35887 resultaten.
zou ze?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
705 toe, geef me een kans
hij smeekt niet, hij vraagt haar
de knoop uit zijn hart te halen
die een ander daar heeft gelegd
hij voelt uitermate bewust
haar helende handen
in die van hem, oprecht
terwijl hij in haar ogen blikt
staat hij op het punt
van levend of doods
niet vandaag, maar ook
niet veel later
wat door de lucht knettert
hoeft…
Doleus delict*
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.290 Als een bond wel
staat achter
haar mensen, maar beslist
geen doorbraak kan forceren
dan is gerechtigheid
niet aanwezig. Wat een lef.
De dag dat ik
ga wreken
komt alsmaar dichterbij.
Niet met fysiek geweld, noch
an'dre vorm van delict.
Woorden. Moorden. Wat een spel....
*met opzet bedreven...…
los van mij
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
3.477 Staat mijn hart nog in vuur en vlam.
Het effect gaat niet bij me vandaan.
Als het effect van een gebroken dam.…
uit balans door netballen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.049 pingponger piet baalt in heren één
thuis wint-ie alles - uit niet één
het is zwaar pet
uit spant men 't net
slap thuis komen ze naar behoren beneên
edoch bij de tegenpartij staat het net strak
de bal valt stil kaatst dan terug in zijn vak
weer geen sorry
omdat schorriemorrie
netjes samen spant zit topper piet onder de plak…
wat een vraag voor carnaval
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.160 morgens in de kroeg
wat beweegt u zo al
zij zei krijg het heen en weer
mallerd kijk eens uit je doppen
ik beweeg toch helegaar niet
en als ik me laat bewegen
dan doe ik dat grammaticaal
juist niet door wat maar door wie
kijk mafkees ik zeg het voor je zielenrust
jaap mag met me schuiven als-ie erbij kust
mijn lieve schat die met arie staat…
la vie comme un train sans destination
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
548 er gingen heel wat treinen voorbij
in mijn hoofd en voor m'n ogen
zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt
af en toe op windstille dagen
hoor ik ze nog in de verte
het ingetogen bonken
de cadans van wielen die op weg
zijn naar bestemmingen in het duister
en altijd maar met de onrust
van reizigers die niet weten
wat hen te wachten staat…
De accordeon
gedicht
2.6 met 13 stemmen
1.582 Je lippen tintelen van roomijs
er staat een accordeon te liften.
Alles heet naar streken,
twee donkere kinderen
trekken blij een straat uiteen.
We leggen onze harten niet op tafel,
slapen onder velaren.
Kijkend naar twee handen
lopen we terug van de overeenkomst, en heen.
Daarna zijn we ingepakt, nog nat.…
tussen oostkerke en lapscheure
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
640 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op d'n krinkeldijk
leunend op de straffe wind
uw dijen omhelsd met flarden
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs
mijn achterland verpietert
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijn klak
gij blijft in mijn winterkloof…
Venster taal
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.311 Wanneer glas gaat praten
tegen gevoelige snaren
flirtueel de knuppel
gegooid wordt
in dat ene hok
waarvan de deur
op een kier staat
dan lacht de dag
naar buiten
schittert woorden
van afwezigheid
ziet half ontloken
ander leven
voor waarheid aan
zacht schroeit huid
langs leven
daar waar vuur
zich uit in
verwrongen taal
pakt zij…
jij bent....
hartenkreet
3.7 met 48 stemmen
2.949 jij bent de allerliefste,
dat staat wel vast voor mij..
van al wie ik ontmoette
was geen zo lief als jij..
om alles wat je gaf
alle woorden die je zei..
omdat je bent zoals je bent
is niemand zo lief als jij..
hoger dan de hoogste berg,
de zeven zeeën zelfs voorbij.
laat iedereen gaan zoeken
naar één zo lief als jij..…
Slaapkamervloer
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
1.999 Gebroken beelden,
hier in mijn huis
op de slaapkamervloer
Ze vervagen nu, ik fluister
in mijzelf: ik voel het,
zij staat nu aan het roer
van mijn hart
en brengt nieuw licht
in het duister
Gebroken beelden op
de slaapkamervloer
Ze verdwijnen
Daar waar zij nooit
in slaap zal vallen
naast mij, ik fluister
in haar oor:
ik neem die…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen altijd vergaat
wat na een week nog koppig staat…
Bang voor liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.548 verleden
niemand begrijpt meer wat ik bedoel
en alle hoop is aan stukken gesneden
Elke seconde van leven is er één teveel
elke dag duurt daarom veel te lang
van de toekomst is ook niets meer heel
en dat maakt mij zo vreselijk bang
Ik ben bang voor wat er komen gaat
bang voor warmte of een gemeende zoen
en als liefde dan toch voor mijn deur staat…
Alcoholverslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.475 Zoals gebruikelijk de laatste tijd
klinkt de deurbel weer veel te laat
zij is de weg volledig kwijt
als zij dronken voor zijn neus staat
Lallend en stinkend de trap op
zonder te weten waarheen
hij slaat zichzelf voor zijn kop
zij slaapt vannacht weer alleen
Verslaafd om zich beter te voelen
om dag en nacht te vergeten
alcohol om de zorgen…
Een gouden traan
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.561 Enkel de vaas staat
nu nog op de kast.
Er is geen bloem meer
die daarin nog past.
Eén iemand is
nu wel tevreden
en niet zomaar,
zonder reden.
Want in die vaas,
op de houten kast,
zwemt mijn goudvis
met een lach …
van het zout
in het water
heeft die enkel
nog wat last.…
Ongeluk
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.307 Geen van beiden staat meer op.…
Vrede
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
1.921 zich voorziet in eigen levensonderhoud
Kijk maar eens goed om je heen
rijken klagen hun nood
Terwijl de armen
sterven aan de hongerdood
We zeggen de wereld is van iedereen
voor blank en voor zwart
We belijden dit met onze mond
maar is dit ook zo in ons hart
Want vrede is geven
liefhebben zonder haat
Dat is hetgeen
waar vrede voor staat…
Eeuwige liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.328 Ik wil jou in mijn armen nemen
en jou daar zachtjes verdrinken
confronterend met extremen
van gevoelens die nooit zinken
Ik wil jou in de nacht ontvoeren
liefhebben tot de maan ons verlaat
eerlijke passie op volle toeren
alsof de wereld heel even stil staat
Ik wil jou koesteren als mens
en jou voor altijd stiekem bewaren
in mijn hart…
voor altijd mijn hand
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.249 wanneer je lach verdwijnt
de avond naar de nacht gaat lonken
de maan zich schuilt achter onmacht
dat stilletjes in het duister staat te pronken
en wijl mijn hand je schouder raakt
mijn ogen de jouwe vinden
weet dan dat ik vannacht
weer over jou heb gewaakt
een simpel rijmpje op de vroege morgen
vertelt mij meer dan de ochtendkrant
ontneemt…
de tijd is uitgemeten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
765 is blij
en wijst in uren aan
hoe ver het is
in vrolijk jou en mij
de tijd is uitgemeten
maar de wijzers
weten niet hoe ze
ons gaan stoppen in
het dansend liefdeslied
een koster in zijn
zomers korte broek
bengelt traag wat
donkere slagen in
een late avondgroet
jij bent lente daar
waar winter vriest in kou
de klok staat…
De danspas
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
853 Ook de notaris is een mens zo
getuige het zwaar bestempelde document
waarmee hij in de regen staat te zwaaien
Als je zou willen, je natte lippen als stempels op de
mijne, kom dan binnen
ik vergeet mijn ongelijk bij vlagen
ik schaak als hij de haren droogt
in de notariswoonst en als we dansen
zegt zijn vrouw…
Utopia.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Alleen soms, 's morgens, als ik mij ga wassen,
Staat er een vreemde voor het spiegelglas.…
en keert zich om
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
945 loop wat in een weiland rond
nam mee een vlieger en veel wind
zoek het kind in mij
roep haar tot ze voor me staat
onbezorgd en blij
ze pakt het touw en rent
ik laat de vlieger los
we zitten samen in het gras
kijken naar de vlieger in de lucht
spreken zonder klank
dan moet zij weer gaan
en keert zich om
dag mijn kind
tot ziens
ik pluk…
Zoektocht naar weinig woorden
netgedicht
2.7 met 23 stemmen
2.116 Hij aanschouwt een vrouw
Ze voelt zo sterk als dat ze ziet
Ze zoekt wat ze wil uiten
Tussen haar verdriet
Telkens staat ze buiten
Ze komt even bij hem schuilen
"Ik geloof dat je de eerste bent.
Onder jou blijf ik wel droog."…
Mag ik je wat vragen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.811 Mag ik je wat vragen,
staat de tijd soms ook voor je stil,
mag ik kijken diep in je ogen,
ook al draag je een aartslelijke bril;
mag ik naar je staren,
ook al kijk je niet naar mij,
kan ik je ook aanraken,
of is de grens daarmee bereikt;
wil je met mij iets gaan drinken,
de laatste trein is nu toch voorbij,
zal ik je daarna vervoeren,…
Mooi hartje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
851 Voorzichtig
staat hij op,
loopt stil
het tuinpad af.
Drie peuters
lopen geruisloos
het tuinpad op,
hurken
voor het tulpje,
het vingertje,
eerst voor zijn mondje
wijst nu
het tulpje in,
verwachtingsvol
kijkt hij zijn
vriendjes in de ogen
en fluistert:
Mooi hartje he?…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 Je komt liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te bloeien,
in de kou wordt alles ontkent
een pit zonder vrucht, een
kale boom op een oude prent.…
onbekende muze aan de bushalte
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.467 je straalt als een donderwolkje
zo je daar staat aan de halte
bij je moeder en je zusjes,
je broertje en je tante
die je oom kon zijn
met ingetogen passie
tover je walging en afkeer
uit je onzichtbare hoge hoed
met neergebogen hoofd en ogen
distantieer je je koeltjes
van hen die je altijd gekend hebt
je straalt als een donderwolkje…
De top
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.008 De top van de berg staat eenzaam op grote hoogte,
een enkeling slaagt erin boven te komen.
Een krachtsinspanning, explosie van moed en durf,
uithoudingsvermogen, nét zo enorm als een eruptie
van diezelfde berg.…
buurtbezoek
gedicht
2.6 met 62 stemmen
58.017 ineens allemaal tegelijk
op bezoek in zijn kamer
de spullen onder ons
verdeeld. alleen de brief
in het linkervakje
van de zelfgemaakte
groene, houten kast
durven we
weg te gooien
noch te posten
of te lezen
een week later
loop ik
onder het erfstuk,
zijn paraplu
door zijn regen
langs zijn huis
er staat…