10128 resultaten.
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 wind je eerste vrind
Hij zorgde dat je water kreeg
het licht je groeien deed
zodat je haar kon overleven
je stam is dik, je bladeren groot
zij had je niets te geven
je groeit nog steeds
en bloeit de eerste knoppen
zij zal je niet meer stoppen
je eigen vlinders vliegen kleur
en geven nu je leven fleur.…
Piet's lijn zoek in Oele
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
709 ziende blind door kleuren aan de bomen
is men niet aan gele golven toegekomen
in de bossen vind je echt Piet's bos niet
zonder oog voor de lijn in zijn verschiet
-----------------------------------------
Toelichting:
Voor uw oordeelsvorming zie Mondriaans schilderij 'Bos bij Oele'…
we schetsten stukjes leven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.159 ik heb je kleuren
van het doek geschrapt
de jaren laag voor laag
behoedzaam weg gekrast
maar voelde hoe je pijn
me in de vingers sneed
ik weet nog hoe je was
heb je altijd kunnen dromen
zag je weer tevoorschijn komen
in de speelse lijnen van je jeugd
met ogen altijd stralend
blikken vonkend van verhalen
we schetsten stukjes leven…
Stadsgezicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.375 Zacht in het vochte regenvlies vervloeid,
Staan plans van natte kleur, met kalme, pure
Contouren: donker-fonklend, ookre muren,
En daakjes van karmijnrood, dat stil gloeit
Bij 't fijne grijs der lucht, die klammig broeit.…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Paars
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Kan ik één kleur van de mooie regenboog verwensen: paars!
Kleur van lijden, heeft desondanks totaal geen vat op me.
Ik kon slechts mezelf bevrijden.…
Waterstofperoxide
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
511 Verbleekt zijn kleur of blijft ie als grafiet
hangt straks nog af van de regeerakkoorden.
Geert Wilders, juist, die politiek gestoorde
-gebukt gaand onder boosheid en verdriet-
die laat het eerdaags niet bij enkel woorden,
nee hij stelt daden rond de Zwarte Piet.…
Leven En Dood
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
476 Rozen kleuren het leven tot aan de dood.
Symbolen van hartstocht kleuren de onschuld rood.
De hemel gaat aan de aardse symbolen niet voorbij.
Zij plaatst er wel haar eigen accenten bij.
Ik ben een levende die huilt om de dood.
Waterkristallen glinsteren tussen het rood.
De hemel imiteert een menselijke gezicht.…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
De eerste stap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 Zich schittert in een kleuren-
spel, dat echt opgaat bij iedere tel, en niet
door een sprookjesschrijver lijkt te zijn verzonnen.
De treden die opgaan naar jouw voldoening
een mens te zijn binnen het kleurenspectrum
van hart tot hart, gaan via de trap naar echte
dromen; wekken opnieuw tot leven wat voorheen
geen kleuren had.…
Bloemkrans
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.010 lauwer leeft:
Dan diende ik U een bonte krans te schenken,
Waaruit ge U álle kleuren toe zag wenken
Op 't levendig fluweel van blad en bloem:
Gij immers zijt mijn Liefde, mijn Herdenken,
Mijn Vreugde en Smart, mijn IJver en mijn Roem,
Die ik de mijne in dood en leven noem!…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Zeg lief mens, mag ik je even ontvoeren,
meetronen naar kleuren en geuren
om deze grauwe dag even op te vrolijken.
Je hoeft nog niet om vrees te bevriezen
nog niet te kiezen tussen de kleuren
laat staan de muziek of hun klanken
ik wek je , zonder te janken
nog elke dag weer een keer tot leven.…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Men zou zelf die schilder willen zijn
om het aardse linnen te bekladden
in de kleuren van de regenboog de
diversiteit te bewaren om dat mythisch
beeld in z’n archief op te slaan
het betreedt een bont verlichte weg
voor nu, voor later en voor altijd.…
Het fantastische onderwaterleven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Toverachtige kleuren, camouflage bepaald.
Invasie, krachtige beelden en bijna verdwaald.
Genieten, rondkijken, ontspanning in het water.
Evenwicht zoeken of problemen wat later.
Een gevoel van vrijheid, haast onbeschreven.
Natuurlijke schoonheid laat het water leven.…
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit gepland,
wel geplant:
mezelf,
naakt, vreemd veranderd,
kind verankerd
in een zee van zonlicht
dat te fel was.…
De passant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
253 De tafel was vol
schalen die hun
geuren deelden
glazen waarin het
licht bleef hangen
vruchten die hun kleuren
zonder schroom uitstalden
alles was aanwezig,
alsof de middag zelf
zich had neergelegd
op het witte linnen
toen kwam de passant
zijn schaduw streek
over de rand
een vluchtige aanraking
tussen zien en niet zien
hij…
hoorden stilte in geluid
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.029 ik ontmoette zacht
je lach, de deur
was al ontsloten
ik kon zo naar boven
wetend dat je me verwacht
in je ogen zag ik voorjaar
de sneeuw en vorst voorbij
kou hielden we buiten
in de zon achter de ruiten
voelde de lente zo nabij
we kusten keer op keer
en juist die rust
buitten we uit door
luisteren zonder woorden
hoorden stilte in…
tekening
gedicht
3.0 met 36 stemmen
14.356 tenslotte willen wij steeds opnieuw
hetzelfde zien: een huis tussen de bomen
zoals kinderen het onvermoeibaar
tekenen: een raam, een deur, een leien dak
en achter het raam een familie en laten we
vooral de schoorsteen niet vergeten
waar rook komt uitgekringeld
op de lege plekken komen bergen
hier en daar een vogel
en sneeuw misschien waardoor…
De reutel van de mammoet
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.332 IJswind joeg sneeuw over de toendra
Een gletsjer strekt zijn sluipende armen
Zwerfkeien rollen in zijn greep
De mammoet sleept zijn wollig haar
De kiezen malen groene vezels
Dan trilt de speer
Doorboort het hart
De jager klooft het vlees
Schuilt in de tent van zijn vacht
Uit ivoor snijdt hij een beeld
Het skelet wordt een gebinte…
luister
poëzie
3.3 met 177 stemmen
75.406 luister:
toen ik nog met hem
leefde en wij de wereld samen
maakten, wevend en rafelend
toen ik zijn oog bij mij had
en zijn witte handen
toen heb ik de sneeuw gezegend
en in de regen gelachen.…
Grand Forks (North Dakota)
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
943 Sneeuw. Zijn er woorden voor wit?
Boven de blokken huizen hangt iemand
een grauwe mantel uit. Dakota's misschien
om hun zwarte hart dat ook uit de grove
aarde steekt. Een scherpe snee weg naar
het Zuiden, een haar dat op de vlucht slaat,
maar de grotten zijn dicht. Neonlicht
doet allicht vergeten.…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 .*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood
Die waren 's morgens ziek of dood.…
Kindje
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.973 -
Schendt men dan de sneeuw-gedachtjes
die er door uw kopke gaan?
Straks, als ge zult sluimren,
kind dat ik zo geerne zie,
dàn misschien zal ik u zoenen,
lijk men kust een relikwie.
------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Weg
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.067 IJzige kou dringt naar binnen
Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken
De duisternis komt gauw
Je loopt vlug
Je warme adem maakt wolken
Je ogen zoeken
Je bent moe
Vlucht in de duisternis
Je ziet jezelf in het spiegelende ijs
Voor de laatste keer
Bloed dampt
Vormt rode vlekken op een wit tapijt
Je huilt
Een laatste snik
Eeuwige stilte…
Avondland
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.131 Was ik maar vertrokken toen 't kon
naar 'n ver land met sneeuw en ijs
schrijven in 'n houten huis aan zee
tussen soulmates om mee te praten.
Had ik niet geleden, van niets geweten
slijt nu m'n levensavond in 't land
dat historische eigenheid verkwanselt.…
Grafrozen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
1.843 –
Als sneeuw op aarde en vederig wolkje in ’t blauw.
En rood was de andre als ’t vlammend hart der vrouw.
------------------------------------
uit: Diepe wateren (1897)…
Kerstmaand?
hartenkreet
2.6 met 30 stemmen
4.991 Sneeuw,
dwarrelend wit
bracht ons toen de Kerstmissfeer…
Vadertje winter, wanneer kom je weer?
Verdrijf met kille pit
m’n geeuw!
Kerstmis,
malse konijnenbout;
waar blijft de échte kerstgedachte?
Feest van ’t Licht - niet of de lekk’re, zachte
konijnenbout goed is gezout…
Droefenis!…
Voor de meeste mensen gek
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
758 ogen open zie ik
stukjes blauwe lucht
maar altijd weer die regen
op mijn kop voel nattigheid
weet nalatend zijn en zucht
maar net als jij
trotseer ik alle buien
en grijp de wind met
stormkracht in zijn nek
ben het kind dat buiten speelt
en voor de meeste mensen gek
ook in extremen vraag
ik je me mee te nemen
naar de halve meter sneeuw…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 M'n ouderende vriend verkiest crematie
familie haalt hem over tot begraven
graf als monument voor 'n geliefde
plek om herinneringen op te halen
De stervende mens wil het graag geloven
hij wordt begraven, sneeuw bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 De sneeuw wolkt als vitrage voor de ramen
Hij houdt de wereld buiten en sereen
Breken wij onze jeugd af steen na steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de…