5664 resultaten.
Zonsopgang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
582 Het zwerk lijkt zich langzaam in goud te hullen,
't is prachtig zoals dat is uitgedost
en uitbundige zonnestralen gaan de ruimte vullen
waarin de nevel nu geheel wordt opgelost.…
Toverdrank
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
927 Dit vocht geneest ons van alle kwalen,
kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud,
het zal de oude wonden niet openhalen
en de grootste toverdokters zijn ermee vertrouwd.…
eens heb ik je zo liefgehad
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
708 eens heb ik je zo liefgehad
nog niet zolang geleden
toen - op de brug van het diepe zijn
en grenzeloze mogelijkheden
hebben wij een kind gebaard
uit akkoorden van de ziel
dat met ragfijn gouden zonnedraden
harten keizerlijk samensmolt
met tedere overvloed beladen
leek ons geen weg te lang -geen berg te hoog
en nu de herfststorm raast…
Rembrandt zwaaide
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.664 Hij speelde in een televisiefilm en
er waren opnames rond het Goudse
stadhuis, hij speelde zijn rol zo
goed dat ik helemaal werd weggevoerd
naar de romantische middeleeuwen, ik
dacht dat de echte ziel van Rembrandt
mij via hem wel degelijk groette. In
wijntonnen lagen bloemkolen en pompoenen.…
Adventsgeschenk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.338 Langs het doorschijnende oranje
omlijnt het fijn geprikte zwart
de driehoeken,
zes grote en zes kleine
in gouden letters
staat door juf
in ’t hart geschreven
de meegegeven boodschap
Ere zij God!…
Winter maan
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
677 winter maan
zacht het licht
cirkel van goud
voor je ogen ontvouwt
koude rilling maar je blijft staan
je kijkt naar de winter maan
winter maan
blauwe bloemen bloeien in de nacht
diffuus verlicht door de winter maan
gevoelens van verwantschap
je voelt de vrede bloeden
gedachten van vriendschap
verlangens blijven broeden.…
mijn moeder was iemand uit de duizend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
508 al had zij het zelf niet te breed
toch wou ze met haar hart van goud
diep geslagen wonden zacht helen.
mijn moeder was iemand uit de duizend.
zij was als een klokhen
dag en nacht bezorgd
niet alleen voor haar eigen kroost
haar optimisme en goedheid
haalden veel moedelozen terug
over de brug.
mijn moeder was iemand uit de duizend.…
De maat van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Een glimp, waarin het
eerste licht als stille traan
geboren wordt, gedachten
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
hangen zich aan gouden
ringen, alles is al gewogen,
blijft zonder gewicht, in de
krappe ruime en in de maat van
alle kwetsbare herinneringen.…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Het water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 macht corrumpeert
zelfs bij tovenaressen
goud vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse…
winterzon boven Amelterbos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
747 Zij lijkt verankerd in de zilveren mist
maar toch zo oneindig los
en vrij zweeft zij in de de schaduw
van haar eigen vloeibaar goud
en de warmte die zij geeft
is nog oneindig ver en koud.
Hoger en hoger zal zij gaan,
slechts langzaam haar warmte delen
en met haar traag tastende zonnestralen
heel zachtjes de aarde strelen.…
Stil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
819 In vele gouden kleuren.
Verbaasd zet ik een stap.
En denk waar is de tijd gebleven?…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen,
En van de woorden en van de gebaren
En van de droevigheden en van al het staren
Om dit dat alles was en is vervlogen.…
Benen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
979 En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.…
alles alleen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.440 Elke dag een lach op haar gezicht
Ogen die altijd stralen
Met haar lijkt al je pijn verlicht
Je hoeft nooit alleen te dwalen
Een prachtig hart van goud
Nog nooit iemand ontmoet
Van wie iedereen zo houdt
Er is alleen maar voorspoed
Bij haar zijn er altijd zonnestralen
En anders is er nog het maanlicht
Ze is altijd aan het stralen
Nooit…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Af en toe zendt zon in stralende bundels
haar licht tussen het wolkendek door
en hult in goud bomen en velden.
Hoe graag wandel ik in dit decor
van reinheid, vrede en rust
genietend van wat de natuur biedt,
mijn dankbaarheid bewust.…
zwart- wit gedicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
945 Het voorrecht in het licht te staan
met goud omrand door volle maan.
Aandachtig bekeken
Waar ieder over zal spreken.
De zwakkelingen blijven
langs koude gevels wrijven
met spriet en blinde stok
betasten zij de kerkklok.
Als diepe grot witvis
in eeuwige duisternis.…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
regen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
853 duizenden spikkels
zacht en koud
net tranen van goud
ze vallen zachtjes op mijn gezicht
ze smelten
en vermengen zich met tranen
aan de hemel is geen plekje meer licht
precies zoals ik vanbinnen ben
ik voel me een slappe plas siroop
en niemand houdt van me, die ik ken
ik ga het liefst nu dood
kon ik de uren maar terugdraaien
want voor regen…
Niets liever dan dit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.190 Het alchemistisch goud smelt ik om in
zilveren, verlichtende krachten van dit universum.
Ik zal transformeren.
Het is mijn lot.
God dacht bij zichzelf:
"Allereerst iemand die niet opvalt.
Daarna zal ik ook haar doen veranderen
opdat zij...
ja, de wereld blijvend verandert!"
Ik doe niets liever dan dit.…
ICOON
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De mens weet als hij wil een kathedraal
Van goud en licht en glas in zich te bouwen
Verdient dan als hij sterft een hevig rouwen
En nagedachtenis in elke taal
Hij schreef geschiedenis op grote schaal
Kreeg tegenslag en duister te verstouwen
Liet anderen gerechtigheid aanschouwen
Was voorvechter van menig ideaal
Mandela, Gandhi, Marten Luther…
Het nest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Wurmde zich in het wollen vest,
en heeft zijn goud toen ingeruild.
De honingbij geeft hem honing,
buiten staat de stalen zeis.
Hij is vandaag alweer de koning,
om zijn hals hangt de eerste prijs.
En het woud zingt een voorjaarslied,
hij luistert vreedzaam en bedeesd.
De bomen schudden hun wilde haren,
en lachen om dit lentefeest.…
Zeeland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Mijn goud ligt onder de haard, mijn hart
is U toegewijd. Mijn vrouw is weg,
zonen en dochters mijden mij. Start
dan uw oordeel, open uw mond, zeg
doem mij aan.
Het tij is geweken,
het hart, de dijk niet te breken.…
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door regen
Dat smeekt om vraatzucht, drank en lomp gedrag
Wil je nog enigszins je staande houden
Onwetendheid houdt omgangsvormen tegen
Niets wees op groei of een cultuuromslag
Het was eeuw nummer zestien en geen gouden…
1 januari
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
775 of met gouden pen beschreven,
van het nieuwe mensenleven?
zorgen maken hoef je niet
dingen die je toch niet ziet
laatste hoofdstuk uit je leven
heeft de Heer al uitgeschreven
dank de Heer het allermeest
als je zo je dagen leest
elke dag naar Hem op zoek
Schrijver van jou levensboek.…
Danaïde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Allegaren van ontuig komen ontuchtig bloedspillen
Omdat ze een Gouden Horde herwerken willen
Alle perken te buiten gaand en caustisch
Ledigen ze oereeuwig in het onvulbaar Faustisch vat
Aan onze klompen voelen we de goesting in de harem
Hostiele hellebaarden zo verwoestend als wat
Vellen op ons smulpapend kruisvaren
Fossiele Turkooise kromzwaarden…
'Lenteluikje'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Doorgelicht en doorgelucht vertelt
de natuur een nieuw verhaal van
een goud gekeelde invliegende
nachtegaal. Die de nieuwe lente
zichtbaar iconiseert; en de mensen
op een voorjaarsserenade trakteert.
Het lenteluikje kiert reeds naar
buiten. Stelt de nachtegaal in
staat zijn lenteproloog te fluiten.…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan boom te zijn, werd ik een zee,
De zee wordt door oud gouden licht begoten,
Duizenden gestalten neemt zij aan.
Liever dan zee te zijn, werd ik een God,
God maakt zonnen, manen en de sterren,
Met zijn hand raakt hij den einder aan.…
Verjaring
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
589 Als een feniks,
in gouden gloed getooid,
vlammend uit de eigen as,
zo zag je pas..,
de zon.
-
Het nadert..
Verheug je,
wees voor even blij.
Je bent weer verder,
de adem ingetogen,
de reis nog niet voorbij.
Het jaart een nieuwe dag,
je mag, er zijn.
-
Leg de sluiers van je af,
zie wat alles,
jou weer gaf.…
groener gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik was jong en mooi,
een ontzettende dromer,
onder de diep gouden zon
op het strand in de zomer,
toen wij elkaar ontmoetten in de oceaan
kon geen van ons beiden de spanning weerstaan.
Ik was groener dan gras
in de prille lente van mijn leven.
Wat wist ik van lust en liefde
van nemen en geven?…