sus me wieg me in je armen fluister me in slaap de vader vervloekt getergd het kind dat niet weet hem tart tot op het bot en hartverscheurend huilt het is stil op de gang zachte klassieke klanken in een verlaten kamer niemand luistert ze loopt haar kamer binnen na de autopsie altijd de muziek troostend…
J.Bakx26 juni 2013Lees meer >

Dit leven

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 754
Woorden dansen als vreemde metaforen wiegen ze eenzaam stilte onder avondregen ritme zoekend in waarde wegen zonnige beelden van verzonnen vakanties in jouw tedere brieven kraanvogels op het witte zand de dalende zon boven blonde stranden uitgestrekte vlaktes van vlekkeloze beeldspraak naar hopeloos naakte wonden en toch hoop…
mobar4 oktober 2013Lees meer >

jouw tempel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
Kom binnen in die tempel, mijn armen, en dring door tot mijn ziel die een gift is, een gift voor jou, die je omwikkelen zal als een spin met draden met koorden van liefde een web een wieg waarin je opnieuw wordt geboren. Binnen mijn armen groeit liefde jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
chris rockan27 februari 2014Lees meer >

Diep geworteld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik weet van een oude beuk die er al een tijdje staat, zijn armen wiegen eekhoorntjes op het zingen van de wind.…

Waarom? Waarom? WAAROM?

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
Alles klaar, alles gereed, ongeloof verdriet ongelofelijk verdriet, want jij mijn kleintje komt niet in de klaarstaande wieg. Waarom, waarom WAAROM?…

Een prachtig palet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
ik zou je zo een orkest willen geven waarin alle bloemen hun kleuren en geuren in muziek uit kunnen leven een dirigent die ook de kleinste orchideeën kent ze laat wiegen in de bomen van hun dromen kom mee naar de bloemenzee dans in het gras want de voorstelling begint pas als de zon er is zij opent hun harten in de eerste zucht…
wil melker3 november 2017Lees meer >

Scholen vis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
blanco a-vieren strand daarboven de zon vol ludieke ideeën in zomerstand ik lachte om de creativiteit van koud watervrees na deze eb ben ik gaan springvloeden met gouden grepen uit het goede wij stormden buien voorbij in een extreem calamiteiten tij plastic letters zijn verdronken en gezonken in ondeelbaarheid zacht wiegen…
wil melker3 augustus 2019Lees meer >

Nu ik 66 ben

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Mijn handen zullen nooit geweren zijn dan zou mijn lichaam een apparaat wezen, ze zijn eerder een wieg voor lief jong grut een aardenwerken schaal voor een mooi bloemstuk. Vandaag was het toch even als of een flits insloeg mij even op stang joeg al was het maar een flits het wilde verbinden alsof waren twee delen een rits.…

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

Zou het helpen ?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Ook de dochters van koning Salomon wisten met hun wiegen te behagen. Eens geborgen in hun malse schoot dacht geen sterveling meer aan zijn nakende dood. Jouw sombere buien zijn enkel te verklaren door het eeuwige vallen van kleurige bla’ren. Bij jou loeit september, al is het hoogzomer.…

Slinkse streken

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 439
wij wisten van het paradijs schoonheid en verlokking zonder enige eis maar niemand had ons de omgangstaal van blad en bloemen geleerd hoe zij zich in de verte al profileerden met kleurrijke grote harten en die naar ons keerden voor visuele contacten door een innemend wiegen op de wind ook onderscheidden zij zich in vorm…
wil melker26 september 2023Lees meer >

GROEIT BREDA 'S GROEN ?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.440
singels ligt een omheind veld waarin verstild verzonken velerlei klanken schuilen zuchten van hen die voor het leger werden gekeurd kreten van de krijgsoefening enige bomen kijken tevreden neer op de geschoren bruine grond die wacht op inzaaien en spoedige beplanting rijen bloemen langs het hek laten al hun kleuren vrolijk wiegen…

Adèle.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.253
In 't lieve land van melk en honing, Daar zwaai' uw wieg, die smalle woning; Daar stille aan milde moederborst Uw nood zijn aangezette dorst; Die bronne nodigt te aller stond Uw kindermond.…

De glimlach sterft

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Er ligt een mooi evenwicht Een eigen, klare taal In het menselijk gelaat Die het gemoed lezen laat Achter een onderhuids web van spieren Zoals angst mond en oog openspert Een vrouw toont het nog wat meer Hoewel hun vetlaag alles weer effent De snelle opgetrokken wenkbrauw Een bijna onzichtbare groet Vertraagt als ze over de wieg buigt…

plooiden zich tegen kou

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.432
ik hoorde stilte in het schreeuwen van de vogels ze schrokken op geluid vloog boven vleugels uit ze zwermden op het vlagen van de wind streken neer en plooiden zich tegen de kou wit stroomlijnde rust lucht verstrakte blauw ik wil mee wiegen tussen wolken gedragen worden door de lucht, spiralen in de warmtekolken rusten op een…
wil melker19 november 2003Lees meer >

Zwoel gedoe

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.818
zwoele klanken om rood te fleuren ze schuifelen zacht mijn ogen toe ze stoeien nacht vol woel gedoe Amaryllis staat statig te pronken mij met haar roze bloem te lonken ze kriebelt lachend stijf op stand ze frunnikt spelend lijf haar hand maar ben ik dan een bij of vlieg ik soms naar honing druppels toe voel je mij als ik mijn lijfje wieg…
Verdano21 februari 2003Lees meer >

Briesje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Laat deze liefde een licht kind zijn, zoals een veertje uit de ganzenpen van de verdronken componist Joe O'Reilly, die enkel componeerde wanneer woeste stormen de branding lieten zingen Mocht later het vederlichte kindje, door een windvlaag, belanden in een modderplas, dan zullen wij haar wiegen op onze adem, tot zij weer zweeft en lacht…
Klaas Kat19 november 2006Lees meer >

Een voetstap weg

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 743
diepste kleur Ruisende rijen populieren langs het boomgaardpad dingen de bruidsboom om haar dans Een voetstap weg van de natuur Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom Mijn ruimte waar rust en leven tikkertje speelt over de akkers Hier golft schaduw koren voort Alsof de zee deelneemt aan het wiegen…
yokoda21 april 2006Lees meer >

ik ben je..

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.591
Ik ben jouw gevallen-speelgoedbeestje-drager Ik ben je niet te volgen babyhumorgrap Ik ben je goeiemorgenkusje Ik ben je broertje en je zusje Ik ben het looprek bij je eerste stap Ik ben de wieg waarin je uren ligt te soezen Ik ben het liedje dat je zoetjes slapen doet Ik ben de vinger in je handje Ik ben de bijtringvoor je tandje Ik ben…
remco22 oktober 2008Lees meer >

Toont de wereld schoonheid

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 559
mooie roos laat je niet knakken door de giftige afvalsappen uit de blik die naar je kijkt jouw bloei kent nog een eindeloos respijt in wiegen op de wind het krijgen van een kind gegroeid door zon en licht de plicht van dorens rond je stam toen jij gedwongen afstand nam hij moest bukken om jouw roos te kunnen plukken maar heeft tot…
wil melker20 januari 2010Lees meer >