779 resultaten.
Als een bries
netgedicht
4.6 met 50 stemmen
2.085 Ik heb je laatste adem gezien
mijn schat
misschien heb je besloten
jouw adem in de wind te blazen
mij straks in mijn verdriet als
een koele bries zal doen verbazen
dat jij het bent
misschien
om zaden te wijzen waar te groeien
hun bloemen prachtige kleuren bloeien
heerlijk geuren
zoals jij
misschien
stoeien vlinders straks zacht strelend…
Papaver
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
747 Ik verpulver de papaver
wrijf bruine korrels zaad
maal rood papier tot pulp
trek de vrucht uit het vlees.
Vingers dopen wat verhuld
in handen wordt gelegd
ontvangen licht van boven
of schijnt de zon in nagels?
Jij legt in bloemen uit
wat me warmte geeft
en laaft me tot de nacht
zich aan ons mededeelt.…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
Operette-land suite
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
740 Europa eeuwen
brullende leeuw nu schildknaap
van de zeearend
Europa tolerant
in intolerante wereld
pleegt zelfmoord
Europa lengt
volkswijn aan tot azijn en
volks onbehagen
Europa's poorten
belaagd door holle handen
en lege hoofden
Europa's prachtig
lichaam metamorfeert in
Balkan mozaïek
Europa eind'lijk
oorlogvrij zaait nu zaad…
aan de dichters van steen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
897 er glijdt
een stukje Nepal
langs mijn schaduw
muren ruiken vers en verzen
naar mokka puur
en een heel klein beetje Hans
ik schroef
het uitgebroken licht terug vast
in dit ommuurd bestaan wanneer een lied kunst werpt
tegen de oudste ramen
heel even geeft dit leven me
het warme zaad
vivre
et un poème d'amour, des mots…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 niet op één dag zijn gebouwd
of moet ik daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij een weg bijten naar het huis
gebouwd op schandpalen en oude venen
waar het zaad…
Stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 De stilte weegt, maar moet uiteindelijk de
humus zijn van waaruit leven komt en liefde,
al moeten we ook sterven, nu en hier,
al volgt een zwijgen, als het zaad in wintertijd.…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 Hoe moeilijk kan het zijn
om de verzen van je hart te lezen
en te verdwalen in de tuin der lusten
Er was slechts één zomer
zonder zwaluw
waarin ik blauwbekte van de kou
Je kwam onkruid wieden, zei je,
maar een dag werd een jaar, een leven lang
van omploegen en opnieuw zaad verwaaien
Tussen sterrenstof en nog te ontdekken zonnestelsels…
Blauwe kralen
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 strooi ik klaprozen zaad
overheen het verlaten strand
opdat zij door de wind worden gedragen
en bloeien zullen in de duinen
in de pan van het hart
als twee-eiige tweeling verbonden
in de beweging van eb en vloed
tussen de zon en de maan
in het heelal zo verborgen
een sterrenval gelijk
dat ik wens de dromen naar mijn werkelijkheid te…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 Koren spiegelt zich
brandend in de junizon
zaad knettert metaalachtig
tegen omgewoelde grond
grijsblauw zwelt de rivier
zou dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom…
De eerde doomt
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.433 Grauw is 't over nacht gevrozen ;
over dag, van 's morgens vroeg,
viert en vonkt het zonneblozen
fel, maar nog niet fel genoeg,
om het koele graf te ontsluiten,
waarin 't zaad geborgen ligt,
wachtende, om opnieuw te spruiten,
Lente, naar uw zonnelicht.
---------------------------
doom: damp, mist, nevel…
De meiden en de vogels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
726 niet
scoren en dan
eindigden ze
op mijn hotel-
kamer
met z’n
3en of 4en
lurkend
aan de wijn,
met haar voor hun gezicht,
ladders in
kousen,
vloekend, vol
verhalen…
ergens
waren dat
vredige
avonden
maar eigenlijk
deden ze me denken
aan lang
geleden
toen ik een
jochie was
dat keek hoe mijn oma d’r
kanaries
poepten
in hun
zaad…
Lood om oud ijzer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
510 Op zich zijn God en Allah heel niet kwaad:
Hun aanhang zaait veelal het giftig zaad.…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
Intro
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
839 Aan het werk dus:
Zaad
De spermakwaliteit holt achteruit
Want weekmakers bedreigen al uw zaadjes
Ze zijn bijvoorbeeld met steeds minder maatjes
En wat er over is, zucht naar verluidt;
'De start is puik, in een stoot ben je er
Maar man wat is zo'n ei onzettend ver!'…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made.
Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade:
hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…
Imbolc
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
740 De voor is getrokken,
het zaad is gezaaid;
Bride,
laat het liefdevol ontkiemen
in de Aarde haar diepe schoot;
laat het uitlopen, groeien,
opdat het straks zal bloeien;
kleuren en geuren zal geven
aan de komende lente.
Bride,
uw sneeuwklokjes luiden
’s winters einde in.…
Zegeningen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
685 Vrees niet... dat er schaduw komt
als de zon gaat stralen:
weet dat in de lommerte
ook warmte neer kan dalen
Vrees niet... dat het onkruid wordt
als het zaad gaat groeien:
weet dat op de…
Ochtend in maart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Vanuit de keuken kijk ik uit op de tuin
waar vogels zoeken naar zaad en pieren
de esdoorn heeft nog een kale kruin
blauwe druifjes rinkelen met hun belletjes
de eerste lentejurkjes geven mij zwier
geen idee wat de nieuwste mode wordt
de krant verkreukel ik tot oud papier
gastvrijheid pruttelt in de koffiepot
de buurvrouw zet haar raam al…
midzomerakker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
599 Klaprozen bloeien,
bloedrode bloemen vieren en sieren het leven,
bewust van hun schoonheid en fragiliteit;
Het graan is volgroeid,
groene stengels staan te rijpen
tot gouden aren vol voeding en zaad;
De akker baadt
in de warme zomerzon,
wiegt, deint en danst in de wind,
wetend wat haar wacht;
Graan en bloem spelen,
laten zonder spijt…
Fusiebespreking
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.122 De aristocraat
stort er 't edele zaad,
want de adel heeft edele delen.…
klaproos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.417 vindt de kiem de straal
door kerven in de zaaddoos
welt het melksap dat bewelmt
een scharlaken kelk
getuigt nog van oud bloed
tronend op de harige stengel
die onze enkels kietelt
de meeldraad waakt
draagt een paarse helm
aan de voet van het kroonblad
een smetvlek, gestolde inkt
door gekartelde lippen omkranst
ik strooi zijn zaad…
Zijn langzaam sterven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 de tak dreef
beschreef met
levende woorden
zijn langzaam sterven
op de waterspiegel
hij gaat land en
hemel niet beërven
maar zal zich in
veelheid van zaden
op toekomst beraden
had de pech
dat een bliksemschicht
hem heeft geslecht
door brand dacht hij al
in de hel te zijn beland
de sloot redde hem
van een acute dood
een onverwachte…
laat mij maar liefde schenken
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.708 ‘k ben thuis tussen het gisteren en vandaag
daar waar de grenzen raken
waar woord en beeld versmelt
en verte met nabijheid paart
ben ‘k thuis tussen de wortels en de aarde
waar voren steeds het zaad bewaren
en waar er steun gegeven in een streven
omhoog, de nieuwe bloei een oogst belooft
is een olijfboom mij het liefst
zal ‘k hem verzorgen…
Zonnebloem.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.823 op mijn balkon
in jouw bloem zingt de zon
in jouw hart weent de nacht
velden vol met gele pracht
stengel als een wachter
met kostbaar bloemenschild
reuzen hoog van den akker
in de hemel opgetild
daar de zon nog was verbleekt
bent gij in een kas gekweekt
kijk naar mij en ik naar jou
als je einde komen zou
bewaar ik je zwarte zaad…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval, vertoont zich in
ragfijn zaad…
Erfgoed.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Zien zonder te denken,
kunnen zien wat ik werkelijk zie,
in de eenvoud van het erfgoed van
een paardebloem die geduldig
wacht totdat een zekere bries
z'n zaad zal dragen naar een
hem voorbestemd gebied.…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Verdeeldheid zaait zaad
in de verbrokkelde grond,.
het blijft aftellen.
Sporen van stilte,
glimlach van het avondland,
zon op bamboestok.…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Zaaien
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
624 begaanbare
nog eenmaal vul ik mijn hoofd
met het jongste van de schemering
De schakeringen van de hemel
etsen markeringen in mijn hart
een schaduw verdrinkt in duisternis
de ongepolijste ijle waterdampen
hangen stil in stervend blauw
Het slapende water raakt het einde
van een verborgen ontknoping
schemerlicht wikkelt loom het beeld
in het zaad…