inloggen
Per 1 maart 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 45247):

Benen

Been aan been
en dan daar, over elkaar heen geslagen,
de zon die dwingend door haar haren prikt.
Snikkende bomen
die rij aan rij
het spel van wederzijds genoegen
gadeslaan.
Een pad
gaat als in een doolhof
nergens heen.
Spillebeen.
En zijn hart roept vol verlangen haar naam.
De echo sterft langzaam in de nacht.
En dan haar prachtige ogen
die roepen om een nieuwe dag
een kans als goud bij regenboog.
Maar met de wolken,
drijvend langs Brabantse lucht,
zowel zon als regenboog
gestorven.
Haar benen op de grond gezet.


Zie ook: http://roelslevenslied.wordpress.com

Schrijver: Roel van Rijswijk, 2 jul. 2012
2 jul. 2012


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,5 met 2 stemmen 504



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum: 3 jul. 2012
Emailadres:hmessielive.nl
Bericht:Prikkelend en romantisch... Eén met omgeving. Dan komt dichterlijk en fijnzinnig geschreven het harde afscheid.
Mooi gedicht, dat een nuchter feit kleurrijk en teer omhult.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)